Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2011

Πρώτα τα καλά νέα

Πρώτα τα καλά νέα: πήραμε την 6η δόση! Και τώρα τα κακά: έχουμε μπροστά μας την 7η ...

Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2011

Ένα κεράκι ακόμα στη μνήμη του αξέχαστου Νίκου Σπίθα...

Το παρακάτω κείμενο του Σταύρου Τζαρδή δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο του ραδιοσταθμού 104,4 του Γ. Τουτουδάκη (http://www.104fm.gr) και στην εφημερίδα ΑΝΑΤΟΛΗ της 29ης Νοεμβρίου 2011. Γράφτηκε με αναφορά την εκδήλωση της Ιστορικής-Λαογραφικής Εταιρείας Νομού Λασιθίου που πραγματοποιήθηκε στις 15 Νοεμβρίου και είχε θέμα "Ο καλλιτέχνης Νικόλαος Σπίθας".

του Σταύρου Τζαρδή

Συνέβη κι’ αυτό αναπάντεχα, ένα αδιάφορο απόγευμα μιας Τρίτης στις 15 του τρέχοντα Νοέμβρη, που συνέρευσαν τόσοι και τόσοι στην αίθουσα του Εμπορικού Επιμελητηρίου, εκεί πάνω στα σκαλάκια της Καμάρας του Λιμανιού… Ήταν ένα αυθόρμητο ξέσπασμα σ’ ένα συνηθισμένο προσκλητήριο των τοπικών μας μέσων ενημέρωσης, όπου συνωθήθηκαν αθόρυβα και ορεξάτα εκατοντάδες ζευγάρια μάτια, έτοιμα να ρουφήξουν την ανάταση που πρόσφερε μια υποδειγματική παρουσίαση των πεπραγμένων και των δεξιοτήτων του αλησμόνητου Νίκου Σπίθα! Λες και συγκεντρώθηκαν οι πολλαπλά εγκλωβισμένοι από την ειδησεογραφία και τα σύγχρονα οικονομικά αδιέξοδα συμπολίτες, όχι μόνο αυτοί που ήξεραν και έζησαν «το φαινόμενο», αλλά και πλήθος άλλοι νεώτεροι που δεν γνώριζαν αλλά κινητοποιήθηκαν από ένστικτο…

Κατάμεστος ο χώρος και ο προθάλαμος μέχρι τα σκαλάκια της Δημοτικής Οδού, δεν υπήρχε τόπος να σταθείς ούτε και να ακουμπήσεις, άκουγες καρφίτσα να πέφτει και η αφήγηση από ένα έπηλυ διανοούμενο και ορθό τεχνοκράτη, που δεν γνώρισε αλλά αξιοποίησε υποδειγματικά το υλικό που του διατέθηκε από την οικογένεια και παρουσίασε καταληκτικά κι αυτούς που γνώριζαν και έζησαν και αφηγήθηκαν βιώματα και μνήμες…

Είκοσι τρία χρόνια μετά την μη αναμενόμενη αποδημία του ο Νίκος Σπίθας (ποτέ δεν παραπονέθηκε για αρρώστια) παρουσιάσθηκε ολοζώντανος και μας χαλάρωσε με την καταλυτική του επιρροή. Άνθρωπος της διπλανής πόρτας, ευχάριστος, οικείος, σκυμμένος αδιάκοπα πάνω από τις ηλεκτρικές συσκευές και την επαγγελματική του απασχόληση, προσηνής και ευφυολόγος σε κατακτούσε άμεσα, δημιούργησε οικογένεια με οικεία και προσφιλή σ’ όλους μας πρόσωπα, που κατηύθυνε και οδηγούσε δημιουργικά χωρίς αυταρχισμό κι’ έτσι πορεύθηκε ατομικά και κοινωνικά! Ο καθείς κουβαλάει μέσα του πόνο και προβλήματα από αρρώστιες ή τους κόπους της ζήσης κι’ όμως αυτός σαν τους παλιούς μεγάλους καλλιτέχνες τους κλόουν «φόραγε το κοστούμι του» σκορπώντας χαρά, ακτινοβολούσε πάντοτε θετική ενέργεια και σε κέρδιζε με την άνεση, την απλότητα και τις πολλαπλές του δεξιότητες…

Σε κάθε ευκαιρία ή κοινωνική εκδήλωση ήταν απαραίτητο στοιχείο τοπικής ανάτασης, ευρηματικότητας και ευφορίας, υπήρξε ανεπανάληπτος και κατάφερε να ζει ακόμη μέσα στις καρδιές μας ή να εκπέμπει μέχρι και τώρα ευφορία και θετική ενέργεια και σ’ αυτούς που δεν τον γνώρισαν, αλλ’ είναι τουλάχιστον υποψιασμένοι και επιθυμούν να καθαρθούν και ν’ αποτοξινωθούν από τα σύγχρονα αδιέξοδα!

Οι ιστορίες του είναι ατέλειωτες… Εγώ τον έζησα να ενορχηστρώνει σε πλατειά ομήγυρη πέρα από τον φύλαρχο με τους ήχους της ζούγκλας και το τραίνο όταν ξεκινά από τον Σταθμό! Θα ήθελα να παραθέσω σ’ όλους τους ευαισθητοποιημένους συντοπίτες μας απανταχού της Επικράτειας την περίφημη άρια “Vesti la giubba” από την Όπερα «Οι Παλιάτσοι» του Ρουτζέρο Λεονκαβάλλο, μια από τις διασημότερες στην ιστορία της Όπερας. Η ηχογράφηση της με τον Ενρίκο Καρούζο το 1902, ήταν η πρώτη στα χρονικά που πούλησε ένα εκατομμύριο αντίτυπα…
Είμαι σίγουρος ότι, αν όχι η φιλόξενη ΑΝΑΤΟΛΗ, τουλάχιστον ο «παντεχνοκράτωρ» φίλος μου Γιώργης Τουτουδάκης, την αυθεντική παιδική εμπειρία του οποίου απολαύσαμε γραπτή για την κοινή του γειτονιά με το κατάστημα Σπίθας - Λουλάς εκεί πίσω από τον Άγιο Αθανάσιο, θα καταφέρει να αναρτήσει την πολύ δημοφιλή αυτή άρια του Κάνιο στην ιστοσελίδα του στο διαδίκτυο (www.104fm.gr). Αφορά τους ανθρώπους που είναι ταγμένοι να δίδουν χαρά παρ΄ όλο τον δικό τους πόνο ή τα προσωπικά τους προβλήματα, τους διασκεδαστές, τους γελωτοποιούς (clowns), αυτούς τους αρχέγονους σπουδαίους καλλιτέχνες που διασώθηκαν στην Commedia del’ Arte και μέχρι τις μέρες μας στις μεγάλες τσιρκολάνικες παραστάσεις! «Φόρεσε το κοστούμι (Vesti la giubba) κι αλεύρωσε το πρόσωπό σου. Ο κόσμος πληρώνει και θέλει να γελάσει. Κι αν ο Αρλεκίνος σου κλέψει την Κολομπίνα, γέλα παλιάτσε κι όλοι θα χειροκροτήσουν!»
( ακούστε την άρια vesti la giubba )
Πρόκειται για αριστούργημα του belcanto με πολλαπλές αναφορές στην Τέχνη. Στην περίφημη ταινία «Οι αδιάφθοροι» του Μπράιαν Ντε Πάλμα ο Αλ Καπόνε (Ρόμπερτ ντε Νίρο) κλαίει ακούγοντας την άρια την ώρα που δολοφονείται ο Τζιμ Μαλόουν (Σον Κόνερυ)!... «Ηθοποιός σημαίνει φως κι είναι καημός πολύ πικρός…..» σε μουσική σύνθεση του Μάνου Χατζηδάκη και με θεατρική απόδοση της μελωδίας από τον αξέχαστο Τάκη Χορν και τον Γιώργο Μαρίνο…

Οι μικρές τοπικές μας κοινωνίες έχουν ανάγκη από τέτοια πρόσωπα σαν τον Νίκο Σπίθα και σημεία αναφοράς, για να δυνηθούν να διατηρήσουν τον συνεκτικό τους ιστό κόντρα στους ενάντιους καιρούς και για να καταφέρουν τελικά αυτό που είναι και το ζητούμενο, να παραμείνουν εξανθρωπισμένες!...
ΣΤΑΥΡΟΣ ΙΩΣ. ΤΖΑΡΔΗΣ

Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2011

Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2011

... το φελέκι μου

Η πολυσχιδής αυτή λεκτική εκτόνωση στρέφεται τόσο κατά του ριζικού μας, όσο και κατά όσων μας ταλαιπωρούν και καθιστούν την ζωή μας λίγο πιο αφόρητη. Φελέκι είναι στα τούρκικα η τύχη, η μοίρα, το τυχερό.


Ψάχνω στην κωλότσεπη, κοιτάζω και στο πέτο
μα η τσατσάρα φίλε μου έχει ασκήσει βέτο.
Φτου σου, το φελέκι μου, την έχασα στον Άγιο
ίσως και να μου 'πεσε στη σκάλα στο Καρνάγιο.

Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2011

Η αλήθεια, η εμπιστοσύνη και η σοβαρότητα δημιουργούν ελπίδα

Αν η κοινωνία αποτελούνταν από κόμματα και ποδοσφαιρικές ομάδες, το πάρτι θα ήταν καλοδεχούμενο. Ομως εκτός από τις ηγεσίες που έφεραν «εξάρες», οι απλοί άνθρωποι συνεχίζουν με «ντόρτια». Οι ανάσες που πήραν όσοι μετέχουν στο πολιτικό παιχνίδι αρχίζουν και τελειώνουν στους ίδιους.
Η χιονόμπαλα της κρίσης συνεχίζει να κατρακυλάει στην ίδια πλαγιά με ταχύτητα. Ανθρωποι χάνουν τη δουλειά τους και δεν θα την ξαναβρούν. Μικρομεσαίοι κλείνουν την επιχείρησή τους και δεν θα την ξανανοίξουν. Μισθωτοί και συνταξιούχοι χάνουν εισοδήματα και δεν θα τα ανακτήσουν. Νέα παιδιά χάνουν τις ελπίδες τους και δεν θα τις ξαναβρούν. Η αγορά γίνεται ακριβότερη, τα σχολεία, τα νοσοκομεία και οι συγκοινωνίες προσφέρουν χειρότερες υπηρεσίες. Η βία έφτασε ώς τη διπλανή πόρτα. Η ζωή κατεβαίνει το ένα σκαλί μετά το άλλο.

Εντάξει, κουτσοβολεύτηκε η πολιτική κατάσταση. Τι γίνεται όμως και με όσους υφίστανται τις συνέπειες της γενικευμένης έκπτωσης; Προσοχή: δεν θέλουν μόνο υλικά αγαθά - άλλωστε ξέρουν ότι δεν θα έχουν. Τι θέλουν;
Πρώτα την αλήθεια - την υποσχέθηκε άλλωστε ο Πρωθυπουργός στις προγραμματικές δηλώσεις. Να ξέρουν τι γίνεται. Να τελειώνει το παιχνίδι της αυτοπροβολής και αυτοϊκανοποίησης. Μετά εμπιστοσύνη. Να ξέρουν ότι τα λεφτά που στερούνται επενδύονται για λογαριασμό τους και όχι για ασκήσεις κηπουρικής. Και ακόμη σοβαρότητα. Τέρμα οι μπαρούφες, οι μικρομεγαλισμοί, τα ναπολεόντεια σχέδια, οι αλαλούμ αγορεύσεις.
Η αλήθεια, η εμπιστοσύνη, η σοβαρότητα μπορούν να φέρουν την ελπίδα. Από μόνη της η ελπίδα μπορεί να κινήσει τα πράγματα.
Αυτά πρέπει να δώσει ο Λουκάς Παπαδήμος στους επόμενους τρεις μήνες. Πώς; Με δουλειά και με ύφος δημόσιας παρουσίας χωρίς την ακατάσχετη ρητορική που μας ταλαιπώρησε. Με συναίσθηση ότι οι λύσεις δεν βρίσκονται στις λέξεις. Αλλωστε, όπως έλεγε ο θεατρικός συγγραφέας Ντένις Πάτερ: «Το πρόβλημα με τις λέξεις είναι ότι δεν ξέρεις από τι στόματα πέρασαν».
Καταλήγει στο σημερινό άρθρο του ο Λακόπουλος στα ΝΕΑ.

Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2011

Πραγματοποιήθηκε ο διαγωνισμός "Ο Θαλής"

Τo Παράρτημα Λασιθίου της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας ανακοινώνει ότι το Σάββατο 19 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε η πρώτη φάση των ετήσιων Πανελλήνιων Διαγωνισμών Μαθηματικών 2011-2012 που διοργανώνει η Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία για τους μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου με την επωνυμία «Ο Θαλής».
Στο νομό Λασιθίου η εξέταση πραγματοποιήθηκε σε τρία εξεταστικά κέντρα:
Στο 1ο Γυμνάσιο Αγίου Νικολάου, με υπεύθυνη την κα Σοφία Νικολουδάκη, όπου προσήλθαν και διαγωνίστηκαν 67 μαθητές. Επιτηρητές ήσαν οι συνάδελφοι: Χαβάκης Γεώργιος, Καλλίτσας Νικόλαος, Μιγάδης Ηρακλής, Τζερεμέ Ελένη, Πομόνη Μαριάνθη, Μαρία Τσαγκαράκη, Μαρία Μαυρικάκη, Νικόλαος Χατζηδάκης και Ελπινίκη Γιατζάκη.
Στο 2ο Λύκειο Ιεράπετρας, με υπεύθυνο τον κ. Χρήστο Μιχαήλ, όπου προσήλθαν και διαγωνίστηκαν 126 μαθητές.  Επιτηρητές ήσαν οι συνάδελφοι: Φραγκάκης Νίκος, Κανάκης Χαράλαμπος, Χαρίτος Διονύσιος, Καραπιδάκης Μανώλης, Παπαδάκης Μιχάλης, Φανουράκης Γιάννης, Ρουσελιωτάκης Άρης, Κωστίνος Δημήτρης, Γερογιαννάκης Ιωάννης,  Περαντώνης Ιωάννης, Αναστασάκη Άρτεμις, Πυθαρούλης Αντώνης και Περονικολής Γιάννης.
Στο 2ο Γυμνάσιο Σητείας, με υπεύθυνο τον κ. Νικόλαο Τσαντάκη, όπου προσήλθαν και διαγωνίστηκαν 36 μαθητές. Επιτηρητές ήσαν οι συνάδελφοι: Σηφάκη Μαρία, Ακουμιανάκης Ανδρέας,  Ζερβάκης Νικόλαος και Σφυράκης Εμμανουήλ.
Στους μαθητές και τους επιτηρητές προσέφεραν κεράσματα:
Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 1ου Γυμνασίου Αγίου Νικολάου
Οι Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων 1ου και 2ου Γυμνασίου Σητείας
Το Σούπερ Μάρκετ «Χαλκιαδάκη» Αγίου Νικολάου
Το Ζαχαροπλαστείο «Beterano» του κ. Εμμ. Παγκάλου στην Ιεράπετρα.
Το Παράρτημα Λασιθίου της ΕΜΕ επιθυμεί να εκφράσει τις ευχαριστίες του προς όλους τους παραπάνω αναφερόμενους και επιπλέον προς τη Δ/νση Β/θμιας Εκπ/σης Νομού Λασιθίου.
Τα γραπτά των μαθητών θα αποσταλούν για βαθμολόγηση στην Επιτροπή Διαγωνισμών της Ε.Μ.Ε. στην Αθήνα. Tα αποτελέσματα του διαγωνισμού θα ανακοινωθούν στις τοπικές Νομαρχιακές Επιτροπές.
Οι μαθητές που θα διακριθούν στο διαγωνισμό «Ο Θαλής», θα κληθούν να συμμετάσχουν στον επόμενο διαγωνισμό «Ο Ευκλείδης», που θα διεξαχθεί στις 21 Ιανουαρίου 2012.
Για το Παράρτημα Λασιθίου της ΕΜΕ
Ο Πρόεδρος
Ι. Σταμέλος

Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2011

Στον απόηχο της εκδήλωσης τιμής στον Νίκο Σπίθα

Στην εκδήλωση της Ιστορικής Λαογραφικής Εταιρείας, την Τρίτη 15 Νοεμβρίου, η οποία ήταν αφιερωμένη στον καλλιτέχνη Νικόλαο Σπίθα από δική μας λάθος διαχείριση των ομιλητών παραλείψαμε να δώσουμε το λόγο στον κ. Γιώργο Τουτουδάκη. Καταθέτουμε παρακάτω τη μαρτυρία του, η οποία δεν ακούστηκε στην εκδήλωση, και του ζητάμε ειλικρινά συγγνώμη.
«Και η δική μου μαρτυρία», λέει ο κ Τουτουδάκης, «Μεγάλωσα στα πόδια όλων αυτών των ανθρώπων. Το σιδηρουργείο του πατέρα μου Γιάννη Τουτουδάκη και του θείου μου του Κωστή, ήταν απέναντι από το σπίτι του γιατρού Ζωγραφάκη, του Νιωτάκη, το μπακάλικο του Πέτρου Σγουρού, εκεί δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο της Λατούς [«Καμάρας», μπροστά από το κατάστημα του ΟΤΕ], τότε δεν είχε ανασκαφεί.
Λίγα μέτρα παραπάνω το μαγαζί του Νίκου Σπίθα με τον κουνιάδο του Κωστή Λουλά. «Ηλεκτρολογικά Είδη». Εγώ πιτσιρίκος, μ' έστελνε ο πατέρας μου ή ο θείος μου για καμιά λάμπα, ή ασφάλεια, ή καλώδιο, πάντοτε έμπαινα από τη πίσω πόρτα, αφού ήταν πιο κοντά στο μαγαζί μας....
Μερικές δεκάδες μέτρα το λιμάνι, το εστιατόριο του Χαρή, στον κεντρικό δρόμο ο Σπύρος ο Δαβράδος με τα γλυκά του, δίπλα το κουρείο του Διαμαντόπουλου με τον Ανδρουλάκη, παραπάνω ο δικηγόρος Μανώλης Μενεγάκης με τη Μαριάνθη, νονός μου. Ο δήμαρχος Καπετανάκης κάθε μέρα ρωτούσε τον Ανδρουλάκη, αν αφήσουν τίποτα πίσω για να τους θυμούνται οι Αγιονικολιώτες.....Που να φανταστεί ότι αυτός με τον Κούνδουρο και το Σωτήρχο θα απογείωναν τη πόλη....
Μια παρέα ανθρώπων, τολμώ να πω, καλύτεροι από μας. Μια παρέα που με σημάδεψε και τους κουβαλάω και θα τους κουβαλάω πάντα μέσα μου. Όχι μόνο ως νοσταλγία, αλλά και ως μέτρο σύγκρισης»
Επίσης σχετικά με την εκδήλωση λάβαμε την παρακάτω επιστολή από την κα Συμινελάκη-Ζουράρη, δυστυχώς, αφού είχε ήδη πραγματοποιηθεί η εκδήλωση.
«Προς την Ιστορική-Λαογραφική Εταιρεία Ν. Λασιθίου
Κύριοι,
Θα επιθυμούσα τα λίγα λόγια που σας στέλνω, να διαβαστούν, εάν το εγκρίνετε, στην εκδήλωση για το Νίκο Σπίθα.
Ο Νίκος Σπίθας, εκτός από αγαπημένος μου θείος, ήταν ο άνθρωπος, τον οποίον, πάντοτε, θαύμαζα για την ευαισθησία που είχε απέναντι σε ό,τι όμορφο και καλαίσθητο έβλεπε.
Γι’ αυτόν ήταν «τέχνη» να βλέπει τον κόσμο απ’ τη χαρούμενη πλευρά του και να βγάζει το καλοσυνάτο και πηγαίο χιούμορ, που τον χαρακτήριζε, στον κάθε άνθρωπο που συναντούσε.
Ήταν χαρά μου όταν πήγαινα στο σπίτι του, φοιτήτρια ακόμα, να μου δείχνει τους πίνακές του. Θαύμαζα τα τοπία του, την υπομονή με την οποίαν καθόταν και τα φιλοτεχνούσε, την αγάπη του προς αυτά, αλλά και τη μανία του να τα τελειώσει, για να του φύγει το άγχος, το άγχος του καλλιτέχνη.
Πριν ένα μήνα πήγα στο «Σύλλογο Ηλεκτρολόγων Αγίου Νικολάου». Είδα αναρτημένη στον τοίχο μια φωτογραφία του. Συγκινήθηκα. Η κοπέλα του γραφείου πρόσεξε τη συγκίνησή μου και μου είπε: «Είναι ο Νίκος Σπίθας, ο ιδρυτής αυτού του Συλλόγου». Εμείς οι παλιοί είμαστε άγνωστοι στον Άγιο Νικόλαο, μου φάνηκε, λοιπόν, ότι συνάντησα ένα παλιό αγαπημένο μου πρόσωπο.
Θα ήθελα να μεταφέρετε στους παρισταμένους αυτά τα λίγα λόγια μου για τον Νίκο Σπίθα, ο οποίος είχε τόσα χαρίσματα σαν άνθρωπος και σαν καλλιτέχνης και ο οποίος είχε τόσα χαρίσματα σαν άνθρωπος και σαν καλλιτέχνης και ο οποίος είχε υπάρξει ένα χαρούμενο και σεβαστό πρόσωπο της παλιάς κοινωνίας του Αγίου Νικολάου.
Βαρβάρα Συμινελάκη-Ζουράρη».
Με την ευκαιρία επιθυμούμε να ευχαριστήσουμε όλους όσοι παραβρέθηκαν στην εκδήλωση τιμής στην πολυδιάστατη προσωπικότητα του Νίκου Σπίθα και ιδιαιτέρως όσους συνέβαλλαν στην άρτια διοργάνωσή της. Τις κόρες του κκ Μιράντα και Αλίκη, τον γαμπρό του κ. Βρεττό Μυλωνά, τους φίλους του που έλαβαν το λόγο: τον πατέρα Ευάγγελο Παχυγιαννάκη, τους κκ Στρατή Κουρουπάκη, Γεώργιο Συντιχάκη, Νίκο Χαριτάκη, τον κ. Καλογιαννάκη, τον κ. Λουλά και τους άλλους που τραγούδησαν.
Τον γιατρό Μανώλη Ζωγραφάκη για την παραχώρηση των κινηματογραφικών στιγμιότυπων. Τους μουσικούς κκ Κωνσταντίνο Λυμπρίτη και Μανώλη Κλώντζα  για το πολύ ωραίο χάπενινγκ. Τους κκ Νίκο Κοϊνά και Λεωνίδα Κλώντζα οι οποίοι κάλυψαν δημοσιογραφικά την εκδήλωση καθώς επίσης την ΑΝΑΤΟΛΗ και τον 104,4 του Γιώργη Τουτουδάκη για την προβολή της.
Τέλος, λυπούμαστε γιατί ο χώρος του Επιμελητηρίου αποδείχθηκε μικρός για τους πολλούς φίλους του Νίκου Σπίθα και ζητούμε την κατανόηση όσων δεν μπόρεσαν να παρακολουθήσουν την εκδήλωση λόγω πληρότητας του χώρου και αποχώρησαν.
Για την Ιστορική-Λαογραφική Εταιρεία Ν. Λασιθίου
Ο Πρόεδρος
Ι. Σταμέλος

Γιορτή Πολυτεχνείου 2011


Γιορτή Πολυτεχνείου 2011
1ο Γυμνάσιο Αγίου Νικολάου Λασιθίου

Θεός σχωρέσ' τα 'ποθαμένα σας

Toυ Κ. Μητρόπουλου
Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (18-11-11)

Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2011

Ο ανθός

Η ακτινογραφία του κυβερνητικού σχήματος έκτακτης ανάγκης αποτυπώνει το πραγματικό επίπεδο της πολιτικής κουλτούρας της χώρας. Αυτό το σχήμα διαμορφώθηκε έπειτα από μια πολυήμερη φαρσοκωμωδία που αναζητούσε πρωθυπουργό στα αζήτητα. Και διαμορφώθηκε από πολιτικούς αρχηγούς που κινήθηκαν ο καθένας με τις δικές του επιδιώξεις.
Ο ένας αν ήταν δυνατόν θα έμενε πρωθυπουργός με άλλο όνομα και ίσως συνεχίσει να κινείται δίκην Πρωθυπουργού. Ο άλλος, που θέλει να γίνει πρωθυπουργός, έκανε ό,τι μπορούσε να μην αναλάβει τις ευθύνες του και τώρα προσπαθεί να αποστασιοποιηθεί από τις ελάχιστες που ανέλαβε. Και ο τρίτος εκμεταλλεύτηκε την αναμπουμπούλα για να βρεθεί πρώτο τραπέζι πίστα. Σαν την πονηρή αλεπού που ντύνεται περιστερά μέχρι να μπει στο κοτέτσι. Οσο για την Αριστερά, δεν πήγε στο πάρτι γιατί δεν της άρεσε ο μπουφές. Γράφει ο Λακόπουλος στα ΝΕΑ.
Βοήθειά σου κυρ Λουκά.

Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2011

Εκδήλωση αφιερωμένη στον Ν. Σπίθα

Ήταν μια από τις πιο συγκινησιακά φορτισμένες βραδιές που ζήσαμε στον Άγιο Νικόλαο. Όλοι οι παλιοί Αγιονικολιώτες ήταν εκεί, για να τιμήσουν την πολυδιάσττη προσωπικότητα του αειμνήστου Νίκου Σπίθα, του εικαστικού καλλιτέχνη, του φωτογράφου, του γλύπτη, του μουσικού, του ανθρώπου που έδινε ζωή στην παρέα. Πολλοί παλιοί φίλοι του πήραν μέρος και με τις διηγήσεις τους και τη μουσική τους, σκόρπισαν ρίγη συγκίνησης στην κατάμεστη αίθουσα του Επιμελητηρίου. Ήταν μια αλησμόνητη βραδιά.
Από την ηλεκτρονική έκδοση της ΑΝΑΤΟΛΗΣ (16-11-11)

Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2011

Ο λαός κι η μακριά γαϊδούρα

Άδικη και «στεγνή» η έκφραση «τα παιδία παίζει» που χρησιμοποιείται κατά κόρον τελευταίως. Αποκρύπτει την ευρηματικότητα, τη φαντασία και την αγάπη στην παράδοση των «παικτών»: άρχισαν με μουντζούρη, συνέχισαν με πινακωτή, ακολούθησε η κολοκυθιά. Σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα δεν σταμάτησαν τις κουμπάρες και δεν αγνόησαν τον κυρίαρχο λαό, ο οποίος εκών-άκων συμμετείχε στη μακριά γαϊδούρα.
(Σχόλιο του Ψυχογιού στο ΒΗΜΑ)

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2011

Καλό!

Ελπίζω στο υπουργείο Αµυνας να µέτρησαν τα παράσηµα πριν από την παράδοσή του στον ∆ηµήτρη Αβραµόπουλο. Είναι ικανός φεύγοντας να τα έχει σηκώσει όλα.

Η άλλη αισθητική

Εικοσιπέντε περίπου αιώνες σ' αυτή τη χώρα έχουμε μάθει να αντικρύζουμε και τέτοιες εικόνες. Και με τέτοιες -δυστυχώς και όχι μόνο- διαμορφώνουμε την αισθητική μας. Και για να υπερασπίσουμε αυτήν την αισθητική η οποία συμβολίζει την ελευθερία, την Τέχνη, την επιστήμη και τη δημοκρατία πολεμούμε αιώνες τώρα και αν χρειαστεί πιστεύω πως θα ξαναπολεμήσουμε. Τη φωτογραφία βρήκαμε στο μπλογκ του Κ. Μαυρικάκη.

Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2011

Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2011

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2011

O καλλιτέχνης Νικόλαος Σπίθας

Η Ιστορική Λαογραφική Εταιρεία Νομού Λασιθίου  την Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2011 συνεχίζει τη σειρά των διαλέξεων με τίτλο «Οι άνθρωποι και ο τόπος», οι οποίες άρχισαν τον Οκτώβριο με το μικρό επετειακό αφιέρωμα στους Γκάτσο, Ελύτη, Παπαδιαμάντη και Τσίρκα, με την δεύτερη εκδήλωση του κύκλου που θα είναι αφιερωμένη στην πολυδιάστατη προσωπικότητα του αειμνήστου Νικολάου Σπίθα. Ο τίτλος της: «Ο καλλιτέχνης Νικόλαος Σπίθας».
Ο Νικόλαος Σπίθας γεννήθηκε στη Νεάπολη το 1921. Εργάστηκε κατά κύριο επάγγελμα ως ηλεκτρολόγος, ασχολήθηκε όμως και με το εμπόριο και τις εισαγωγές.
Το 1949 παντρεύτηκε την Γεωργία Λουλά με την οποία απόχτησαν δύο κόρες, την Μιράντα και την Αλίκη.
Ο Νικόλαος Σπίθας υπήρξε ένας ιδιαίτερα προικισμένος άνθρωπος, μια ανήσυχη  καλλιτεχνική φύση η οποία δεν περιορίστηκε μόνο στις κατεξοχήν επαγγελματικές του δραστηριότητες. Η ζωή του υπήρξε μια συνεχής προσπάθεια για αναζήτηση νέων καλλιτεχνικών εκφράσεων, έντονης κοινωνικής δραστηριότητας, αισιόδοξης αντίληψης για τη ζωή και διαρκής αναζήτηση νέων οριζόντων.
Αγάπησε με πάθος τη  μουσική-έπαιζε ακορντεόν- και προχώρησε ακόμα και στη σύνθεση. Ασχολήθηκε με την καλλιτεχνική φωτογραφία, στην οποία διακρίθηκε και βραβεύτηκε με αρκετά πρώτα βραβεία. Μιλούσε Γερμανικά, Αγγλικά και Ιταλικά.
Αναζητώντας διαρκώς νέους τρόπους έκφρασης ανακάλυψε την ξυλογλυπτική και δημιούργησε επιλέγοντας κυρίως παραδοσιακά θέματα χρησιμοποιώντας υλικά του τόπου μας, όπως κυπαρίσσι, ασφέδαμο, μαυρομουριά και καραγάτσι.
Πρωτοστάτησε στην δημιουργία συλλόγων και είχε σημαντική παρουσία στην κοινωνική ζωή του Αγίου Νικολάου. Πληθωρική προσωπικότητα, πρωταγωνίστησε σε ποικίλες δράσεις και δημόσιες εκδηλώσεις με έμφαση στις κοινωνικές συναντήσεις και τις χοροεσπερίδες της εποχής του. Οι περισσότεροι που τον έζησαν θα θυμούνται την χαρακτηριστική σκηνική παρουσία του, την έντονη θεατρικότητά του, τον αυθορμητισμό του, την ευρηματικότητα και το πηγαίο χιούμορ του.
Η ζωγραφική, όμως, ήταν η μεγάλη του αγάπη. Ήταν ερωτευμένος με τα χρώματα και γοητευόταν να εκφράζεται μ’ αυτά, να συνθέτει, ν’ απεικονίζει ό,τι τον συγκινούσε εξωτερικεύοντας έτσι την μεγάλη του ευαισθησία με το πολύπλευρο ταλέντο του.
Έφυγε στις 23 Μαΐου 1988 σε ηλικία 67 χρονών, αφήνοντας ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην οικογένεια του και την κοινωνία του Αγίου Νικολάου.
Στην εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί προς τιμήν του θα παρουσιαστούν αντιπροσωπευτικά έργα του, με αξιοποίηση της τεχνολογίας των πολυμέσων, ενώ σχόλια και αναφορές θα κάνουν οι κόρες του Μιράντα και Αλίκη. Στο χώρο της εκδήλωσης θα εκτεθούν ακόμα μερικές εικαστικές και ξυλογλυπτικές δημιουργίες του. Στο ίδιο πλαίσιο θα προβληθεί ένα μικρό φιλμάκι από το αρχείο του γιατρού Ιωάννη Ζωγραφάκη σχετικά με τον τιμώμενο και τη ζωή στον Άγιο Νικολαόυ των ετών 1966, 1970 και 1971 που έχει μονταριστεί ειδικά για την εκδήλωση. Για τον τιμώμενο θα δοθεί ο λόγος και σε μερικούς στενούς φίλους του.
Χορηγοί της εκδήλωσης είναι το Επιμελητήριο Λασιθίου, η Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου και το βιβλιοχαρτοπωλείο «Πολύπλευρο».
Την Οργανωτική Επιτροπή των εκδηλώσεων αποτελούν οι κκ Σταμέλος Ι., Κουρουπάκης Στ., Φασουλάκη Μ., Μπλαζογιαννάκη Α., Μπουκουβάλα-Κλώντζα Ε. Καρτέρη-Σιγανού Μ. και Ρουμπελάκη Α.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Επιμελητήριο Λασιθίου με ώρα έναρξης 19.00 και είσοδο ελεύθερη.

Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2011

H ζωή πάνω στο νήμα

Τον θυμάμαι στη Νομική στο αμφιθέατρο στο πρώτο μάθημά του μετά τη μεταπολίτευση: «Που είχαμε μείνει;… Ααα, θέλει αρετήν και τόλμη η ελευθερία!»

Κάποιος φίλος μούστειλε το τελευταίο του χειρόγραφο.

Έγραψε 90 λέξεις λίγο πριν πεθάνει στο νοσοκομείο σε ηλικία 89 ετών. Το κείμενο μοιράστηκε από τους συνεργάτες του στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών, μετά το 40ήμερο μνημόσυνό του.
«Προτιμώ τα δύσκολα, όχι τα λαμπερά. Η ζωή πάνω στο νήμα η πιο δύσκολη στιγμή, γι΄ αυτό και η πιο άξια. Πώς αρχίζεις; δύσκολο, πώς τελειώνεις; αυτό πιο δύσκολο. Σαλπάρω ήρεμος για τον άλλο κόσμο. Αυτόν που αφήνω πίσω μου σίγουρα δεν είναι η Ελλάδα μου. Αυτός σίγουρα είναι άλλος τόπος με ανθρώπους άλλης φυλής. Δεν με αφορούν, τι θέλω ανάμεσά τους;; Να΄στε όλοι καλά.
Στον τάφο μου να γράψετε:
Αντιστάθηκε Το 41-44 στην ναζιστική κατοχή. Το 67-74 στην στρατιωτική χούντα. Το 89-96 στην ηθική σήψη
Μετά :
Στην πλημμύρα του άνοου δεν υπάρχει αντίσταση
Και το μετά την πλημμύρα αυτή, δεν υπάρχει πια..
Γ.Α.ΜΑΓΚΑΚΗΣ»

Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2011

Ημείς άδομεν;

Η πολιτική κρίση µε κάποιον τρόπο ελπίζουµε ότι θα ξεπεραστεί. Η υπερψήφιση της δανειακής σύµβασης και από τη Νέα Δηµοκρατία µάλιστα µπορεί να µας προσδώσει ψήγµατα αξιοπιστίας, απαραίτητα στις σηµερινές συνθήκες. Μην τρέφουµε όµως ψευδαισθήσεις. Η χώρα κινείται ήδη προς την έξοδο από το ευρώ. Και πολλοί πιστεύουν ότι θα χρειαστεί ένα θαύµα για να ανακοπεί η πορεία προς την καταστροφή. Ιδού πώς έχουν τα πράγµατα.

Πρώτον, οι πολιτικοί µας και το πολιτικό µας σύστηµα θεωρούνται πλέον απολύτως αναξιόπιστα από τους Ευρωπαίους. Η απόφαση του κ. Γ. Παπανδρέου για δηµοψήφισµα ήταν η χαριστική βολή σε µια κυβέρνηση που δύο χρόνια τώρα αναλαµβάνει υποχρεώσεις τις οποίες εµφανίζεται στη συνέχεια απρόθυµη ή ανίκανη να τις υλοποιήσει. Αντ’ αυτού υπάρχει βέβαια ο κ. Σαµαράς, ο οποίος θα χρειαστεί να προσπα θήσει όµως σκληρά για να πάρουν στα σοβαρά τις θέσεις του κόµµατός του οι εταίροι µας.

Δεύτερον, η Ελλάδα αντιµετωπίζεται ως «αποτυχηµένο κράτος» όπου η γραφειοκρατία και η διαφθορά έχουν σαν αποτέλεσµα και οι πιο στοιχειώδεις διαδικασίες, όπως η συλλογή των φόρων, να αποτελούν αντικείµενο διαπραγµάτευσης. Ακόµη και κάτω από τις καλύτερες προϋποθέσεις η επίτευξη ενός προγράµµατος εξυγίανσης προϋποθέτει επαναστατικές αλλαγές.

Τρίτον, η κοινή γνώµη και τα µέσα ενηµέρωσης σε όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές χώρες έχουν στραφεί εναντίον µας, ενώ η τελευταία κρίση έκανε φανερό ότι ακόµη και οι ως τώρα υποστηρικτές µας έχουν αλλάξει στάση. Με την εξαίρεση του κ. Κον-Μπεντίτ, σχεδόν κανείς ευρωπαίος πολιτικός, ούτε από τους σοσιαλιστές, δεν βρήκε κάτι καλό να πει, για εµάς την τελευταία εβδοµάδα ενώ ακόµη και ο κ. Γιούνκερ, που µας έχει προσφέρει πολύτιµη στήριξη µέσα στα όργανα της ευρωζώνης, επιτέθηκε µε δριµύτητα στην κυβέρνηση.

Υποστηρίζουν ορισµένοι ότι όλα αυτά είναι τροµοκρατικά και ότι δεν υπάρχει καµία νοµική διαδικασία εκδίωξής µας. Κρυβόµαστε πίσω από το δάχτυλό µας. Ηδη σε κύκλους της επιτροπής διακινούνται εναλλακτικά νοµικά σενάρια, ενώ πολλοί σηµειώνουν µε έµφαση την άρνηση των Σαρκοζί και Μέρκελ να καλέσουν τον έλληνα πρωθυπουργό στην τελευταία διάσκεψη της ευρωζώνης για τις χώρες µε υψηλό χρέος. Σηµειώνουν ακόµη την αναφορά της κυρίας Μέρκελ σε «σχέδιο Βήτα», τη δήλωσή της ότι η Ελλάδα «είναι ξεχωριστή περίπτωση» και βέβαια τις προχθεσινές ωµές δηλώσεις του εκπροσώπου της.

Αν λάβουµε υπόψη ότι ταυτόχρονα χτίζεται το περίφηµο «τείχος» γύρω από την Ελλάδα που θα προστατεύσει τις τράπεζες – όχι τις δικές µας πια – από µια άτακτη χρεοκοπία, τότε το ενδεχόµενο της αποποµπής µας φαίνεται πολύ πιο ρεαλιστικό.

Για να είµαστε ειλικρινείς βέβαια οι εταίροι µας θεωρούν πιο πιθανό ότι εµείς θα τους κάνουµε τη δουλειά, ότι δηλαδή δεν θα αντέξουµε και θα βγούµε µόνοι µας από την ευρωζώνη. Φαίνεται απίθανο; Οχι βέβαια. Με τις εφορίες σε διαρκή λευκή απεργία, τον δηµόσιο τοµέα σε καθεστώς µόνιµης µη λειτουργίας, τους λογής-λογής θιγόµενους έτοιµους για αντάρτικο και το κέντρο της Αθήνας πολιορκούµενο κάθε τρεις και λίγο, ποια κυβέρνηση θα µπορέσει να φέρει εις πέρας τις αλλαγές που έχουµε αναλάβει;

Φυσικά, γίνονται και θαύµατα. Μπορεί η επόµενη κυβέρνηση να είναι πολύ πιο αποφασισµένη να εφαρµόσει τα µέτρα που εξαγγέλλει και να βάλει τέλος στο καθεστώς της διάχυτης ανοµίας. Μπορεί να πετύχουµε και επί της ουσίας την πολυπόθητη συναίνεση. Μπορεί ακόµη σιγά-σιγά να ανακάµψει η οικονοµία και να εκτονωθεί κάπως η κοινωνική ένταση. Μπορεί καθώς φθάσαµε στο χείλος της αβύσσου να βάλαµε και µυαλό!


Γράφει ο Π. Καψής στο σημερινό ΒΗΜΑ.

The game is over?

Υπάρχει βέβαια και η μέθοδος "στρίβειν δια των διαδικασιών". Όπως ο Καραμανλής ξεφόρτωσε και φορτώθηκε ο Παπανδρέου να ξεφορτώσει αυτός και να τα φορτωθεί κάποιος άλλος.

Μια ψυχρή, όμως, ανάγνωση των δηλώσεων που έκαναν ξένοι αξιωματούχοι μπορεί να οδηγήσει και στην άποψη ότι το παχνίδι έχει τελειώσει και οι Ευρωπαίοι εγκατέλειψαν με την μπλόφα [φούσκα; χοντροκοτσάνα;] του δημοψηφίσματος το δόγμα «Αδιανόητη η ευρωζώνη χωρίς την Ελλάδα» και υιοθέτησαν το αξίωμα: Πρώτα η ευρωζώνη και μετά η Ελλάδα. Οπότε καλή αντάμωση εκεί, στη Β' εθνική μαζί με τα Βαλκάνια και με την Αφρική...

"Οι πολιτικοί που ήδη μας έφτασαν μέχρι εδώ δεν μπορούν να το κάνουν [να βγάλουν δηλαδή τη χώρα από το τραγικό αδιέξοδο] γιατί δεν έχουν πια την παραμικρή αξιοπιστία ΕΚΤΟΣ Ελλάδος. Και αλήθεια να λένε, όλοι οι ξένοι είναι πεπεισμένοι ότι τους κοροϊδεύουμε. Αρα μόνο η ανάληψη πρωτοβουλίας από ΠΡΟΣΩΠΑ ΜΕ ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΥΡΟΣ, που θα πάνε με την εξουσία να διαβεβαιώσουν τους εταίρους ότι τέλειωσαν οι γελοιότητες και ότι η Ελλάδα ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΣΤΟ ΕΥΡΩ ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ, μπορεί να μας σώσει. ΑΝ, λέω ΑΝ, προλαβαίνουμε ακόμη, γιατί έχω την εντύπωση ότι το παιχνίδι τελείωσε. Ισως θα πρέπει να αρχίσουμε να σχεδιάζουμε το νέο νόμισμα που θα έχει τη μορφή κάποιου ανώνυμου «ΜΑΚΑΚΑ» ΜΕ ΠΕΡΙΚΕΦΑΛΑΙΑ. Αρκεί το περίγραμμα, όλα τα πρόσωπα, να του ταιριάζουν και να μας αξίζουν" καταλήγει στο άρθρο του στο Πρώτο Θέμα ο Θ. Αναστασιάδης σήμερα.

Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2011

Ψάχνω, ψάχνεις, ψάχνει

Toυ Κ. Μητρόπουλου
Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (5-11-11)

Τη θάλασσα ποιος θα μπορέσει να την εξαντλήσει;

Μέγα το ύψος, τεράστιο το βάρος. Τέως, νυν, διανοητές, λόγιοι, μυθιστοριογράφοι, παγώνια, χειροκροτητές κατ’ επάγγελμα … Γέμισε ο τόπος ευωδιές. Κι αν ποτέ μπορούσαν τον κόσμο ν’ άλλαζαν πάλι γαλάζια θα ’βαφαν την θάλασσαν. Χάρησε το ρολόι κι άλλαξε τ' όνομα κι έλα στο μαρμαρένιο αλώνι. Ο τόπος αυτός εκτός από πρίγκηπες κάποτε έβγαζε και Μποτσαραίους.

Παρασκευή, 4 Νοεμβρίου 2011

Καρεκλάτο

-Δεν είμαι κολλημένος με την καρέκλα!
-Η καρέκλα το ξέρει;

Στραβός στραβόν οδήγα...

Tου Κ. Μητρόπουλου
Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ (4-11-11)

Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2011