ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ Ι.Σ.

Το κριτήριο της βλακείας

2012-01-28T20:28:00.000+02:00

"Τα πολιτικά ζητήματα της Μεταπολίτευσης καλλώπισαν το κοινωνικό κράτος που ποτέ δεν λειτούργησε, την παιδεία που ποτέ δεν αποκτήσαμε, την πολιτική που ποτέ δεν μας έπεισε. Μαζί με την άνοδο της τιμής του εσπρέσο, που επειδή ήταν ακριβός έπειθε όποιον τον έπινε πως είναι πλούσιος, λειτούργησαν ως αντικαταθλιπτικά. Για να γίνεις πολιτικός έφτανε η κομματική ταυτότητα, κοινώς η ενεργός συμμετοχή σου στην παραγωγή «πολιτικών ζητημάτων». Πολιτική, οργάνωση προοπτικής, κανείς δεν σου ζητούσε. Οπως και κανείς δεν απαιτούσε απ' τους διαχειριστές των πολιτικών ζητημάτων ένα δράμι ευφυΐας παραπάνω απ' αυτό που σου χρειάζεται για να αγορεύεις για τα ωράρια των φαρμακείων.

Γιατί τελικά καταλήγεις να αναρωτιέσαι μήπως το μεγάλο λάθος της Μεταπολίτευσης ήταν ότι, εκτός των άλλων, κατάργησε και το κριτήριο της βλακείας" καταλήγει στο σημερινό του άρθρο στα ΝΕΑ ο Τ. Θεοδωρόπουλος.

Αναποφάσιστοι

2012-01-28T12:44:00.000+02:00

Του Κ. Μητρόπουλου

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (27-1-12)

Μαθήματα στη νοηματική

2012-01-28T12:13:00.001+02:00

Tου Γιάννη Ιωάννου

Δημοσιεύτηκε στο ΕΘΝΟΣ (26-1-12)

Ανησυχίες για το panadol

2012-01-26T22:40:00.001+02:00

"Αυτό που και με ανησυχεί και με προβληματίζει είναι τα άρθρα του νομοσχεδίου για τα οποία εκδηλώθηκαν διαφοροποιήσεις. Με άλλα λόγια, η αιτία των αντιδράσεων.

Διότι μια Βουλή και μια Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠαΣοΚ, που εδώ και δυόμισι χρόνια έχουν καταπιεί ένα σύνταγμα καμήλες, ανακάλυψαν πρόβλημα συνείδησης για τις δικηγορικές εταιρείες ή το ωράριο των φαρμακείων.

Ως εκ τούτου, δεν ξέρω με ποιο ακριβώς φαινόμενο είμαστε αντιμέτωποι: με μια καλοδεχούμενη επιβεβαίωση της ουσίας του κοινοβουλευτισμού ή με την ωμή εκδήλωση μιας συντεχνιακής φαυλότητας;

Δεν θα μπω στην ουσία των εκατέρωθεν επιχειρημάτων. Ουδέποτε πίστεψα ότι η σωτηρία της πατρίδας ή το μέλλον του τόπου εξαρτάται από το τι ώρα θα ανοίγουν τα φαρμακεία, ούτε από το πώς θα λειτουργούν οι δικηγορικές εταιρείες στην επαρχία.

Αλλά το επιχείρημα ισχύει και στις δύο κατευθύνσεις: όποια ώρα και αν ανοίγουν, όπως και αν λειτουργούν.

Αν όμως δεν εμπλέκεται κανένα μείζον συμφέρον στην ψηφοφορία, τότε προς τι η μαζική αντίδραση των βουλευτών; Ανησύχησαν για τα Panadol; Ή τους την έπεσαν οι σύλλογοι, τα σωματεία και οι φορείς;

Υποθέτω ότι η απάντηση είναι προφανής. Και υπογραμμίζει όχι τις αρετές, αλλά το μεγάλο αμάρτημα του κοινοβουλευτικού μας συστήματος: οι βουλευτές δεν πολιτεύονται συνήθως ως εκπρόσωποι του έθνους (όπως επιβάλλει το Σύνταγμα), αλλά ως επιμέρους εκπρόσωποι κομμάτων, ψηφοφόρων, συντεχνιών, περιφερειών, επαγγελματικών κλάδων και ό,τι άλλου μπορεί να τσοντάρει σταυρουδάκια την Κυριακή των εκλογών.

Αυτό ακριβώς το σύστημα και αυτή η νοοτροπία μάς οδήγησαν στην καταστροφή. Η αντίληψη ότι τα επιμέρους συμφέροντα δικαιούνται να προηγούνται του γενικού - αρκεί να εξασφαλίζουν προνομιακή πρόσβαση στον χώρο των αποφάσεων.

Το δυστύχημα είναι ότι αρκετοί εξακολουθούν να παίζουν αυτό το καταστροφικό παιχνίδι, «των οικιών ημών εμπιπραμένων...».

Το ευτύχημα είναι ότι πρόκειται πλέον για μια αδιέξοδη μάχη οπισθοφυλακής. Με απολύτως ορατή κατάληξη..."

Είναι η κατάληξη του άρθρου του Πρετεντέρη στα σημερινά ΝΕΑ.

Αντίο Θόδωρε

2012-01-25T16:52:00.002+02:00

Γίναμε ακόμα φτωχότεροι...

Μας άφησε οδημιουργός του "Θίασου"

Αντίο Θόδωρε...

Ριζίτικο

2012-01-23T18:25:00.001+02:00

Ν΄ ακούσει όλη η Κρήτη...
Περπατώντας στα μονοπάτια του Ψηλορείτη, στο οροπέδιο της Νίδας, στο δρόμο που οδηγεί στο Ιδαίο Άντρο. Σκηνή από την ταινία "Η χαραυγή της νίκης" που γυρίστηκε το 1970 στο Ρέθυμνο. Στο τραγούδι ξεχωρίζει η φωνή του Νίκου Ξυλούρη.

Όλα έγιναν ξαφνικά

2012-01-16T22:24:00.000+02:00

Του Κ. Μητρόπουλου

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (16-1-2012)

Maurice Born

2012-01-14T09:11:00.001+02:00

Ο Maurice Born είναι Εθνολόγος, Αρχιτέκτονας και Ερευνητής του ΙνστιτούτουΠεριβάλλοντος στο Παρίσι. Σήμερα ζει στην πόλη Espas στο Μπορντώ. Έχειγράψει αρκετά βιβλία και έχει ασχοληθεί, ως εκδότης, με την έκδοση άλλων 80περίπου.

Το 1973 έγραψε το σενάριο για την ταινία του ΖανΝτανιέλ Πολέ «Η Τάξη» με υπότιτλο «Οι λεπροί της Σπιναλόγκας: Οικειοποίηση μιαςανάμνησης» στην οποία μιλάει συνταρακτικά ο Επαμεινώνδας Ρεμουντάκης.
Στο νέο τεύχος της ΑΜΑΛΘΕΙΑΣ δημοσιεύεται συνέντευξη η οποία αφορά τη Σπιναλόγκα, τον κοινωνικό αποκλεισμό και άλλα ενδιαφέροντα θέματα.

(Απόσπασμα)

-Ο κοινωνικός αποκλεισμός σε τι βαθμό καθορίζει τονπολιτισμό μιας κοινωνίας;

-40 χρόνια που δουλεύω γύρω από αυτά τα θέματα, δενσυμμερίζομαι τον κοινωνικό αποκλεισμό. Οι λεπροί της Σπιναλόγκας δεν πιστεύανεότι ήταν αποκλεισμένοι. Υπήρχε μια κοινωνική δικαιοσύνη αλλά ότι οι ίδιοιμένανε μέσα στην κοινωνία. Και αυτό το θέλανε πάρα πολύ. Τα περισσότεραπαραδείγματα που έχουμε από κοινωνικούς εγκλεισμούς δείχνουν ανθρώπους πουέκαναν οτιδήποτε για να μείνουν μέσα στην κοινωνία. Και στις περιπτώσεις που τουςκόψανε το μισθό (το επίδομα που έπαιρναν) και που τους βάλανε σε ένα μέρος,όπως στη Σπιναλόγκα, θέλανε να μείνουνε μέσα στην κοινωνία.

Το μελέτησα πάρα πολύ με τους λεπρούς το Μεσαίωνα στηΓαλλία. Αν διαβάσετε τον κανονισμό αυτών των λεπροκομείων, εσείς κι εγώ δεν θα μπορούσαμενα μπούμε μέσα. Ήταν ένα σύστημα για εύπορους. Ένα σύστημα να μείνουν στην άκρηαλλά μέσα στην κοινωνία. Αντίθετα, δηλαδή, από την εικόνα που έρχεται από τηνπερίπτωση της Σπιναλόγκας. Αν και ο ίδιος ο Ρεμουντάκης (ηγετική φυσιογνωμίααπό τους έγκλειστους της Σπιναλόγκας, στη βιογραφία του οποίου βασίστηκε τοφιλμ «η Τάξη») έλεγε αργότερα: «καλά περνάγαμε εκεί». Η Σπιναλόγκα ήταν έναςμικρόκοσμος που κανείς τους δεν ήθελε να αλλάξει. Οι πρόσφυγες αρχικά μείνανεμη θέλοντας να φύγουν και τους αιχμαλώτισαν, οι Τούρκοι κάτοικοι μετά δενήθελαν να φύγουν και τους διώξανε, ούτε τέλος και οι λεπροί θέλανε να φύγουν.Όταν κατόπιν αυτοί πήγαν στην Αγία Βαρβάρα ξανάχτισαν σπιτάκια στο πρότυπο τηςΣπιναλόγκας. Η επιθυμία να μην θέλουν να την εγκαταλείψουν ήταν ένα μόνιμοχαρακτηριστικό των κατοίκων της Σπιναλόγκας.

Ο Ρεμουντάκης μου έχει πει και το έχω μαγνητοφωνήσει: «αυτοίπου ήθελαν να φύγουνε, ήτανε οι νέοι». Αυτοί δηλαδή που δεν είχανεπροσαρμοστεί. Δεν είχανε και τα σημάδια γιατί είχε ωστόσο ανακαλυφθεί τοφάρμακο. Οι παλαιότεροι δεν θέλανε να φύγουν. Είχε γίνει τότε μια συνέλευση, σ’αυτήν, οι νέοι δεν τολμούσαν να ψηφίσουν υπέρ της εγκατάλειψης της Σπιναλόγκας.Μιλάμε για το ’54-55.

Ο χρόνος...

2012-01-13T22:07:00.000+02:00

Ο χρόνος είναι μια καταπληκτική απαξιωτική βροχή και σβήνει ότι δεν αξίζει να μείνει. Για φανταστείτε τη σκηνή.«Ξέρεις ποιός είμαι εγώ ρε;» Ρωτάει ο Κίμων. «Όχι κύριε!» Απαντάει το 25χρονο. Και λέει αλήθεια. Τι ευλογημένη βροχή πέφτει ώρες ώρες...

Ατάκα

2012-01-13T21:57:00.002+02:00

Όταν παντρευτείς να υπογράψεις με μολύβι.

ΑΜΑΛΘΕΙΑ Ιουλίου-Δεκεμβρίου 2011

2012-01-11T21:35:00.000+02:00

Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος τουπεριοδικού ΑΜΑΛΘΕΙΑ, το οποίο εκδίδει η Ιστορική-Λαογραφική Εταιρεία Νομού Λασιθίου. Το τεύχος είναι διπλό καιέχει αριθμό 166-167. Το περιοδικό διανύει το 43^ο έτος συνεχούςκυκλοφορίας.

Στις μόνιμες στήλες «επισημάνσεις» τουνέου τεύχους ανθολογήθηκαν ποιήματα των Σεφέρη,Γκάτσου, Ελύτη, Καβάφη, Αναγνωστάκη, Ριζίτικα, από την Παλατινή Ανθολογία, κ.α.καθώς και μικρά σχόλια σε ειδήσεις θετικού προσανατολισμού που συνήθως περνάνεαπαρατήρητές στον κυκεώνα των ειδήσεων της υπερβολής και των σκοπιμοτήτων.

Στη συνέντευξη του τεύχουςφιλοξενείται ο εθνολόγος, αρχιτέκτονας και ερευνητής Περιβάλλοντος Maurice Born σε μια συζήτηση για την Σπιναλόγκα και τον κοινωνικό αποκλεισμό.

Στις «βιβλιοδιαδρομές» παρουσιάζονταιτα βιβλία «ΕΛΟΥΘΙΑ ΧΑΡΙΣΤΗΙΟΝ, το ιερό σπήλαιο της Ειλειθυίας στον Τσούτσουρο»,το «Ριζίτικα, τα δημοτικά τραγούδια της Κρήτης» και η περιοδική έκδοση του Ινστιτούτου ΚρητικούΔικαίου «Τάλως», τόμος ΙΗ’.

Η υπόλοιπη αρθρογραφία περιλαμβάνει έναάρθρο αναφορά σε ιστορικά πρόσωπα με καταγωγή από το Νομό Λασιθίου, μιασπουδαία επιστολή ενός διδασκάλου στην οποία παρουσιάζονται μερικά προβλήματασχετικά με τη στοιχειώδη εκπαίδευση στην Κρήτη του 1892, του Στρατή Κουρουπάκη,«Τα παρατσούκλια των Κρουστιανών» της Μαρίας Καρτέρη-Σιγανού, «Ο ΛεωνίδαςΓεωργιάδης Λόγιος» και «Ιωάννης Κωνσταντινίδης» του κ. Βαγγέλη Μπαριτάκη, «ΗΙερά Μονή Προδρόμου Καλλέργη και ο Εθνομάρτυρας Δωρόθεος Τσαγκαράκης» του κ. Ι.Καραβαλάκης ενώ η Μαρία Φασουλάκη κάνει μια μικρή αναφορά στον Στρατή Τσίρκα μεαφορμή τη συμπλήρωση εκατό χρόνων από τη γέννησή του.

Ειδικά για το τεύχος αυτό φιλοτέχνησανθαυμάσιες συνθέσεις οι φίλοι μας εικαστικοί Μαρία Καρτέρη-Σιγανού, Θέμης Ματθαιάκης και Φωτεινή Τζιρή.

Ευχαριστούμε όλους τους φίλους καισυνεργάτες που με ανιδιοτέλεια συμπαρίστανται με κάθε τρόπο στην έκδοση και τηνκυκλοφορία της «Αμάλθειας». Στους πολύ δύσκολους καιρούς που περνάμε τοπεριοδικό έχει ανάγκη την κάθε προσφορά. Το περιοδικό είναι συνδρομητικό –15 €για δυο διπλά τεύχη ετησίως- και όποιος ενδιαφέρεται για περισσότερεςπληροφορίες μπορεί να απευθυνθεί στα τηλέφωνα (28410).24.789 - 6977192004 ή στοe-mail: stamelosioa@gmail.com

Για την Ιστορική-ΛαογραφικήΕταιρεία Νομού Λασιθίου

Ο Πρόεδρος

Ιωάννης Ευαγγ. Σταμέλος

Ευχαριστίες

2012-01-11T18:25:00.000+02:00

H Ιστορική-Λαογραφική Εταιρεία Ν.Λασιθίου ευχαριστεί

H Ιστορική-Λαογραφική Εταιρεία Ν.Λασιθίου μετά την ολοκλήρωση της τέταρτης εκδήλωσης στο πλαίσιο των εκδηλώσεων«Οι άνθρωποι και ο τόπος», η οποία ήταν αφιερωμένη στην πρωτοπόρο τουγυναικείου κινήματος Κρητικοπούλα Καλλιρρόη Παρρέν το γένος Σιγανού, επιθυμείνα εκφράσει τις ιδιαίτερες ευχαριστίες της στην ομιλήτρια κ. ΜαρίαΚαρτέρη-Σιγανού για την θαυμάσια διάλεξη που παρουσίασε. Ξεχωριστά δε στουςμουσικούς κκ. Πάτρα Φαρσάρη και Μανώλη Κλώντζα οι οποίοι είχαν την μουσικήεπιμέλεια, ενορχήστρωση και διδασκαλία των τραγουδιών. Τους κκ. Μιχάλη Κλώντζακαι Στρατή Κουρουπάκη για τις σόλο ερμηνείες των τραγουδιών καθώς και τουςχορωδούς κκ Μιράντα Σπίθα, Άννα Καρτέρη, Άρτεμη Μπλαζογιαννάκη και ΛεωνίδαΚλώντζα.

Την εφημερίδα Ανατολή, τον 104,4του κ. Γιώργου Τουτουδάκη και τον κ. Λεωνίδα Κλώντζα για την προβολή τηςεκδήλωσης καθώς και τους χορηγούς μας: Επιμελητήριο Λασιθίου, ΠεριφερειακήΕνότητα Λασιθίου και Βιβλιοχαρτοπωλείο «Πολύπλευρο».

Ιδιαίτερες ευχαριστίες οφείλουμε στονκ. Γιάννη Γεροντή για την ψηφιακή αποτύπωση της εκδήλωσης και στις κκ ΧρυσούλαΜπρούμη, Καρτέρη Άννα και Μαρία και όλους τους συνεργάτες τους για την προσφοράτου πλούσιου μπουφέ και την εθελοντική τους προσφορά στην άρτια διοργάνωση.

Τέλος, ευχαριστούμε όλους τουςφίλους που παραβρέθηκαν στην εκδήλωση και εκτός αυτών την κατανόηση όσωνπαρακολούθησαν όρθιοι.

Για την Ιστορική-ΛαογραφικήΕταιρεία Ν. Λασιθίου

Ο Πρόεδρος

Ι. Σταμέλος

Πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση για την Καλλιρρόη Παρρέν, το γένος Σιγανού

2012-01-10T22:38:00.001+02:00

Πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία τη Δευτέρα 9 Ιανουρίου στην αίθουσα διαλέξεων του Επιμελητηρίου Λασιθίου η εκδήλωση της Ιστορικής-Λαογραφικής Εταιρείας Νομού Λασιθίου, η οποία ήταν αφιερωμένη στην Καλλιρρόη Παρρέν, το γένος Σιγανού, με ομιλήτρια την κ. Μαρία Καρτέρη-Σιγανού.
Το βίντεο είναι του Λεωνίδα Κλώντζα.

Ευχές

2012-01-07T14:30:00.002+02:00

Φίλο να κάμεις Στειακό, ψαρά Γεραπετρίτη,

Μεραμπελιώτη καφετζή, να 'σαι πασάς στην Κρήτη.

Αποτελέσματα διαγωνισμού "Ο Θαλής"

2012-01-04T15:50:00.004+02:00

Η Μαθηματική Εταιρεία εξέδοσε τα αποτελέσματα του Μαθητικού Μαθηματικού Διαγωνισμού "Ο Θαλής".
Οι επιτυχόντες από το Ν. Λασιθίου

Καλλιρρόη Παρρέν, το γένος Σιγανού

2012-01-03T22:03:00.000+02:00

Η ΙστορικήΛαογραφική Εταιρεία Νομού Λασιθίου τη Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2012 συνεχίζειτη σειρά των διαλέξεων «Οι άνθρωποι και ο τόπος» με την τέταρτη κατά σειράεκδήλωση η οποία έχει τίτλο «Καλλιρρόη Παρρέν, το γένος Σιγανού». Όπως είναιγνωστό προηγήθησαν τον Οκτώβριο το μικρό επετειακό αφιέρωμα στους Γκάτσο,Ελύτη, Παπαδιαμάντη και Τσίρκα, τον Νοέμβριο το αφιέρωμα στον ΚαλλιτέχνηΝικόλαο Σπίθα και τον Δεκέμβριο η αναφορά στα πρόσωπα που έγραψαν την Ιστορία του Νομού Λασιθίου.

Η ΚαλλιρρόηΠαρρέν γεννήθηκε το 1869 στα Πλατάνια Αμαρίου Ρεθύμνης. Πατέρας της ήταν οΣτυλιανός Σιγανός. Το 1867, μετά την Επανάσταση του 1866, ο πατέρας της, μετέφερετην οικογένειά του στον Πειραιά και ο ίδιος επέστρεψε στην Κρήτη για να πολεμήσειτους Τούρκους. Η Καλλιρρόη σπούδασε στην Αθήνα και το 1878 έλαβε τον τίτλο τηςδασκάλας.

Το έργο της μεγάλο και πολυδιάστατο. Ηεφημερίδα των Κυριών που εξέδιδε ήταν αυτή που την καταξίωσε ως μια από τιςηγετικές προσωπικότητες της Ελλάδας «με κοινωνικό και λυτρωτικό έργο», όπωςέγραψε 20 χρόνια αργότερα ο Κ. Παλαμάς. Ο Βλάσσης Γαβριηλίδης τη θεωρούσε ωςμια «κοινωνική δύναμη για την αλλαγή του καθεστώτος σχετικά με τη θέση τηςγυναίκας στην ελληνική κοινωνία». Στα 31 χρόνια που κυκλοφόρησε πρόσφερε τεράστιες υπηρεσίες στον αγώνα των γυναικών. Ηγυναίκα πρότυπο που πρόβαλε στην εφημερίδα της δεν έπρεπε να υπερβαίνει τη φύσητης. Ύψιστο έργο της έπρεπε να είναι η διαφύλαξη της οικογενειακής ευτυχίας, ησωστή ανατροφή των παιδιών κι έτσι θα πρόσφερε μεγάλη υπηρεσία στο έθνος,μεγαλώνοντας σωστούς πολίτες.

Συνεχώςπαρότρυνε τις γυναίκες να στηριχθούν στις δικές τους δυνάμεις, να μορφωθούν καινα σταθούν δίπλα στον άνδρα ως ενεργά μέλη και όχι ως απλά διακοσμητικάστοιχεία. Η συμβολή της εφημερίδας στη γυναικεία εκπαίδευση ήταν καθοριστική.Στα χρόνια εκείνα τα κορίτσια περιορίζονταν στην τετραετή δημοτική δωρεάνεκπαίδευση. Μετά αν οι γονείς είχαν οικονομικές δυνατότητες τα έστελναν σειδιωτικά παρθεναγωγεία. Στο Πανεπιστήμιο και Πολυτεχνείο δεν επιτρεπόταν ηεισαγωγή γυναικών.

Η ΚαλλιρρόηΠαρρέν αφού είχε παρακολουθήσει και ενημερωθεί για την εκπαίδευση στην Ευρώπηκαι Αμερική αρθρογραφούσε συνεχώς και προκαλούσε την κυβέρνηση ν’ αλλάξει τηνομοθεσία και πέτυχε θεαματικές αλλαγές. Συχνά παρουσίαζε ελληνίδεςσπουδαγμένες στο εξωτερικό με λαμπρή σταδιοδρομία για να πείσει ότι και οιγυναίκες είχαν πνευματικά προσόντα ανάλογα με τους άνδρες.

Με την εφημερίδαπαρότρυνε τις γυναίκες της αριστοκρατίας ν’ ασχοληθούν με φιλανθρωπικά έργα καινα προσφέρουν χρήματα και τις υπηρεσίες τους σ’ αυτούς που είχαν ανάγκη.

Επίσης ενθάρρυνετις γυναίκες ν’ ασχοληθούν με πνευματικές ασχολίες, όπως τη λογοτεχνία, τηνποίηση και τις τέχνες, οργανώνοντας σχετικούς διαγωνισμούς.

Στην εκδήλωση πουθα πραγματοποιηθεί θα γίνει αναφορά στην προσωπικότητα και το τεράστιο έργοτης. Ομιλήτρια θα είναι η κ Μαρία Καρτέρη-Σιγανού.

Χορηγοί τηςεκδήλωσης είναι το Επιμελητήριο Λασιθίου, η Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου καιτο βιβλιοχαρτοπωλείο «Πολύπλευρο».

Την ΟργανωτικήΕπιτροπή των εκδηλώσεων αποτελούν οι κκ Σταμέλος Ι., Κουρουπάκης Στ., ΦασουλάκηΜ., Μπλαζογιαννάκη Α., Μπουκουβάλα-Κλώντζα Ε. Καρτέρη-Σιγανού Μ. και ΡουμπελάκηΑ.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Επιμελητήριο Λασιθίου με ώρα έναρξης19.00 και είσοδο ελεύθερη.

Αν δεν το δούμε αλλιώς δεν θα το αντέξουμε

2012-01-03T21:34:00.001+02:00

Του Κ. Μητρόπουλου

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (3-1-12)

Πάει ο παλιός, ζήτω του νέου!

2011-12-31T17:40:00.002+02:00

Σοφία Πελεκάνου

2011-12-31T16:29:00.000+02:00

Σ΄ένα καινούργιο φίλο μου, το Γιάννη το Σταμέλο

δίνωτις μαντινάδες μου, γιατί πολύ το θέλω.

17/11/2004

Σοφία Πελεκάνου

Η Σοφία Πελεκάνουείναι συνταξιούχος και κατοικεί στην Κριτσά. Φέτος ξαναβραβεύτηκε στονΠαγκρήτιο Διαγωνισμό μαντινάδας στο Τριήμερο Λόγου και Τέχνης στον ΆγιοΝικόλαο. Το θέμα τολμηρό.

Σαν είναι ο άντρας δυνατός έχει διπλό τουφέκι

μόνο τ’ ενούς με το γ-καιρό, ο πετεινός… δεν στέκει!

Ο γέρος και ανε βαστά κάρβουνα στη γ-κουτάλα

Πυρώνει-ξεπυρώνει τη, δε ξεμακραίνει στάλα!

Πέρσι πάλι στον ίδιοδιαγωνισμό με θέμα τη φιλία, πρώτο βραβείο:

Φιλία, μέλι σύγκερο, που το μασείς και λιώνει

και όταν είναι αληθινή, ποτέ τζης δεν παλιώνει

Με θέμα: «Σα θέλει ηνύφη κι ο γαμπρός»:

Σα θέλει η νύφη κι ο γαμπρός τ’ αόρι σωπατεύει

γιατί η αγάπη κι ο καιρός και τα θεριά μερεύει

Με θέμα τον δίσεκτοχρόνο:

Φαίνεται χρόνο δίσεκτο με μοίρανε η μοίρα

Γι’ αυτό πολλά ‘ν’ τα βάσανα κι οι πίκρες απού πήρα

Μας δέχτηκε στοσπίτι της την 17^η Νοεμβρίου 2004. Έβρεχε διαρκώς και καθίσαμεσυζητώντας τρεισήμισι ώρες. Είπαμε πολλά, μας διάβασε διάφορα από την δουλειάτης. Μερικά μόνο από αυτά που θα μπορούσαν να μεταφερθούν στο χαρτί σε μιασυνέντευξη είναι τα παρακάτω.

-Μπορείτε να κάνετε διάλογο με μαντινάδες;

-Ναι, μπορώ. Ειδικά άμα με τσιγκλήσειςαρνητικά γίνομαι χείμαρρος.

-Έχει συμβεί αυτό ποτέ;

-Με καλέσανε στην Ελούντα μια χρονιά στο Θ’Κρητολογικό Συνέδριο να πω κι εγώ για τη ντοπιολαλιά της Κριτσάς και τηςευρύτερης περιοχής του Μιραμπέλου καθώς και για την λαογραφία της περιοχής. Επίδυο ώρες απαντούσα στις ερωτήσεις που μου κάνανε με μαντινιάδες.

-Τι απρόοπτα μπορεί να έχει ένας τέτοιοςδιάλογος;

-Ότι μπορείτε να φανταστείτε. Όταν ήμουν 22χρονών είχαμε πάει σ’ ένα γάμο στ’ Ανώγεια. Εκεί σ’ έναν τέτοιο δημόσιο διάλογομε μαντινιάδες «μάλωσα» με τον καλύτερο μαντιναδολόγο τότε των Ανωγείων. Τονστρίμωξα τόσο πολύ που κόντεψε να με σκοτώσει.

-Συνηθίζονται τέτοιες κόντρες σε γλέντια;

-Ναι, αλλά δε μιλάμε για δυο τρεις στίχους.Μιλάμε για διάλογο μιάμισης ώρας! Σταμάτησε ο γάμος. Μου έλεγε πράματα που μεπροκαλούσαν και βέβαια εγώ δε μπορούσα να τ’ αφήσω αναπάντητα. Δε θυμάμαιακριβώς, αλλά το νόημα ήταν ότι εμείς στο Λασίθι είμαστε πατατάδες, φασουλάδεςκαι τέτοια. Σε μια απάντησή μου του είπα:

Ποτέ μου άντρα να μη δω, άντρα μου δε σε θέλω

γιατί δεν έχω βοσκαρά να πα σε ματαδένω

καταλαβαίνετε… Και κουβέντα στην κουβέντα τονστρίμωξα και δε μπορούσε να πει τίποτα. Θα γινότανε κακό και θα χάλαγε ο γάμος.Ευτυχώς, πάλι με μαντινιάδες το στρώσαμε το πράμα. Του είπα:

Με τα πορτοκαλόφυλλα δεν κάνουνε ντολμάδες

δεν έχει παρεξήγηση μέσα στις μαντινάδες

Δώσαμε τα χέρια και συμφωνήσαμε να τον παντρέψω ήνα με παντρέψει και έληξε το θέμα εκεί. Μετά απ’ αυτό το συμβάν δενξαναειδωθήκαμε μ’ αυτόν. Έμαθα αργότερα πως είχε φύγει στη Γερμανία.

Το περιστατικό αυτό ήτανε και ένα μάθημα για μένα.Έκτοτε δεν αντιδίκησα, δεν το ξανάκανα, γιατί τα πράματα είχανε αγριέψει πολύ.Μπορεί να ξέσπαγε καυγάς και να χάλαγε ο γάμος.

-Θέλειμεγάλη ετοιμότητα όμως ένας τέτοιος διάλογος…

-Οι μαντινάδες θέλουνεάνθρωπο να κατέχει

και γλώσσα να τσικελαηδεί και νου να τις ξετρέχει.

-Είστε απότην Κριτσά γέννημα θρέμμα;

-Ναι.Γεννήθηκα το 1942. Το πατρικό μου είναι Ψιλάκη.

-Οι γονείς σας με τι ασχολούνταν;

-Ο πατέρας μου ήταν οικοδόμος, καλλιτέχνηςτην εποχή εκείνη. Αγγέλους έκανε. Σκάλιζε μάρμαρα, έχτιζε … Περνάω σήμερα καιβλέπω τα έργα του και τον θυμάμαι με μεγάλη αγάπη.

Η μητέρα μου, νοικοκυρά, ήταν το γένος Διαλυνά.Προερχόταν από αρχοντική οικογένεια της εποχής. Στο σπίτι μας είχαμε αρχές,αγάπη μεταξύ μας αλλά και αλληλεγγύη προς τους αναξιοπαθούντες συνανθρώπουςμας.

Η γιαγιά μου από την μητέρα μου ήτανε το γένοςΠαπαδούλη. Οι Παπαδούληδες ήτανε όλοι ριμαδόροι και φιλόσοφοι. Οι περισσότεροιαπ’ αυτούς, θυμάμαι απαντούσαν στο δρόμο με δίστιχα. Ίσως από ‘κει να ‘χω πάρεικι εγώ…Είχα βέβαια και πολλά ερεθίσματα από τη ζωή στο χωριό. Από τη γειτονιάμου, από τους ανθρώπους που έρχονταν και δούλευαν στα χτήματά μας, από ταξενύχτια που κάναμε για να σπάσουμε τ’ αμύγδαλα, κύρια δραστηριότητα παλιά στοχωριό. Μιλάγαμε πολύ και ακούγαμε διάφορες ιστορίες από τους γεροντότερους.Στοιχεία από αυτές τις ιστορίες έχω χρησιμοποιήσει στα γραφτά μου. Κυρίως σταδιηγήματα.

-Τι γράμματα ξέρετε;

-Εγώ με τα δεδομένα της εποχής μου ήμουναγραμματισμένη. Είχα τελειώσει το Γυμνάσιο της εποχής εκείνης, το λεγόμενοοχτατάξιο, και είχα μπει στην Οικιακή Οικονομία της Θεσσαλονίκης. Επειδή, όμως,ήμουνα μοναχοπαίδι ο πατέρας μου δε με άφησε να πάω. Όχι πως δεν ήτανε ανοιχτόμυαλό, αλλά είχαμε χάσει δυο αδέρφια μουκαι φοβόταν. Μου είχανε υπερβολική αγάπη, ασφυχτική θα έλεγα, που κάποιες φορέςμου έκανε κακό.

-Με τι ασχοληθήκατε στη ζωή σας;

-Τα πρώτα χρόνια δούλεψα στη Σίνγκερ στοΗράκλειο. Μετά ανοίξανε τα ξενοδοχεία εδώ στην περιοχή μας και δούλεψα σ’ αυτάστον Άγιο Νικόλαο. Το ’97 που πέθανε ο Βαγγέλης μου δεν είχα πλέον διάθεση καιέχοντας τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης σταμάτησα.

-Με τη μαντινάδα και την ποίηση από πότεασχολείσθε;

-Το 1948 είχα μια αδερφή η οποία αρρώστησεμε πνευμονία και πέθανε στους εννιά μήνες. Ήμουνα έξι χρονών και τη λάτρευα.Την ημέρα της κηδείας, όπως έκλαιγε η μαμά μου στο μνήμα κατά την ταφή, ξαφνικάχωρίς να το θέλω άρχισα κι εγώ να κλαίω και φωναχτά να ταιριάζω στιχάκια. Δενσκεφτόμουνα, έτσι έβγαινε. Σαν παιδί που ήμουν δεν συνειδητοποίησα τι έκανα,όμως αυτό συζητήθηκε στο χωριό.

Και στο σχολείο έγραφα μαντινάδες τις οποίεςδυστυχώς δεν κράτησα.

Στο χωριό υπήρχε ο Σταύρος ο Ταβλάς, που έπαιζεβιολί και ήτανε πολύ φίλος του πατέρα μου. Εκείνα τα χρόνια -πολλές φορέςαναπολώ τις στιγμές αυτές- ερχόντουσαν καντάδα στον πατέρα μου. Το σπίτι μαςήτανε πάντα ανοιχτό, και ο Σταύρος με πείραζε.

-Καλά τις καντάδες δεν τις κάνανε μόνο στιςκοπέλες;

-Όχι μόνο στις κοπέλες. Κάνανε γιαπαράδειγμα μια παρέα στο καφενείο οι φίλοι για κάποιο λόγο και ‘κει πουκαθόντουσαν λέγανε: δεν πάμε στο Μανόλη καντάδα; Πάμε! Και ερχόντουσαν. Οπότεανοίγαμε την πόρτα, βγάζαμε τις ρακές τους μεζέδες, ό,τι μπορούσαμε να έχουμεγια μεζέ… και γινότανε γλέντι.

Σε μια τέτοια παρέα λοιπόν με πείραζε, μικρόκορίτσι, ο Σταύρος με το βιολί και κάθε φορά που έφερνα στο τραπέζι κάποιο μεζέμου ‘λεγε : καλώς τηνε την αγαπητικιά μου. Οπότε θυμάμαι ότι του σκάρωσα τηνπρώτη μου μαντινάδα:

Το πορτοκάλι ράγισε δέσε το με το τέλι

μα να σε πάρω θέλω ’γω κι αν είμαι και κοπέλι.

-Και τη θυμάστε ακόμα;

-Του την έλεγα μέχρι να πεθάνει, όταν τονσυναντούσα.

-Τα ποιήματα και οι μαντινάδες σας είναι κυρίωςβιωματικά;

-Γράφω βιωματική ποίηση. Η ποίηση είναι γιαμένα λύτρωση, ειδικά τα τελευταία χρόνια. Γράφω όταν νοιώθω έντονη τη μοναξιάμου και θέλω να φωνάξω. Και όχι μόνο έμμετρα αλλά και με πεζοτράγουδα.

-Συμμετέχετε σε διαγωνισμούς ποίησης και έχετεδιακριθεί στο Τριήμερο Λόγου και Τέχνης του Δήμου Αγίου Νικολάου αρκετές φορές.Θέλετε να μας πείτε δυο λόγια γι’ αυτές σας τις διακρίσεις;

-Έχω πάρει δεκαοχτώ φορές μέρος σεδιαγωνισμούς μαντινάδας και διηγήματος και έχω σε όλους βραβευθεί. Ταπερισσότερα είναι πρώτα βραβεία. Στον Παγκρήτιο Διαγωνισμό του Δήμου ΑγίουΝικολάου, τη Μορφωτική Στέγη Ιεράπετρας, το Λιμενικό Σώμα, στα ΚρητικάΕπίκαιρα, κ.α. Δυστυχώς δεν έχω πάντα ενημέρωση για τους διαγωνισμούς στουςοποίους θα μπορούσα να συμμετάσχω.

-Εκτός από τις μαντινάδες ασχολείστε και με τοδιήγημα;

-Με το λαογραφικό διήγημα και τη ντοπιολαλιάτης περιοχής της Κριτσάς.

-Έχετε δημοσιεύσει γραπτά σας;

-Στον «Ιστρώνα» και στην «Ίστρια ζωή». Η«Τόλμη» έχει περάσει ορισμένα δικά μου, ο Καυκαλάς έχει γράψει για μένα στα«Κρητικά Επίκαιρα», ο οποίος ήταν φοβερός. Πολλές φορές δημοσίευε μετά από κάθεδιαγωνισμό, όταν του στέλνανε αντίγραφα. Είχε γράψει για μένα ότι χειρίζομαιπάρα πολύ ωραία την ντοπιολαλιά της Κριτσάς και ότι την έχω απολύτως σωστή.

-Δεν επιδιώξατε να δημοσιεύσετε συστηματικά;

-Όχι. Πριν πεθάνει ο σύζυγός μου ο Βαγγέληςείχαμε συζητήσει με κάποιον εκδότη, Κρητικό, ο οποίος εδρεύει στην Αθήνα, αλλάοι όροι του δεν μου άρεσαν.

-Ενδιαφέρθηκε κάποιος, από τους δημόσιουςφορείς, για το έργο σας;

-Ο Μιχάλης ο Γεροντής, ο φιλόλογος, έχειαρκετές φορές χρησιμοποιήσει γραπτά μου για να διδάξει στους μαθητές τηνντοπιολαλιά της Κριστάς εδώ στο Γυμνάσιο.

-Εννοώ τη Νομαρχία, το Δήμο ή την Κοινότητα τηςΚριτσάς…

-Όχι.

- Ο κόσμος που σας ξέρει πως σας αντιμετωπίζει;

-Από τον Άγιο Νικόλαο και την Κριτσά κάθεφορά που βραβεύεται εργασία μου με παίρνουν τηλέφωνο για να με συγχαρούνε ακόμακαι άνθρωποι που δεν είναι από ‘δω. Στοδρόμο επίσης με χαιρετάνε και με αντιμετωπίζουνε πολύ ζεστά… Αναγνωρίζουνε ότιαυτό που κάνω είναι σημαντικό, χαίρονται που μ’ έχουν συμπολίτισσα και μου τοδείχνουν. Ακόμα έρχονται πολλοί για να τους γράψω στιχάκια για κοινωνικέςεκδηλώσεις. Βαφτίζει κάποιος ένα παιδί και έρχεται να του γράψω την καρτούλατης πρόσκλησης. Σε γάμους επίσης, στις εορτές, θέλουνε να στείλουνε χρονιάπολλά με μαντινάδες κ.α.

-Κρατάτε αρχείο για όλα αυτά που γράφετε;

-Δυστυχώς το κατάλαβα αργά και μόνο τατελευταία χρόνια έχω αρχίσει και κρατάω αντίγραφα των γραπτών μου.

-Νομίζετε ότιείναι θείο δώρο ή ότι σιγά-σιγά μπορεί κανείς με την ασχολία και την επιμονή ναγράψει καλές μαντινάδες;

-Θείο δώρο μπορείνα είναι ως ένα βαθμό. Πρέπει όμως να το καλλιεργήσεις, να ασχοληθείς. Αυτά πουγράφεις θα πρέπει να είναι και γραμματικά και συντακτικά σωστά. Να αποφεύγειςτους νεολογισμούς, τους βαρβαρισμούς, τις ξένες λέξεις, να χρησιμοποιείς σωστάτην ντοπιολαλιά.

-Δυσκολεύεστε να βρείτε τις κατάλληλες λέξειςστη σύνθεση;

-Όχι. Έχω μεγάλη ευχέρεια και αυτό νομίζω ότι το οφείλω στηνπολλή επικοινωνία που είχα παλιά με τον κόσμο. Με τους ανθρώπους κάθε ηλικίαςκαι κυρίως τους γεροντότερους που μιλούσαν την ντοπιολαλιά της περιοχής.

-Ποια είναι η θεματογραφία σας στις μαντινάδες;

-Στη ζωή μου είμαι πολύ πεσιμίστρια και αυτό μου βγαίνει στιςμαντινάδες. Τα λαογραφικά και τα διηγήματά μου είμαι εύθυμα, ακόμα καιξεκαρδιστικά. Και ζω το κλίμα των έργων μου, όταν τα γράφω. Επιδιώκω συνειδητάτη δημιουργία ατμόσφαιρας από την εποχή των παππούδων μας.

Η μαντινιάδα και το μοιρολόι εδώ στην περιοχή μας είναι ίδια πράματα.Όταν πέθανε ο Βαγγέλης πέρασαν πάρα πολλοί. Σε καθέναν που ερχότανε του ‘λεγακαι μια μαντινιάδα ξεχωριστή. Θυμάμαι του Αντώνη:

Χίλια καλώςορίσατε Αντώνη Δερμιτζάκη

ήχασα τον Βαγγέλημου κι είμαι να πιώ φαρμάκι.

Του Μιραμπέλου το μοιρολόι είναι μαντινιάδες που μιλάνε για πόνο, γιαχαμό, για απελπισία, για όνειρα που δε θα πραγματοποιηθούν, ενώ η μαντινιάδαμιλάει για την αγάπη, για τα μάτια, για την ελπίδα… Είναι πολλές φορέςκοινωνικό σχόλιο, άλλοτε είναι σκωπτική… Μερικές σκωπτικές είχα γράψει για τοντουρισμό:

Κρήτη νησίπερήφανο χιλιοτραγουδισμένο

αχ, ο έρμοςτουρισμός πως σ’ έχει καμωμένο.

Τσ’ ακρογιαλιέςσου ήχασες εδά τσι κατοικούνε

οι Φιλανδές κι οιΣουηδές που πράμα δε φορούνε.

Άλλες, παίνια στην Κρήτη,αυτές πήρανε βραβείο στα Κρητικά Επίκαιρα:

Εξεσυνοριστήκανεγ-τα βουνά τσι Κρήτης

κι απ’ όλαομορφότερο εβγήκε ο Ψηλορείτης.

Ήθελα να ’μαισαλπιχτής πάνω στον Ψηλορείτη

για να σαλπίζωτσ’ ήρωες που δόξασαν την Κρήτη.

Τα μάτια σου ταερωτικά λίμνες του Παραδείσου

ΚαρφίχτηςΒενετσάνικος είναι για το κορμί σου.

Μάτια που δενεκλάψανε για μιας αγάπης πόνο

άδικα τα ‘πεψε οΘεός για το ιμπρέτι* μόνο.

* Ιμπρέτι = για το χάζι, για να υπάρχουν έτσι, για τη φιγούρα

Είναι τα μάτιασου γιατρός στου έρωτα τον πόνο

αι διακονιάρης γίνομαιγια μια ματιά σου μόνο.

Μάτια απού ηλάμψη τους δε σβήνει με το χρόνο

αυτά ‘ναι πουγιατρεύουνε του έρωτα τον πόνο.

Τα μάτια σου μεβάνουνε και κάνω όνειρα χίλια

μα άδικα μουτάσσουνε λαγούς με πετραχήλια.

Με μια ματιάκάνεις πληγές και μ’ άλλη με γιατρεύεις

ήθελα και νακάτεχα ίντα Θεό λατρεύεις.

-Ποια από τις δικέςσας μαντινάδες, σας εκφράζει καλύτερα;

-Μην πεις πως είσαι έξυπνος κι έχεις νοικοκυράτο

σαν θέλει η μοίρα κι ο Θεός φέρνει τα πάνω κάτω.

Γιατί είναι έτσι. Και ακόμα:

Ο άτυχος, λέει,όντε διψά, βρίσκει νερά φουντάνα

μα δεν αφήνει γιανα πιει η μοίρα του η πουτάνα.

Σήμερα 17 Νοεμβρίου που τιμάμε την επέτειο του Πολυτεχνείου να σαςδιαβάσω δυο στροφές από ένα ποίημα που έχω γράψει γι’ αυτά τα παιδιά:

Παλικαράκι έβαλεςτο στήθος σου ασπίδα

κι ορθώθηκες σαγίγαντας και σα σταυραετός

άπλωσες τιςφτερούγες σου κι έδωσες την ελπίδα

το αίμα σου έγινεβροντή που ξύπνησε ο λαός…

-Ποια από τιςμαντινάδες που έχετε ακούσει ή έχετε διαβάσει θα θέλατε να ήταν δικιά σας;

-Θυμάμαι τη μαντινάδα, αλλά αυτή τη στιγμή δε θυμάμαι ποιος την έχειγράψει:

Όταν ζυγίζεις τηχαρά να βγάζεις και τη φύρα

γιατί δεν ξέρειςαύριο τι σου φυλάσσει η μοίρα.

-Ποιοι έχουν επιδράσειστο έργο σας;

-Όταν ήμουνα μικρή ήξερα τουλάχιστον είκοσι φύλλααπό τον Ερωτόκριτο απ’ έξω…

-Διαβάζετε;

-Τα πάντα και πάρα πολύ.

-Τι διαβάζετε;

-ΑπόΚαζαντζάκη, που είναι η αδυναμία μου, μέχρι Ουμπέρτο Έκο.

-Ποιο σας άρεσε του Έκο;

-Το Όνομα του Ρόδου. Το έχω διαβάσει τρεις φορές. Μου αρέσει ηΙστορία του Βυζαντίου, ο Κώστας Ουράνης, τα ποιήματά του… Ο Ουράνης μου άρεσεαπό μικρή που ήμουν. Μ’ αρέσει να διαβάζω εφημερίδες τα πολιτικά άρθρα τουΠλωρίτη. Να σας πω και μια ωραία πολιτική μαντινάδα:

Όπου θωρείς πολλάφιλιά και περισσές αγάπες

μοιάζουνεψηφοδέλτια που ρίχνουνε στις κάλπες.

Διαβάζω όλες τις εφημερίδες ανεξάρτητα από τηνκομματική τους τοποθέτηση και τις τοπικές που μου αρέσουνε ιδιαιτέρως.

-Το ότι είστε γυναίκα είναι καλό ή κακό γι’ αυτό που κάνετε;Σας δημιούργησε προβλήματα;

- Πιστεύω ότι η γυναίκα δε διαφέρει σ’ αυτά απ’ τον άντρα. Γιατις μαντινάδες και τα διηγήματα που μετέχω σε διαγωνισμούς, ακόμα και να θέλανενα μου πούνε τίποτα δεν τα σήκωνα. Βεβαίως δεν έδωσα ποτέ κανένα δικαίωμα γιανα μου πει κανείς κάτι. Και ο πατέρας μου και ο άντρας μου είχανε ανοιχτά μυαλά Η μητέρα μου ήταν ακόμα πιο ανοιχτόμυαλη καιπαρ’ ότι ζούσαμε σε μια μικρή κοινωνία δεν επιτρέπανε σε κανέναν να πει τοπαραμικρό.

Για να καταλάβετε σας λέω ακόμα ότι έχω επαγγελματικό δίπλωμα οδήγησηςαπό το 1973.

-Οι μαντινάδες που γράφουν γυναίκες έχουνδιαφορά από αυτές που γράφονται από άντρες;

- Νομίζω πως όχι. Υπάρχουνάντρες που γράφουν πάρα πολύ αισθαντικές μαντινάδες.

-Μπορεί κανείς διαβάζοντας μαντινάδες νακαταλάβει ότι είναι γραμμένες από γυναίκα;

- Όχι. Εγώ το έχω δοκιμάσει. Έχω δώσει ψευδώνυμο αντρικό καιδεν έχουν καταλάβει ότι τις έχει γράψει γυναίκα. Νομίζω ότι η μαντινάδα δενεξαρτάται από το φύλο του μαντιναδολόγου.

-Επειδή οι γυναίκες είναι πιο συναισθηματικές…

- Υπάρχουν και άντρες. Πολλές φορές οι γυναίκες είναι πολύ πιο σκληρές απόέναν άντρα.

Ορισμένες γυναίκες που γράφουν μαντινάδες τις καταλαβαίνεις. Είναι μιααπ’ το Ηράκλειο, μερικές από τη Σητεία, τις καταλαβαίνεις ότι είναι γυναίκεςαπό τον τρόπο που γράφουνε.

-Πώς το καταλαβαίνετε;

- Ο λόγος τους είναι γεμάτος από γυναικεία καλολογικάστοιχεία. Το ύφος του λόγου είναι γυναικείο. Φαίνεται το παιχνίδισμα του φύλου.

-Πώς βλέπετε να εξελίσσεται η μαντινάδα στηνΚρήτη; Θα υπάρξει αξιόλογη συνέχεια στις επόμενες γενιές;

-Όσο καλλιεργείται η Κρητική μουσική θακαλλιεργείται και η μαντινιάδα. Στα χωριά περισσότερο και λιγότερο στις πόλειςείναι ακόμα ζωντανή. Και χαίρομαι ειδικά στο χωριό μου που βλέπω μικρά παιδιά10-12 χρονών να πηγαίνουν στη λύρα, στο μαντολίνο… Κι εγώ παίζω μαντολίνο απόμικρή, είμαι αυτοδίδακτη.

