Τρίτη, 30 Αυγούστου 2011

Πάει και ο Κύρκος

«Η Ελλάδα είναι ένας τόπος χαμένων ευκαιριών (…) Ένας τόπος που κυριαρχεί η γελοιότητα. Αν ήξερε ο φουκαράς ο Ρωμιός πόσο γελοίοι έχουμε γίνει. Δεν το ξέρει. Του το κρύβουμε. (…) Είμαστε έτοιμοι να διαπράξουμε τα χειρότερα εγκλήματα κατά του τόπου μας και να αποδώσουμε την ευθύνη σε κάποιους τρί­τους. Σε κάποιους ανθέλληνες. Ενώ οι χει­ρότεροι ανθέλληνες είμαστε εμείς. Η Ελλά­δα των αεριτζήδων».
Δεν υπάρχει πουθενά φως; «Υπάρχει. Δέκα Γραμματικάκηδες ανασταίνουν την Ελλάδα και υπάρχουν πολλοί Γραμματικάκη­δες, αλλά τους πατούν και εκείνοι αποσύρο­νται». Ούτε που θυμάμαι γιατί είχε επιλέξει τότε τον Γιώργη Γραμματικάκη για παράδειγμα… θα ήταν τότε Πρύτανης της Κρήτης. «Είναι σαν να έχεις Δομάζους και να τους κρατάς στον πάγκο. Και να παίζεις με παί­κτες κλωτσοπατινάδας. Και Δομάζοι υπάρ­χουν - δεν είναι του μυαλού μου. Μόνο είναι στο περιθώριο... δεν είναι σε αυλές. Και εδώ οι αυλικοί κάνουν παιχνίδι».
«Στο σημε­ρινό μασκαριλίκι μας οδήγησε η θεωρία για ισχυρές αυτοδύναμες κυβερνήσεις» επέμενε. «Να μάθουμε την τέχνη να συνεργαζόμαστε. (…) Εγώ είμαι σφουγγάρι. Άλλοι είναι πέτρα. Ξερνάνε. Εγώ γονιμοποιώ ό,τι ρουφάω».
Ξαναδιαβάζω τις φράσεις του και μένω ενεός! «Έχεις λεφτά, υπάρχεις. Δεν έχεις, είσαι τελειωμένος. Αυτό προσπαθούν να μας πουν. (…) Οι υπή­κοοι που θέλουν να γίνουν πολίτες. Οι άνεργοι που θέλουν να δουλέψουν. Οι απο­κλεισμένοι που θέλουν να συμμετέχουν. Οι νέ­οι που θέλουν να δημιουργήσουν».
«Θα σωθούμε;» τον ρωτώ σαν σχολιαρόπαιδο. «Αν βρεθεί ένα νέο εθνικό όραμα, μπορεί. Τα μνημόνια από μόνα τους δεν σε σώζουν. Χρειάζεται να σηκωθεί το Έθνος. Αλλά ποιος θα το σηκώσει;».
Οι φράσεις εντός εισαγωγικών είναι από συνεντεύξεις του Λεωνίδα Κύρκου στον Σταύρο Θεοδωράκη.

Δεν υπάρχουν σχόλια: