Πέμπτη, 25 Δεκεμβρίου 2014

Βιβλιοπαρουσίαση: Λασίθι, οι άνθρωποι και ο τόπος


Το βίντεο οφείλεται στον Λεωνίδα Κλώντζα, ο οποίος κάλυψε την εκδήλωση για την εφημερίδα ΑΝΑΤΟΛΗ και τον οποίο ευχαριστούμε



Οι ομιλητές της εκδήλωσεις
Από αριστερά: Άννα Καρτέρη, Γιάννης Χρονάκης, Βασίλης Ορφανάκης, Γωγώ Ζερβού, Γιάννης Σταμέλος, Μαρία Καρτέρη και Μαρία Χατζηπαναγιώτη

Από την εκδήλωση της ΙΛΕΝΛ "Νάνοι ελέφαντες στην Κρήτη"


Άρτεμις Μπλαζογιαννάκη, Γιάννης Σιγανός και Γιάννης Σταμέλος


Η "Αυτοσχέδιος Χορωδία" στην εκδήλωση



Το βίντεο οφείλεται στον Λεωνίδα Κλώντζα, ο οποίος κάλυψε την εκδήλωση για την εφημερίδα ΑΝΑΤΟΛΗ και τον οποίο ευχαριστούμε

Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2014

Σκιτσάροντας την Ελληνική Ιστορία


"Σκιτσάροντας την Ελληνική Ιστορία" είναι ο τίτλος του άλμπουμ-ανθολόγιου με γελοιογραφίες ορόσημα από τη διαδρομή του κορυφαίου γελοιογράφου Κώστα Μητρόπουλου.  Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ.

Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2014

Έφυγε ο Τριχόπουλος

Έφυγε σήμερα από τη ζωή σε ηλικία 76 ετών ο Δημήτρης Τριχόπουλος, ένας από τους σημαντικότερους γιατρούς και ακαδημαϊκούς της χώρας μας.
Ο Δημήτρης Τριχόπουλος γεννήθηκε το 1938 στον Βόλο. Το 1963 πήρε το πτυχίο του από την Ιατρική Αθηνών και ακολούθησε μετεκπαίδευση στα Πανεπιστήμια Αθηνών, Λονδίνου, Χάρβαρντ και Οξφόρδης.
Έχει διατελέσει καθηγητής και διευθυντής του Τμήματος Επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ (1989-1996), καθηγητής Πρόληψης Καρκίνου και διευθυντής του Κέντρου για την Πρόληψη Καρκίνου στο Χάρβαρντ (1993-1997), ήταν καθηγητής και διευθυντής του Τμήματος Υγιεινής και Επιδημιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών από το 1972, αναπληρωτής καθηγητής Ιατρικής Επιδημιολογίας στο Ινστιτούτο Karolinska στη Στοκχόλμη από το 1998 και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών από τον Ιούνιο του 1997. 
Ο Τριχόπουλος κατέδειξε, μεταξύ άλλων, τη συμβολή του παθητικού καπνίσματος στην ανάπτυξη του καρκίνου του πνεύμονα, καθώς επίσης και την επίδραση του τρόπου ζωής στην ανάπτυξη ασθενειών όπως ο καρκίνος και τα καρδιαγγειακά. Είχε συγγράψει περισσότερα από 650 επιστημονικά άρθρα και είχε λάβει πλήθος τιμητικών διακρίσεων.

Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014

Λασίθι, οι άνθρωποι και ο τόπος

Με αφορμή 153 πρόσωπα ο συγγραφέας του βιβλίου κάνει μερικά ταξίδια στο χώρο και το χρόνο, επιδιώκοντας να σκιαγραφήσει τους ανθρώπους και το ανατολικό άκρο της Κρήτης, αυτό που σήμερα αποτελεί το νομό Λασιθίου.
Μικρά βιογραφικά πορτραίτα, αφορμές, στιγμιότυπα και συνεντεύξεις, πραγματικές ή φανταστικές, αποτελούν τα κύρια δομικά στοιχεία του. Μέσα από το υλικό αυτό προσπαθεί να αναδείξει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των ανθρώπων και τον πολιτισμό τους.
Τα βιβλίο προσφέρει πλήρη τεκμηρίωση και διατρέχει όλο τον ιστορικό ορίζοντα από τα μινωικά χρόνια μέχρι τις μέρες μας.
Αποτελεί μια άλλη ματιά, και προσέγγιση, σε γνωστά και άγνωστα στοιχεία από τον διαχρονικό πολιτισμό του νομού Λασιθίου.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Οσελότος.

Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2014

Κροκοδείλια


Οι Ρεθυμνιώτες έχουνε τον Σήφη για καμάρι
αυτός είναι που έκανε πασίγνωστο τ' Αμάρι.

Τόσο καλή διαφήμιση δε μπόρεσε να κάνει
ούτ' η υπουργός του Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη.

Μέχρι και πίτσα φτιάξανε για να τον-ε τιμήσουν,
σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς χρήματα να κερδίσουν.

Από την πέννα της Μαρίας

Δώρα

13-11-14
Του ΚΥΡ (13-11-14)

Τετάρτη, 12 Νοεμβρίου 2014

Συγγραφείς από τη Σητεία

Το Κέντρο Κρητικής Λογοτεχνίας, συνεχίζοντας την προσπάθειά του να γνωρίσουμε τους συγγραφείς του κάθε δήμου της Κρήτης και το έργο τους, οργανώνει, με τη συνδρομή του Δήμου Σητείας, διημερίδα στη Σητεία (στο Πολύκεντρο του Δήμου ), το Σάββατο 28 Φεβρουαρίου και την Κυριακή 1 Μαρτίου 2015, με θέμα « Γνωριμία με τους συγγραφείς του Δήμου Σητείας και το έργο τους », και σας προσκαλεί να την παρακολουθήσετε.

Πρόγραμμα
Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2015
9.15 Καλωσόρισμα από τον πρόεδρο του Κέντρου Κρητικής Λογοτεχνίας
Καλωσόρισμα από τον δήμαρχο Σητείας κ. Θοδωρή Πατεράκη
Χαιρετισμοί Αρχών και Φορέων

Α ΣΥΝΕΔΡΙΑ Προεδρεύει ο Λεωνίδας Τερζής


9.30 Γιώργης και Γιάννης Μαρκάκης, Γνωριμία με το συγγραφικό έργο του ( + ) Μιχαήλ Καταπότη, του ( +) Νίκου Ι. Παπαδάκη, του Μανόλη Μιαουδάκη και του ( + ) Γιάννη Λιμνιωτάκη

9.50 Δημήτρης Βλαχοδήμος, Γνωριμία με το συγγραφικό έργο του ( + ) Γεωργίου Σπυριδάκη, του Αποστόλη Τζίφα, της Ελένης Ορφανουδάκη– Βιτσεντζάκη και του Μενέλαου Πατυχάκη

10.10 Διαμάντω Τσιφετάκη, Γνωριμία με το συγγραφικό έργο του ( + ) Εμμανουήλ Αγγελάκη, του ( + ) Νίκου Π. Παπαδάκη, του ( + ) Νίκου Γαρεφαλάκη και του Γιάννη Τσιφετάκη

10.30 Άρτεμη Αναγνωστάκη, Γνωριμία με το συγγραφικό έργο της Φωτεινής Κουνελάκη, του Γιάννη Ροδανάκη, της Αναστασίας Φραγκούλη και της ( + ) Ελένης Ανυψητάκη – Δαουράκη

10.50 Ο λόγος στους συγγραφείς

11.10 Παρεμβάσεις – Συζήτηση

11.30 – 12.00 Διάλειμμα

Β ΣΥΝΕΔΡΙΑ Προεδρεύει ο Μιλτιάδης Παπαδάκης


12.00 Ελένη Κωβαίου, Γνωριμία με το συγγραφικό έργο του Οδυσσέα Τσαγκαράκη, της Γωγώς Ατζολετάκη, της Άννας Τακάκη – Μαρκάκη και του Γεωργίου Βιολιδάκη

12.20 Έφη Μπουκουβάλα, Γνωριμία με το συγγραφικό έργο του Αντωνίου Λυκάκη, του Εμμανουήλ Λυκάκη, του Γιάννη Σακκά, του Ερρίκου Σκουλούδη και της Μαργαρίτας Τσαμπανάκη

12.45 Δημοσθένης Καραγιάννης, Γνωριμία με το συγγραφικό έργο του Ηλία Οικονομάκη, του Μανόλη Γιακουμάκη, του Μάνου Σπυριδάκη και του Γεωργίου Καναβάκη

13.05 Μαρία Φραγκιαδάκη, Γνωριμία με το συγγραφικό έργο του Νίκου Χασαπλαδάκη ( Καβράκι ), του Μανώλη Τσαντάκη, του Μανόλη Τσαντάκη και της Έλλης Αχλαδιανάκη

13.25 Ο λόγος στους συγγραφείς

13.45 – 14.05 Παρεμβάσεις – Συζήτηση

Γ ΣΥΝΕΔΡΙΑ Προεδρεύει ο Γιάννης Σταμέλος


17.30 Αταλάντη Μιχελογιαννάκη – Καραβελάκη, Γνωριμία με το συγγραφικό έργο του Γιάννη Χλουβεράκη, του Γρηγόρη Χλουβεράκη, του Κωστή Χλουβεράκη, της Κατερίνας Παφύτα και του Γιάννη Πετράκη

17.55 Γιάννης Χρονάκης, Γνωριμία με το συγγραφικό έργο του Μιλτιάδη Παπαδάκη, του Μιχάλη Γιαννακάκη, του Μανόλη Παπαδάκη και του Νίκου Πετράκη

18.15 Βούλα Επιτροπάκη, Γνωριμία με το συγγραφικό έργο του ( + ) Άρη Δικταίου ( Κώστα Κωνσταντουλάκη ), του ( + ) Μανόλη Ροδανάκη , του Γιάννη Μαρκάκη, της Ρούλας Καρνιαδάκη – Ορφανουδάκη και του Νίκου Θεοδωράκη

18.40 Κώστας Μουτζούρης, Γνωριμία με το συγγραφικό έργο του ( + ) Κωστή Φραγκούλη, του ( + ) Γιάννη Χασαπλαδάκη ( Καβρού ), του ( + ) Γιάννη Δερμιτζάκη (Δερμιτζογιάννη ), του Γιώργη Μαρκάκη, του Γιάννη Κριτσωτάκη και του ( + ) Μιχάλη Καραβασίλη

19.10 Ο λόγος στους συγγραφείς

19.25 Παρεμβάσεις – Συζήτηση

Κυριακή 1 Μαρτίου 2015

Δ ΣΥΝΕΔΡΙΑ Προεδρεύει η Μαρία Κοξαράκη


11.00 Κατερίνα Ζερβάκη, Γνωριμία με το συγγραφικό έργο της ( + ) Ειρήνης Παπαδάκη, της Δέσποινας Δασκαλάκη, του Μανόλη Χατζηνάκη, του Ιωσήφ Χαρκιολάκη και της Κωστούλας Περάκη

11.25 Ανδρέας Λενακάκης, Γνωριμία με το συγγραφικό έργο του Γιώργου Αικατερινίδη, του Γιώργη Πευκιανάκη, της Ναυσικάς Παπαδάκη –Μωυσάκη, του Γεωργίου Συκιανάκη και του Στέλιου Περάκη

11.50 Ειρήνη Βογιατζή, Γνωριμία με το συγγραφικό έργο του ( + ) Νίκου Ζερβονικολάκη, του Γεωργίου Πετρουλάκη, του Γεωργίου Τσικαλάκη και του Εμμανουήλ Κουφάκη

12.10 Ευαγγελία Πετρουγάκη, Γνωριμία με το συγγραφικό έργο της Μαρίας Κοξαράκη, του Εμμανουήλ Κουτσαντωνάκη, του Θεόδωρου Βουτυράκη , της Μαρίας Ζωγραφάκη και του Βασιλείου Χατζηδάκη

12.35 Ο λόγος στους συγγραφείς

12.55 Αυτοπαρουσίαση συγγραφέων οι οποίοι, ενδεχομένως, δεν έχουν περιληφθεί στο πρόγραμμα

13.10 – 13.30 Παρεμβάσεις – Συζήτηση

14.00 Απολογισμός

14.15 ( Απο ) Χαιρετισμοί

Οργανωτική Επιτροπή: Κώστας Μουτζούρης, Λεωνίδας Τερζής, Ανδρέας Λενακάκης, Μιλτιάδης Παπαδάκης, Κωστής Ψυχογυιός, Άρτεμη Αναγνωστάκη, Αταλάντη Μιχελογιαννάκη, Έφη Μπουκουβάλα, Ευαγγελία Πετρουγάκη, Ειρήνη Βογιατζή, Δημοσθένης Καραγιάννης.

Θησαυρός Λογίων

Στο πλαίσιο του εορτασμού της μνήμης του Αγίου Νεκταρίου, Επισκόπου Πενταπόλεως, του θαυματουργού (9 Νοεμβρίου), η Ιερά Μητρόπολις Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου διοργανώνει Ημερίδα-Παρουσίαση του πρώτου βιβλίου του Αγίου Νεκταρίου με τίτλο "Ιερών και φιλοσοφικών λογίων θησαύρισμα", το οποίο επανεκδόθηκε με την επιμέλεια του π. Αντωνίου Μπιλάλη ως τετράτομο έργο με τον τίτλο "Θησαυρός Λογίων", το Σάββατο 15 Νοεμβρίου και ώρα 18:30 στην αίθουσα εκδηλώσεων του Ιερού Ναού Αγίων Τεσσάρων Μαρτύρων.
Η Ημερίδα θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 15η Νοεμβρίου 2014 και από ώρας 6:30 μ.μ. στην αίθουσα εκδηλώσεων του Ιερού Ναού των Αγίων Τεσσάρων Μαρτύρων της πόλεως Ρεθύμνης. Η είσοδος στην αίθουσα θα γίνεται από τη Λεωφόρο Κουντουριώτη.


Περισσότερες πληροφορίες...

Σάββατο, 1 Νοεμβρίου 2014

Θανάσης Βαλτινός

Γεννήθηκε στο Καστρί Κυνουρίας, το 1932. Μαθητής πέρασε από τα σχολεία της Σπάρτης, του Γυθείου και της Τρίπολης. Στην «εθνική» σχολή κινηματογράφου του Σταυράκου, σπούδασε κινηματογράφο. Στην Αθήνα ήρθε το 1950 και ζει εκεί μέχρι σήμερα, όταν βρίσκεται στην Ελλάδα, αφού μετά το 1974 έζησε κατά διαστήματα στην Αγγλία, το Δυτικό Βερολίνο και τις Η.Π.Α.
Μετέφρασε για το Θέατρο Τέχνης "Τρωάδες" του Ευριπίδη και την "Ορέστεια" του Αισχύλου, ενώ έχει γράψει πολλά σενάρια για ταινίες.
Το 1984 τιμήθηκε με το βραβείο σεναρίου στο Φεστιβάλ των Καννών για την ταινία του Θ. Αγγελόπουλου "Ταξίδι στα Κύθηρα". Το 1990 τιμήθηκε επίσης με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος για το βιβλίο: "Στοιχεία για την Δεκαετία του '60". Διετέλεσε μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών, της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, καθώς και της Εταιρείας Συγγραφέων της οποίας υπήρξε πρόεδρος επί σειρά ετών. Διετέλεσε γενικός Διευθυντής του 2ου Καναλιού της Εθνικής τηλεόρασης 1989-1990.
Τον Ιουνίου του 2008 εκλέχτηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, στην έδρα της Νέας Ελληνικής Πεζογραφίας της Τάξης των Γραμμάτων και των Καλών Τεχνών. Τον Δεκέμβριο του 2012 τιμήθηκε με το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου του.
Έχει εκδώσει τα βιβλία:
- "Συναξάρι του Αντρέα Κορδοπάτη, Βιβλίο πρώτο: Αμερική", Κέδρος, 1972
- "Η Κάθοδος των εννιά", Κέδρος, 1978
- "Τρία Ελληνικά μονόπρακτα", Κέδρος, 1978
- "Εθισμός στη νικοτίνη" [διήγημα, στο τομίδιο] "Τρία διηγήματα", Θανάσης Βαλτινός, Χριστόφορος Μηλιώνης, Δημήτρης Νόλλας, Στιγμή
- "Μπλε βαθύ σχεδόν μαύρο", Στιγμή, 1985
- "Στοιχεία για την δεκαετία του '60", Στιγμή 1989
- "Θα βρείτε τα οστά μου υπό βροχήν", Διηγήματα, Άγρα 1992
- "Φτερά Μπεκάτσας", Άγρα 1993
- "Ορθοκωστά", Άγρα 1994
- "Συναξάρι Αντρέα Κορδοπάτη, Βιβλίο δεύτερο: Βαλκανικοί - '22", Ωκεανίδα, 2000
- "Ημερολόγιο 1836-2011", Ωκεανίδα, 2001
- "Εθισμός στη νικοτίνη", Διηγήματα, Μεταίχμιο, 2003
- "Άνθη της αβύσσου", Εστία, 2008
- "Ο τελευταίος Βαρλάμης", Εστία, 2010
- "Ανάπλους", Εστία, 2012
Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες.

 Ίσως, σήμερα να είναι ο σημαντικότερος εν ζωή Έλληνας πεζογράφος.

Κυριακή, 26 Οκτωβρίου 2014

Εκδήλωση για το διαδίκτυο στην Ιεράπετρα

Ενημέρωση στην Ιεράπετρα για τους κινδύνους του διαδικτύου (VIDEO)

Εκδήλωση αφιερωμένη στους κινδύνους από την πλοήγηση στο διαδίκτυο
(Ιεράπετρα 22-10-14)

Μικρό αφιέρωμα στον Γκρέκο - Άγιος Νικόλαος 20 Οκτωβρίου 2014


Το βίντεο οφείλεται στον Θάνο Κορομπύλια, ο οποίος κάλυψε την εκδήλωση για τον Ρ/Σ ΛΑΤΟ και την εφημερίδα ΑΝΑΤΟΛΗ και τον οποίο ευχαριστούμε

Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2014

Κεφάλια

Toυ Κ. Μητρόπουλου
Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (24-10-14)

Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2014

2014, Έτος Ελ Γκρέκο, Εκδήλωση της Ιστορικής Λαογραφικής Εταιρείας Ν. Λασιθίου

Τα πρώτα χρόνια της Ενετικής κυριαρχίας στην Κρήτη (1211-1669) η άρχουσα τάξη –καμιά 400-αριά οικογένειες- φοβούμενοι μήπως ο λαός με τα γράμματα πλουτίσει και γίνει δύσκολα διοικούμενος φρόντισε να τον κρατάει στην αμάθεια και στην πενία. Κανένα ελληνικό σχολείο, απολυταρχική διοίκηση και αυταρχική συμπεριφορά είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της περιόδου αυτής.
Όταν όμως εμφανίζεται ο εξ ανατολών κίνδυνος των Τούρκων αρχίζουν να παραχωρούν προνόμια στον ντόπιο πληθυσμό, κυρίως στον μορφωτικό τομέα.
Την περίοδο που ζει στο Ηράκλειο ο Δομίνικος Θεοτοκόπουλος έχει αναπτυχθεί ένα δυνατό κίνημα ζωγράφων με αρκετά εργαστήρια καθώς και συντεχνίες.
Ταυτόχρονα παρατηρείται ένα ρεύμα διανοουμένων που έρχονται στην Κρήτη από την Κωνσταντινούπολη και την Θεσσαλονίκη γιατί εδώ έχει διαμορφωθεί ένα κλίμα κατάλληλο για να αναπτύξουν τις δραστηριότητές τους. Υπάρχει, ακόμα, μια πυκνή επικοινωνία μεταξύ Κρήτης και Βενετίας, η οποία διευκολύνει τη μετάβαση για πανεπιστημιακές σπουδές στην Ιταλία. Έτσι, αρκετοί νέοι έρχονται από την Κρήτη στην Ιταλία για να σπουδάσουν θεολογία, νομικά κ.α.
Ο Δομίνικος Θεοτοκόπουλος γεννήθηκε στον Χάνδακα (1541), το σημερινό Ηράκλειο, και όταν απεφάσισε να φύγει από εδώ, για την Βενετία αρχικά, ήταν 27 χρονών και μάστορας (μαΐστρος) φτασμένος, με δικό του εργαστήριο και σημαντική αναγνώριση.
Από τα έργα του αυτής περιόδου προκύπτει ότι κατείχε και χειριζόταν με άνεση την Βυζαντινή τεχνοτροπία στην αγιογραφία.
Στην Ιταλία (Βενετία και Ρώμη) που πήγε από το Ηράκλειο (1567 ή 1568) έμεινε  τρία χρόνια μαθητεύοντας δίπλα στους Τισιάνο και Τιντορέτο.
Τα έργα του αυτής της περιόδου διακρίνονται για τν μεταβατικό τους χαρακτήρα από την βυζαντινή τεχνοτροπία σε εκείνη της Ιταλικής Αναγέννησης.
Η τρίτη και τελευταία περίοδος της δημιουργίας του Θεοτοκόπουλου είναι εκείνη της Ισπανίας, όπου αυτός έζησε στο Τολέδο, από το 1570 έως το τέλος της ζωής, του το 1614.
Είναι η πλέον δημιουργική περίοδος της ζωής του. Η ωριμότερη, κατά την οποία εξελίσσει το προσωπικό του στυλ και δημιουργεί έργα μοναδικά και ανυπέρβλητα. Έργα που αποτελούν σήμερα στοιχεία της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς.
Η θεματογραφία του αφορά χριστιανικά θέματα, αφού μεγάλο μέρος είναι παραγγελίες για αγιογραφήσεις ναών, κυρίως εκκλησιών του Τολέδο, προσωπογραφίες, τοπία κ.α.
Ο Θεοτοκόπουλος σε καμία περίπτωση δεν ξεχνά την ελληνική και κρητική καταγωγή του. Το προσωνύμιο Ελ Γκρέκο, η ονομασία του γιού του Γεώργιος-Εμμανουήλ από το όνομα του πατέρα του και του αδελφού του, η υπογραφή του σε πολλά έργα του «Δομίνικος Θεοτοκόπουλος, ο Κρης» είναι αδιάψευστα στοιχεία γι’ αυτό.
Για τη σημαντικότητα του έργου του και την επίδραση στους νεώτερους έχουν μιλήσει πολλοί, όπως ο Πικάσο, ο Σεζάν κ.α. Έχει εμπνεύσει, επίσης, αρκετές σημαντικές προσωπικότητες όπως ο Πόλοκ, ο Ρίλκε, ο Καζαντζάκης κ.α.
Το 2014, κατά το οποίο συμπληρώνονται 400 χρόνια από τον θάνατό του, το Υπουργείο Πολιτισμού ανακήρυξε έτος «Ελ Γκρέκο» και διοργάνωσε μερικές σημαντικές εκδηλώσεις για να τιμήσει το μεγάλο τέκνο της Κρήτης.
Στο πλαίσιο της επετείου αυτής, η Ιστορική Λαογραφική Εταιρεία Νομού Λασιθίου διοργανώνει εκδήλωση, μικρό αφιέρωμα στον Ελ Γκρέκο, την Δευτέρα 20 Οκτωβρίου στο Επιμελητήριο Λασιθίου.  Η εκδήλωση θα αρχίσει στις 19.00 και η είσοδος θα είναι ελεύθερη.
Ι. Σταμέλος

Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2014

Ο ηγέτης κατά Δεσποτόπουλο

Την περασμένη Δευτέρα είχαμε την τύχη να έχουμε μαζί μας τον Κωνσταντίνο Δεσποτόπουλο, τον δάσκαλο και σοφό αυτόν άνθρωπο στην εκδήλωση που έκανε η «Κ» για τη νέα της σειρά με τίτλο «Ηγέτες». Εχει νόημα νομίζω στη συγκυρία που βρισκόμαστε να διαβάσουν και όσοι δεν άκουσαν Δεσποτόπουλο για να βγούμε λίγο από τη μιζέρια και τη φτώχεια όσων βλέπουμε γύρω μας:

«Η έννοια ηγέτης ενδιαφέρει κατ’ εξοχήν στη συνάρτησή της με την πολιτική κοινωνία, που χαρακτηρίζεται από τον Αριστοτέλη ως “κυριώτατη πασών και πάσας περιέχουσα τας άλλας”. Θέμα της ομιλίας μου λοιπόν εύλογα είναι όχι γενικά ο ηγέτης, αλλά ο πολιτικός ηγέτης. Και συμβαίνει ο ύπατος φιλόσοφος Πλάτων να έχει πραγματευθεί το θέμα πολιτικός ηγέτης με τρόπο κλασικό. Θα ήταν αυθάδεια, αν αγνοούσαμε τη διδασκαλία του.

