Σημεία των καιρών

Πήγε λέει ο συνταξιούχος στα γραφεία του ταμείου που του καθυστερούσαν την έκδοση της σύνταξης περιέλουσε την υπάλληλο με βενζίνη και προσπάθησε να της βάλει φωτιά μπροστά στα μάτια άλλων συνανθρώπων μας που δεν έκαναν την παραμικρή κίνηση παρά τις εκλήσεις της υπαλλήλου που κινδύνευε. Γιατί; Για να μη χάσουν τη σειρά τους στην ουρά είπαν. Πώς καταντήσαμε έτσι συμπατριώτες... Ένας λαός που περηφανευόταν για το φιλότιμο, την αίσθηση δικαίου, την αυτοθυσία και την αλληλεγγύη προς τον συνάνθρωπο, κάνει πως δεν ακούει για να μη χάσει τη σειρά. Φοβάμαι ότι θα φαγωθούμε μεταξύ μας σε λίγο καιρό.

Η δύναμη της τηλεόρασης

Θυμάμαι τον Γιώργο Παπαστεφάνου να αφηγείται: Στα πρώτα βήματα της τηλεόρασης έκανα ένα πορτραίτο της Ρόζας (της ναζιάρας). Η Ρόζα όμως βλέποντας το στην τηλεόραση τον έβριζε και τον καταριότανε, γιατί κατά την άποψή της δεν της είχε δώσει όλο τον χρόνο της εκπομπής. Όταν όμως βγήκε στο δρόμο, η ξεχασμένη και για πολλούς άγνωστη Ρόζα, έγινε αντικείμενο λατρείας. Τότε λέει συνειδητοποίησε την τεράστια δύναμη του μέσου.
Σήμερα αυτό το ξέρουν πάρα πολύ καλά τα κόμματα που βάζουν στα ψηφοδέλτια τηλεοπτικούς αστέρες, οι οποίοι σε πάρα πολλές περιπτώσεις εκλέγονται. Ακόμα και οι εκδότες το γνωρίζουν καλά. Γι αυτό  και χωρίς πολλές αντιρρήσεις εκδίδουν αρκετές μπούρδες που τους κουβαλάνε αναγνωρίσιμοι από το γυαλί κυρίως σήμερα αστέρες. Οι αστέρες μπορεί να γράφουν ότι τους γουστάρει, όμως φέρνουν χρήμα στον εκδότη.
"Ποιος να το περίµενε" γράφει στο εκτενές άρθρο του στα σημερινά ΝΕΑ ο Χρ. Ιερείδης."Η µαρτυρική ζωή ανθρώπων – αποδιοποµπαίων σε άλλες εποχές – που βίωσαν τον κοινωνικό στιγµατισµό έβαλε στον χάρτη µια ολόκληρη γεωγραφική περιοχή, την έκανε τουριστικό προορισµό, ανέδειξε ένα ψαροχώρι, προκάλεσε εκδοτική έκρηξη και πυροδότησε συζητήσεις σε ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης". Αναφέρεται, όπως θα καταλάβατε, στην Σπιναλόγκα και στο σήριαλ ΝΗΣΙ που βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο της Βικτώριας Χίσλοπ.

Το πολύ ενδιαφέρον άρθρο έχει τίτλο: "Σε φαινόμενο εξελίσσεται η τηλεοπτική σειρά. Η Νησο-μανία βάζει φωτιά σε Ίντερνετ και βιβλιοπωλεία".

Πονηρούλη...

Γράφει ο Δανίκας μεταξύ άλλων στα σημερινά ΝΕΑ (8-6-10): "Μίλησες; Οχι. Διαμαρτυρήθηκες; Δεν είσαι με τα καλά σου. Κατάγγειλες; Δεν είμαι τρελός. Ε, τότε αφού το συγκάλυψες, κι εσύ παρέα με τους άλλους εξέπεσες. Και είναι εξωφρενικό. Να καρατομείς εν μια νυκτί τους μισθοσυντήρητους και από την άλλη να επικαλείσαι το τεκμήριο της αθωότητας για τον εαυτό σου. Τη στιγμή που με την ψήφο σου ισοπέδωσες εκατομμύρια αθώους και νομοταγείς, από την τσέπη των οποίων πληρώνονται οι παχουλοί μισθοί σου, έρχεσαι τώρα και ζητάς απ΄ αυτούς που «δολοφόνησες» να αποδείξουν την ευαισθησία τους προς το Σύνταγμα, τους θεσμούς και τη δημοκρατική νομιμότητα. Αυτά που εσύ πρώτος τα έκανες προσάναμμα για το στενό συμφέρον το προσωπικό σου. Δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν εκράτεις. Γιατί ακόμα και τώρα, που σε ελεύθερη πτώση η χώρα, αφήνεις αδέσποτους τους κατσικομάρτυρες να κοροϊδεύουν τη θεσμική Εξεταστική Επιτροπή. Γιατί έτσι στη συνείδηση του απλού πολίτη, εσύ, με τον αντίπαλο και συνάδελφό σου ακολουθείτε συμψηφιστική τακτική γιατί η ισοπαλία είναι βολική. Και επειδή δεν έκανες μια απλή, στοιχειώδη ενέργεια που θα απέδιδε αθώους τους μη διαπλεκόμενους πολιτικούς. Με μια τροπολογία. Ωστε να μάθει η κοινωνία. Πόσα είχες πριν και πόσα απέκτησες όσο διάστημα είσαι στη Βουλή. Τόσο απλό. Και όμως τόσο ανέφικτο, ακόμα και τώρα που η χώρα κινδυνεύει να πέσει στον γκρεμό. Α ρε μικρέ, ασήμαντε πολιτευτάκια. Για την πατρίδα να θυσιαστούν οι φτωχοί. Για την καρέκλα και το κόμμα σου, άκρα του τάφου σιωπή. Διπλά ένοχος εσύ. Πάνω απ΄ όλους και όλα όχι η δημοκρατική Βουλή, αλλά η δική σου η βολή!"
Εεε πώς λοιπόν; Μονά ζυγά δικά σου;

Εικόνες παρακμής

Όταν σε μια χώρα σκοτώνονται οι οπαδοί για έναν αγώνα χαντ μπολ τότε σίγουρα χρειαζόμαστε ομαδικώς ψυχίατρο.
Ποιος μας έφτασε ως εκεί; Τι είναι αυτό που μπορεί να αποτελέσει είδηση από δω και πέρα; Υπάρχει κάτι ακόμα που δεν είδαμε; Υπάρχει κάτι που μπορεί να μας ξαφνιάσει;...
Και εις άλλα με υγεία.

Με έδειξαν, άρα υπάρχω

Στις μέρες μας με τα τόσα μέσα ενημέρωσης και την ανάγκη για κατανάλωση ειδήσεων η δημοσιότητα για κάποιους άλλοτε μπορεί να δικαιολογείται και άλλοτε να είναι κατασκευασμένη και επινοημένη.

Ο Νιάρχος στα σημερινά ΝΕΑ σημειώνει σχετικά: «Όταν η δηµοσιότητα µπορεί να περιλάβει, εξίσου, την Κική Δηµουλά, τον Στέλιο Ράµφο, την Αντζελα Γκερέκου ή την Τζούλια Αλεξανδράτου, µ’ όλες τις αβυσσαλέες τους διαφορές, το ίδιο αποδεκτοί µπορεί να γίνονται όλοι τους, αφού η δηµοσιότητα λειτουργεί ως ένα αυταπόδεικτο στοιχείο που τους νοµιµοποιεί. Χωρίς κανείς να προσβάλλεται, αν συµβεί να οµολογήσει πως τον αφήνει αδιάφορο ο Ράµφος ή τον απασχολεί (βεβαίως σαρκαστικά!) η Αλεξανδράτου».

Ναι ,αλλά, θα πει κάποιος ότι απευθύνονται σε άλλο κοινό ο καθένας τους. «Λάθος, το κοινό είναι ένα και όσο µάλιστα πιο πνευµατικό φαίνεται τόσο πιο ευάλωτο παραµένει, αφού η ιντελιγκέντσια διατηρεί ενοχές, όσον αφορά στη χυδαιότητα, σε βαθµό που την κάνει να φλερτάρει µαζί της, ενώ ο πολύς κόσµος τις ενοχές αυτές δεν θα τις διανοηθεί καν για τα προϊόντα της ιντελιγκέντσιας. Το δυστύχηµα είναι πως δεν έχουµε να κάνουµε µε την ευγένεια της ιντελιγκέντσιας από τη µια και τη χυδαιότητα των προσώπων που, προκειµένου να τα εγκολπωθεί η δηµοσιότητα, ξεβρακώνονται, κυριολεκτικά και µεταφορικά, από την άλλη. Το δυστύχηµα είναι ότι η δηµοσιότητα έφτασε πια σε τέτοιο βαθµό να µπορεί να επινοηθεί, ώστε όλοι όσοι θα έπρεπε να κρύβονται, τουλάχιστον ιδιωτικώς, να αισθάνονται ότι απλά έχουν καταξιωθεί κοινωνικά» καταλήγει ο Νιάρχος στα σημερινά ΝΕΑ.

Χαίρε Τάσο Καρατάσο

Ποιος θα καθίσει στο σκαμνί; Κανείς! "Ούτε για τη Siemens ούτε για το Βατοπέδι ούτε για τα οµόλογα... Και δεν θα καθίσουν στο σκαµνί επειδή όσοι υποδύονται σήµερα τους «Αρχαγγέλους της Κάθαρσης» προνόησαν χθες να τους εξασφαλίσουν διά του Συντάγµατος ένα προκλητικό καθεστώς ασυλίας", γράφει ο Πρετεντέρης στα σημερινά ΝΕΑ.

Τότε προς τι τα μίση και ο αλληλοσπαραγμός; Μήπως υπάρχει οδός τιμωρίας των ενόχων; Η απάντηση είναι όχι. Μήπως όμως δεν το γνωρίζουν όσοι φωνάζουν; Ασφαλώς το γνωρίζουν κατά τον αρθρογράφο. Τότε μήπως μπορούν να κάνουν κάτι άλλο; "Δεν µπορούν. Και τότε γιατί κοροϊδεύουν την κοινωνία; Διότι θέλουν να µας πουν ότι αυτοί µεν θα ικανοποιήσουν το δηµόσιο αίσθηµα παραπέµποντας τους πρώην συναδέλφους τους αλλά θα τους απαλλάξουν λόγω παραγραφής οι δικαστές.

Κουτοπόνηρο και θρασύδειλο. Διότι οι δικαστές δεν έχουν καµία ευθύνη για την ασυλία των πρώην υπουργών. Απλώς θα εφαρµόσουν το Σύνταγµα, όπως έχουν υποχρέωση. Και το Σύνταγµα το έχουν φτιάξει οι πρώην υπουργοί. Θέλω να ελπίζω ότι ο έλληνας πολίτης δεν θα πέσει θύµα της εξαπάτησης. Κι ότι θα αντικρύσει κατάµατα την πραγµατικότητα χωρίς υπεκφυγές και προσχήµατα" σημειώνει.
Όμως η στάση του κυρίου Τάσου νομίζουμε δεν φανερώνει άνθρωπο με στοιχειώδη νοημοσύνη. Και επειδή η έξωθεν καλή μαρτυρία για τον τέως υπουργό δεν αποδεικνύει κάτι τέτοιο, γι' αυτό εκλαμβάνεται ως άκρως προκλητική.
Δε σου φαίνεται λίγο προκλητικό να βγαίνεις και να ομολογείς την κουτσουκέλα, κύριε Τάσο μας;...
Είπαμε αλλά όχι κι έτσι...