Έχει καλούς νέους μαντιναδολόγους. Η παράδοση εδώσυντηρείται, έστω και όχι πάντα πιστά. Στο χορό για παράδειγμα βλέπω σεπαραδοσιακούς χορούς να κάνουν φιγούρες μπαλέτου…

-Με την πείρα που έχετε τι θα επισημαίνατε στουςνέους μαντιναδολόγους;

-Ημαντινάδαθέλει παλιές λέξεις, να γράφεται με την ντοπιολαλιά και όχι με νεολογισμούς καιαγγλοελληνικά. Και σωστή ρίμα.

-Ποια είναι η μεγαλύτερη επιθυμία σας στη ζωήσχετικά με τις μαντινάδες;

-Αυτά που γράφω να τα αφήσω μαζεμένα σαν μια μικρή ανάμνηση σταπαιδιά μου και τα εγγόνια μου. Και να μπορέσουνε κάποτε να εκδοθούν ώστε ναμείνουν σε κάθε ενδιαφερόμενο

-Τι ελπίζετε να κάνετε στο μέλλον;

-Θέλω να κάνω ένα θεατρικό έργο με την Κριτσοτοπούλα τη Ροδάνθη. Γι’ αυτόέχω πάρει το πρωτότυπο του Διαλυνομιχάλη και το μελετάω προσεχτικά. Θέλω ναγράψω ένα θεατρικό έργο πάνω σ’ αυτό. Να παίζεται και να αναβιώνει η ιστορίατης ηρωικής Κριτσοτοπούλας που θυσιάστηκε για την πατρίδα και τη θρησκεία της.Με την ντοπιολαλιά της Κριτσάς.

Θέλω ακόμα να γράψω μια σειρά διηγημάτων με λαογραφικό υλικό, στηνντοπιολαλιά της περιοχής, με τις εικόνες που έχω στο μυαλό μου, για να μείνουνκάποια πράγματα που πάνε να εξαφανιστούν.

-Σας ευχαριστώ πολύ.

-Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Καλή χρονιά

2011-12-31T12:16:00.002+02:00

... και καλό κουράγιο

Του Κ. Μητρόπουλου

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (30-12-11)

Βραβεία

2011-12-31T10:41:00.002+02:00

Συνηθίζεται στο τέλος κάθε χρόνου να γίνεται έναςαπολογισμός και να τιμώνται όσοι συνέβαλλαν με ξεχωριστό τρόπο στα όσαδιαδραματίστηκαν το διάστημα αναφοράς.

Στο πλαίσιο αυτό η Ακαδημία Αθηνών, με παρόντες τον πρωθυπουργόκαι τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, σε πανηγυρική συνεδρίαση το βράδυ της Πέμπτης29 Δεκεμβρίου απένειμε τα βραβεία και τους επαίνους του Ιδρύματος για το 2011.

Τα βραβεία κατά κατηγορία απενεμήθησαν: στις ΘετικέςΕπιστήμες, στα Γράμματα και τις Καλές Τέχνες, στις Πολιτικές Επιστήμες και τηνΚοινωνική Προσφορά. Τα περισσότερα απ’ αυτά συνοδεύονταν και από χρηματικόέπαθλο. Ειδικά βραβεία μετά χρηματικών επάθλων απενεμήθησαν στη μνήμη διαφόρωνεπιστημόνων, όπως του Γ. Αθάνα, του Λ. Πορφύρα κ.α.

Δεν συζητάμε για τα βραβεία που απονέμουν οι διάφορεςεπιστημονικές Ενώσεις, σχολεία ήιδρύματα για τα μέλη τους ή για συγκεκριμένες δραστηριότητες στο πλαίσιο τωνσκοπών τους, όπως για παράδειγμα ένα αθλητικό σωματείο για τους αθλητές του.Συζητάμε για θεσμούς που εκπροσωπούν το σύνολο της κοινωνίας.

Βραβεύσεις, όμως, δεν γίνονται μόνο στο τέλος του χρόνουαλλά και καλοκαιριάτικα. Αυτές, κατά κύριο λόγο, αφορούν μουσικούς καισυνοδεύονται και από σχετικές συναυλίες.

Ασφαλώς τα βραβεία αποτελούν μια έξωθεν καλή μαρτυρία για τοέργο του τιμώμενου αλλά και μια πράξη ευγνωμοσύνης της κοινωνίας στο πρόσωπότου για την προσφορά του σ’ αυτήν.

-Ποιο ρόλο παίξανε τα βραβεία στη ζωή και στο έργο σας; Είχαρωτήσει τον Νίκο Κούνδουρο παλιότερα.

-Και αν έλεγα όχι, ψέματα θα έλεγα, αλλά δεν είναι καιτίποτα πολύ σημαντικό. Πόσοι είναι αυτοί που δίνουνε τα βραβεία στην Ελλάδα;Εννέα άτομα είναι. Παλιότερα ήμουνα κι εγώ μεταξύ τους, μου είχε απαντήσειαναφερόμενος στα κινηματογραφικά βραβεία. Όμως δεν μπορείτε να φανταστείτε μεπόση χαρά είχε δεχθεί το τηλεφώνημα από τον τότε πρύτανη του ΠανεπιστημίουΑθηνών κ Μπαμπινιώτη για την ανακήρυξή του-παμψηφεί, μου το τόνιζε- ως επιτίμουδιδάκτορα του Πανεπιστημίου. Στην κουβέντα που κάναμε πολύ συχνά επανερχότανστο γεγονός αυτό.

Όμως, με την ευκαιρία της βράβευσης των αθλητών στηνβαρύγδουπη «Γιορτή του Αθλητή» θα ήθελα να θέσω μερικά ερωτήματα. Γιατί δενμπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο βραβεύεται από το Δήμο ένας αθλητής πουδιακρίθηκε σε πανελλήνιους αγώνες, ή δεν ξέρω που αλλού, ένας λυράρης ή ένας μαντιναδολόγος και όχιένας μαθητής που τιμήθηκε με πρώτο βραβείο για το δοκίμιο που έγραψε σεδιαγωνισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή ένας μαθητής που διακρίθηκε στηΜαθηματική Ολυμπιάδα, στον Πανελλήνιο διαγωνισμό Φυσικής, Βιολογίας,Λογοτεχνίας, Ποίησης, Ζωγραφικής…

Γιατί όχι η Θεατρική Ομάδα, ένα Πολιτιστικό Σωματείο μηεπιχορηγούμενο που παλεύει να φυλάει Θερμοπύλες με αιθεροβάμονες, για ναπεριοριστώ σ’ αυτά που μου ’ρχονται πρόχειρα στο μυαλό.

Δεν έχει συγγραφείς, ερευνητές, πνευματικούς ανθρώπους πέρααπό τους μουσικούς και τους μαντιναδολόγους αυτός ο τόπος; Ή μήπως κοινωνικήςπροσφορά είναι μόνο η φιλανθρωπία και τα πανηγυράκια;

Ο Δήμος και το κράτος δεν είναι, δεν θα πρέπει να είναι, ητάξη που διοικεί, κατά τα πρότυπα της βουλής. Γιατί κάποιος που διατέλεσε δημοτικόςσύμβουλος και που δεν έκανε τίποτα κατά τη διάρκεια της θητείας του είναι άξιοςβραβεύσεως και όχι ο μαθητής που στύφτηκε ή ο ερευνητής που έφερε στο φως πχτην ιστορία της Παιδεία του τόπου; Μήπως και εδώ όποιος έχει μαχαίρι τρώειπεπόνι;

Δυστυχώς η τηλεόραση με τον πολιτισμό της εικόνα έχει καθυποτάξει τις άλλεςαισθήσεις και κυρίως τις λειτουργίες του εγκεφάλου. Σημαντικό στις μέρες μαςείναι κάθε τι που φαίνεται (σώμα, λάμψη, ένδυμα, υπόδημα κλπ) ή που μπορείεύκολα να εξαργυρωθεί και να καταναλωθεί (γι’ αυτό και η πολύ μαγειρική) ή πουυποκαθιστά τον παραδοσιακό τζουτζέ με τα διάφορα διασκεδαστικά παιχνίδια καιτις δραστηριότητες αδρεναλίνης. Εξ αυτών και η ευχή: «να περνάτε καλά». Ανήτανε μόνο να περνάγαμε καλά θα είχαμε εγκαταλείψει κάθε τι επίπονο… Όμως, καιποιος το αγνοεί, τ’ αγαθά κόποις κτώνται. Γιατί, λοιπόν, θα πρέπει οι ευρύτεροικοινωνικοί θεσμοί, όπως ο Δήμος, να υπηρετούν αυτές τις λογικές, όταν μάλιστα εκπροσωπούνταικαι από ανθρώπους που θεωρητικά τουλάχιστον προέρχονται από πολιτικούς χώρουςμε αυξημένη ευαισθησία σε τέτοια θέματα; Η βράβευση από έναν κορυφαίο κοινωνικόθεσμό, όπως είναι ο Δήμος, είναι πολύ πιο σοβαρή υπόθεση από μια εκδήλωση ηοποία θα καταγραφεί απολογιστικά ως δραστηριότητα.

Βαριές κουβέντες

2011-12-29T20:10:00.000+02:00

Τό 'στειλε ένας φίλος. Περιέχει βαριές κουβέντες. Δεν πιστεύω σε συνταγές, όμως, το βρίσκω αισιόδοξο γι' αυτό και τ' ανεβάζω μέρες πούναι.

Η συνταγή της νεότητας

Αδιαφόρησεγια όλους τους αριθμούς, που παίζουν ρόλο στη ζωή σου. Δηλαδή: βάρος, ύψος, ηλικία!Άσε το γιατρό να στενοχωριέται γι’ αυτά!
Προτίμησετους χαρούμενους φίλους, από τους ψυχοπλακωτικούς. Οι τελευταίοι σε τραβάνε προςτα κάτω… Συνέχισε να μαθαίνεις…
Μάθε περισσότεραγια υπολογιστές, για λουλούδια, για κήπους, ή ότι άλλο σε γεμίζει… Μην αφήνεις τομυαλό σου ανενεργό. Ένα μυαλό στάσιμο, είναιτο εργαστήρι του κακού. Το όνομα του εργαστηρίου: Αλτσχάιμερ.
Απόλαυσετα μικρά πράγματα! Γέλα πάντα πολύ και με θόρυβο! Γέλα μέχρι να σου κοπεί η ανάσα!
Κι’ αν έρθουνδάκρυα, άντεξε τα και προχώρα! Το μοναδικό άτομο που σε συντροφεύει στη ζωή, είναιο εαυτός σου. Γι’ αυτό μείνε “ζωντανός”, όσο υπάρχεις…
Έχε πάντακοντά σου αυτό που σ’ αρέσει: Οικογένεια, φίλους, μνήμες, μουσική, ζώα, φυτά, έναχόμπι, ή ότι άλλο νομίζεις! Κάνε το σπίτισου ένα απάνεμο αραξοβόλι!
Απόλαυσετην υγεία σου. Αν είναι καλή, διατήρησε την. Αν είναι ασταθής, καλυτέρεψε την. Ανείναι κάτω από αυτό το επίπεδο, ζήτα βοήθεια!
Μη κάνειςταξίδια για να αποβάλεις ενοχές. Ταξίδεψε σε διπλανές πόλεις ή σε ξένα κράτη γιαshopping ή για τουρισμό. Ποτέ όμως μην κάνειςταξίδια στο παρελθόν.
Αυτούς πουαγαπάς πραγματικά, πες τους το, κάθε στιγμή, με κάθε ευκαιρία! Και να θυμάσαι πάντα ότι: Η ζωήδεν μετριέται με το πόσες φορές ανάσανες, αλλά από τις στιγμές που έχασες την ανάσασου: Απ’ το πολύ γέλιο… Από εκπλήξεις… Απόέκσταση… Από ευτυχία…
Υπάρχουνπολλοί που βλέπουν τον ήλιο, σαν έναν απλόκίτρινο λεκέ! Υπάρχουν όμως και άλλοι, που βλέπουν έναν κίτρινο λεκέ, σαν τον πιολαμπερό ήλιο… Γίνε κι’ εσύ, ένας από τους δεύτερους!

Σταμάτης Αποστολάκης

2011-12-29T19:02:00.000+02:00

Σε πανηγυρική συνεδρίαση, σήμερα το απόγευμα,ανακοινώθηκαν τα φετινά βραβεία της Ακαδημίας Αθηνών.

Μεταξύ των βραβευθέντων και ο δάσκαλος κ. ΣταμάτηςΑποστολάκης από τα Χανιά «για την πεντηκονταετή προσήλωσή του στηνανίχνευση, διάσωση, καταγραφή καιπαράδοση στις επόμενες γενιές της κρητικής λαϊκής κληρονομιάς».

Στο τεύχος της «Αμάλθειας»που θα κυκλοφορήσει παρουσιάζουμε το εξαιρετικό βιβλίο του για τα Ριζίτικα.

Ο κ ΣταμάτηςΑποστολάκης, δάσκαλος, συγγραφέας, λαογράφος γεννήθηκε στην Αγία Ειρήνη Χανίωντο 1932. Υπηρέτησε ως εκπαιδευτικός στα σχολεία της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσηςκαι σήμερα είναι συνταξιούχος. Από το 1959 ασχολείται με την συλλογήεπεξεργασία και δημοσίευση στοιχείων από την ιστορία, τη λαογραφία και τηςδημοτικές μας παραδόσεις. Έχει δημοσιεύσει περισσότερες από 150 μελέτες καιπολλά βιβλία. Έχει εργαστεί ως ραδιοφωνικός παραγωγός και διατηρεί μόνιμησελίδα από το 1966 στην εφημερίδα «Χανιώτικα Νέα».

Ενδεικτικά, μερικά έργα του: «Λαογραφικά μελετήματα στον ΕλευθέριοΒενιζέλο», «Η Μάχη της Κρήτης στη Νεοελληνική Ποίηση», «Η ΧριστιανικήΔιδασκαλία στη Δημοτική Ποίηση της Κρήτης», «Λαογραφικά του Δωδεκαημέρου», «ΤαΛαογραφικά του χορού στη Δυτική Κρήτη» κ.α. Για το έργο του έχει βραβευθεί άλλεςδυο φορές από την Ακαδημία Αθηνών.

Βραβεία με νόημα

2011-12-29T08:31:00.001+02:00

Για 2η συνεχόμενη χρονιά (πιστή στις παραδόσεις) αποφάσισα να απονείμω Χρυσά Βατόμουρα σε προσωπικότητες που ξεχώρισαν, γράφει η Τσούγδω ( Για τον πλήρης κατάλογο... Τσούγδω ). Αυτή τη φορά ζήτησα και τη βοήθεια φίλων στο twitter και στο facebook.

Βραβείο αυτοθυσίας
Στον... Ευάγγελο Βενιζέλο

Βραβείο σημαντικότερου νεοΕλ καλλιτέχνη
Στον Νίκο Οικονομόπουλο

Βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου (σε όλες τις κατηγορίες)
Στην Ουρανία Παπανδρέου- Παπαδάκη (βραβείο κοινού)

Βραβείο ξεσκεπάσματος αισχρού σκανδάλου
Στον ΣΚΑΙ που αποτελεί τον μόνο σταθμό που παλεύει για την αποκάλυψη της αλήθειας γύρω από το σκάνδαλο του Βατοπεδίου μετά το πόρισμα που έβγαλε ο ιδιοκτήτης του καναλιού και οι δημοσιογράφοι του

Βραβείο ακούραστου επιστολογράφου
Στον Κώστα Βαξεβάνη για τις απολαυστικές επιστολές του στον Ευάγγελο Βενιζέλο

Βραβείο "γουστάρω να με βρίζουν, γουστάρω να προκαλώ"
Στον Θεόδωρο Πάγκαλο

Βραβείο πιο επιτυχημένης απεργίας
Στην ΕΡΤ που απεργεί εδώ και καιρό, δείχνοντας στους πολίτες οτι μπορούν να ζήσουν και χωρίς δημόσια τηλεόραση.

Βραβείο "πώς τα κατάφερες ρε θηρίο"
Στους δελφίνους του ΠΑΣΟΚ που κατάφεραν να δεθούν χειροπόδαρα και συμμετέχουν χωρίς οι ίδιοι να το αντιλαμβάνονται σε μία διαδικασία νεκρανάστασης του Γιώργου Παπανδρέου μέσα από τα συνεχή σφάλματά τους

Βραβείο "τώρα το θυμήθηκες"
Στο Γιώργο Παπανδρέου που τώρα κατάλαβε οτι έκανε λάθος που δεν προώθησε αλλαγή του εκλογικού νόμου, αυστηρό πλαίσιο για τα ΜΜΕ και σειρά άλλων μεταρρυθμίσεων από τις πρώτες μέρες της Πρωθυπουργίας του.

Βραβείο "χαρά στο κουράγιο σου"
Στον Λουκά Παπαδήμο που του φορέσαν ένα σχήμα 50 ατόμων όπου οι του Πασοκ ασχολούνται με τα εσωκομματικά, οι του Λαός με το πώς θα ενισχύσουν τα ποσοστά τους και οι της ΝΔ... Α λάθος ξέχασα η ΝΔ δεν συμμετέχει.

Βραβείο "Ιωάννης Μελισσανίδης"
Απονέμεται στους: Γιώργο Καρατζαφέρη, Αντώνη Σαμαρά και Μιχάλη Χρυσοχοΐδη για ευνόητους λόγους.

Βραβείο "δρ Τζέκυλ/ Μίστερ Χάιντ"
Στον Ευάγγελο Βενιζέλο για τη διπλή ζωή του

Βραβείο "πού χάθηκε αυτή η ψυχή"
-Στη Βάσω Παπανδρέου που έχει πατήσει το mute και δεν έχουμε μάθει ακόμη πώς αξιολογεί τις πρωτοβουλίες που πάρθηκαν.
- Στους αγανακτισμένους που αγνοούνται από το καλοκαίρι.

Βραβείο επιλογής προσώπου της χρονιάς
Στο Spiegel που έδωσε τον τίτλο στην διορατική πολιτικό Εύα Καϊλή

Βραβείο "φοράει παντελόνια κι ας μην είναι άντρας"
Στην έτερη διορατική πολιτικό Μιλένα Αποστολάκη

Βραβείο "καλύτερης κατάθεσης εγγράφου/αντικειμένου στα πρακτικά"
Στη φρατζόλα που κατέθεσε η Λιάνα Κανέλλη στη Βουλή (βραβείο κοινού)

Βραβείο "πόσα μιλιγκραμ είναι ο έρωτάς σου"
Στον Λάκη Λαζόπουλο για τον διαχρονικό του έρωτα με τον Γιώργο Παπανδρέου.

Βραβείο καλύτερου εργοδότη (update)
Στον Γιώργο Κουρή που χωρίς καμία υπερβολή, βασανίζει απλήρωτους εργαζομένους και τους επιτίθεται μέσω άλλων Μέσων που διαθέτει.

Βραβείο εμπνευσμένης διαφήμισης
Στον διαφημιστή που εμπνεύστηκε το “My God Giorgos” των Τζάμπο που πρέπει να είναι και γαμώ τα παιδιά.

Βραβείο εμπνευσμένης εκπομπής
Στην εκπομπή "Μίλα" με την Τατιάνα Στεφανίδου που έχει σήμα ένα μήλο και ξεκινάει με μήλα. Θα ήθελα πραγματικά να γνωρίσω το άτομο που το σκέφτηκε...

Βραβείο Πυθίας
Στο Mega που ήξερε πριν γίνουν οι ανασχηματισμοί ποιοί θα αναλάβουν το κάθε Υπουργείο.

Βραβείο ελιτισμού
Στον Γιώργο Φλωρίδη για τον χαρακτηρισμό «κηπουροί» που χρησιμοποίησε για να απαξιώσει άτομα που αξιοποίησε ο Γιώργος Παπανδρέου και δεν ανήκαν στην κατηγορία των επαγγελματιών πολιτικών.

Βραβείο "καθόρισες τις εξελίξεις, μπράβο σου"
Στους Γιώργο Καρατζαφέρη, Εύα Καϊλή, Βάσω Παπανδρέου, Μιλένα Αποστολάκη, Δημήτρη Λιντζέρη, Τόνια Αντωνίου

Συνδικαλιστής της χρονιάς
Στο κόσμημα του συνδικαλισμού Νίκο Φωτόπουλο

Βραβείο "εκπροσώπησέ με ατίθασο αγόρι"
Στον Αλέξη Τσίπρα

Βραβείο "Η γη να τρέμει, ο ήλιος να ανατέλει"
Στην σοσιαλιστική ψυχή που ακούει στο όνομα "Μιχάλης Χρυσοχοΐδης" που αποφάσισε μετά από δυο χρόνια καταπίεσης, δουλειάς και αποτελεσματικών αλλαγών που φαίνονται άλλωστε στην καλπάζουσα ανάπτυξη, να μιλήσει.

Βραβείο "Πρωθυπουργός για μία ημέρα"
Στον Φίλιππο Πετσάλνικο

Βραβείο "έμπνευση της χρονιάς"
Στον Γιώργο Παπανδρέου που όχι μόνο σκέφτηκε τον Φίλιππο Πετσάλνικο, αλλά τον πρότεινε κιόλας! (βραβείο κοινού)

Άρθρο της χρονιάς
-Στον Ριζοσπάστη για τα συλληπητήρια για τον θάνατο του Κιμ Γιονγκ Ιλ
-Στον Ριζοσπάστη για το άρθρο "Κανένα τουιτ, μόνο Ριζοσπάστη" (μετά από επισήμανση της @Christina_N19 )

Βραβείο αναλγησίας
Στην Φιλιππινέζα της Βάνας Μπάρμπα που την παράτησε μέσα στην κρίση.

Βραβείο "αλητεία της χρονιάς"
Σε αυτούς που προσπαθώντας να πλήξουν τον Υπουργό Μπουμπούκο, κυκλοφόρησαν φήμες περι χωρισμού του ευτυχισμένου Υπουργικού ζεύγους.

Βραβείο ηλιθιότητας
Σε όσους έχουν βρει ως χόμπυ της εύρεση προδοτών και το κόλλημα της σχετικής ταμπέλας.

Βραβείο "πρωτότυπη ονομασία μαγαζιού"
Στο "Αντιμνημόνιο του Καραβανά"

Τραγούδι της χρονιάς
Η 6η δόση- Βάσω Παπανδρέου

Παρατράγουδο της χρονιάς
Βλάσης Τσάκας

Για 2η συνεχόμενη χρονιά απονέμονται στα ίδια άτομα τα εξής βραβεία:

Βραβείο "Θα 'ρθεις σαν αστραπή"
Στον Κώστα Καραμανλή, τον Μαρμαρωμένο (τέως) Πρωθυπουργό... Πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι στη μούρη θα τον φάμε...

Βραβείο μη -αναμενόμενου ρεπορταζ
Στο Mega για την αναπάντεχη προβολή κάθε φιλανθρωπικής δραστηριότητας της Μαριάννας Βαρδινογιάννη

Βραβείο μη- αναμενόμενης προβολής νέου συγγραφέα
Στον ΑΝΤ1 για την αναπάντεχη προβολή της Μαρί Κυριακού και του πόνηματός της με τίτλο: "Μαικ ο Φασολάκης - θα σε γαργαλίσω!"

Για τον πλήρης κατάλογο... Τσούγδω

Βρες αν μπορείς

2011-12-24T22:30:00.002+02:00

Μου 'πες πως τώρα δεν θέλεις γιά δώρα

βραχιόλια χρυσά και μπιζού

κι όμως δεν ξέρω τι να σου προσφέρω

γιά να μ' αγαπήσης ναζού

Κι όμως του κάκου εκύτταξα κάπου

και μπόρεσα γιά να σου βρώ

κάτι, τσαχπίνα, που ολόκληρη η Αθήνα

το ζήταγε σαν θησαυρό

Βρές αν μπορής, τι σου έφερ' απόψε

τα ναζάκια σου κόψε

να σου δώσω αυτό που κρατώ.. Καφέ!

Δυσκολίες

2011-12-24T13:53:00.001+02:00

Toυ Κ. Μητρόπουλου

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (23-12-11)

Βιτρίνα πολιτικό δοκίμιο

2011-12-20T22:54:00.002+02:00

Υπάρχουν Έλληνες που προβληματίζονται με τους εαυτούς τωνκαι Έλληνες που δεν προβληματίζονται. Οι σκέψεις που ακολουθούν αφορούνπερισσότερο τους δεύτερους. Είναι όμως αφιερωμένες στους πρώτους.

Αγνοούμε την πραγματικότητα; Μα πώς όχι; Ζούμε δύο φορές πάνω απ’ ότισηκώνει η τσέπη μας, υποσχόμαστε τα τριπλάσια απ’ αυτά που μπορούμε να κάνουμε,γνωρίζουμε τα τετραπλάσια απ’ αυτά που έχουμε μάθει και αισθανόμαστε (καισυναισθανόμαστε) τα πενταπλάσια από όσα πραγματικά νοιώθουμε… Ζούμε,γενικά, στην υπερβολή. Ή μήπως ηυπερβολή είναι η συνισταμένη του εθνικού μας χαρακτήρα; Όμως, για να είμαστε δίκαιοι, μπορεί να είναιη υπερβολή μια από τις βασικότερες αιτίες της δυστυχίας μας αλλά είναι και ημεγάλη μας δόξα. Γιατί στο αυτοσυναίσθημα, η υπερβολή ονομάζεται λεβεντιά.
Και βέβαια ζυγόν δεν υπομένουμε, αλλά η ελευθερία εκτός από αρετήν καιτόλμην θέλει και γνώση και κρίση για να δημιουργήσουμε και κυρίως ναλειτουργήσουμε αποτελεσματικά θεσμούς. Γιατί, κακά τα ψέματα, εδώ που έχουμεφτάσει δροσουλίτες βλέπουμε και τους περνάμε για θεσμούς.

Ζούμε στην ακριβότερη χώρα της Ευρώπης σε σχέση με τιςαμοιβές που λαμβάνουμε, έχουμε τα περισσότερα τροχαία ατυχήματα, το φτωχότεροεκπαιδευτικό σύστημα, τις μικρότερες κυκλοφορίες βιβλίων, την υψηλότερητηλεθέαση, για να μη μιλήσουμε για τις συντάξεις, την κοινωνική ασφάλιση, τηναξιοκρατία, την εφαρμογή των νόμων καιτην ταχύτητα απόδοσης της δικαιοσύνης.

Μόλις τη Δευτέρα 19 τρέχοντος μιλάγαμε, αναφερόμενοι σταπολλά πρόσωπα του Νομού Λασιθίου, για την ανάγκη σήμερα, περισσότερο από ποτέάλλοτε, να θυμηθούμε όλους αυτούς που πρώτοι δημιούργησαν την Ιστορία, τηνΤέχνη, την Επιστήμη, την Δημοκρατία. Αυτό που ονομάζουμε Δυτικό Πολιτισμό.

«Σήμερα που ψάχνουμε με το φανάρι για ψηλά αναστήματα στοδημόσιο χώρο νομίζουμε ότι έχουμε χρέος να ανατρέξουμε και να θυμηθούμε όλουςαυτούς που έδωσαν υπόσταση σ’ αυτή τη χώρα ορμώμενοι από κάθε γωνιά της»,λέγαμε.

Περικλής Ξανθίππου Αθηναίος. Λέει σχετικά ο Πλούταρχος: «Τηνπόλη εκ μεγάλης μεγίστην ποιήσας και γενόμενος δυνάμει πολλών τυράννων ήβασιλέων υπέρτερος κατά μια μνα μείζονα την ουσία ουκ εποίησεν». Θερμή παράκληση, μέρες πούνε, μην κάνετεπονηρούς συνειρμούς… Ο Περικλής, όπως είναι γνωστό, έτρεμε τον εξοστρακισμό,δηλαδή την υποχρεωτική εξορία για δέκα χρόνια από την πόλη. Δεν ξέρω αν θαπρέπει να το ξανασκεφτούμε σήμερα…

Δημοσθένης Δημοσθένους Παιανιεύς: «Δει δη χρημάτων και άνευαυτών ουδέν εστί γενέσθαι των δεόντων». Μα είναι κουβέντες αυτές να λέγονταιτέτοιες ώρες… Με τον πόνο μας θα παίζουμε;

Ή, ο άλλος, ο Πλάτων; «Πάσα επιστήμη χωριζομένη δικαιοσύνηςκαι της άλλης αρετής, πανουργία, ου σοφία φαίνεται». Για να κοπιάσει, οευρύστερνος, να δει και να μάθει «πώς στήνονται οι δουλειές» στις μέρες μας,που θα ’λεγε και ο μαιτρ Τσιφόρος.

Δυστυχώς είμαστε σε σταυροδρόμι. Ανατολή της Δύσης ή Δύσητης Ανατολής; Όπως και νάχει στα σταυροδρόμια γίνονται τα περισσότεραατυχήματα.

Η κυρία Μαρία Καρτέρη-Σιγανού είχε δεν είχε και πάλισυνέθεσε με την ευκαιρία των εορτών το πολιτικό της δοκίμιο στη βιτρίνα του«Πολύπλευρου».

Κατασκεύασε η ίδια τις προτομές και έγραψε στη βάση τους τιςδιαχρονικές ρήσεις. Περικλής, Πλάτων, Δημοσθένη και δίπλα τους οι «αγανακτισμένοι» με το πικρό χιούμορ σταπλακάτ. Πολιτικό χρονογράφημα; Λίβελλος; Σκώμμα; Σάτιρα; Πικρό χιούμορ; Όχι. Μια βιτρίνα πολιτικό δοκίμιο. Αν περάσετεαπό το «Πολύπλευρο» αξίζει να σταθείτε λίγο στη βιτρίνα του να απολαύσετε τηνΤέχνη της κας Καρτέρη-Σιγανού, να κάνετε τις συγκρίσεις και να προβληματισθείτε.Και του χρόνου να ’μαστε καλύτερα κυρία Μαρία και κύριε Μανώλη.

Ο τόπος και οι άνθρωποι

2011-12-20T11:49:00.000+02:00

Πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση της Ιστορικής Λαογραφικής Εταιρείας Νομού Λασιθίου, η οποία είχε προγραμματιστεί για τη Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2011 στην αίθουσα διαλέξεων του Επιμελητηρίου Λασιθίου με θέμα "Νομός Λασιθίου: ο τόπος και οι άνθρωποι"

Στη Μονάδα Φροντίδας Ηλικιωμένων

2011-12-18T20:46:00.000+02:00

Την Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2011 αντιπροσωπεία μαθητών και καθηγητών του 1ου Γυμνασίου Αγίου Νικολάου Λασιθίου με τον διευθυντή του σχολείου επισκέφθηκαν την ΜΟΝΑΔΑ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ Ενορίας Αγίας Τριάδος,στον Άγιο Νικόλαο.

Η αντιπροσωπεία προσέφερε κάρτες, γλυκά και στολίδια χριστουγεννιάτικα που δημιούργησαν οι μαθητές στο μάθημα των Εικαστικών με την καθηγήτριά τους κ. Νίκη Δούκα και έψαλλαν τα κάλαντα στους ηλικιωμένους με τη συνοδεία οργάνων υπό την διεύθυνση του καθηγητή τους κ. Μανόλη Κλώντζα.

Αναμένοντας

2011-12-16T18:24:00.001+02:00

Του Β. Κρεμμυδά

(Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ, 15-12-11)

Πριν από μέρες έβλεπα τις ειδήσεις στην τηλεόραση. Μία απ' τις ειδήσεις αυτές έλεγε ότι γονείς άνεργοι και χωρίς άλλο εισόδημα δεν ήταν σε θέση να δώσουν φαγητό στα μικρά παιδιά τους και αναζητούσαν ιδρύματα να τα αποθέσουν για λίγο φαγητό! Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αγριότητα.

Εκλεισα την τηλεόραση• και έφερα στη μνήμη μου τα δικά μου παιδικά χρόνια στην Κατοχή, όταν άπειρες φορές, παιδάκι πέντε και έξι χρόνων, είχα κοιμηθεί νηστικός. Και θυμάμαι πώς ζούσα και τι έτρωγα τότε: λαχανίδες νερόβραστες, καμιά παστή σαρδέλα, καμιά ρέγγα - το μόνο που μας έσωσε ήταν το λάδι.

Οι άνθρωποι της γενιάς μου, που έζησαν Κατοχή και Εμφύλιο, μικρά και μεγάλα παιδιά, τα ξέρουν αυτά, τα έζησαν. Σήμερα όμως, στην εποχή και στην κοινωνία όπου ζούμε, θα μπορούσε κανείς να φανταστεί ότι υπάρχουν μικρά παιδιά που δεν έχουν να φάνε;

Στην Κατοχή πέθαιναν τα παιδιά ομαδικά - τα θυμάμαι πολύ καλά• θυμάμαι πολύ καλά και τις ιταλογερμανικές περιπολίες που για να ασκούνται στη σκοποβολή και για να διασκεδάζουν την ανία και τη μωρία τους, σημάδευαν και σκότωναν τις κότες που έβοσκαν στη γειτονιά μου• δεν τις σκότωναν μόνο, τις έπαιρναν κιόλας. Ξέρετε πόσο φαγητό και πόσα αυγά στερούσαν από τα παιδιά, που τόσο τα χρειάζονταν;

Ασφαλώς, αυτή η νέα κατάσταση (οι άνεργοι γονείς που δεν μπορούν να βρουν φαγητό για τα παιδιά τους), οφείλεται στην πολύπλευρη και πολύ βαθιά κρίση όπου βρίσκεται η κοινωνία μας. Είμαι όμως βέβαιος ότι αυτή η κοινωνία, η εξουθενωμένη και πεινασμένη - όχι η άλλη που δεν πείνασε και που κλέβει τους υπόλοιπους - δεν θα αφήσει τα παιδάκια χωρίς φαγητό.

Πιστεύω σ' αυτήν την κοινωνία• πιστεύω στους νέους που μια ζωή ζητούν να εργαστούν! Δεν θα μείνουν οι τόσοι και τόσοι απόφοιτοι πανεπιστημίων να γυρνάνε και να ζητιανεύουν δουλειά, οποιαδήποτε δουλειά, για 500 ευρώ, δεν θα μείνουν όλοι αυτοί με σταυρωμένα τα χέρια• θα δουν καθαρά ότι πρέπει να πατούν την κατάσταση στα χέρια τους, ότι δεν μπορούν να επαφίενται στους λογής πολιτικούς, από την Ελλάδα και την Ευρώπη.

Ετσι είναι που η δική μου ελπίδα έχει περιοριστεί σ' αυτό το αγνό και ακέραιο κομμάτι της κοινωνίας που, εκτός από την ατομική άθλια κατάσταση, αγωνιούν στην ακόμη πιο άθλια κατάσταση της ίδιας της κοινωνίας, της ίδιας της χώρας• έχει περιοριστεί σ' αυτό το κομμάτι των νέων ανθρώπων που βλέπω να διατηρούν μια λεβεντιά, μια περήφανη αξιοπρέπεια. Μας χρειάζεται το νέο, το ανατρεπτικά νέο. Οχι αυτό που λένε πολλοί, μια νέα μεταπολίτευση - στη μεταπολίτευση οι προδικτατορικοί πολιτικοί δεν μας κυβέρνησαν;

Οταν λέω νέο, εννοώ εντελώς νέο• και σε ανθρώπους και σε σκέψεις - κάτι εν πάση περιπτώσει που θα σαρώσει προηγούμενες σκέψεις και συμπεριφορές, πολιτικές δηλαδή που θα σαρώσουν και τις ηγεσίες οι οποίες τρέφονται και αναπαράγονται απ' αυτές τις παλιές συμπεριφορές. Μα, θα σκεφτούν ίσως πολλοί, έχει κάτι προηγούμενο στην ιστορία αυτό που ζητάς;

Εχει! Και, για να μην πάω παλιότερα, θα πω μόνον ότι το 1940 όταν κηρύχθηκε ο πόλεμος, σε καθεστώς βασιλομεταξικής δικτατορίας, ένας πρωτόγνωρος λαϊκός ξεσηκωμός παρατηρήθηκε• αυτός ο «λαός» πήρε τον πόλεμο στα χέρια του, αυτός ο ίδιος είναι που έκανε το μεγαλείο της Εθνικής Αντίστασης.

Αυτόν τον αυθόρμητο ξεσηκωμό μπορούμε να τον περιμένουμε, ο οποίος θα οργανωθεί για να ξεπεταχτούν νέοι πολιτικοί και νέες πολιτικές• τέτοιοι και τέτοιες που δεν θα επιτρέπουν στα παιδάκια να πεινάνε!

Αυτά που λέω δεν ανακαλούν παλαιότερες, δήθεν κομμουνιστικές πραγματικότητες, που δεν ήταν άλλο από έναν στυγνό κρατικό, γραφειοκρατικό καπιταλισμό. Ούτε ονειρεύομαι• περιγράφω μόνον πραγματικότητες και ανάγκες. Η μεγάλη ανάγκη είναι το καινούργιο. Και για να το καταλάβουμε καλύτερα, ας σκεφτούμε τι μπορεί να προκύψει από τις επόμενες εκλογές• αν μπορεί να μην προκύψει επανάληψη των ίδιων σαπισμένων καταστάσεων!

*Ο Βασίλης Κρεμμυδάς είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Φιλανθρωπικό ... στριπτήζ

2011-12-14T17:30:00.000+02:00

Το διαβάσαμε κι αυτό!

Στα πόδια των πελατών δέχονται να χορέψουν οι εργαζόμενες στο κλαμπ «Admiral Theatre» του Σικάγο, εάν αυτοί προσφέρουν παιχνίδια για τα φτωχά παιδιά. Η ιδέα υλοποιείται από πέρυσι με μεγάλη επιτυχία.

Τα παιχνίδια που θα συλλέξει το στριπτιτζάδικο θα μοιραστούν στις εκκλησίες, οι οποίες με τη σειρά τους θα τα διανείμουν τα Χριστούγεννα στα παιδιά των φτωχών οικογενειών της πόλης.

Κάθε πελάτης μπορεί να απολαύσει έναν και μόνο χορό, ανεξάρτητα με τον αριθμό των παιχνιδιών που θα διαθέσει.

Σύμφωνα με το Chicagoist.com, πέρυσι συγκεντρώθηκαν τόσα πολλά παιχνίδια που γέμισαν πέντε φορτηγά. Για αυτό η διοίκηση του κλαμπ αποφάσισε να επαναλάβει την ομολογουμένως επιτυχημένη καμπάνια.

H νταρντάνα, ο κορσές και το δαχτυλίδι

2011-12-14T17:11:00.000+02:00

Toυ Δ. Χαντζόπουλου

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (13-12-11)

Νομός Λασιθίου: ο τόπος και οι άνθρωποι

2011-12-11T09:43:00.001+02:00

Η Ιστορική Λαογραφική Εταιρεία Νομού Λασιθίου την Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2011 συνεχίζει τη σειρά των διαλέξεων με τίτλο «Οι άνθρωποι και ο τόπος», οι οποίες άρχισαν τον Οκτώβριο με το μικρό επετειακό αφιέρωμα στους Γκάτσο, Ελύτη, Παπαδιαμάντη και Τσίρκα και συνεχίστηκαν τον Νοέμβριο με το αφιέρωμα στον Καλλιτέχνη Νικόλαο Σπίθα, με την τρίτη κατά σειρά εκδήλωση που έχει τίτλο «Νομός Λασιθίου: ο τόπος και οι άνθρωποι».

Ο νομός Λασιθίου κατοικήθηκε από την εποχή των μινωιτών με κέντρα την Πραισό, την Ίτανο και το Παλαίκαστρο. Στην περιοχή του Παλαικάστρου, όπου πιθανολογείται η θέση της αρχαίας πόλης Δραγμός υπήρξε ένα –ίσως το σημαντικότερο- λατρευτικό κέντρο του Κρηταγενούς Δία. Άλλα κέντρα υπήρξαν η Ολούς, στη σημερινή Ελούντα, ο Μόχλος και το νησάκι Ψείρα, η Μινώα στη σημερινή Παχειά Άμμο, τα Γουρνιά και το Δικταίο Άντρο η σπηλιά στο Ψυχρό του Οροπεδίου Λασιθίου, όπου κατά μια εκδοχή είναι ο τόπος γέννησης του Κρηταγενούς Δία.

Μετά την κάθοδο των Δωριέων στην Κρήτη το ανατολικό άκρο με κέντρο την Πραισό αποτέλεσε το σημείο συσσώρευσης των Ετεοκρητών, δηλαδή των παλιών κατοίκων της, των γνήσιων Κρητών, όπως κυριολεκτικά σημαίνει ο όρος.

Από την Ίτανο κατάγονταν ο Κορώβιος, από την Λατώ ο ναύαρχος του Μεγάλου Αλεξάνδρου Νέαρχος, ο σοφός Μύσων κατά μιαν εκδοχή έλκει την καταγωγή του από τη Σητεία, όπως και ο ποιητής του «Ερωτόκριτου» Βιτσέντζος Κορνάρος. Από τη Νεάπολη καταγόταν ο πάπας Αλέξανδρος ο Ε’. Από την Ιεράπετρα ο Πατριάρχης Μελέτιος Μεταξάκης και ο συνθέτης Γιάννης Μαρκόπουλος ενώ από τον Άγιο Νικόλαο ο σκηνοθέτης Νίκος Κούνδουρος.

Ο νομός Λασιθίου έδωσε το παρόν στους απελευθερωτικούς αγώνες με πλήθος αγωνιστών και μαρτύρων, όπως ο Βογιατζάκης, ο Καπετάν Λακέρδας, ο Αλεξομανώλης, ο Καπετάν Καζάνης, κ.α.

Ο νομός έχει δική του σχολή στην παραδοσιακή μουσική με ονομαστούς λυράρηδες και βιολάτορες, όπως ο Καλογερίδης, ο Παπαχατζάκης, ο Δερμιτζογιάννης, ο Μπαριταντωνάκης, ο Βάρδας κ.α.

Έχει αναδείξει πολιτικούς, όπως ο Σφακιαννάκης, ο Ιωσήφ Κούνδουρος, παιδαγωγούς όπως η Αμαριώτου και μεγάλους ευεργέτες ‘όπως ο Αντώνιος Παπαδάκης.

Στην εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί θα παρουσιαστούν αντιπροσωπευτικές προσωπικότητες που άφησαν πίσω τους σημαντικό έργο και τίμησαν έτσι τον τόπο καταγωγής τους. Ομιλητές θα είναι οι κκ Ορφανάκη Έλση και Σταμέλος Ιωάννης. Θα συμμετάσχουν επίσης οι κκ Κλώντζας Μανώλης, Μαρκατζίνος Κωστής και Λουκάκης Μανώλης.

Χορηγοί της εκδήλωσης είναι το Επιμελητήριο Λασιθίου, η Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου και το βιβλιοχαρτοπωλείο «Πολύπλευρο».

Την Οργανωτική Επιτροπή των εκδηλώσεων αποτελούν οι κκ Σταμέλος Ι., Κουρουπάκης Στ., Φασουλάκη Μ., Μπλαζογιαννάκη Α., Μπουκουβάλα-Κλώντζα Ε. Καρτέρη-Σιγανού Μ. και Ρουμπελάκη Α.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Επιμελητήριο Λασιθίου με ώρα έναρξης 19.00 και είσοδο ελεύθερη.

Προσοχή στις απανωτές συγκινήσεις!

2011-12-07T17:24:00.000+02:00

...

Tου Κ. Μητρόπουλου

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (6-12-11)

Οι καλεσμένοι

2011-12-05T18:55:00.000+02:00

Toυ Κ. Μητρόπουλου

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (3-12-11)

Πρώτα τα καλά νέα

2011-11-30T21:45:00.001+02:00

Πρώτα τα καλά νέα: πήραμε την 6η δόση! Και τώρα τα κακά: έχουμε μπροστά μας την 7η ...

Ένα κεράκι ακόμα στη μνήμη του αξέχαστου Νίκου Σπίθα...

2011-11-29T17:57:00.002+02:00

Το παρακάτω κείμενο του Σταύρου Τζαρδή δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο του ραδιοσταθμού 104,4 του Γ. Τουτουδάκη (http://www.104fm.gr) και στην εφημερίδα ΑΝΑΤΟΛΗ της 29ης Νοεμβρίου 2011. Γράφτηκε με αναφορά την εκδήλωση της Ιστορικής-Λαογραφικής Εταιρείας Νομού Λασιθίου που πραγματοποιήθηκε στις 15 Νοεμβρίου και είχε θέμα "Ο καλλιτέχνης Νικόλαος Σπίθας".

του Σταύρου Τζαρδή

Συνέβη κι’ αυτό αναπάντεχα, ένα αδιάφορο απόγευμα μιας Τρίτης στις 15 του τρέχοντα Νοέμβρη, που συνέρευσαν τόσοι και τόσοι στην αίθουσα του Εμπορικού Επιμελητηρίου, εκεί πάνω στα σκαλάκια της Καμάρας του Λιμανιού… Ήταν ένα αυθόρμητο ξέσπασμα σ’ ένα συνηθισμένο προσκλητήριο των τοπικών μας μέσων ενημέρωσης, όπου συνωθήθηκαν αθόρυβα και ορεξάτα εκατοντάδες ζευγάρια μάτια, έτοιμα να ρουφήξουν την ανάταση που πρόσφερε μια υποδειγματική παρουσίαση των πεπραγμένων και των δεξιοτήτων του αλησμόνητου Νίκου Σπίθα! Λες και συγκεντρώθηκαν οι πολλαπλά εγκλωβισμένοι από την ειδησεογραφία και τα σύγχρονα οικονομικά αδιέξοδα συμπολίτες, όχι μόνο αυτοί που ήξεραν και έζησαν «το φαινόμενο», αλλά και πλήθος άλλοι νεώτεροι που δεν γνώριζαν αλλά κινητοποιήθηκαν από ένστικτο…

Κατάμεστος ο χώρος και ο προθάλαμος μέχρι τα σκαλάκια της Δημοτικής Οδού, δεν υπήρχε τόπος να σταθείς ούτε και να ακουμπήσεις, άκουγες καρφίτσα να πέφτει και η αφήγηση από ένα έπηλυ διανοούμενο και ορθό τεχνοκράτη, που δεν γνώρισε αλλά αξιοποίησε υποδειγματικά το υλικό που του διατέθηκε από την οικογένεια και παρουσίασε καταληκτικά κι αυτούς που γνώριζαν και έζησαν και αφηγήθηκαν βιώματα και μνήμες…

Είκοσι τρία χρόνια μετά την μη αναμενόμενη αποδημία του ο Νίκος Σπίθας (ποτέ δεν παραπονέθηκε για αρρώστια) παρουσιάσθηκε ολοζώντανος και μας χαλάρωσε με την καταλυτική του επιρροή. Άνθρωπος της διπλανής πόρτας, ευχάριστος, οικείος, σκυμμένος αδιάκοπα πάνω από τις ηλεκτρικές συσκευές και την επαγγελματική του απασχόληση, προσηνής και ευφυολόγος σε κατακτούσε άμεσα, δημιούργησε οικογένεια με οικεία και προσφιλή σ’ όλους μας πρόσωπα, που κατηύθυνε και οδηγούσε δημιουργικά χωρίς αυταρχισμό κι’ έτσι πορεύθηκε ατομικά και κοινωνικά! Ο καθείς κουβαλάει μέσα του πόνο και προβλήματα από αρρώστιες ή τους κόπους της ζήσης κι’ όμως αυτός σαν τους παλιούς μεγάλους καλλιτέχνες τους κλόουν «φόραγε το κοστούμι του» σκορπώντας χαρά, ακτινοβολούσε πάντοτε θετική ενέργεια και σε κέρδιζε με την άνεση, την απλότητα και τις πολλαπλές του δεξιότητες…

Σε κάθε ευκαιρία ή κοινωνική εκδήλωση ήταν απαραίτητο στοιχείο τοπικής ανάτασης, ευρηματικότητας και ευφορίας, υπήρξε ανεπανάληπτος και κατάφερε να ζει ακόμη μέσα στις καρδιές μας ή να εκπέμπει μέχρι και τώρα ευφορία και θετική ενέργεια και σ’ αυτούς που δεν τον γνώρισαν, αλλ’ είναι τουλάχιστον υποψιασμένοι και επιθυμούν να καθαρθούν και ν’ αποτοξινωθούν από τα σύγχρονα αδιέξοδα!

Οι ιστορίες του είναι ατέλειωτες… Εγώ τον έζησα να ενορχηστρώνει σε πλατειά ομήγυρη πέρα από τον φύλαρχο με τους ήχους της ζούγκλας και το τραίνο όταν ξεκινά από τον Σταθμό! Θα ήθελα να παραθέσω σ’ όλους τους ευαισθητοποιημένους συντοπίτες μας απανταχού της Επικράτειας την περίφημη άρια “Vesti la giubba” από την Όπερα «Οι Παλιάτσοι» του Ρουτζέρο Λεονκαβάλλο, μια από τις διασημότερες στην ιστορία της Όπερας. Η ηχογράφηση της με τον Ενρίκο Καρούζο το 1902, ήταν η πρώτη στα χρονικά που πούλησε ένα εκατομμύριο αντίτυπα…
Είμαι σίγουρος ότι, αν όχι η φιλόξενη ΑΝΑΤΟΛΗ, τουλάχιστον ο «παντεχνοκράτωρ» φίλος μου Γιώργης Τουτουδάκης, την αυθεντική παιδική εμπειρία του οποίου απολαύσαμε γραπτή για την κοινή του γειτονιά με το κατάστημα Σπίθας - Λουλάς εκεί πίσω από τον Άγιο Αθανάσιο, θα καταφέρει να αναρτήσει την πολύ δημοφιλή αυτή άρια του Κάνιο στην ιστοσελίδα του στο διαδίκτυο (www.104fm.gr). Αφορά τους ανθρώπους που είναι ταγμένοι να δίδουν χαρά παρ΄ όλο τον δικό τους πόνο ή τα προσωπικά τους προβλήματα, τους διασκεδαστές, τους γελωτοποιούς (clowns), αυτούς τους αρχέγονους σπουδαίους καλλιτέχνες που διασώθηκαν στην Commedia del’ Arte και μέχρι τις μέρες μας στις μεγάλες τσιρκολάνικες παραστάσεις! «Φόρεσε το κοστούμι (Vesti la giubba) κι αλεύρωσε το πρόσωπό σου. Ο κόσμος πληρώνει και θέλει να γελάσει. Κι αν ο Αρλεκίνος σου κλέψει την Κολομπίνα, γέλα παλιάτσε κι όλοι θα χειροκροτήσουν!»

( ακούστε την άρια vesti la giubba )

Πρόκειται για αριστούργημα του belcanto με πολλαπλές αναφορές στην Τέχνη. Στην περίφημη ταινία «Οι αδιάφθοροι» του Μπράιαν Ντε Πάλμα ο Αλ Καπόνε (Ρόμπερτ ντε Νίρο) κλαίει ακούγοντας την άρια την ώρα που δολοφονείται ο Τζιμ Μαλόουν (Σον Κόνερυ)!... «Ηθοποιός σημαίνει φως κι είναι καημός πολύ πικρός…..» σε μουσική σύνθεση του Μάνου Χατζηδάκη και με θεατρική απόδοση της μελωδίας από τον αξέχαστο Τάκη Χορν και τον Γιώργο Μαρίνο…

Οι μικρές τοπικές μας κοινωνίες έχουν ανάγκη από τέτοια πρόσωπα σαν τον Νίκο Σπίθα και σημεία αναφοράς, για να δυνηθούν να διατηρήσουν τον συνεκτικό τους ιστό κόντρα στους ενάντιους καιρούς και για να καταφέρουν τελικά αυτό που είναι και το ζητούμενο, να παραμείνουν εξανθρωπισμένες!...

ΣΤΑΥΡΟΣ ΙΩΣ. ΤΖΑΡΔΗΣ

Με το μυαλό και την πέννα

2011-11-28T19:16:00.003+02:00

Με το μυαλό και το πενάκι...

Η φοροδιαφυγή θα παταχθεί

2011-11-28T17:33:00.000+02:00

Του Κ. Μητρόπουλου

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (26-11-11)

... το φελέκι μου

2011-11-23T21:39:00.000+02:00

Η πολυσχιδής αυτή λεκτική εκτόνωση στρέφεται τόσο κατά του ριζικού μας, όσο και κατά όσων μας ταλαιπωρούν και καθιστούν την ζωή μας λίγο πιο αφόρητη. Φελέκι είναι στα τούρκικα η τύχη, η μοίρα, το τυχερό.

Ψάχνω στην κωλότσεπη, κοιτάζω και στο πέτο
μα η τσατσάρα φίλε μου έχει ασκήσει βέτο.
Φτου σου, το φελέκι μου, την έχασα στον Άγιο
ίσως και να μου 'πεσε στη σκάλα στο Καρνάγιο.

Η αλήθεια, η εμπιστοσύνη και η σοβαρότητα δημιουργούν ελπίδα

2011-11-22T17:25:00.000+02:00

Αν η κοινωνία αποτελούνταν από κόμματα και ποδοσφαιρικές ομάδες, το πάρτι θα ήταν καλοδεχούμενο. Ομως εκτός από τις ηγεσίες που έφεραν «εξάρες», οι απλοί άνθρωποι συνεχίζουν με «ντόρτια». Οι ανάσες που πήραν όσοι μετέχουν στο πολιτικό παιχνίδι αρχίζουν και τελειώνουν στους ίδιους.

Η χιονόμπαλα της κρίσης συνεχίζει να κατρακυλάει στην ίδια πλαγιά με ταχύτητα. Ανθρωποι χάνουν τη δουλειά τους και δεν θα την ξαναβρούν. Μικρομεσαίοι κλείνουν την επιχείρησή τους και δεν θα την ξανανοίξουν. Μισθωτοί και συνταξιούχοι χάνουν εισοδήματα και δεν θα τα ανακτήσουν. Νέα παιδιά χάνουν τις ελπίδες τους και δεν θα τις ξαναβρούν. Η αγορά γίνεται ακριβότερη, τα σχολεία, τα νοσοκομεία και οι συγκοινωνίες προσφέρουν χειρότερες υπηρεσίες. Η βία έφτασε ώς τη διπλανή πόρτα. Η ζωή κατεβαίνει το ένα σκαλί μετά το άλλο.

Εντάξει, κουτσοβολεύτηκε η πολιτική κατάσταση. Τι γίνεται όμως και με όσους υφίστανται τις συνέπειες της γενικευμένης έκπτωσης; Προσοχή: δεν θέλουν μόνο υλικά αγαθά - άλλωστε ξέρουν ότι δεν θα έχουν. Τι θέλουν;

Πρώτα την αλήθεια - την υποσχέθηκε άλλωστε ο Πρωθυπουργός στις προγραμματικές δηλώσεις. Να ξέρουν τι γίνεται. Να τελειώνει το παιχνίδι της αυτοπροβολής και αυτοϊκανοποίησης. Μετά εμπιστοσύνη. Να ξέρουν ότι τα λεφτά που στερούνται επενδύονται για λογαριασμό τους και όχι για ασκήσεις κηπουρικής. Και ακόμη σοβαρότητα. Τέρμα οι μπαρούφες, οι μικρομεγαλισμοί, τα ναπολεόντεια σχέδια, οι αλαλούμ αγορεύσεις.

Η αλήθεια, η εμπιστοσύνη, η σοβαρότητα μπορούν να φέρουν την ελπίδα. Από μόνη της η ελπίδα μπορεί να κινήσει τα πράγματα.

Αυτά πρέπει να δώσει ο Λουκάς Παπαδήμος στους επόμενους τρεις μήνες. Πώς; Με δουλειά και με ύφος δημόσιας παρουσίας χωρίς την ακατάσχετη ρητορική που μας ταλαιπώρησε. Με συναίσθηση ότι οι λύσεις δεν βρίσκονται στις λέξεις. Αλλωστε, όπως έλεγε ο θεατρικός συγγραφέας Ντένις Πάτερ: «Το πρόβλημα με τις λέξεις είναι ότι δεν ξέρεις από τι στόματα πέρασαν».

Καταλήγει στο σημερινό άρθρο του ο Λακόπουλος στα ΝΕΑ.

Πραγματοποιήθηκε ο διαγωνισμός "Ο Θαλής"

2011-11-20T22:48:00.001+02:00

Τo Παράρτημα Λασιθίου της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας ανακοινώνει ότι το Σάββατο 19 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε η πρώτη φάση των ετήσιων Πανελλήνιων Διαγωνισμών Μαθηματικών 2011-2012 που διοργανώνει η Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία για τους μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου με την επωνυμία «Ο Θαλής».

Στο νομό Λασιθίου η εξέταση πραγματοποιήθηκε σε τρία εξεταστικά κέντρα:

Στο 1^ο Γυμνάσιο Αγίου Νικολάου, με υπεύθυνη την κα Σοφία Νικολουδάκη, όπου προσήλθαν και διαγωνίστηκαν 67 μαθητές. Επιτηρητές ήσαν οι συνάδελφοι: Χαβάκης Γεώργιος, Καλλίτσας Νικόλαος, Μιγάδης Ηρακλής, Τζερεμέ Ελένη, Πομόνη Μαριάνθη, Μαρία Τσαγκαράκη, Μαρία Μαυρικάκη, Νικόλαος Χατζηδάκης και Ελπινίκη Γιατζάκη.

Στο 2ο Λύκειο Ιεράπετρας, με υπεύθυνο τον κ. Χρήστο Μιχαήλ, όπου προσήλθαν και διαγωνίστηκαν 126 μαθητές. Επιτηρητές ήσαν οι συνάδελφοι: Φραγκάκης Νίκος, Κανάκης Χαράλαμπος, Χαρίτος Διονύσιος, Καραπιδάκης Μανώλης, Παπαδάκης Μιχάλης, Φανουράκης Γιάννης, Ρουσελιωτάκης Άρης, Κωστίνος Δημήτρης, Γερογιαννάκης Ιωάννης, Περαντώνης Ιωάννης, Αναστασάκη Άρτεμις, Πυθαρούλης Αντώνης και Περονικολής Γιάννης.

Στο 2ο Γυμνάσιο Σητείας, με υπεύθυνο τον κ. Νικόλαο Τσαντάκη, όπου προσήλθαν και διαγωνίστηκαν 36 μαθητές. Επιτηρητές ήσαν οι συνάδελφοι: Σηφάκη Μαρία, Ακουμιανάκης Ανδρέας, Ζερβάκης Νικόλαος και Σφυράκης Εμμανουήλ.

Στους μαθητές και τους επιτηρητές προσέφεραν κεράσματα:

Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 1^ου Γυμνασίου Αγίου Νικολάου

Οι Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων 1^ου και 2^ου Γυμνασίου Σητείας

Το Σούπερ Μάρκετ «Χαλκιαδάκη» Αγίου Νικολάου

Το Ζαχαροπλαστείο «Beterano» του κ. Εμμ. Παγκάλου στην Ιεράπετρα.

Το Παράρτημα Λασιθίου της ΕΜΕ επιθυμεί να εκφράσει τις ευχαριστίες του προς όλους τους παραπάνω αναφερόμενους και επιπλέον προς τη Δ/νση Β/θμιας Εκπ/σης Νομού Λασιθίου.

Τα γραπτά των μαθητών θα αποσταλούν για βαθμολόγηση στην Επιτροπή Διαγωνισμών της Ε.Μ.Ε. στην Αθήνα. Tα αποτελέσματα του διαγωνισμού θα ανακοινωθούν στις τοπικές Νομαρχιακές Επιτροπές.

Οι μαθητές που θα διακριθούν στο διαγωνισμό «Ο Θαλής», θα κληθούν να συμμετάσχουν στον επόμενο διαγωνισμό «Ο Ευκλείδης», που θα διεξαχθεί στις 21 Ιανουαρίου 2012.

Για το Παράρτημα Λασιθίου της ΕΜΕ

Ο Πρόεδρος

Ι. Σταμέλος

Στον απόηχο της εκδήλωσης τιμής στον Νίκο Σπίθα

2011-11-19T20:02:00.001+02:00

Στην εκδήλωση της Ιστορικής Λαογραφικής Εταιρείας, την Τρίτη 15 Νοεμβρίου, η οποία ήταν αφιερωμένη στον καλλιτέχνη Νικόλαο Σπίθα από δική μας λάθος διαχείριση των ομιλητών παραλείψαμε να δώσουμε το λόγο στον κ. Γιώργο Τουτουδάκη. Καταθέτουμε παρακάτω τη μαρτυρία του, η οποία δεν ακούστηκε στην εκδήλωση, και του ζητάμε ειλικρινά συγγνώμη.

«Και η δική μου μαρτυρία», λέει ο κ Τουτουδάκης, «Μεγάλωσα στα πόδια όλων αυτών των ανθρώπων. Το σιδηρουργείο του πατέρα μου Γιάννη Τουτουδάκη και του θείου μου του Κωστή, ήταν απέναντι από το σπίτι του γιατρού Ζωγραφάκη, του Νιωτάκη, το μπακάλικο του Πέτρου Σγουρού, εκεί δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο της Λατούς [«Καμάρας», μπροστά από το κατάστημα του ΟΤΕ], τότε δεν είχε ανασκαφεί.

Λίγα μέτρα παραπάνω το μαγαζί του Νίκου Σπίθα με τον κουνιάδο του Κωστή Λουλά. «Ηλεκτρολογικά Είδη». Εγώ πιτσιρίκος, μ' έστελνε ο πατέρας μου ή ο θείος μου για καμιά λάμπα, ή ασφάλεια, ή καλώδιο, πάντοτε έμπαινα από τη πίσω πόρτα, αφού ήταν πιο κοντά στο μαγαζί μας....

Μερικές δεκάδες μέτρα το λιμάνι, το εστιατόριο του Χαρή, στον κεντρικό δρόμο ο Σπύρος ο Δαβράδος με τα γλυκά του, δίπλα το κουρείο του Διαμαντόπουλου με τον Ανδρουλάκη, παραπάνω ο δικηγόρος Μανώλης Μενεγάκης με τη Μαριάνθη, νονός μου. Ο δήμαρχος Καπετανάκης κάθε μέρα ρωτούσε τον Ανδρουλάκη, αν αφήσουν τίποτα πίσω για να τους θυμούνται οι Αγιονικολιώτες.....Που να φανταστεί ότι αυτός με τον Κούνδουρο και το Σωτήρχο θα απογείωναν τη πόλη....

Μια παρέα ανθρώπων, τολμώ να πω, καλύτεροι από μας. Μια παρέα που με σημάδεψε και τους κουβαλάω και θα τους κουβαλάω πάντα μέσα μου. Όχι μόνο ως νοσταλγία, αλλά και ως μέτρο σύγκρισης»

Επίσης σχετικά με την εκδήλωση λάβαμε την παρακάτω επιστολή από την κα Συμινελάκη-Ζουράρη, δυστυχώς, αφού είχε ήδη πραγματοποιηθεί η εκδήλωση.

«Προς την Ιστορική-Λαογραφική Εταιρεία Ν. Λασιθίου

Κύριοι,

Θα επιθυμούσα τα λίγα λόγια που σας στέλνω, να διαβαστούν, εάν το εγκρίνετε, στην εκδήλωση για το Νίκο Σπίθα.

Ο Νίκος Σπίθας, εκτός από αγαπημένος μου θείος, ήταν ο άνθρωπος, τον οποίον, πάντοτε, θαύμαζα για την ευαισθησία που είχε απέναντι σε ό,τι όμορφο και καλαίσθητο έβλεπε.

Γι’ αυτόν ήταν «τέχνη» να βλέπει τον κόσμο απ’ τη χαρούμενη πλευρά του και να βγάζει το καλοσυνάτο και πηγαίο χιούμορ, που τον χαρακτήριζε, στον κάθε άνθρωπο που συναντούσε.

Ήταν χαρά μου όταν πήγαινα στο σπίτι του, φοιτήτρια ακόμα, να μου δείχνει τους πίνακές του. Θαύμαζα τα τοπία του, την υπομονή με την οποίαν καθόταν και τα φιλοτεχνούσε, την αγάπη του προς αυτά, αλλά και τη μανία του να τα τελειώσει, για να του φύγει το άγχος, το άγχος του καλλιτέχνη.

Πριν ένα μήνα πήγα στο «Σύλλογο Ηλεκτρολόγων Αγίου Νικολάου». Είδα αναρτημένη στον τοίχο μια φωτογραφία του. Συγκινήθηκα. Η κοπέλα του γραφείου πρόσεξε τη συγκίνησή μου και μου είπε: «Είναι ο Νίκος Σπίθας, ο ιδρυτής αυτού του Συλλόγου». Εμείς οι παλιοί είμαστε άγνωστοι στον Άγιο Νικόλαο, μου φάνηκε, λοιπόν, ότι συνάντησα ένα παλιό αγαπημένο μου πρόσωπο.

Θα ήθελα να μεταφέρετε στους παρισταμένους αυτά τα λίγα λόγια μου για τον Νίκο Σπίθα, ο οποίος είχε τόσα χαρίσματα σαν άνθρωπος και σαν καλλιτέχνης και ο οποίος είχε τόσα χαρίσματα σαν άνθρωπος και σαν καλλιτέχνης και ο οποίος είχε υπάρξει ένα χαρούμενο και σεβαστό πρόσωπο της παλιάς κοινωνίας του Αγίου Νικολάου.

Βαρβάρα Συμινελάκη-Ζουράρη».

Με την ευκαιρία επιθυμούμε να ευχαριστήσουμε όλους όσοι παραβρέθηκαν στην εκδήλωση τιμής στην πολυδιάστατη προσωπικότητα του Νίκου Σπίθα και ιδιαιτέρως όσους συνέβαλλαν στην άρτια διοργάνωσή της. Τις κόρες του κκ Μιράντα και Αλίκη, τον γαμπρό του κ. Βρεττό Μυλωνά, τους φίλους του που έλαβαν το λόγο: τον πατέρα Ευάγγελο Παχυγιαννάκη, τους κκ Στρατή Κουρουπάκη, Γεώργιο Συντιχάκη, Νίκο Χαριτάκη, τον κ. Καλογιαννάκη, τον κ. Λουλά και τους άλλους που τραγούδησαν.

Τον γιατρό Μανώλη Ζωγραφάκη για την παραχώρηση των κινηματογραφικών στιγμιότυπων. Τους μουσικούς κκ Κωνσταντίνο Λυμπρίτη και Μανώλη Κλώντζα για το πολύ ωραίο χάπενινγκ. Τους κκ Νίκο Κοϊνά και Λεωνίδα Κλώντζα οι οποίοι κάλυψαν δημοσιογραφικά την εκδήλωση καθώς επίσης την ΑΝΑΤΟΛΗ και τον 104,4 του Γιώργη Τουτουδάκη για την προβολή της.

Τέλος, λυπούμαστε γιατί ο χώρος του Επιμελητηρίου αποδείχθηκε μικρός για τους πολλούς φίλους του Νίκου Σπίθα και ζητούμε την κατανόηση όσων δεν μπόρεσαν να παρακολουθήσουν την εκδήλωση λόγω πληρότητας του χώρου και αποχώρησαν.

Για την Ιστορική-Λαογραφική Εταιρεία Ν. Λασιθίου

Ο Πρόεδρος

Ι. Σταμέλος

Γιορτή Πολυτεχνείου 2011

2011-11-19T17:56:00.000+02:00

Γιορτή Πολυτεχνείου 2011

1ο Γυμνάσιο Αγίου Νικολάου Λασιθίου

Θεός σχωρέσ' τα 'ποθαμένα σας

2011-11-19T17:48:00.000+02:00

Toυ Κ. Μητρόπουλου

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (18-11-11)

Ο ανθός

2011-11-18T16:46:00.000+02:00

Η ακτινογραφία του κυβερνητικού σχήματος έκτακτης ανάγκης αποτυπώνει το πραγματικό επίπεδο της πολιτικής κουλτούρας της χώρας. Αυτό το σχήμα διαμορφώθηκε έπειτα από μια πολυήμερη φαρσοκωμωδία που αναζητούσε πρωθυπουργό στα αζήτητα. Και διαμορφώθηκε από πολιτικούς αρχηγούς που κινήθηκαν ο καθένας με τις δικές του επιδιώξεις.

Ο ένας αν ήταν δυνατόν θα έμενε πρωθυπουργός με άλλο όνομα και ίσως συνεχίσει να κινείται δίκην Πρωθυπουργού. Ο άλλος, που θέλει να γίνει πρωθυπουργός, έκανε ό,τι μπορούσε να μην αναλάβει τις ευθύνες του και τώρα προσπαθεί να αποστασιοποιηθεί από τις ελάχιστες που ανέλαβε. Και ο τρίτος εκμεταλλεύτηκε την αναμπουμπούλα για να βρεθεί πρώτο τραπέζι πίστα. Σαν την πονηρή αλεπού που ντύνεται περιστερά μέχρι να μπει στο κοτέτσι. Οσο για την Αριστερά, δεν πήγε στο πάρτι γιατί δεν της άρεσε ο μπουφές. Γράφει ο Λακόπουλος στα ΝΕΑ.

Βοήθειά σου κυρ Λουκά.

Εκδήλωση αφιερωμένη στον Ν. Σπίθα

2011-11-16T18:08:00.003+02:00

Ήταν μια από τις πιο συγκινησιακά φορτισμένες βραδιές που ζήσαμε στον Άγιο Νικόλαο. Όλοι οι παλιοί Αγιονικολιώτες ήταν εκεί, για να τιμήσουν την πολυδιάσττη προσωπικότητα του αειμνήστου Νίκου Σπίθα, του εικαστικού καλλιτέχνη, του φωτογράφου, του γλύπτη, του μουσικού, του ανθρώπου που έδινε ζωή στην παρέα. Πολλοί παλιοί φίλοι του πήραν μέρος και με τις διηγήσεις τους και τη μουσική τους, σκόρπισαν ρίγη συγκίνησης στην κατάμεστη αίθουσα του Επιμελητηρίου. Ήταν μια αλησμόνητη βραδιά.

Από την ηλεκτρονική έκδοση της ΑΝΑΤΟΛΗΣ (16-11-11)

Ο λαός κι η μακριά γαϊδούρα

2011-11-14T00:06:00.000+02:00

Άδικη και «στεγνή» η έκφραση «τα παιδία παίζει» που χρησιμοποιείται κατά κόρον τελευταίως. Αποκρύπτει την ευρηματικότητα, τη φαντασία και την αγάπη στην παράδοση των «παικτών»: άρχισαν με μουντζούρη, συνέχισαν με πινακωτή, ακολούθησε η κολοκυθιά. Σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα δεν σταμάτησαν τις κουμπάρες και δεν αγνόησαν τον κυρίαρχο λαό, ο οποίος εκών-άκων συμμετείχε στη μακριά γαϊδούρα.
(Σχόλιο του Ψυχογιού στο ΒΗΜΑ)

Καλό!

2011-11-13T23:59:00.000+02:00

Ελπίζω στο υπουργείο Αµυνας να µέτρησαν τα παράσηµα πριν από την παράδοσή του στον ∆ηµήτρη Αβραµόπουλο. Είναι ικανός φεύγοντας να τα έχει σηκώσει όλα.

Η άλλη αισθητική

2011-11-13T10:37:00.002+02:00

Εικοσιπέντε περίπου αιώνες σ' αυτή τη χώρα έχουμε μάθει να αντικρύζουμε και τέτοιες εικόνες. Και με τέτοιες -δυστυχώς και όχι μόνο- διαμορφώνουμε την αισθητική μας. Και για να υπερασπίσουμε αυτήν την αισθητική η οποία συμβολίζει την ελευθερία, την Τέχνη, την επιστήμη και τη δημοκρατία πολεμούμε αιώνες τώρα και αν χρειαστεί πιστεύω πως θα ξαναπολεμήσουμε. Τη φωτογραφία βρήκαμε στο μπλογκ του Κ. Μαυρικάκη.

Ξεκαρεκλοποδαριάσματα

2011-11-12T08:36:00.000+02:00

Του Κ. Μητρόπουλου

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (12-11-11)

Ρίξε κι άλλο λάδι στη φωτιά

2011-11-11T08:31:00.000+02:00

Του Κ. Μητρόπουλου

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (11-11-11)

O καλλιτέχνης Νικόλαος Σπίθας

2011-11-10T20:47:00.002+02:00

Η Ιστορική Λαογραφική Εταιρεία Νομού Λασιθίου την Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2011 συνεχίζει τη σειρά των διαλέξεων με τίτλο «Οι άνθρωποι και ο τόπος», οι οποίες άρχισαν τον Οκτώβριο με το μικρό επετειακό αφιέρωμα στους Γκάτσο, Ελύτη, Παπαδιαμάντη και Τσίρκα, με την δεύτερη εκδήλωση του κύκλου που θα είναι αφιερωμένη στην πολυδιάστατη προσωπικότητα του αειμνήστου Νικολάου Σπίθα. Ο τίτλος της: «Ο καλλιτέχνης Νικόλαος Σπίθας».

Ο Νικόλαος Σπίθας γεννήθηκε στη Νεάπολη το 1921. Εργάστηκε κατά κύριο επάγγελμα ως ηλεκτρολόγος, ασχολήθηκε όμως και με το εμπόριο και τις εισαγωγές.

Το 1949 παντρεύτηκε την Γεωργία Λουλά με την οποία απόχτησαν δύο κόρες, την Μιράντα και την Αλίκη.

Ο Νικόλαος Σπίθας υπήρξε ένας ιδιαίτερα προικισμένος άνθρωπος, μια ανήσυχη καλλιτεχνική φύση η οποία δεν περιορίστηκε μόνο στις κατεξοχήν επαγγελματικές του δραστηριότητες. Η ζωή του υπήρξε μια συνεχής προσπάθεια για αναζήτηση νέων καλλιτεχνικών εκφράσεων, έντονης κοινωνικής δραστηριότητας, αισιόδοξης αντίληψης για τη ζωή και διαρκής αναζήτηση νέων οριζόντων.

Αγάπησε με πάθος τη μουσική-έπαιζε ακορντεόν- και προχώρησε ακόμα και στη σύνθεση. Ασχολήθηκε με την καλλιτεχνική φωτογραφία, στην οποία διακρίθηκε και βραβεύτηκε με αρκετά πρώτα βραβεία. Μιλούσε Γερμανικά, Αγγλικά και Ιταλικά.

Αναζητώντας διαρκώς νέους τρόπους έκφρασης ανακάλυψε την ξυλογλυπτική και δημιούργησε επιλέγοντας κυρίως παραδοσιακά θέματα χρησιμοποιώντας υλικά του τόπου μας, όπως κυπαρίσσι, ασφέδαμο, μαυρομουριά και καραγάτσι.

Πρωτοστάτησε στην δημιουργία συλλόγων και είχε σημαντική παρουσία στην κοινωνική ζωή του Αγίου Νικολάου. Πληθωρική προσωπικότητα, πρωταγωνίστησε σε ποικίλες δράσεις και δημόσιες εκδηλώσεις με έμφαση στις κοινωνικές συναντήσεις και τις χοροεσπερίδες της εποχής του. Οι περισσότεροι που τον έζησαν θα θυμούνται την χαρακτηριστική σκηνική παρουσία του, την έντονη θεατρικότητά του, τον αυθορμητισμό του, την ευρηματικότητα και το πηγαίο χιούμορ του.

Η ζωγραφική, όμως, ήταν η μεγάλη του αγάπη. Ήταν ερωτευμένος με τα χρώματα και γοητευόταν να εκφράζεται μ’ αυτά, να συνθέτει, ν’ απεικονίζει ό,τι τον συγκινούσε εξωτερικεύοντας έτσι την μεγάλη του ευαισθησία με το πολύπλευρο ταλέντο του.

Έφυγε στις 23 Μαΐου 1988 σε ηλικία 67 χρονών, αφήνοντας ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην οικογένεια του και την κοινωνία του Αγίου Νικολάου.

Στην εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί προς τιμήν του θα παρουσιαστούν αντιπροσωπευτικά έργα του, με αξιοποίηση της τεχνολογίας των πολυμέσων, ενώ σχόλια και αναφορές θα κάνουν οι κόρες του Μιράντα και Αλίκη. Στο χώρο της εκδήλωσης θα εκτεθούν ακόμα μερικές εικαστικές και ξυλογλυπτικές δημιουργίες του. Στο ίδιο πλαίσιο θα προβληθεί ένα μικρό φιλμάκι από το αρχείο του γιατρού Ιωάννη Ζωγραφάκη σχετικά με τον τιμώμενο και τη ζωή στον Άγιο Νικολαόυ των ετών 1966, 1970 και 1971 που έχει μονταριστεί ειδικά για την εκδήλωση. Για τον τιμώμενο θα δοθεί ο λόγος και σε μερικούς στενούς φίλους του.

Χορηγοί της εκδήλωσης είναι το Επιμελητήριο Λασιθίου, η Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου και το βιβλιοχαρτοπωλείο «Πολύπλευρο».

Την Οργανωτική Επιτροπή των εκδηλώσεων αποτελούν οι κκ Σταμέλος Ι., Κουρουπάκης Στ., Φασουλάκη Μ., Μπλαζογιαννάκη Α., Μπουκουβάλα-Κλώντζα Ε. Καρτέρη-Σιγανού Μ. και Ρουμπελάκη Α.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Επιμελητήριο Λασιθίου με ώρα έναρξης 19.00 και είσοδο ελεύθερη.

H ζωή πάνω στο νήμα

2011-11-09T10:26:00.001+02:00

Τον θυμάμαι στη Νομική στο αμφιθέατρο στο πρώτο μάθημά του μετά τη μεταπολίτευση: «Που είχαμε μείνει;… Ααα, θέλει αρετήν και τόλμη η ελευθερία!»

Κάποιος φίλος μούστειλε το τελευταίο του χειρόγραφο.

Έγραψε 90 λέξεις λίγο πριν πεθάνει στο νοσοκομείο σε ηλικία 89 ετών. Το κείμενο μοιράστηκε από τους συνεργάτες του στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών, μετά το 40ήμερο μνημόσυνό του.

«Προτιμώ τα δύσκολα, όχι τα λαμπερά. Η ζωή πάνω στο νήμα η πιο δύσκολη στιγμή, γι΄ αυτό και η πιο άξια. Πώς αρχίζεις; δύσκολο, πώς τελειώνεις; αυτό πιο δύσκολο. Σαλπάρω ήρεμος για τον άλλο κόσμο. Αυτόν που αφήνω πίσω μου σίγουρα δεν είναι η Ελλάδα μου. Αυτός σίγουρα είναι άλλος τόπος με ανθρώπους άλλης φυλής. Δεν με αφορούν, τι θέλω ανάμεσά τους;; Να΄στε όλοι καλά.

Στον τάφο μου να γράψετε:

Αντιστάθηκε Το 41-44 στην ναζιστική κατοχή. Το 67-74 στην στρατιωτική χούντα. Το 89-96 στην ηθική σήψη

Μετά :

Στην πλημμύρα του άνοου δεν υπάρχει αντίσταση

Και το μετά την πλημμύρα αυτή, δεν υπάρχει πια..

Γ.Α.ΜΑΓΚΑΚΗΣ»

Ημείς άδομεν;

2011-11-06T16:24:00.000+02:00

Η πολιτική κρίση µε κάποιον τρόπο ελπίζουµε ότι θα ξεπεραστεί. Η υπερψήφιση της δανειακής σύµβασης και από τη Νέα Δηµοκρατία µάλιστα µπορεί να µας προσδώσει ψήγµατα αξιοπιστίας, απαραίτητα στις σηµερινές συνθήκες. Μην τρέφουµε όµως ψευδαισθήσεις. Η χώρα κινείται ήδη προς την έξοδο από το ευρώ. Και πολλοί πιστεύουν ότι θα χρειαστεί ένα θαύµα για να ανακοπεί η πορεία προς την καταστροφή. Ιδού πώς έχουν τα πράγµατα.

Πρώτον, οι πολιτικοί µας και το πολιτικό µας σύστηµα θεωρούνται πλέον απολύτως αναξιόπιστα από τους Ευρωπαίους. Η απόφαση του κ. Γ. Παπανδρέου για δηµοψήφισµα ήταν η χαριστική βολή σε µια κυβέρνηση που δύο χρόνια τώρα αναλαµβάνει υποχρεώσεις τις οποίες εµφανίζεται στη συνέχεια απρόθυµη ή ανίκανη να τις υλοποιήσει. Αντ’ αυτού υπάρχει βέβαια ο κ. Σαµαράς, ο οποίος θα χρειαστεί να προσπα θήσει όµως σκληρά για να πάρουν στα σοβαρά τις θέσεις του κόµµατός του οι εταίροι µας.

Δεύτερον, η Ελλάδα αντιµετωπίζεται ως «αποτυχηµένο κράτος» όπου η γραφειοκρατία και η διαφθορά έχουν σαν αποτέλεσµα και οι πιο στοιχειώδεις διαδικασίες, όπως η συλλογή των φόρων, να αποτελούν αντικείµενο διαπραγµάτευσης. Ακόµη και κάτω από τις καλύτερες προϋποθέσεις η επίτευξη ενός προγράµµατος εξυγίανσης προϋποθέτει επαναστατικές αλλαγές.

Τρίτον, η κοινή γνώµη και τα µέσα ενηµέρωσης σε όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές χώρες έχουν στραφεί εναντίον µας, ενώ η τελευταία κρίση έκανε φανερό ότι ακόµη και οι ως τώρα υποστηρικτές µας έχουν αλλάξει στάση. Με την εξαίρεση του κ. Κον-Μπεντίτ, σχεδόν κανείς ευρωπαίος πολιτικός, ούτε από τους σοσιαλιστές, δεν βρήκε κάτι καλό να πει, για εµάς την τελευταία εβδοµάδα ενώ ακόµη και ο κ. Γιούνκερ, που µας έχει προσφέρει πολύτιµη στήριξη µέσα στα όργανα της ευρωζώνης, επιτέθηκε µε δριµύτητα στην κυβέρνηση.

Υποστηρίζουν ορισµένοι ότι όλα αυτά είναι τροµοκρατικά και ότι δεν υπάρχει καµία νοµική διαδικασία εκδίωξής µας. Κρυβόµαστε πίσω από το δάχτυλό µας. Ηδη σε κύκλους της επιτροπής διακινούνται εναλλακτικά νοµικά σενάρια, ενώ πολλοί σηµειώνουν µε έµφαση την άρνηση των Σαρκοζί και Μέρκελ να καλέσουν τον έλληνα πρωθυπουργό στην τελευταία διάσκεψη της ευρωζώνης για τις χώρες µε υψηλό χρέος. Σηµειώνουν ακόµη την αναφορά της κυρίας Μέρκελ σε «σχέδιο Βήτα», τη δήλωσή της ότι η Ελλάδα «είναι ξεχωριστή περίπτωση» και βέβαια τις προχθεσινές ωµές δηλώσεις του εκπροσώπου της.

Αν λάβουµε υπόψη ότι ταυτόχρονα χτίζεται το περίφηµο «τείχος» γύρω από την Ελλάδα που θα προστατεύσει τις τράπεζες – όχι τις δικές µας πια – από µια άτακτη χρεοκοπία, τότε το ενδεχόµενο της αποποµπής µας φαίνεται πολύ πιο ρεαλιστικό.

Για να είµαστε ειλικρινείς βέβαια οι εταίροι µας θεωρούν πιο πιθανό ότι εµείς θα τους κάνουµε τη δουλειά, ότι δηλαδή δεν θα αντέξουµε και θα βγούµε µόνοι µας από την ευρωζώνη. Φαίνεται απίθανο; Οχι βέβαια. Με τις εφορίες σε διαρκή λευκή απεργία, τον δηµόσιο τοµέα σε καθεστώς µόνιµης µη λειτουργίας, τους λογής-λογής θιγόµενους έτοιµους για αντάρτικο και το κέντρο της Αθήνας πολιορκούµενο κάθε τρεις και λίγο, ποια κυβέρνηση θα µπορέσει να φέρει εις πέρας τις αλλαγές που έχουµε αναλάβει;

Φυσικά, γίνονται και θαύµατα. Μπορεί η επόµενη κυβέρνηση να είναι πολύ πιο αποφασισµένη να εφαρµόσει τα µέτρα που εξαγγέλλει και να βάλει τέλος στο καθεστώς της διάχυτης ανοµίας. Μπορεί να πετύχουµε και επί της ουσίας την πολυπόθητη συναίνεση. Μπορεί ακόµη σιγά-σιγά να ανακάµψει η οικονοµία και να εκτονωθεί κάπως η κοινωνική ένταση. Μπορεί καθώς φθάσαµε στο χείλος της αβύσσου να βάλαµε και µυαλό!

Γράφει ο Π. Καψής στο σημερινό ΒΗΜΑ.

The game is over?

2011-11-06T10:54:00.002+02:00

Υπάρχει βέβαια και η μέθοδος "στρίβειν δια των διαδικασιών". Όπως ο Καραμανλής ξεφόρτωσε και φορτώθηκε ο Παπανδρέου να ξεφορτώσει αυτός και να τα φορτωθεί κάποιος άλλος.

Μια ψυχρή, όμως, ανάγνωση των δηλώσεων που έκαναν ξένοι αξιωματούχοι μπορεί να οδηγήσει και στην άποψη ότι το παχνίδι έχει τελειώσει και οι Ευρωπαίοι εγκατέλειψαν με την μπλόφα [φούσκα; χοντροκοτσάνα;] του δημοψηφίσματος το δόγμα «Αδιανόητη η ευρωζώνη χωρίς την Ελλάδα» και υιοθέτησαν το αξίωμα: Πρώτα η ευρωζώνη και μετά η Ελλάδα. Οπότε καλή αντάμωση εκεί, στη Β' εθνική μαζί με τα Βαλκάνια και με την Αφρική...

"Οι πολιτικοί που ήδη μας έφτασαν μέχρι εδώ δεν μπορούν να το κάνουν [να βγάλουν δηλαδή τη χώρα από το τραγικό αδιέξοδο] γιατί δεν έχουν πια την παραμικρή αξιοπιστία ΕΚΤΟΣ Ελλάδος. Και αλήθεια να λένε, όλοι οι ξένοι είναι πεπεισμένοι ότι τους κοροϊδεύουμε. Αρα μόνο η ανάληψη πρωτοβουλίας από ΠΡΟΣΩΠΑ ΜΕ ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΥΡΟΣ, που θα πάνε με την εξουσία να διαβεβαιώσουν τους εταίρους ότι τέλειωσαν οι γελοιότητες και ότι η Ελλάδα ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΣΤΟ ΕΥΡΩ ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ, μπορεί να μας σώσει. ΑΝ, λέω ΑΝ, προλαβαίνουμε ακόμη, γιατί έχω την εντύπωση ότι το παιχνίδι τελείωσε. Ισως θα πρέπει να αρχίσουμε να σχεδιάζουμε το νέο νόμισμα που θα έχει τη μορφή κάποιου ανώνυμου «ΜΑΚΑΚΑ» ΜΕ ΠΕΡΙΚΕΦΑΛΑΙΑ. Αρκεί το περίγραμμα, όλα τα πρόσωπα, να του ταιριάζουν και να μας αξίζουν" καταλήγει στο άρθρο του στο Πρώτο Θέμα ο Θ. Αναστασιάδης σήμερα.

Ψάχνω, ψάχνεις, ψάχνει

2011-11-05T09:58:00.000+02:00

Toυ Κ. Μητρόπουλου

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (5-11-11)

Τη θάλασσα ποιος θα μπορέσει να την εξαντλήσει;

2011-11-05T09:35:00.004+02:00

Μέγα το ύψος, τεράστιο το βάρος. Τέως, νυν, διανοητές, λόγιοι, μυθιστοριογράφοι, παγώνια, χειροκροτητές κατ’ επάγγελμα … Γέμισε ο τόπος ευωδιές. Κι αν ποτέ μπορούσαν τον κόσμο ν’ άλλαζαν πάλι γαλάζια θα ’βαφαν την θάλασσαν. Χάρησε το ρολόι κι άλλαξε τ' όνομα κι έλα στο μαρμαρένιο αλώνι. Ο τόπος αυτός εκτός από πρίγκηπες κάποτε έβγαζε και Μποτσαραίους.

Καρεκλάτο

2011-11-04T17:40:00.001+02:00

-Δεν είμαι κολλημένος με την καρέκλα!
-Η καρέκλα το ξέρει;

Στραβός στραβόν οδήγα...

2011-11-04T17:31:00.000+02:00

Tου Κ. Μητρόπουλου

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (4-11-11)

Ένα βρακί μας έμεινε

2011-11-01T16:43:00.000+02:00

Τα μεταξωτά είναι για τους επιδέξιους...

Ψωμιά και παντεσπάνια

2011-10-28T09:37:00.001+03:00

...

Του Κ. Μητρόπουλου
Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (28-10-11)

Χωρίς λόγια

2011-10-28T09:28:00.000+03:00

Toυ Κ. Μητρόπουλου

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (28-10-11)

Σάντα Τσικίτα

2011-10-23T16:50:00.001+03:00

Του Κ. Μητρόπουλου
Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (22-10-11)

Δικαιολογημένη ... αισιοδοξία

2011-10-23T16:46:00.001+03:00

Του Κ. Μητρόπουλου
Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (22-10-11)

Το διαβατήριο

2011-10-22T16:22:00.002+03:00

Toυ ΚΥΡ

Δημοσιεύτηκε στο ΒΗΜΑ

Η ομίχλη μπαίνει από παντού στο σπίτι

2011-10-19T14:48:00.000+03:00

Δεν υπάρχει πιο θλιβερό θέαμα από συγγενείς που τσακώνονται πάνω από δικό τους άνθρωπο, που ήδη βρίσκεται στον επιθανάτιο ρόγχο, για το αν διάλεξαν τον κατάλληλο γιατρό, είτε για τα κληρονομικά. Δυστυχώς κάτι τέτοιο εμφανίζονται να κάνουν Παπανδρέου και Σαμαράς, ενώ η Ελλάδα βρίσκεται ναρκωμένη στο χειρουργικό τραπέζι των χασάπηδων των Βρυξελλών και του ΔΝΤ.

Δεν αμφιβάλουμε ότι ήταν διαφορετικές, καλές κι αγαθές τόσο οι προθέσεις τους, όσο και οι βλέψεις τους. Ομως το γεγονός ότι κατέληξαν να αλληλοκατηγορούνται δημοσίως με βαρύτατους χαρακτηρισμούς, αντί να συνεννοηθούν ή έστω να χωρίσουν τηρώντας τα προσχήματα, εκθέτει αμφότερους και την Ελλάδα. Είτε φταίνε, είτε δεν φταίνε, επαναλαμβάνουμε. Στο κάτω-κάτω με δεδομένη και την προηγούμενη ατυχή απόπειρα συγκυβέρνησης "της μιας ώρας", αν διέβλεπαν ότι μια νέα συνάντηση δεν μπορεί να οδηγηθεί πουθενά, ας μην την έκαναν καθόλου! Γιατί τώρα το μήνυμα που πέρασαν τόσο εντός όσο, κυρίως στο εξωτερικό, είναι πολύ αρνητικό.

-Με την χώρα σε απεργιακό χαμό, οι δικαίως (έστω και αδιέξοδα) διαμαρτυρόμενοι παίρνουν το μήνυμα ότι και η πολιτική ηγεσία τα ίδια κάνει... Τα "σπάει", φωνάζει κι αλληλοκατηγορείται αντί να κάτσει να συναινέσει για να βγούμε απ' την κρίση. Ε, άμα δεν συναινεί η κορυφή, περιμένουμε απ' την μαστιζόμενη "λαϊκή βάση", να σκάσει και να το βουλώνει εσαεί;

- Με την Ευρωπαϊκή Ενωση να συνέρχεται για να πάρει "οριστικές αποφάσεις"(;) για την Ελλάδα, το μήνυμα είναι διπλά καταστροφικό: Σε ένα κράτος όπου κυβέρνηση και αντιπολίτευση αδυνατούν να συνεννοηθούν πάνω απ' το κρεβάτι του μισοπεθαμένου εθνικού κορμού και ο κόσμος έχει βγει στους δρόμους, μοιάζει πολύ δύσκολο ίσως και άσκοπο το να ξοδέψουν και άλλα λεφτά για να στηρίξουν την οικονομία μας. "Δικαιώνεται" επίσης η επιλογή τους να μην μας ρωτάνε καν! Με άλλα λόγια κάνουμε ότι χειρότερο μπορούσαμε να σκεφθούμε στην πιο άκαιρη στιγμή.

Γράφει μεταξύ άλλων ο Θέμος Αναστασιάδης στην ηλεκτρονική έκδοση του Πρώτου Θέματος.

Το παν στη ζωή είναι η έγκαιρη απόφαση

2011-10-17T17:06:00.000+03:00

Toυ Κ. Μητρόπουλου

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (17-10-11)

Εδώ ο κόσμος καίγεται, κι εσύ χτενίζεσαι

2011-10-17T17:00:00.000+03:00

Toυ Δ. Χαντζόπουλου

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (17-10-11)

Η Ιστορική-Λαογραφική Εταιρεία Ν. Λασιθίου στους τιμώμενους φορείς του ΙΑ’ Διεθνούς Κρητολογικού Συνεδρίου

2011-10-16T21:13:00.001+03:00

Όπως είναι γνωστό κατά την καταληκτήρια συνεδρία του Ι΄ Διεθνούς Κρητολογικού Συνεδρίου, το οποίο πραγματοποιήθηκε στα Χανιά τον Οκτώβριο του 2006, η οργάνωση του επόμενου (ΙΑ’) Διεθνούς Κρητολογικού Συνεδρίου ανατέθηκε στην Ιστορική & Λαογραφική Εταιρεία Ρεθύμνου.

Όλες οι απαραίτητες ενέργειες έχουν ολοκληρωθεί και το ΙΑ’ Διεθνές Κρητολογικό Συνέδριο θα αρχίσει τις εργασίες του την 21η Οκτωβρίου 2011 και θα διαρκέσει μέχρι και την 27η Οκτωβρίου. Όλες οι εργασίες θα πραγματοποιηθούν στο Ρέθυμνο σε 4-5 αίθουσες στο κέντρο της πόλης.

Οι ανακοινώσεις του συνεδρίου είναι κατανεμημένες σε τρεις ενότητες. Τα θέματα που θα παρουσιαστούν, κατά την οργανωτική επιτροπή, αφορούν την Κρήτη κατά τους Αρχαίων Χρόνους, τους Μέσους Χρόνων, και τους Νεότερους. Ειδικότερα, επικεντρώνονται στην Αρχαιολογία, την Ιστορία, την Τέχνη, τη Γλώσσα, τη Φιλολογία και την Εθνογραφία.

Στους τιμώμενοι φορείς η Οργανωτική Επιτροπή περιέλαβε και την Ιστορική-Λαογραφική Εταιρεία Ν. Λασιθίου (ΙΛΕ Ν. Λασιθίου). Στη σχετική επιστολή προς την ΙΛΕ Ν. Λασιθίου (29-8-2011) μεταξύ άλλων σημειώνουν για το σκεπτικό της απόφασής τους, ότι: «κρίναμε ως επιβεβλημένο να σας συμπεριλάβουμε στους Τιμώμενους Φορείς, για το σημαντικό εκδοτικό έργο σας, που αφορά τον πολιτισμό της Κρήτης».

Το πρόγραμμα, δηλώσεις συμμετοχής και άλλες πληροφορίες για το ΙΑ’ Διεθνές Κρητολογικό Συνέδριο μπορείτε να βρείτε στον ιστότοπο του συνεδρίου στη διεύθυνση: http://www.iler.gr/index.php

Για την Ιστορική Λαογραφική Εταιρεία Ν. Λασιθίου
Ο Πρόεδρος
Γιάννης Σταμέλος

Γκάτσος, Ελύτης, Παπαδιαμάντης και Τσίρκας

2011-10-11T17:44:00.001+03:00

Πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα το βράδυ η προγραμματισμένη εκδήλωση της Ιστορικής Λαογραφικής Εταιρείας Ν. Λασιθίου "Μικρό επετειακό αφιέρωμα στους Γκάτσο, Ελύτη, Παπαδιαμάντη και Τσίρκα" στην αίθουσα διαλέξεων του Επιμελητηρίου Λασιθίου στον Άγιο Νικόλαο.

Η αίθουσα του Επιμελητηρίου ήταν κατάμεστη ενώ αρκετοί ήσαν αυτοί που την παρακολούθησαν όρθιοι. Οι «τυχεροί» κατά τις δηλώσεις τους απόλαυσαν μια εκδήλωση που τους δημιούργησε ψυχική ευφορία.

Η Ιστορική Λαογραφική Εταιρεία Ν. Λασιθίου επιθυμεί να εκφράσει θερμές ευχαριστίες προς τους συντελεστές οι οποίοι για αρκετό καιρό μόχθησαν για να δημιουργήσουν μια πρωτότυπη εκδήλωση και ήταν αρκετοί:

Οι μουσικοί και ερμηνευτές: Γιάννα Παπαδάκη, Ξανθούλα Πορφυράκη, Μανώλης Κλώντζας, Άννα Σωτηριάδη, Νίκος Μαλέρδος, Ευαγγελίνα Ραπανάκη, Ειρήνη Καμαράτου και Χρυσή Τζάβλα.

Οι αφηγητές: Στρατής Κουρουπάκης, Μανώλης Σησαμάκης, Ελπινίκη Γιατζάκη και Ειρήνη Καμαράτου.

Οι ομιλητές: Έφη Μπουκουβάλα-Κλώντζα, Ανθή Ρουμπελάκη και Μαρία Φασουλάκη.

Ο Νίκος Κοϊνάκης που κάλυψε ζωντανά στο διαδίκτυο την εκδήλωση.

Οι χορηγοί: Το Επιμελητήριο Λασιθίου, η Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου και το βιβλιοχαρτοπωλείο "Πολύπλευρο".

Τα ΜΜΕ που πρόβαλαν την εκδήλωση: Εφημερίδα "Ανατολή", εφημερίδα "Πατρίς" και ο ραδιοφωνικός σταθμός 104,4 Αγίου Νικολάου του Γιώργου Τουτουδάκη.

Ευχαριστούμε, τέλος, και όσους τίμησαν με την παρουσία τους την εκδήλωση και ιδιαιτέρως τους Νεαπολίτες και Ηρακλειώτες που ήρθαν από τις πόλεις τους ειδικά γι' αυτό το σκοπό.

Για την Ιστορική Λαογραφική Εταιρεία Ν. Λασιθίου
Ο Πρόεδρος
Γιάννης Σταμέλος

Η πολιτική είναι σοβαρή υπόθεση για να την αφήσουμε στους πολιτικούς

2011-10-10T16:37:00.001+03:00

Οι Ελληνες θέλουν να πιστεύουν ότι κάπου υπάρχει ένα παντελόνι που όπως θα το ψάχνουν πριν από την μπουγάδα θα έχει δισεκατομμύρια, ότι οι ξένοι φοβούμενοι μήπως οι τράπεζές τους καταρρεύσουν θα μας δανείζουν μια ζωή και ότι θα γυρίσουμε στη δραχμή, θα τυπώνουμε πολλές και έτσι όλοι θα έχουμε. Είναι έτοιμοι να πιστέψουν τα πάντα, από φιλάνθρωπα νεφελίμ που θα αγοράζουν εκτάσεις μέχρι πρίγκιπες που θα αγοράζουν μπατιριμένες ομάδες, εκτός από το μοναδικό πράγμα που μπορεί να μας σώσει: ότι για να πιάσεις ψάρι πρέπει να βρέξεις κώλο, ότι για να σωθεί αυτή η χώρα οι εξαγωγές, που μέσα σε έναν χρόνο διπλασιάστηκαν, πρέπει να τετραπλασιαστούν του χρόνου. Και οι Ελληνες δεν το πιστεύουν επειδή δεν βρέθηκε ένας πολιτικός που να αξίζει να έχει τον τίτλο του πολιτικού για να πει τι πρέπει να κάνει ακριβώς ο καθένας για να σωθεί η παρτίδα που ακόμα σώζεται και θα σώζεται όσο είμαστε ζωντανοί.

Σημειώνει ο Α. Πανούτσος στην ηλεκτρονική έκδοση του "Πρώτου Θέματος". σε άρθρο του με θέμα "η χώρα βρίσκεται σε πόλεμο, αλλά με ανάξιους στρατηγούς".

Προς Νικόλαον επιστολή Ιωνά το ανάγνωσμα

2011-10-09T17:45:00.001+03:00

Του Δ. Χαντζόπουλου

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (8-10-11)

Δημοψηφίστε

2011-10-09T17:05:00.002+03:00

Ιδού μια καλή ερώτηση για δημοψήφισμα: «Θέλετε να γίνουμε Γουατεμάλα;». Άλλη: «Σας πειράζει που τρώνε συμπολίτες από τους κάδους;».
Ο κ. Χάρης Καστανίδης θέλει να γίνει δημοψήφισμα καθώς κρίνει ότι «η χώρα είναι σε κρίσιμο σταυροδρόμι» Προτείνει λοιπόν «να αναλάβουμε όλοι την ευθύνη και να πει κάθε πολίτης τι θέλει».

Και γιατί να γίνει δημοψήφισμα με έξοδα εθνικών εκλογών αφού μπορούμε να του πούμε εμείς με απλά λόγια τι θέλει παμψηφεί ο λαός; Μήπως είναι κανείς που κοιμάται κανονικά μ' αυτά που γίνονται; Απλό: Κάθε πολίτης θέλει πίσω τον ύπνο του. Να ξέρει τι θα του ξημερώσει. Γιατί πέρα από την καταδίκη στη φτώχεια καταγράφεται μια διογκούμενη αγωνία: «τι άλλο θα μας ζητήσουν;».

Ο κ. Καστανίδης έχει τη χαρά του ανθρώπου που αγόρασε καινούργιο ρούχο και αναμένει την περίσταση για να το φορέσει. Δικό του είναι το νομοσχέδιο για τα δημοψηφίσματα, σύμφωνα με το οποίο οι πολίτες κρίνουν κοινωνικά και εθνικά ζητήματα και δεσμεύουν την κυβέρνηση υπό την προϋπόθεση της υψηλής συμμετοχής – να πάνε δηλαδή στις κάλπες οι μισοί από τους εγγεγραμμένους στους εκλογικούς καταλόγους. Είναι κρίμα αλήθεια που δεν υπήρξε τέτοιος νόμος στο παρελθόν για να κριθούν κορυφαία ζητήματα νεοελληνικού προβληματισμού, όπως η αποποινικοποίηση της μοιχείας, η νομιμοποίηση των εκτρώσεων, η αποκατάσταση του μακεδονικού χαλβά και όσα επιτρέπεται να κριθούν άμεσα από τον λαό. Στην παρούσα συγκυρία βέβαια είναι ελαφρώς κοροϊδιλίκι να κληθούν οι πολίτες να καταθέσουν άποψη για τα πάντα εκτός από τα φλέγοντα.

Ο κ. Καστανίδης δεν διευκολύνει την κατάσταση, δίνοντας δείγματα ερωτήσεων που θα ήθελε να απαντηθούν. Δεν λέει τι είναι αυτό που θέλει να μάθει και δεν το έχει ήδη μάθει από τα συνθήματα στις πορείες, από τα ψηφίσματα των συνδικάτων και από τα αποτελέσματα των σφυγμομετρήσεων.

Απαντώντας οι πολίτες με «ναι», «όχι», «λευκό» σε άνευρες διατυπώσεις που θα εξυπηρετούν την επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης θα μάθει; Υπάρχει πιο παραδοσιακός τρόπος για να ζητηθεί η άποψη του λαού. Σε όσους λένε ότι τυχόν εκλογές θα καταστρέψουν τη χώρα μπορούμε να απαντήσουμε ότι ένα δημοψήφισμα σίγουρα δεν τη σώζει.

Αποσπάσματα από το άρθρο της Λ. Κέζα στο σημερινό ΒΗΜΑ με τίτλο "Κάλπικες κάλπες".

Σπασμένο καράβι ...

2011-10-09T16:48:00.000+03:00

"Αχρηστα γραψίματα" είναι ο τίτλος μικρού σχολίου του Διόδωρου του Κυψελιώτη στο σημερινό ΒΗΜΑ. Μερικά αποσπάσματα:

"Είµαι µελαγχολικός, όλα είναι µάταια, ο κόσµος δεν πρόκειται να αλλάξει ό,τι και αν γράψω. Οι καταστάσεις ακολουθούν την πορεία τους πέρα από τη δική µου µελαγχολία· άλλες προγραµµατισµένες, άλλες τυχαίες – ώσπου να συγκρουστούν οι πρώτες µε κάποιο άλλο πρόγραµµα που θα τις κάνει (και θα γίνει και το ίδιο) τυχαίες. Βαρέθηκα να παρακολουθώ κάθε µέρα στο ∆ίκτυο, από την ώρα που θα ξυπνήσω ώσπου να κοιµηθώ, τι γράφουν οι οικονοµικές εφηµερίδες της Ευρώπης και της Αµερικής για την κατάστασή µας, αφού κάθε στιγµή µπορεί να προκύψει το µοιραίο. Κουράστηκα να ενηµερώνοµαι από τις δικές µας τι λένε οι πολιτικοί και οι συνδικαλιστές, δεν αντέχω άλλο να µετράω πόσο θα µειωθεί η σύνταξή µου, πόσες απεργίες θα γίνουν, ποιοι διαδηλώνουν, ποια µέσα µεταφοράς λειτουργούν.

Τα ίδια και τα ίδια διαβάζω, τα ξέρω όλα, είµαι σοφός, το κεφάλι µου είναι γεµάτο άχρηστες γνώσεις. (...) [γεμίζω] τις σελίδες [...] µε κρίσεις και σχόλια για την κατάσταση – που δεν µπορούν να την αλλάξουν. Θα καταστραφούµε, είναι βέβαιο. Ας το πάρουµε απόφαση και ας αποχαιρετήσουµε τις Αλεξάνδρειες που χάνουµε.

Γιατί µπορεί ο Χέλµουτ Σµιτ, στα 90 του, να θυµάται ότι µε τον Ζισκάρ ντ’ Εστέν και τον Καραµανλή έβαλαν την Ελλάδα στην ΕΟΚ και να θυµώνει « να πάρει ο ∆ιάολος τους ευρωπαίους αρχηγούς κρατών, αν δεν καταφέρουν να σώσουν την Ελλάδα! » – αλλά πρέπει να θέλουν και οι Ελληνες να σωθούν. Και οι Ελληνες δεν θέλουν, πάει τέλειωσε".

Μικρό Επετειακό Αφιέρωμα στους Γκάτσο, Ελύτη, Παπαδιαμάντη και Τσίρκα

2011-10-08T18:17:00.000+03:00

Εκατό χρόνια πέρασαν από τη γέννηση του ποιητή της «Αμοργού». Ο Νίκος Γκάτσος παραμένει μία ξεχωριστή περίπτωση για τα Ελληνικά Γράμματα. Είναι ο ποιητής της μιας ποιητικής συλλογής και των πολλών τραγουδιών που μελοποιήθηκαν από τους κορυφαίους Έλληνες συνθέτες του 20^ου αιώνα. Ένα ποιητικό περιβόλι γεμάτο τραγούδια μιας Ελλάδας, που ξεκινάει από τον Όμηρο για να καταλήξει στην Παναγία των Πατησίων και την Ελλάδα της λαμογιάς είναι το έργο του. Λυρικός, τρυφερός αλλά και δωρικός, αυστηρός και πολύ δηκτικός τόσο στην ποίηση όσο και στη ζωή του ο Γκάτσος υπήρξε δάσκαλος με την ευρεία έννοια του όρου για πολλούς από τους σημαντικότερους Έλληνες του 20^ου αιώνα.

Εκατό χρόνια πέρασαν από τη γέννηση του ποιητή του «Άξιον Εστί». Ο Οδυσσέας Ελύτης, το δεύτερο Ελληνικό Νόμπελ μετά τον Σεφέρη, υπήρξε στενός φίλος και συνομιλητής του Γκάτσου.

«Αν υπάρχει, για τον καθένα μας ένας διαφορετικός, προσωπικός παράδεισος, ανεπανόρθωτα ο δικός μου θα πρέπει να είναι σπαρμένος με δέντρα λέξεων που τ’ ασημώνει ο άνεμος καθώς λεύκες, από ανθρώπους που βλέπουν να επαναστρέφει επάνω τους το δίκιο που τους είχε αφαιρεθεί, από πουλιά που ακόμα και μέσα στην αλήθεια του θανάτου επιμένουν να κελαηδούν ελληνικά και να λεν έρωτας…».

Τον «Παράδεισό» του συνθέτουν ο Έρωτας, ο Θάνατος, η Δικαιοσύνη και Ελληνική Γλώσσα.

Πέρασαν εκατό χρόνια αφ’ ότου εκοιμήθη ο Άγιος των Γραμμάτων μας. Αν και η θέση του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη στα Ελληνικά Γράμματα είναι αναμφισβήτητη όσον αφορά τη νεότερη λογοτεχνική κριτική, δεν ίσχυε το ίδιο όσο ζούσε. Μερικοί φίλοι του δημοσιογράφοι όπως ο Γαβριηλίδης, ο Πάγκος Καμπούρογλου, ο Δημήτριος Κορομηλάς, ο Ιωάννης Ζερβός, ο Δημήτρης Χατζόπουλος, είναι οι πρώτοι που μίλησαν ανεπιφύλακτα και εγκωμιαστικά για το έργο του. Όλοι οι άλλοι, όμως, δεν ανέφεραν λέξη γι’ αυτό ακόμα και όταν ζούσε.

Εκατό χρόνια πέρασαν από τη γέννηση του συγγραφέα των Ακυβέρνητων Πολιτειών. Οι ρίζες του Στρατή Τσίρκα κρατούν από τα νησιά Ίμβρο και Χίο, ο ίδιος γεννήθηκε στο Κάιρο. Ανεξίτηλες στη μνήμη του και έντονες στο έργο του είναι οι παιδικές αναμνήσεις από τη λαϊκή ελληνοαραβική συνοικία Αμπτίν του Καΐρου όπου μεγάλωσε, και το Ράμλι, έξω από την Αλεξάνδρεια, όπου απολάμβανε την ξενοιασιά του καλοκαιριού μαζί με τον παππού του. Αιγυπτιώτης, με αγάπη και σεβασμό προς τη χώρα που τον φιλοξένησε στο μεγαλύτερο μέρος του βίου του, μα στην ψυχή Έλληνας.

Η Ιστορική Λαογραφική Εταιρεία Νομού Λασιθίου τη Δευτέρα 10 Οκτωβρίου 2011 ξεκινά τον κύκλο διαλέξεων «Οι άνθρωποι και ο τόπος» με ένα μικρό επετειακό αφιέρωμα στους τέσσερεις μεγάλους των Γραμμάτων μας: Γκάτσο, Ελύτη, Παπαδιαμάντη και Τσίρκα.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Επιμελητήριο Λασιθίου με ώρα έναρξης 19.00 και είσοδο ελεύθερη.

Μικρά σημειώματα για τους τιμώμενους θα παρουσιάσουν οι κκ Μπουκουβάλα-Κλώντζα Ε., Ρουμπελάκη Α,. Σταμέλος Ι. και Φασουλάκη Μ.

Αποσπάσματα έργων θα διαβάσουν οι κκ Κουρουπάκης Σ., Σησαμάκης Ε., Καμαράτου Ε. και Γιατζάκη Ε.

Δραματοποίηση αποσπασμάτων θα παρουσιάσουν οι κκ Καμαράτου Ε., Ραπανάκη Ε., Παπά Λ. και Τζάβλα Χ.

Μελοποιημένη ποίηση θα αποδώσουν ζωντανά οι κυρίες Πορφυράκη Ξ. και Σωτηριάδη Α.

Τις διασκευές, τη μουσική επιμέλεια και τη ζωντανή εκτέλεση οι κκ Πορφυράκη Ξ., Παπαδάκη Γ., Κλώντζας Μ. και Μαλέρδος Ν.

Τα πολυμέσα είναι του Σταμέλου Ι. και χορηγοί της εκδήλωσης είναι το Επιμελητήριο Λασιθίου, η Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου και το βιβλιοχαρτοπωλείο «Πολύπλευρο».

Την Οργανωτική Επιτροπή αποτελούν οι κκ Σταμέλος Ι., Κουρουπάκης Στ., Φασουλάκη Μ., Μπλαζογιαννάκη Α., Μπουκουβάλα-Κλώντζα Ε. Καρτέρη-Σιγανού Μ. και Ρουμπελάκη Α.

Διαλέξεις "Αμάλθειας" 2011-2012

2011-10-08T09:07:00.003+03:00

* Ο κύκλος διαλέξεων: "Οι άνθρωποι και ο τόπος"

* Δευτέρα 10 Οκτωβρίου 2011: "Μικρό Επετειακό Αφιέρωμα στους Γκάτσο, Ελύτη, Παπαδιαμάντη και Τσίρκα"

* Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2011: "Ο καλλιτέχνης Νικόλαος Σπίθας"

* Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2011: "Νομός Λασιθίου: ο τόπος και οι άνθρωποι"

* Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2012: "Καλλιρρόη Παρρέν, το γένος Σιγανού"

Δηκτικά

2011-10-04T17:18:00.002+03:00

Εμείς γι' αλλού κινήσαμε γι' αλλού, κι αλλού η ζωή μας πάει...
Ξεκινήσαμε να γίνουμε Δανία του νότου και πάμε για Ινδία της Μεσογείου...

Μια ευχάριστη ατμόσφαιρα

2011-10-03T17:48:00.001+03:00

Tου Κ. Μητρόπουλου

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (3-10-11)

Παράρτημα Λασιθίου Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας

2011-10-02T12:39:00.003+03:00

Αγαπητοί συνάδελφοι μαθηματικοί του νομού Λασιθίου, για τη νέα σχολική χρονιάς σας ευχόμαστε υγεία και δύναμη προκειμένου να ασκήσετε αποτελεσματικά και με επιτυχία το δύσκολο έργο σας.

Στους συναδέλφους που συνταξιοδοτήθηκαν την περίοδο αυτή, ιδιαιτέρως, ευχόμαστε υγεία και μακροημέρευση. Επίσης, στους συναδέλφους που ανέλαβαν τη διεύθυνση σχολείων με τις νέες κρίσεις διευθυντών ευχόμαστε καλή δύναμη και επιτυχία στο έργο τους. Το Παράρτημά μας ευελπιστεί στην καλή συνεργασία με όλους και παραμένει στη διάθεσή τους για οποιασδήποτε μορφής αρωγή στο πλαίσιο της λειτουργίας του.

Με την ευκαιρία επιθυμούσε να σας γνωρίσουμε ότι:

Το προσεχές τεύχος του Ευκλείδη Α’ έχει γραφεί με τη συνεργασία του Παραρτήματος Λασιθίου της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας (στην εικόνα το fractal το οποίο επιλέχθηκε από την επιτροπή για την εικονογράφηση του εξώφυλλου). Αρκετοί συνάδελφοι από το Παράρτημά ανταποκρίθηκαν στο σχετικό μας κάλεσμα και έστειλαν εργασίες. Η επιτροπή της ΕΜΕ, η οποία έχει και την τελική ευθύνη, επέλεξε και δημοσιεύονται αρκετές απ’ αυτές όπως μας διαβεβαίωσαν. Με την ευκαιρία επιθυμούμε να σας υπενθυμίσουμε να συστήσετε στους μαθητές σας τα περιοδικά της ΕΜΕ, Ευκλείδης Α’ για το Γυμνάσιο και Ευκλείδης Β’ για το Λύκειο και φέτος. Οι σχετικές παραγγελίες για τα σχολεία του νομού μας, όπως και η τακτοποίηση των συνδρομών σας, είναι σκόπιμο να γίνονται μέσω του Παραρτήματός μας. Αν οι τακτοποιήσεις γίνονται απ’ ευθείας στα κεντρικά των Αθηνών από τα χρήματα επωφελείται εξολοκλήρου η ΕΜΕ Αθηνών ενώ στο Παράρτημά μας δεν αποδίδεται τίποτα.
Το 28^ο Πανελλήνιο Συνέδριο Μαθηματικής Παιδείας διοργανώνεται φέτος από 11 έως και 13 Νοεμβρίου στην Αθήνα. Το θέμα του είναι: «Μαθηματική Μοντελοποίηση: Εφαρμογές στις Επιστήμες την Τεχνολογία και την Εκπαίδευση». Για τους μαθηματικούς, οι οποίοι υπηρετούν στα σχολεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, έχει εκδοθεί σχετική εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας και δια Βίου Μάθησης για τον τρόπο συμμετοχής τους στις εργασίες του συνεδρίου. (Νέα-Θέματα-Επιτροπές-Εργασίες-Διαμονή κλπ στην ιστοσελίδα: http://www.hms.gr/views/conventions/list )
Καταληκτική ημερομηνία για την υποβολή εργασιών, όπως σας είναι γνωστό, είναι η 2^η Οκτωβρίου 2011, ενώ οι αιτήσεις για συμμετοχή, όπως προβλέπεται από την εγκύκλιο του Υπουργείου, θα πρέπει να υποβληθούν μέχρι 21 Οκτωβρίου 2011 από τις Διευθύνσεις Β/θμιας Εκπαίδευσης. Περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την εγκύκλιο μπορείτε να βρείτε στη διεύθυνση: http://mathlasithiou.blogspot.com/2011/10/blog-post.html.
Ο 72^ος Πανελλήνιος Διαγωνισμός στα Μαθηματικά για μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου θα γίνει, όπως κάθε χρόνο, σε τρεις φάσεις:

Πρώτη «Ο Θαλής»: Σάββατο 19 Νοεμβρίου 2011, στα κατά τόπους εξεταστικά κέντρα.

Δεύτερη «Ο Ευκλείδης»: Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2011, όπως και «Ο Θαλής» και

Τρίτη «Ο Αρχιμήδης»: Σάββατο 3 Μαρτίου στην Αθήνα.

Καλή χρονιά και δημιουργική.

Για το Παράρτημα Λασιθίου της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας

Ο Πρόεδρος Η Γενική Γραμματέας

Ιωάννης Σταμέλος Μαριάνθη Πομόνη

Διαλέξεις 2011-2012 της Ι.Λ.Ε. Ν. Λασιθίου

2011-09-29T23:11:00.003+03:00

"Οι Άνθρωποι και ο Τόπος"

Το 2009-2010 η Ιστορική Λαογραφική Εταιρεία Νομού Λασιθίου διοργάνωσε τη σειρά διαλέξεων «Πατριδογνωσία», η οποία κατά γενική ομολογία είχε μεγάλη απήχηση στο κοινό της περιοχής μας.

Το αποτέλεσμα του εγχειρήματος δημιούργησε προσδοκίες στους συμπολίτες μας για συνέχιση με ανάλογες διοργανώσεις και σε μας την υποχρέωση να προγραμματίσουμε μια νέα σειρά -πάλι στο ίδιο χρονικό διάστημα Οκτωβρίου-Απριλίου- με έγκυρους ομιλητές, πρωτότυπες εκδηλώσεις και καινούργια θέματα.

Η νέα μας πρόταση περιλαμβάνει επτά διαλέξεις, οι οποίες δεν απευθύνονται σε ειδικό κοινό, δεν απαιτούν ειδικές γνώσεις, αλλά μόνο τη διάθεση να γνωρίσει κανείς και να μάθει για τον τόπο μας, την ιστορία του, τα πρόσωπα, τον πολιτισμό και το μέλλον του.

Οι εκδηλώσεις αποτελούν κατά κάποιο τρόπο δήλωση προθέσεων. Δηλαδή ένα πλαίσιο για να παρουσιαστούν απόψεις για τον τόπο και τους ανθρώπους του, να προβληθούν θετικά πρότυπα και να αποτελέσουν τον καταλύτη για τη δημιουργία νέας γνώσης.

Το Πρόγραμμα

· Δευτέρα 10 Οκτωβρίου

«Γκάτσος, Ελύτης, Παπαδιαμάντης και Τσίρκας. Μικρό επετειακό αφιέρωμα»

Ομιλητές: Μπουκουβάλα-Κλώντζα Ε., Ρουμπελάκη Α., Σταμέλος Ι. και Φασουλάκη Μ.

· Δευτέρα 14 Νοεμβρίου

«Ο καλλιτέχνης Νικόλαος Σπίθας»

Σχόλια: Αλίκη και Μιράντα Σπίθα

· Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου

«Νομός Λασιθίου: Ο τόπος και οι άνθρωποι»

Ομιλητής: Σταμέλος Ι.

· Δευτέρα 9 Ιανουαρίου

«Καλλιρρόη Παρρέν το γένος Σιγανού»

Ομιλήτρια: Μαρία Καρτέρη-Σιγανού

· Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου

«100 χρόνια από την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα»

Ομιλητές: Μπουκουβάλα-Κλώντζα Ε., Ρουμπελάκη Α., Σταμέλος Ι. και Φασουλάκη Μ.

· Δευτέρα 12 Μαρτίου

«Ο ερασιτέχνης κινηματογραφιστής, γιατρός Ιωάννης Ζωγραφάκης»

Σχόλια: Μανώλης Ζωγραφάκης

· Δευτέρα 26 Μαρτίου

«Μια αναφορά στην Ιστορία της Κρήτης με γεωπολιτικούς όρους»

Ομιλήτρια: Η Καθηγήτρια του ΑΠΘ Μαρία Αρακαδάκη

Ποιον ρώτησαν;

2011-09-29T17:37:00.001+03:00

Το γερμανικό κοινοβούλιο ενέκρινε και μάλιστα... με ευρεία πλειοψηφία το σχέδιο για νέα βοήθεια προς την Ελλάδα. Κακώς! Βιάζονται και προτρέχουν, γράφει στην ηλεκτρονική έκδοση του ΠΡΩΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ο Θ. Αναστασιάδης.

Πώς είναι σίγουροι ότι θέλουμε τη βοήθεια τους; Αναρωτιέται αναφέροντας τα όσα γίνονται εδώ.

Μαλλιά και ξύρισμα

2011-09-28T18:01:00.000+03:00

Tου Κ. Μητρόπουλου

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (28-9-11)

Επί τον τύπο των ήλων

2011-09-28T17:50:00.000+03:00

Παρακολούθησα κι εγώ τη συνέντευξη της Μέρκελ στη ΝΕΤ. Διαβασμένη καλά η Φράου.

-Σας φταίει η λιτότητα που δεν έχετε Κτηματολόγιο;

-Σας φταίει το Μνημόνιο που δεν μπορείτε να απορροφήσετε τα κοινοτικά κονδύλια;

-Σας φταίει το Μεσοπρόθεσμο που διατηρείτε ακόμη ορισμένα επαγγέλματα ως προνόμια κλειστών συντεχνιών;

-Σας φταίει η τρόικα που οι εφορίες σας υπάρχουν μόνο ως γραφειοκρατικά απολιθώματα;

Αυτά είπε με το γνωστό της ύφος η καγκελάριος. Δυστυχώς, και πως να το κρύψουμε άλλωστε, οι Γερμανοί και οι λοιποί εταίροι μας στην Ευρώποι μας έχουν μάθει αρκετά καλά. Όχι βεβαια πως εμείς δεν ξέρουμε ποιοι είμαστε... Μένει όμως να σταματήσουμε τους γνωστούς φτηνούς λαϊκισμούς και τις δικαιολογίες και να στρωθούμε με σοβαρότητα σε κάθε κατεύθυνση και σε ότι μας αφορά.

Βουλωμένο γράμμα διαβάζει

2011-09-28T17:39:00.000+03:00

... Όμως το βέβαιο είναι πως αυτοί που υποφέρουν περισσότερο στην Ελλάδα είναι αυτοί που φωνάζουν λιγότερο. Ισως γιατί απεχθάνονται τη βία με την οποία συνήθως εκφυλίζεται κάθε διαμαρτυρία εδώ και χρόνια. Ισως γιατί δεν μπορούν, και δεν θέλουν, να συμπαραταχθούν με όσους διεκδικούν το δικαίωμα του «ο σώζων εαυτόν σωθήτω» στο ναυάγιο. Ισως γιατί και ο πολιτικός λόγος που αρθρώνεται εκτός Βουλής δεν είναι λιγότερο ξύλινος από αυτόν που αρθρώνεται εντός Βουλής.

Και στο σημείο αυτό αναδεικνύεται η μεγάλη ευθύνη της Αριστεράς, η αδυναμία της να ανταποκριθεί στον ρόλο τον οποίον διεκδικεί. Εχοντας εξαντλήσει την κρίση της για την κρίση στις γνωστές πρωτόλειες αντικαπιταλιστικές κορόνες, έχοντας εξαντλήσει το οπλοστάσιο της διαμαρτυρίας σε «συλλαλητήρια», αποκλεισμούς και καταλήψεις ρουτίνας κάτι δεκαετίες τώρα, σήμερα αποδεικνύεται ανίκανη να εκφράσει και να αντιμετωπίσει αυτό που μας συμβαίνει. Οταν λες στον άνεργο πως φταίει το «σύστημα» τη στιγμή που ο άνεργος το μόνο που επιθυμεί είναι να ξαναμπεί στο σύστημα για να ξαναβρεί δουλειά, τότε τη χαμένη σου αξιοπιστία κανένα κουκλοθέατρο δεν πρόκειται να σου την ξαναβρεί. Ο ιός της αναξιοπιστίας μοιάζει με επιδημία.

Είναι η κατάληξη του άρθρου με τίτλο "Ο ιος της αναξιοπιστίας" του Τ. Θεοδωρόπουλου στα σημερινά ΝΕΑ.

Τι είχες Γιάννη;...

2011-09-27T17:31:00.003+03:00

Αντιγράφουμε το κεντρικό άρθρο της ηλεκτρονικής έκδοσης από ΤΟ ΒΗΜΑ:

Οταν μια κυβέρνηση λαμβάνει σκληρά περιοριστικά δημοσιονομικά μέτρα, όπως αυτό της εργασιακής εφεδρείας, επικαλούμενη τους εθνικούς κινδύνους που απειλούν τη χώρα, οφείλει πρώτη αυτή να επιβάλει τη δίκαιη εφαρμογή του.

Οποιαδήποτε υπονόμευση των διαδικασιών επιλογής των προσώπων που θα ενταχθούν στο συγκεκριμένο καθεστώς καθιστά το μέτρο ανυπόληπτο και την επιλογή διαβλητή. Ολα όσα έρχονται στο φως της δημοσιότητας για μετατάξεις σε πολιτικά και άλλα προστατευμένα γραφεία προκειμένου να καλυφθούν οι «κολλητοί» και οι «κομματικοί», ανανεώνουν το πελατειακό κράτος και αναδεικνύουν κατά τρόπο προκλητικό το προπατορικό αμάρτημα, αυτό που μας έφερε ως εδώ.

Οσοι λοιπόν ακόμη και αυτή την ώρα επαναλαμβάνουν πρακτικές του παρελθόντος, οφείλουν να γνωρίζουν ότι δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να επιταχύνουν τη βύθιση της χώρας.

Και επίσης οφείλουν να γνωρίζουν ότι θα είναι υπόλογοι γι' αυτή.

-Τι είχες Γιάννη;

-Τι είχα πάντα.

Δύσκολα θα μας λείψουν

2011-09-26T17:55:00.000+03:00

Με τα όσα βλέπουμε να γίνονται γύρω μας, γράφει ο Πρετεντέρης στα σημερινά ΝΕΑ "έχει καταστεί απολύτως προφανές ότι η ανόρθωση της χώρας απαιτεί ένα πολιτικό προσωπικό εντελώς διαφορετικού τύπου.

Διότι τι ήταν ο βουλευτής που ξέραμε; Το πιο ευχάριστο επάγγελμα του κόσμου.

Ξόδευε υποσχέσεις, μοίραζε λεφτά, έκανε κανέναν διορισμό, τακτοποιούσε υποθέσεις και έλεγε στους ψηφοφόρους ό,τι ήθελαν να ακούσουν. Μοναδικές του έγνοιες ήταν (κατά σειρά) η επανεκλογή του και κανένα χαρτοφυλάκιο.

Αιφνιδίως, όμως, άλλαξε το έργο, άλλαξαν και οι ρόλοι.

Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, ας πούμε, βρίσκεται στα πρόθυρα νευρικής κρίσης για προφανείς λόγους: από εκεί που εκλέχτηκαν το 2009 για να μοιράσουν τα λεφτά που υπήρχαν, τώρα τους βάζουν να μας πάρουν και το πορτοφόλι.

Κι επειδή οι κάτοχοι των πορτοφολιών άλλα είχαν μάθει να περιμένουν από τους βουλευτές τους, το πιθανότερο είναι ότι θα τους περιποιηθούν αναλόγως στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση - έτσι τους έχει εκπαιδεύσει το πολιτικό σύστημα...

Προφανώς αυτό το σκοινί δεν μπορεί να τραβήξει. Ο βουλευτής και το πολιτικό προσωπικό που ξέραμε τελείωσε. Ευτυχώς...

Και επιτέλους καλούμαστε να περάσουμε από «τον φίλο του ψηφοφόρου» στον «εκπρόσωπο του έθνους». Από τον διαμεσολαβητή των επιμέρους αιτημάτων στον κέρβερο του γενικού συμφέροντος. Από τον συλλέκτη σταυρών στον αποδοτικό διαχειριστή.

Πόσοι θα επιβιώσουν στις νέες αυτές συνθήκες, δεν το γνωρίζω. Αλλά όσοι εξαφανιστούν, δύσκολα θα μας λείψουν".

Και ημείς τι να προσθέσουμε;

Συμπερασματικά

2011-09-26T17:44:00.000+03:00

Έχω μια αδυναμία στις συνόψεις. Δεν μπορώ να αντισταθώ στον πειρασμό να επισημάνω από τούτο εδώ το μέρος το συνεκτικό, συμπαγές, πλήρες κατά την άποψή μου και ευθύβολο σχόλιο: "Λιτότητα και πολλά λόγια".

Βρήκα επίσης ενδιαφέρον το παρακάτω παράθυρο με την αντίστοιχη λεζάντα:

Ένα από τα πολλά παράθυρα του ελληνικού δημοσίου

από το οποίο όποιος ήθελε έμπαινε.

Του '80 οι εκδρομείς

2011-09-23T19:43:00.000+03:00

Λούσο και Λαμογιά - οι αξίες των «εκδρομέων» του '80. Πουράκλα και «ημέτεροι». Αν είναι να πληρώσουμε - έστω μ' αυτόν τον σκληρό τρόπο - και να βρούμε ξανά τη χαμένη μας αξιοπρέπεια, ας πληρώσουμε... Τουλάχιστον να μείνει κάτι για τα παιδιά μας.

Καταλήγει σχολιάζοντας την κατάντια που μας βρήκε -που αφήσαμε να μας βρει- η Χ. Ποντίδα στα σημερινά ΝΕΑ.

Τα πιο ωραία λαϊκά

2011-09-23T19:38:00.000+03:00

«Είμαι ένας λαϊκός πρόεδρος, ενημερώνομαι, κάθομαι και συζητώ με τους λαϊκούς βουλευτές». Η φράση του προέδρου της Βουλής Φίλιππου Πετσάλνικου, χθες το απόγευμα, άραγε να σήμαινε το σφύριγμα λήξης των εχθροπραξιών ανάμεσα στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ Σούλα Μερεντίτη, Γιάννη Διαμαντίδη και άλλους και στον υπουργό Επικρατείας Ηλία Μόσιαλο, ο οποίος είχε δηλώσει ότι έχει αποποιηθεί τα βουλευτικά προνόμια;

[...]

Και γιατί δεν είναι λαϊκός κάποιος, όπως π. χ. ο Μόσιαλος, ο οποίος δεν μεγάλωσε στην κομματική θερμοκοιτίδα και αντί να μαθαίνει τις ίντριγκες και τα μαχαιρώματα του κομματικού σωλήνα διέπρεπε στον επιστημονικό στίβο;

Οσοι ανατράφηκαν στην κομματική θερμοκοιτίδα καλό θα ήταν να μάθουν να ακούν, αρχίζοντας από τους συντρόφους τους. Θα τους χρειαστεί.

Παρατηρεί ο Ηλίας Κανέλλης στο σύντομο σημείωμά του στα ΝΕΑ.

Και που να ήξεραν για τον ... "Μάκαρο"

2011-09-22T18:02:00.000+03:00

Kατά πάγια ιστορική συνήθεια, κάθε φορά που η Ελλάδα βρέθηκε ένα βήμα πριν από τον γκρεμό, κατάφερε να πέσει μέσα.

Το 1922, όλοι έβλεπαν την καταστροφή να έρχεται. Μπλεγμένοι σε μικροπολιτικές σκοπιμότητες και αντιπαλότητες, κανείς δεν έκανε τίποτα για τη σταματήσει. Και η καταστροφή ήλθε...

Το 1944, όλοι ήξεραν ότι βαδίζουμε στην αιματοχυσία. Κανείς, όμως, δεν στάθηκε πάνω από τον εαυτό του για να την αποτρέψει. Και αλληλοσφαζόμασταν έως το 1949...

Το 1967, όλοι άκουγαν τον ήχο των τανκς. Αλλά παρασυρμένοι σε προσωπικές μωροφιλοδοξίες και μικροψυχίες, κανείς δεν έκανε τίποτα για να τα σταματήσει. Και τα τανκς τούς έπιασαν με τα εσώρουχα...

Σε ένα ανάλογο σημείο βρισκόμαστε σήμερα. Η χρεοκοπία είναι ζήτημα χρόνου επειδή εδώ και δύο χρόνια κανείς δεν κάνει ό,τι χρειάζεται για να την αποτρέψει. Κι επειδή η δημόσια συζήτηση για τη σωτηρία της χώρας έχει εξελιχθεί σε έναν διαγωνισμό απραξίας, αφασίας και ανοησίας. Α, και κουτοπονηριάς!

Μόλις προ εβδομάδος, ο αρχισυντάκτης της γερμανικής «Die Welt» αναρωτιόταν με ένα άρθρο στους «Times»: «Γιατί οι Γερμανοί φορολογούμενοι θα πρέπει να σώζουν έλληνες φοροφυγάδες;».

Και πού να ήξερε και για τον Ψωμιάδη!

Καταλήγει στο σημερινό του άρθρο στα ΝΕΑ ο Πρετεντέρης.

Που θα πάει ...θα ιδρώσουν, θα κρυώσουν, θα πεθάνουν

2011-09-21T16:41:00.000+03:00

Του Κ. Μητρόπουλου

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (21-9-11)

Σχολικά

2011-09-19T16:49:00.000+03:00

...

Toυ Κ. Μητρόπουλου

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (17-9-11)

Πένθιμο Εμβατήριο

2011-09-18T10:01:00.001+03:00

Το κύριο άρθρο του σημερινού "Βήματος", του Ψυχάρη, είναι μια ανοιχτή επιστολή προς τους κκ Γ. Παπανδρέου και Α. Σαμαρά με τίτλο: "Στην Εντατική ή στο Νεκροτομείο". Το παραθέτουμε αυτούσιο:

Κύριοι,

τύχη αγαθή ή κακή τη μοίρα, το μέλλον αυτού του τόπου θα κριθεί από τις πράξεις σας- είναι ζήτημα ίσως ημερών!

Προκάτοχοί σας στην εξουσία, άλλοι με αδιαφιλονίκητες και άλλοι με αμφιλεγόμενες ικανότητες, όπως ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Κ. Μητσοτάκης, ο Κ. Σημίτης και εν τέλει ο Κώστας Καραμανλής, έβαλαν ένα πετραδάκι στην οικοδόμηση της σημερινής Ελλάδας. Η Ιστορία θα αποτιμήσει εν καιρώ το έργο τους.

Οι προαναφερθέντες πολιτικοί ηγέτες έστω και αν ευθύνονται εν πολλοίς για αποφάσεις και επιλογές που οδήγησαν στη σημερινή πτώχευση, δεν είχαν την «ευκαιρία» να καταστρέψουν τον Λαό και να διαλύσουν τη χώρα.

Αυτή την «ευκαιρία» την έχετε σήμερα εσείς οι δύο!...

Εκατομμύρια Ελληνίδες και Ελληνες βιώνουν τον διεθνή διασυρμό και την ουσιαστική πτώχευση της χώρας. Εχουν όμως ακόμη την κρυφή ελπίδα ότι έστω την τελευταία στιγμή ο από μηχανής θεός θα μας σώσει.

Στη σύγχρονη ελληνική τραγωδία από μηχανής θεός δεν υπάρχει. Υπάρχετε όµως εσείς. Οι δύο αρχηγοί των µεγάλων κοµµάτων, που εδώ και δεκαετίες αλλάζετε κάθε τόσο θέσεις στα κυβερνητικά έδρανα και στις πολυθρόνες της αντιπολίτευσης. Η µονοµαχία σας για την εξουσία,αν δεχθούµε τις δηµοσκοπήσεις, µοιάζει να συγκινεί, καλώς ή κακώς, όλο και λιγότερους πολίτες. Σε σας τους δύο έπεσε ο κλήρος. Η πατρίς απαιτεί (κατά τη φράση του ναυάρχου Παύλου Κουντουριώτη) όχι µόνο να αποθάνετε υπέρ αυτής (της πατρίδας) αλλά και να νικήσετε.

Τα πράγµατα είναι απλά. Πρέπει πρώτα να αποφασίσετε και να ενηµερώσετε από κοινού τον ελληνικό Λαό για την έκταση του προβλήµατος και τη ζοφερή προοπτική της χώρας. Εξηγήστε µε απλά λόγια γιατί πρέπει να αποφύγουµε την πτώχευση... Περιγράψτε τι ακριβώς θα συµβεί στη χώρα και πόσο δραµατικά θα αλλάξει προς το πολύ χειρότερον η ζωή των πολιτών όλων. Αποκαλύψτε ότι κινδυνεύει όχι απλώς η έννοµη τάξη αλλά ολόκληρος ο κοινωνικός ιστός.

Οµολογήστε τιςευθύνες σας για τοπαρελθόν. Και προτού δώσετε υποσχέσεις για το µέλλον, δώστε δείγµα γραφής. Οφείλετε ναπάτε αύριο µαζί, οι δυο σας, στις Βρυξέλλες και απόκοινού να δώσετε την τελική µάχη. Και αν χρειάζεται, παραµερίστε και οι δύο και αναθέστε µε κοινή απόφασή σας την ευθύνη της εκπροσωπήσεως της χώρας σε τεχνοκράτη που ∆ΕΝ πολιτεύεται και ∆ΕΝ θα πολιτευθεί.

Ο κ. Παπανδρέου έχει δηµοσιοποιήσει τη διάθεσή του να βοηθήσει σε λύση.Ο κ. Σαµαράς γνωρίζει ότι είναι καλύτερα να έχεις µπροστά σου έναν ασθενή στην Εντατική παρά έναν νεκρό στο Νεκροτοµείο.

Αλλως είναι ζήτηµα τύχης σε ποιου τα χέρια θα σκάσει η χειροβοµβίδα που έχει απασφαλισθεί.

Ενας ιδιότροπος αλλά φιλότιµος Λαός σάς παρατηρεί.

Είναι η γελοιογραφία για το μουσείο;

2011-09-16T18:19:00.000+03:00

Tου ΚΥΡ

«Με το Μ…πενάκι των γελοιογράφων» είναι ο τίτλος της έκθεσης που παρουσιάζεται ως ένα εικαστικό δρώμενο, το οποίο δείχνει ότι η γελοιογραφία δεν καλουπάρεται από την παρουσία της στον Τύπο, δεν εξαιρείται από τα εικαστικά και δεν κομπλεξάρεται επειδή ασχολείται με το επίκαιρο άρα και εφήμερο... Και πράγματι, τυπωμένες πάνω σε μουσαμάδες οι γελοιογραφίες των 24 δημιουργών που παίρνουν μέρος, διεκδικούν μία ειδική θέση στον εικαστικό χώρο.

Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς 138 και Ανδρονίκου, τηλ 210 345 3111). Εγκαίνια στις 19 Σεπτεμβρίου - Θα διαρκέσει μέχρι τις 2 Οκτωβρίου

Η έκθεση συνδιοργανώνεται από την Λέσχη Ελλήνων Γελοιογράφων και τα έργα που παρουσιάζονται προέρχονται από την τελευταία σοδειά της παραγωγής των γελοιογράφων με αφετηρία και θέμα τους χαλεπούς καιρούς που διανύει η χώρα.

Οι γελοιογράφοι αρνούνται ότι υπάρχει κρίση στο χιούμορ, αντίθετα το αναζητούν και το βρίσκουν ακριβώς μέσα στην κρίση. Ετσι αν η τέχνη είναι μια σοβαρή υπόθεση, τότε και το χιούμορ είναι μια σοβαρότερη, όσο κι αν αυτό ακούγεται παράδοξο, όπως λένε.

Συγκεριμένα παίρνουν μέρος οι: Βλάχος Κώστας, Γεωργοπάλης Δημήτρης (εφημ. Realnews), Γρηγοριάδης Κώστας (Ριζοσπάστης), Ζάχαρης Πάνος/ Πάνος (Το Ποντίκι), Ζερβός Πέτρος (Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία), Καλαϊτζής Γιάννης (Ελευθεροτυπία), Κουντούρης Μιχάλης (Ελεύθερος Τύπος), Κυριακόπουλος Γιάννης /ΚΥΡ (Το Βήμα), Μακρής Ηλίας (Η Καθημερινή), Μαραγκός Πάνος (Έθνος), Μητρόπουλος Βασίλης/ BAS, Μητρόπουλος Κώστας (Τα Νέα), Ξένου Εφη (Τα Νέα), Παπαγεωργίου Βασίλης (Ριζοσπάστης), Παυλίδης Βαγγέλης, Πετρουλάκης Ανδρέας (Η Καθημερινή), Σχοινά Κατερίνα, SOLOUP (Το ποντίκι), Σταυρόπουλος Στάθης/Στάθης (Ελευθεροτυπία), Ταμπακέας Ηλίας (Ελευθεροτυπία), Χαντζόπουλος Δημήτρης (Τα Νέα), Μήλας Παναγιώτης, Δερβενιώτης Σπύρος (free Sunday) και Τζαμπούρα Μαρία (Πρώτο Θέμα).

Ιστορίες καθημερινής τρέλας

2011-09-16T17:43:00.001+03:00

Προ ημερών, μια νεαρή κοπέλα (φοιτήτρια πρέπει να είναι...) προσέρχεται σε ένα Αστυνομικό Τμήμα. Τίποτα σοβαρό, θέλει να αντικαταστήσει την αστυνομική ταυτότητά της διότι έχει φθαρεί. Ως γνωστόν, η Ελλάδα είναι ίσως η μοναδική δυτικοευρωπαϊκή δημοκρατία όπου οι ταυτότητες εκδίδονται από τα... Αστυνομικά Τμήματα.

Η κοπέλα διατυπώνει το αίτημά της και τείνει στον αρμόδιο αξιωματικό τη φθαρμένη ταυτότητα που θέλει να αντικαταστήσει:

- Πιστοποιητικό γεννήσεως, ζητάει αυτός.

- Τι χρειάζεται; ρωτάει απορημένη η κοπέλα. Αφού έχετε την ταυτότητά μου για την οποία μου είχαν ήδη ζητήσει πιστοποιητικό γεννήσεως. Τι μπορεί να άλλαξε στη γέννησή μου από τότε που την εξέδωσα;

- Δεν ξέρω, πιστοποιητικό γεννήσεως, επαναλαμβάνει ακλόνητος ο αρμόδιος, προφανώς επειδή κάποια εγκύκλιος το ζητάει.

Τι να κάνει η κοπέλα; Τηλεφωνεί στο σπίτι της και η μητέρα της προσέρχεται στο Αστυνομικό Τμήμα με ένα τέτοιο πιστοποιητικό.

Ο αρμόδιος εξετάζει το πολύτιμο έγγραφο με την προσήλωση που θα εξέταζε ένα πρωτότυπο του Καντ σε Εκδόσεις Λειψίας και αποφαίνεται.

- Δεν κάνει!

- Γιατί δεν κάνει; απορούν μαζί κόρη και μητέρα.

- Επειδή δεν γράφει ότι εκδόθηκε «για έκδοση αστυνομικής ταυτότητας».

- Ναι, αλλά γράφει «για πάσα χρήση». Αφού είναι για όλες τις χρήσεις γιατί δεν είναι και για αστυνομική ταυτότητα;

Ο αρμόδιος προσπαθεί δύσπιστος να καταλάβει τον συλλογισμό. Και τη στιγμή που ήταν μάλλον έτοιμος να ενδώσει, το μάτι του ξαναπέφτει στο έγγραφο.

- Α, σίγουρα δεν κάνει. Διότι έχει εκδοθεί πριν από τρεις μήνες και δεν επιτρέπεται η χρήση πιστοποιητικών γεννήσεως παλαιότερα των τριών μηνών.

Κόρη και μητέρα αρχίζουν πλέον και τον κοιτούν στα όρια της απόγνωσης. Ούτε μπορούσαν να διανοηθούν ότι τα πιστοποιητικά γεννήσεως χωρίζονται σε μπαγιάτικα που δεν κάνουν και σε φρέσκα που κάνουν.

- Μα τι μπορεί να αλλάξει σε όσα πιστοποιεί ένα πιστοποιητικό γεννήσεως αν έχει εκδοθεί πριν ή μετά τρεις μήνες; αναρωτιούνται.

Ο αρμόδιος περιορίζεται να κουνήσει το κεφάλι του. Και στέλνει τις δύστυχες γυναίκες να βρουν ένα ΚΕΠ να εκδώσουν ένα φρέσκο πιστοποιητικό γεννήσεως για να προχωρήσει η διαδικασία αντικατάστασης μιας ταυτότητας, για την έκδοση της οποίας είχε ήδη χρησιμοποιηθεί ένα πιστοποιητικό γεννήσεως!

- Και να μου το φέρετε εντός της ημέρας, προειδοποιεί αυστηρά, διότι έχω ανοίξει αριθμό πρωτοκόλλου.

Η παραπάνω απολύτως αυθεντική ιστορία είναι προσφορά της στήλης σε όσους θεωρούν ότι η Δημόσια Διοίκηση στη χώρα μας λειτουργεί μια χαρά και δεν έχουν κανένα λόγο να ανακατεύονται οι Γερμαναράδες της Μέρκελ.

Αντιγραφή ολόκληρου του σημερινού χρονογραφήματος του Πρετεντέρη από τα ΝΕΑ. Και μη βρεθεί κανείς να μας πει ότι δεν έχει βιώσει τουλάχιστον ένα ανάλογο περιστατικό στη ζωή του...

Η Ελλάδα που αντιστέκεται

2011-09-11T16:41:00.002+03:00

Μετά την περσινή θριαμβευτική πορεία του 'Κυνόδοντα' στα σημαντικότερα κινηματογραφικά φεστιβάλ του κόσμου, ο Γιώργος Λάνθιμος, ο Ευθύμης Φιλίππου και οι συνεργάτες τους, βραβεύονται για το σενάριο της ταινίας τους 'Άλπεις' στο 68^ο διεθνές φεστιβάλ της Βενετίας.

Οι Άλπεις «αφορούν μια ομάδα ανθρώπων που προσφέρονται να αντικαταστήσουν νεκρούς ανθρώπους για τους συγγενείς και τους φίλους τους» είχε δηλώσει ο ίδιος ο Λάνθιμος σχετικά με την ταινία του, για την οποία ελάχιστα ήταν γνωστά πριν προβληθεί στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ.

Στην ταινία, που προγραμματίζεται να κάνει πρεμιέρα στις ελληνικές αίθουσες στις 27 Οκτωβρίου, πρωταγωνιστούν οι Αριάν Λαμπέντ, Αγγελική Παπούλια και Άρης Σερβετάλης.

Παραλαμβάνοντας το βραβείο, ο Λάνθιμος δεν παρέλειψε να αναφερθεί στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κινηματογραφιστές στην Ελλάδα.

Το Βραβείο Σεναρίου είναι ακόμα μια αναγνώριση για το νέο Έλληνα σκηνοθέτη, μετά την υποψηφιότητα του «Κυνόδοντα» για το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας.

... κι ο ΦΠΑ

2011-09-10T09:40:00.001+03:00

Toυ Α. Πετρουλακη

Δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή (9-9-11)

Μήπως περιμένουμε τον Γκοντό;

2011-09-09T18:48:00.000+03:00

Tου Κ. Μητρόπουλου

Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (9-9-11)

Κρατάτε πατριώτες!

2011-09-06T22:05:00.000+03:00

Έχω γνωστούς οι οποίοι, προκειμένου να αντιμετωπίσουν την κατάθλιψη που τους φέρνει η προοπτική της οικογενειακής τους Κυριακής, ξυπνούν νωρίς για να παρακολουθήσουν, κρυφά από τη γυναίκα τους, τον μητροπολίτη Ανθιμο. Είναι άνθρωποι που δεν καταθέτουν εύκολα τα όπλα.

Με το ύφος του Φρέντυ Γερμανού, γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος στα σημερινά ΝΕΑ.