Απαιτεί ο Πλάτων να είναι ο πολιτικός ηγέτης προικισμένος από τη φύση του με τα εξής χαρίσματα: “μνήμων, ευμαθής, μεγαλοπρεπής, εύχαρις, φίλος τε και συγγενής αληθείας, δικαιοσύνης, ανδρείας, σωφροσύνης”, αλλά και τονίζει ότι εκτός από τον έξοχο αυτό φυσικό σε χαρίσματα προικισμό χρειάζεται και παιδεία εξαίρετη και πολύχρονη στα μαθηματικά πρώτα και στη φιλοσοφία ύστερα, όπου και δοκιμάζονται οι πνευματικές του ικανότητες· μάλιστα επί πλέον χρειάζεται και πρακτική εμπειρία, προς αποκτητέα με συμμετοχή στην άσκηση της πολιτικής εξουσίας βοηθητικά, υπό την καθοδήγηση των πρεσβυτέρων του ήδη πολιτικών ηγετών, όπου επίσης και δοκιμάζεται ως προς τις πρακτικές του ικανότητες.

Εξάλλου, επιζητεί ο Πλάτων από τον πολιτικό ηγέτη να έχει τη συναίσθηση, ότι αποτελεί εκπλήρωση αναγκαίου καθήκοντος η άσκηση της πολιτικής εξουσίας, χάριν της “πόλεως” και όχι τυχόν ικανοποίηση προσωπικής απλώς φιλοδοξίας· και προ πάντων θεσπίζει να είναι η άσκηση της πολιτικής εξουσίας όχι ατομική, αλλά συλλογική, και να μετέχουν εκ περιτροπής σ’ αυτήν οι άξιοι πολιτικοί ηγέτες. Και αυτό, γιατί πιστεύει ότι “ουδεμία φύσις ανθρωπεία ικανή τα ανθρώπεια διακυβερνώσα αυτοκράτωρ πάντα μη ουχ υβρέως τε και υπερηφανίας εμπλήσθαι”.

Η περιγραφή από τον Πλάτωνα του ιδεώδους πολιτικού ηγέτη μας παρέχει κριτήρια για την αξιολόγηση των σημερινών ηγετών.

Είποτε και άλλοτε πρέπει σήμερα ο πολιτικός ηγέτης να έχει ευμάθεια, δηλαδή να έχει διορατικότητα για το εφικτό και για το δέον στο παρόν και στο άμεσο τουλάχιστον μέλλον, κάτι που χρειάζεται και παιδεία ευρύτατη, σε μια εποχή κατάμεστη από δυνατότητες και ανάγκες πρωτόφαντες, από δυσεπίλυτα προβλήματα για την εξασφάλιση των όρων του ζην ή και του ευ ζην χιλιάδων ανθρώπων, ενώ ελλοχεύουν τεράστιοι κίνδυνοι όσο ποτέ άλλοτε.

Εκτός όμως από την πνευματική ρώμη, απαραίτητες είναι για τον πολιτικό ηγέτη και η ανδρεία και η σωφροσύνη ώστε να είναι απτόητος αντίκρυ σε κρίσιμες, δεινές περιστάσεις, αλλά και να μην παρασύρεται σε υπέρβαση των ορίων του εφικτού. Και πρώτιστα πρέπει να είναι αταλάντευτα δίκαιος, ώστε και αδέκαστος και τίμιος των δημοσίων αγαθών διαχειριστής. Αλλά και το χάρισμα “εύχαρις” ισχύει κάπως και σήμερα για τον πολιτικό ηγέτη, καθώς συμβάλλει ώστε να ενισχύει το κύρος του προς τον λαό, άρα και να παρέχει ευχέρεια επιβολής της πολιτικής του.

Ο Πλάτων ο ίδιος έχει επίγνωση, ότι σύμπτωση του συνόλου των προσόντων αυτών δεν είναι κάτι εύκολο, ελπίζει όμως ότι και δεν είναι απλώς ευχολόγιο και η προβολή τους: “Μη παντάπασιν ημάς ευχάς ειρηκέναι”.

Αν διερωτηθούμε για τους μεγάλους πολιτικούς της Νεωτέρας Ελλάδος, ποια και σε ποιο βαθμό είχαν από τα κατά Πλάτωνα προσόντα πολιτικού ηγέτη, δικαιούμεθα πιστεύω να απαντήσουμε ως εξής:

Ο Καποδίστριας είχε όλα σχεδόν σε ικανό βαθμό. Αξίζει ο Κουμουνδούρος να εξαρθεί για την ανδρεία του και τη σωφροσύνη του, καθώς ήταν απτόητος πάντοτε αλλά προ πάντων καθώς ανεπηρέαστος από τη γύρω του αλλοφροσύνη το 1881 ενέμεινε στην ορθή πολιτική του ειρήνης, περισωστική της Ελλάδος από επαίσχυντη περιπέτεια, όπως εκείνη του 1897 επί των διαδόχων του. Και είχε βεβαίως την προσήλωση προς τη δικαιοσύνη και ήταν και αδέκαστος και διαχειριστής έντιμος των δημόσιων αγαθών. Προικισμένος με τα περισσότερα των κατά Πλάτωνα προσόντων πολιτικού ηγέτη σε ικανό βαθμό ήταν και ο Χαρίλαος Τρικούπης, παναριστούχος του Α’ Γυμνασίου Αθηνών. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος ήταν κατ’ εξοχήν “ευμαθής”, με διορατικότητα ιδιαίτερα για τις υπαγορεύσεις των καιρών, καθώς και ανδρείας και σώφρων, αλλά και “εύχαρις”, ώστε και να προκαλεί τη μέχρι λατρείας αφοσίωση των οπαδών του, και βεβαίως ήταν επίσης τίμιος και αδέκαστος».

Αυτά για σήμερα από έναν άνθρωπο με πολύ ζωντανό μυαλό που κουβαλάει εμπειρία, αλλά και γνώση 102 ετών...

Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2014

Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2014

Της Αμφίπολης

22-09-14
Του ΚΥΡ (22-9-14)

Οι σοβαροί γελοίοι


Νίκος ΔήμουΈχουμε μία γελοία λέξη με την οποία τους αποκαλούμε. «Γελοιογράφοι». Στην πραγματικότητα, τίποτα το γελοίο δεν υπάρχει στη γραφή τους. Είναι πικρή και συνήθως οδυνηρή.
Συνηθίζουμε δυστυχώς να συγχέουμε την σάτιρα με το ευθυμογράφημα. Κι όμως είναι αντίθετα είδη. Το ευθυμογράφημα χαρίζει ευθυμία και καλή διάθεση. Αλλά η σάτιρα πονάει. Όχι μόνον αυτούς που σατιρίζονται – αλλά και όλους μας, αφού συνήθως αφορά και το σύνολο. Μαστιγώνει και τσούζει.
Επειδή στην Ελλάδα καλές κουβέντες λέμε σπάνια (τόσο που, όταν επαινέσεις κάποιον, οι άλλοι σε κοιτάνε ύποπτα) σκέφθηκα να κάνω μία εξαίρεση και να γράψω εγκώμιο. Γι αυτούς τους ανθρώπους, που ιδιαίτερα τώρα, τα χρόνια της κρίσης, συνοδεύουν την επώδυνη καθημερινότητά μας, με το πικρόξινο σχόλιό τους.
Μεγαλώσαμε, εμείς οι παλιότεροι, με τον Αρχέλαο, τον Βασίλη Χριστοδούλου, τον Γάλλια – και την «Χοντρή» του «Θησαυρού». Πόσο ειδυλλιακά αφελείς φαίνονται σήμερα οι γελοιογραφίες τους – κι ας πέρασαν μέσα από καιρούς πίκρας. Πιο σκληροί ήταν ο Φωκίων Δημητριάδης και ο Κώστας Μητρόπουλος, που αειθαλής συνεχίζει.
Αλλά οι νεότεροι υπήρξαν πιο ουσιαστικοί και πιο ώριμοι. Γιάννης Ιωάννου, ΚΥΡ, και οι κομίστες (Καλαϊτζής και Σια) άνοιξαν άλλους δρόμους. Κι ο αυστηρός είρων Ανδρέας Πετρουλάκης, που συναντάω κάθε πρωί .
Ωστόσο τρεις είναι – για μένα – οι κορυφαίοι, που ξεπερνάνε πια τα όρια του σκίτσου-σχόλιου και μπαίνουν στο χώρο της σοβαρής δημιουργίας. Ο παλαιότερος Μποστ, ο νεότερος Αρκάς, και ο ολίγον νεότερος Δημήτρης Χαντζόπουλος.
Η απόλυτη τρέλα του Μποστ – που επεκτείνεται και στο πλάσιμο μίας νέας σατιρικής διαλέκτου, ο θανατηφόρος σαρκασμός του Αρκά (σε εικόνα και λόγο), και τα δραματικά σκηνικά που στήνει κάθε μέρα ο Χαντζόπουλος, είναι έργα τέχνης. Με κομμένη την ανάσα παρακολουθώ κάθε μέρα στα «Νέα» τις εικαστικές, λεκτικές και συνειρμικές ακροβασίες του τελευταίου.
Είναι σπουδαία προσφορά η καθημερινή τέχνη. Νομίζω πως εκφράζω και άλλους πολλούς, λέγοντας ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους μάστορες του κλαυσίγελου (ναι – ακόμα και σε αυτούς που ξέχασα).
Νίκος Δήμου



Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2014

Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου 2014

Τρίτη, 9 Σεπτεμβρίου 2014

Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2014

Το γκαρσόνι


Του ΚΥΡ
Δημοσιεύτηκε στην διεύθυνση i-kyr.gr
(25-8-14)

Σάββατο, 23 Αυγούστου 2014

Εμμανουήλ Κριαράς

Σε ηλικία 108 ετών εγκατέλειψε τα εγκόσμια την Παρασκευή ο Εμμανουήλ Κριαράς, φιλόλογος Καθηγητής, μια από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες των γραμμάτων στη χώρα μας.

Ο εκλιπών γεννήθηκε στις 28 Νοεμβρίου του 1906 στον Πειραιά από οικογένεια κρητικής καταγωγής, ενώ τα πρώτα παιδικά του χρόνια έζησε στη Μήλο. Το 1914 με την οικογένειά του εγκαταστάθηκε στα Χανιά της Κρήτης, όπου και τελείωσε τις γυμνασιακές του σπουδές. Το 1924 ξεκίνησε τις σπουδές του στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1929. Από το 1930 έως το 1950 εργάστηκε στο Μεσαιωνικό Αρχείο της Ακαδημίας Αθηνών, αρχικά ως συνεργάτης και από το 1939 ως διευθυντής. Παράλληλα με την εργασία του στο Μεσαιωνικό Αρχείο συνέχισε τις σπουδές του· το 1930 μετέβη στο Μόναχο με υποτροφία της Ακαδημίας Αθηνών για να ενημερωθεί σε θεωρητικά και τεχνικά ζητήματα της λεξικογραφίας στο περιβάλλον του Thesaurus Linguae Latinae, το 1938-1939 και το 1945-1948, ως διδάκτορας πλέον, για μετεκπαίδευση στο Παρίσι, την πρώτη φορά στη βυζαντινολογία και τη δεύτερη στη συγκριτική γραμματολογία. Πήρε το διδακτορικό του δίπλωμα το 1938 από το Πανεπιστήμιο Αθηνών, με τη διατριβή Μελετήματα περί τας πηγάς του Ερωτοκρίτου. .

Το 1948 ήταν υποψήφιος για την έδρα της νέας ελληνικής φιλολογίας στην Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, την οποία όμως κατέλαβε ο Λίνος Πολίτης. Δύο χρόνια αργότερα, εκλέχτηκε στην θέση του τακτικού καθηγητή της μεσαιωνικής ελληνικής φιλολογίας στο ίδιο Πανεπιστήμιο. Στην Θεσσαλονίκη δίδαξε κυρίως μεσαιωνική φιλολογία, εκτάκτως μεσαιωνική ελληνική ιστορία, νεοελληνική φιλολογία, αλλά και γενική και συγκριτική γραμματολογία, αφού χάρη στις δικές του ενέργειες ιδρύθηκε (το 1965) η πρώτη -και για πολλά χρόνια μοναδική στην Ελλάδα- έκτακτη αυτοτελής έδρα της Γενικής και Συγκριτικής Γραμματολογίας. Το διδακτικό έργο του Εμμανουήλ Κριαρά διακόπηκε βίαια τον Ιανουάριο του 1968, όταν η Χούντα των Συνταγματαρχών αποφάσισε να τον απολύσει για τα δημοκρατικά του φρονήματα . Η απόλυσή του από το Πανεπιστήμιο τον έστρεψε με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα στη σύνταξη του ''Λεξικού της μεσαιωνικής ελληνικής δημώδους γραμματείας (1100-1669)'' (την απόφαση για τη συγκρότησή του είχε ήδη πάρει το 1956), ενώ από τότε μέχρι το θάνατό του συνέχισε το ερευνητικό και συγγραφικό του έργο. Η σύζυγός του, καθηγήτρια της ψυχοτεχνικής στη Βιομηχανική Σχολή της Θεσσαλονίκης (σημερινό Πανεπιστήμιο Μακεδονίας), Αικατερίνη Στριφτού-Κριαρά, με την οποία είχε παντρευτεί το 1936, απεβίωσε την 1η Μαΐου του 2000.

