Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2011

Και που να ήξεραν για τον ... "Μάκαρο"

Kατά πάγια ιστορική συνήθεια, κάθε φορά που η Ελλάδα βρέθηκε ένα βήμα πριν από τον γκρεμό, κατάφερε να πέσει μέσα.
Το 1922, όλοι έβλεπαν την καταστροφή να έρχεται. Μπλεγμένοι σε μικροπολιτικές σκοπιμότητες και αντιπαλότητες, κανείς δεν έκανε τίποτα για τη σταματήσει. Και η καταστροφή ήλθε...
Το 1944, όλοι ήξεραν ότι βαδίζουμε στην αιματοχυσία. Κανείς, όμως, δεν στάθηκε πάνω από τον εαυτό του για να την αποτρέψει. Και αλληλοσφαζόμασταν έως το 1949...
Το 1967, όλοι άκουγαν τον ήχο των τανκς. Αλλά παρασυρμένοι σε προσωπικές μωροφιλοδοξίες και μικροψυχίες, κανείς δεν έκανε τίποτα για να τα σταματήσει. Και τα τανκς τούς έπιασαν με τα εσώρουχα...
Σε ένα ανάλογο σημείο βρισκόμαστε σήμερα. Η χρεοκοπία είναι ζήτημα χρόνου επειδή εδώ και δύο χρόνια κανείς δεν κάνει ό,τι χρειάζεται για να την αποτρέψει. Κι επειδή η δημόσια συζήτηση για τη σωτηρία της χώρας έχει εξελιχθεί σε έναν διαγωνισμό απραξίας, αφασίας και ανοησίας. Α, και κουτοπονηριάς!
Μόλις προ εβδομάδος, ο αρχισυντάκτης της γερμανικής «Die Welt» αναρωτιόταν με ένα άρθρο στους «Times»: «Γιατί οι Γερμανοί φορολογούμενοι θα πρέπει να σώζουν έλληνες φοροφυγάδες;».
Και πού να ήξερε και για τον Ψωμιάδη!
Καταλήγει στο σημερινό του άρθρο στα ΝΕΑ ο Πρετεντέρης.

Δεν υπάρχουν σχόλια: