Γιάννης Σμαραγδής στο τελευταίο τεύχος της "Αμάλθειας"

Ο σκηνοθέτης Γιάννης Σμαραγδής κατάγεται από τις Γωνιές Μαλεβιζίου. Μεγάλωσε στο Ηράκλειο. Σπούδασε σκηνοθεσία στην Ελλάδα και το Παρίσι. Την εμφάνισή του στον κινηματογράφο έκανε, το 1972, με την μικρού μήκους ταινία «Δυο τρία πράγματα». Έχει διδάξει στο Πάντειο και σε σχολές κινηματογράφου. Έχει εκδώσει τα βιβλία «Γεωγραφία του μη ορατού» (1995), «Καβάφης-λογοτεχνική μορφή του σεναρίου Καβάφης» (1996) και το διήγημα «Η ελαφίνα της πλατείας Χαλανδρίου» (2006). Έχει γυρίσει τις ταινίες «Κελί Μηδέν» (1975), «Καλή σου Νύχτα κυρ’ Αλέξανδρε» (τηλεταινία) (1981), «Το τραγούδι της Επιστροφής» (1983), «Η δε πόλις ελάλησεν» (σειρά ντοκιμαντέρ) (1993), «Καβάφης» (1996), «El Greco» (2007), «Αναζητώντας τον Ιωάννη Βαρβάκη» (ντοκιμαντέρ) (2009) και «Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι» (2012).

...

-Οι δοκιμασίες γιγαντώνουν την Ελλάδα; Σε κάποιο άρθρο σας χρησιμοποιείτε μια ρήση του Καζαντζάκη. Λέτε «Όσο για την Ελλάδα – για να γυρίσουμε στον Καζαντζάκη – «αυτή ’ναι αιώνια και θα βγει κι από τούτη τη δοκιμασία, γιγαντωμένη». Πιστεύετε ότι οι δοκιμασίες για την Ελλάδα έχουν προκαθορισμένα αποτελέσματα; Είστε αισιόδοξος;

-Βεβαίως και είναι προκαθορισμένα. Η Ελλάδα είναι αιώνια. Και γιγαντώνεται από τις δυσκολίες. Τo ζήτημα είναι πόσο νωρίς το καταλαβαίνουν οι Έλληνες ώστε να πράξουν το πρεπό, όπως λέμε στην Κρήτη, on time. Στον χρόνο που πρέπει. Συνήθως αργούμε. Για να δούμε αυτή τη φορά, αυτό το βάρβαρο χτύπημα που μας κάνουν οι δανειστές μας μήπως μας συνεφέρουν και αρχίσουμε να συμπεριφερόμαστε σαν ανώτεροι Έλληνες. 

...

-Υπάρχουν καλοί νέοι δημιουργοί του κινηματογράφου στην Ελλάδα σήμερα ώστε να  περιμένουμε μια μεγάλη εκπροσώπηση στο εξωτερικό; Ή η περίπτωση η δική σας και του Λάνθιμου είναι μεμονωμένες, εξαιρέσεις στον γενικότερο κανόνα;

-Ο ελληνικός κινηματογράφος ανθεί. Τα νέα ταλέντα, οι νέοι κινηματογραφιστές, είναι σπουδαίοι, το ξαναλέω, αλλά σε λάθος χωράφι. Όταν θα μπουν στο σωστό χωράφι, όταν θα βρουν τις αγιασμένες ρίζες μας, που είναι η μεγάλη ελληνική θεματολογία, που από μόνη της είναι οικουμενική, τότε θα έχουμε έναν λαμπρό διεθνή κινηματογράφο που θα είναι χρήσιμος στη χώρα μας και στους ανθρώπους της παγκόσμια κοινότητας. Λίγο τα παιδιά είναι με τις μόδες. Είναι φυσικό. Πρέπει κάποια στιγμή να φύγουν κι απ’ αυτές και να σκάψουνε το χωράφι που έχει από κάτω κρυμμένους θησαυρούς.

Η πλήρης συνέντευξη στην "Αμάλθεια"

ΚΡΗΤΗ TV

Στην εκπομπή «Καλό μεσημέρι» του τηλεοπτικού σταθμού ΚΡΗΤΗ TV, την οποία επιμελούνται και παρουσιάζουν καθημερινά η Αδριανή Αγγελιδάκη και ο Στέλιος Ζερβός, την Πέμπτη 27 Μαρτίου θα φιλοξενήσουν στις 16.00 ζωντανά τον Γιάννη Σταμέλο και θα μιλήσουν για το τελευταίο του βιβλίο "Φαντασία και Μαθηματικά".

Creta Chanel

Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου 2014
Στο Creta Chanel 
15:00 ΠΡΩΤΗ ΘΕΣΗ
Στο ενημερωτικό μαγκαζίνο που επιμελείται και παρουσιάζει ο δημοσιογράφος Κώστας Συλιγάρδος προσκεκλημένος θα είναι ο Γιάννης Σταμέλος, ο οποίος θα παρουσιάσει το τελευταίο του βιβλίο "Φαντασία και Μαθηματικά-μια παράξενη μέρα του Αλέκου"

Και πάλι ο δρόμος

Κ. Πρετεντέρης, Ξαρχάκος, Δημητράτος
(Από την τηλεοπτική σειρά "Ο Δρόμος")

Στιγμές

Ξαρχάκος, Ξυλούρης, Παπαδόπουλος, Μοσχολιού, Γκούφας, Δημητράτος κ.α.

Με αφορμή το Τρίτο Πρόγραμμα

Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλους στην Καθημερινή του Σαββάτου, σχετικά με το κλείσιμο του Τρίτου Προγράμματος:" Πρόγραμμα της ελληνικής ραδιοφωνίας ήταν μια περιοχή πολιτισμού στην έρημη χώρα. Χωρίς πολιτική ειδησεογραφία, απαλλαγμένο από την υστερία των πολιτικών εκπομπών, σου θύμιζε ότι υπάρχει και μια ζωή, πιο πραγματική από το καταθλιπτικό κουτσομπολιό του δημόσιου βίου και την οικονομική παράνοια.

Είναι αλήθεια ότι εδώ και πολλά χρόνια είχε μπει στο περιθώριο. Για τους περισσότερους υπήρχε καταναλώνοντας το κεφάλαιο που μάζεψε επί Χατζιδάκι, την ανάμνηση των καυστικών σχολίων του και τον προκλητικό συνδυασμό μετάδοσης κλασικής μουσικής με συνεντεύξεις του Ζαμπέτα ή του Φλωρινιώτη. Οι ακροατές είχαν μείνει λίγοι, ούτε και ξέρω αν έμπαινε καν στις μετρήσεις. Ακόμη λιγότεροι, λόγω «τεχνικών δυσχεριών». Αν και μεταδιδόταν σε δύο συχνότητες, σε ελάχιστα σημεία μπορούσες να το πιάσεις, πάντα συνέβαινε κάτι με τους αναμεταδότες και ακόμη και στα χρόνια της ευφορίας, κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να επενδύσει σε υποδομές. Το life style, ισοπεδωτικό και απολυταρχικό, κατάφερε συντριπτικά κατάγματα σε ό,τι εκπροσωπούσε το Τρίτο Πρόγραμμα, με τους ελάχιστους ακροατές που συμπεριφέρονταν σαν μύστες. Μερικοί παραγωγοί του είχαν υιοθετήσει τη νοοτροπία του περιθωρίου. Ενώ περίμενες να ακούσεις μουσική, κάποιος μουσικολόγος σού την ανέλυε. Χρήσιμο, δεν λέω, χρησιμότερη όμως από τη μουσικολογία είναι η ίδια η μουσική. Υπήρχαν όμως και οι άλλοι που ήξεραν να προλογίζουν το μέρος μιας συμφωνίας με πέντε κουβέντες, όσες χρειάζονταν. Πολλές εκπομπές λόγου σου έδιναν την εντύπωση ότι οι ομιλητές έπασχαν από βαρυτάτης μορφής ανία – καθιερωμένο σύνδρομο των δημοσίων συζητήσεων για τη λογοτεχνία στη χώρα όπου όλοι, λίγο ώς πολύ, αισθάνονται λογοτέχνες. Κι όμως, περίπου ένα μήνα μετά το κατέβασμα του διακόπτη, η απουσία του Τρίτου είναι αισθητή. Λείπει το αίσθημα ότι κάπου, στην ίδια πόλη, υπάρχουν κάποιοι που δεν τους ξέρεις και ακούν Σούμαν όπως εσύ – αυτή είναι η διαφορά του ραδιοφώνου από το cd. Κοινώς το αίσθημα της πολιτισμένης κοινότητας, που ο τόπος σου στερεί βίαια».