Υπήρξε πολυγραφότατος: τα Λεξικογραφικά που υπερβαίνουν τις οκτώμισι χιλιάδες σελίδες, τα Γραμματολογικά του περίπου έξι χιλιάδες, τα Σύμμικτα υπερβαίνουν τις τρεις χιλιάδες, έπονται τα Επιστολογραφικά με περίπου χίλιες πεντακόσιες σελίδες, με τελευταία τα καθαρά Γλωσσικά που εγγίζουν τις εννιακόσιες σελίδες.

Έγραψε περισσότερα από 1.000 άρθρα και περίπου 60 βιβλία. Ξεχωρίζουν οι μονογραφίες του για τον Ψυχάρη, τον Σολωμό και τον Παλαμά, οι εκδόσεις των παλαιότερων κειμένων της νεοελληνικής λογοτεχνίας (Πανώριας του Χορτάτση, των θεατρικών του Πέτρου Κατσαΐτη, κ.ά), οι ποικίλες μελέτες του για τον δημοτικισμό και κυρίως οι 14 πρώτοι τόμοι του Λεξικού της μεσαιωνικής ελληνικής δημώδους γραμματείας (1100-1669) που έχει καθιερωθεί διεθνώς ως Λεξικό Κριαρά. Ήταν ίσως η επιτομή του έργου του. Το 1997, για προσωπικούς λόγους, ο Ε. Κριαράς εγκατέλειψε το μεσαιωνικό λεξικό του, παραδίδοντας το σχετικό λεξικογραφικό του αρχείο στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας της Θεσσαλονίκης. Το Κέντρο συνεχίζει την επεξεργασία του αρχείου και έχει εκδώσει τον 15ο (2006), 16ο (2008) και 17ο (2011) τόμο του Λεξικού, καθώς και δίτομη επιτομή των πρώτων 14 τόμων (με την επιμέλεια Ι. Ν. Καζάζη και Τ. Α. Καραναστάση), η οποία είναι διαθέσιμη στο διαδίκτυο. Στο λεξικογραφικό χώρο ανήκει και η σύνταξη από τον Ε. Κριαρά του Λεξικού της σύγχρονης ελληνικής δημοτικής γλώσσας, γραπτής και προφορικής το 1995 που εξέδωσε η Εκδοτική Αθηνών.

Παρά το πολυσχιδές επιστημονικό του έργο ο Κριαράς δεν υπήρξε «επιστήμονας του εργαστηρίου». Όπως δήλωνε σε συνέντευξή του στην Ο. Αντωνοπούλου το 2002: «Ο επιστήμονας δεν πρέπει να μένει μόνο στο εργαστήριο. Βέβαια το εργαστήριο χρειάζεται, διότι αλλιώς εργασία δε θα υπάρξει. Αλλά δε φτάνει αυτό. Εκείνος που έχει συνείδηση των καθηκόντων του των πνευματικών, πρέπει όσο γίνεται να εκλαϊκεύει την επιστήμη του. Αυτό επιδίωξα γενικότερα στη ζωή μου, αλλά κυρίως μετά το '74, όταν αποκαταστάθηκε η Δημοκρατία στον τόπο μας. Ο επιστήμονας πρέπει να είναι και ερευνητής και δάσκαλος, εκλαϊκευτής». 

Ο Κριαράς υπήρξε πιστός της δημοτικιστικής ιδεολογίας από τα μαθητικά του χρόνια, συγκεκριμένα από το 1923, και αγωνίστηκε με όλα τα μέσα που διέθετε για τα γλωσσικά του πιστεύω. Σημαντική ήταν η συνεισφορά του τόσο στην αναγνώριση της δημοτικής ως επίσημης γλώσσας του ελληνικού κράτους όσο και στην καθιέρωση του μονοτονικού συστήματος γραφής. Είναι γνωστό ότι με το νόμο 309/23.1.76 η κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή με υπουργό παιδείας το Γεώργιο Ράλλη αποφάσισε την αναγνώριση της δημοτικής στο χώρο της παιδείας και της δημόσιας διοίκησης. Τότε δόθηκε στη σχολική χρήση ανασυγκροτημένη γραμματική της δημοτικής γλώσσας με βάση τη Νεοελληνική Γραμματική του Μανόλη Τριανταφυλλίδη. Η Γραμματική του Τριανταφυλλίδη, τυπωμένη το 1941, για να χρησιμεύσει στην εκπαίδευση χρειαζόταν συντόμευση και κάποια προσαρμογή στην εκπαιδευτική και γλωσσική πραγματικότητα. Το έργο αυτό ανέλαβε ειδική επιτροπή της οποίας μέλος υπήρξε και ο Κριαράς. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1981-1982, η κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου πήρε δύο συμπληρωματικές αποφάσεις: πρώτον, να συντάσσονται οι νόμοι στη δημοτική γλώσσα και να μεταγραφούν οι σημαντικότεροι δικαστικοί κώδικες στη δημοτική και, δεύτερον, να καθιερωθεί το μονοτονικό σύστημα γραφής. Ο Κριαράς ήταν ο πρόεδρος της εικοσαμελούς επιτροπής που ανέλαβε και έφερε εις πέρας το δύσκολο έργο της μεταγραφής των δικαστικών κωδίκων και επίσης πρόεδρος της επιτροπής που εισηγήθηκε το είδος του μονοτονικού που επρόκειτο να εφαρμοστεί. Στα χρόνια που έχουν μεσολαβήσει από την καθιέρωση της δημοτικής μέχρι το θάνατό του, ο Κριαράς συνέχιζε να υπερασπίζεται τη δημοτική γλώσσα. Αρθρογραφούσε συχνά, προσπαθώντας να αντιμετωπίσει επιμέρους δυσκολίες στη χρήση της γλώσσας και προτείνοντας λύσεις. Παράλληλα, προσπαθούσε να διαφωτίσει και το πλατύ κοινό για επιμέρους γλωσσικά ζητήματα μέσα από τηλεοπτικές εκπομπές (Τα πεντάλεπτα στην ΕΡΤ από το 1985 έως το 1987).

Η πολύπλευρη προσφορά του καθηγητή Κριαρά τόσο στην επιστήμη όσο και ευρύτερα στο ελληνικό έθνος είναι από καιρό αναγνωρισμένη και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Η Ελληνική Δημοκρατία του είχε απονείμει κατά καιρούς τα παράσημα του Σταυρού των Ταξιαρχών του Τάγματος του Φοίνικος (δις), του Σταυρού των Ταξιαρχών του Τάγματος Γεωργίου Α΄ και του Ταξιάρχη του Τάγματος Τιμής. Η Γαλλία του απένειμε το παράσημο του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής και η Ιταλία το παράσημο του Ταξιάρχη επί τιμή της Ιταλικής Δημοκρατίας. Το 1977 για το συνολικό επιστημονικό του έργο του απονεμήθηκε στη Βιέννη από το γερμανικό Alfred Toepfler Stiftung το σημαντικό Βραβείο Herder, ενώ έργα του έχουν κατά καιρούς τιμηθεί με τα βραβεία Zappas της Γαλλίας (το διδακτορικό του), Γουλανδρή (η μονογραφία του για το Σολωμό), Γεωργίου Φωτεινού της Ακαδημίας Αθηνών (η έκδοση της Πανώριας), κ.ά. 

Ο Κριαράς ήταν, μεταξύ πολλών άλλων, επίτιμος πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Γενικής και Συγκριτικής Γραμματολογίας, της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων, επίτιμο μέλος του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας και του Σικελικού Ινστιτούτου Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών. Παράλληλα, ήταν αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και ξένος εταίρος της Ακαδημίας Arcadia της Ρώμης και της Ακαδημίας του Παλέρμου. Το 2006, με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννησή του, τιμήθηκε από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης με την ανώτατη τιμητική του διάκριση, το Χρυσό Αριστοτέλη, ενώ την ίδια χρονιά αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας του Τμήματος Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Πέμπτη, 21 Αυγούστου 2014

Δευτέρα, 18 Αυγούστου 2014

Σάββατο, 9 Αυγούστου 2014

Να 'μουνα κι ήντα να 'μουνα


Η Μαρία Καρτέρη-Σιγανού με το δημιούργημά της
το οποίο συνοδεύεται από τις μαντινάδες:

Να 'μουνα κι ήντα να 'μουνα
κροκόδειλος στ' ΑΜΑΡΙ
να δείχνω τσι δοντάρες μου
κανείς να μη σε πάρει...

Φωνάζουνέ με ΣΗΦΑΛΙΟ
κι όλοι για με μιλούνε,
μα να με πιάσουν ζωντανό
θένε μα δε μπορούνε...

Στις οποίες απάντησε ο π. Ευάγγελος Παχυγιαννάκης:

Πρόσεχε τον Κροκόδειλο, Μαρία, μη θαρρεύγεις,
τα δόντια του 'ναι μυτερά μόνο να τα προσέχεις.
Ούτε πολλά χαϊδέματα και τα φιλιά με δόσεις
κράτα καλή απόσταση, να μην το μετανοιώσεις!!!

Τα μπάνια του Καράμπελα

Του ΚΥΡ

Περιμένοντας τα αποτελέσματα


Του ΚΥΡ

Τετάρτη, 6 Αυγούστου 2014

Καφετέριες

… Βέβαια, για να μη λέμε μόνον τα αρνητικά [για τις καφετέριες], ας επισημάνουμε και την προσφορά της καφετέριας στον δημόσιο βίο μας. Χωρίς τις καφετέριες, χωρίς τον εσπρέσο φρέντο, πώς θα ανταλλάσσαμε τόσες γόνιμες απόψεις για το μέλλον της χώρας και ποια ευκαιρία θα είχαμε να διαπιστώνουμε ότι η ανάπτυξη δεν πρόκειται να έρθει ποτέ σ’ αυτήν τη χώρα, όσο η οικονομική δραστηριότητα στηρίζεται στις καφετέριες, με αποτέλεσμα τα καλύτερα μυαλά μας να φεύγουν στο εξωτερικό, και να καταριόμαστε τους διάφορους Γερμανούς του κόσμου τούτου που μας έχουν καταδικάσει να περνάμε τις ημέρες μας στις καφετέριες.
Καταλήγει ο Τ. Θεοδωρόπουλος στο σημερινό του άρθρο με τίτλο «Η χρησιμότητα της καφετέριας» στην Καθημερινή.

Δευτέρα, 4 Αυγούστου 2014

Αργεντινή

Του Α. Πετρουλάκη
Δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή της 3-8-14

Σάββατο, 2 Αυγούστου 2014

Η υπερθέρμανση του πλανήτη

Θα μπορούσε να βρει κανείς ισχυρότερη απόδειξη, η οποία να αναδεικνύει το πρόβλημα της υπερθέρμανση του πλανήτη μας, με τις τόσες φοβερές συνέπειες για το μέλλον του, από την ιστορική εξέλιξη της κιλότας τα τελευταία 300 χρόνια; 

Πέμπτη, 17 Ιουλίου 2014

Τρίτη, 1 Ιουλίου 2014

Σάββατο, 28 Ιουνίου 2014

Τετάρτη, 18 Ιουνίου 2014

Κυριακή, 15 Ιουνίου 2014

Μνήμη Μάνου Χατζιδάκι


"Ζεϊμπέκικο" Μάνου Χατζιδάκι
15 Ιουνίου 1994 ήταν όταν ο Μάνος μας αποχαιρέτησε
Με την ΚΟΕΜ του Ξαρχάκου στο Γκαζάρτε

Πέμπτη, 12 Ιουνίου 2014

Τετάρτη, 11 Ιουνίου 2014

Τρίτη, 10 Ιουνίου 2014