Εδώ που ζούμε, όχι τρίτο αλλά ούτε δεύτερο δεν πιάνουμε. Είναι θέμα; Ασφαλώς. Για πολλούς λόγους. Όπως και με την τηλεόραση. Και πληρώνουμε υποχρεωτικά για τα κανάλια και τους κρατικούς σταθμούς και σήμα δεν έχουμε στερούμενοι την άλλη τηλεόραση και το άλλο ράδιο το οποίο είναι μακράν καλύτερο από τη σαβούρα που κατακλύζει τους αιθέρες της επαρχίας.

Και το πιο σοβαρό: Κανείς δεν ενδιαφέρεται για την αναμετάδοση των σημάτων.

Με τις υγείες μας!

Γράφει η Πόπη Διαμαντάκου στα σημερινά ΝΕΑ:

«…διαβάστηκε το κείμενο από τον Ανθιμο, σταυροκοπήθηκαν ο παρουσιαστής [ο Αυτιάς] και η συμπαρουσιάστρια Μάγδα, ευχήθηκαν να γίνει το θαύμα και κάπως έτσι ολοκληρώθηκε η τηλεοπτική τελετή δέησης, η οποία, ω του θαύματος, συμπλήρωσε ιδανικά το προηγηθέν σόου μιας ενδελεχούς ανάλυσης περί τα οικονομικά του έγκριτου επιστήμονα κ. Βαρουφάκη. Παρών στο πάνελ και ο επιστήμων καθ' όλη τη διάρκεια της απευθείας σύνδεσης με τη Θεσσαλονίκη, δεχόμενος έτσι και αυτός την ευλογία του Ανθιμου. Εξοχο!

Άλλωστε αυτός ο αχταρμάς της ανορθολογικής θρησκοληψίας, του πολιτικάντικου τηλελαϊκισμού και μιας εσχάτως αναδειχθείσας αυτάρεσκης, τηλεπαραθυράτης επιστήμης - τής - οικονομίας αποτελεί τη συστατική σύνθεση του νεοελληνικού μιντιακού πολιτισμού. Αυτοί είναι οι τρεις κορυφαίοι πυλώνες της σύγχρονης σκέψης του έθνους με κοινό χαρακτηριστικό τη βεβαιότητα ότι κατέχουν την απόλυτη αλήθεια και τις απόλυτες λύσεις όλων των προβλημάτων. Γνωρίζουν πώς θα σώσουν τις ψυχές των αμαρτωλών οι μεν, την πατρίδα οι δε, την οικονομία και το ευρώ ειδικότερα οι τρίτοι. Οσο για τη συνάντησή τους σε ένα τηλεοπτικό πλατό, α, ναι, δεν θα μπορούσε να τύχει καλύτερου περιβάλλοντος. Καθώς, ως γνωστόν, το τηλεοπτικό μέσο διευκολύνει τη χύλωση των υλικών σε εύπεπτο και ταχείας κατάποσης μείγμα. Με τις υγείες μας!»

Αδαμάντιος Πεπελάσης

Όλα γίνονται επιπόλαια και για εντυπωσιασμό. Ψέματα, έπαρση, επικοινωνιακά κόλπα, καμία αίσθηση της πραγματικότητας, συνεχές απολογιστικό ύφος, προβολή ύφους σωτήρων, προσχηματική συμπάθεια στις άγρια δοκιμαζόμενες τάξεις και τους άνεργους, απουσία προοπτικής και οράματος, νέοι πτυχιούχοι στο περιθώριο κλπ οδηγούν την κοινωνία σε μια απότομη και βαθιά αλλαγή προς το χειρότερο. Όλα τρέχουν, δυστυχώς, πιο γρήγορα από μας. Μετά την κρίση τίποτα δεν θα θυμίζει το πριν.

Ο Αδαμάντιος Πεπελάσης ευγενής, όπως πάντα, ήταν λάβρος για τα όσα γίνονται τα τελευταία χρόνια στην πατρίδα μας: ανικανότητα, φαβοριτισμός, ιδιοτέλεια και έπαρση, αποκοπή των κυβερνώντων από τα όσα πραγματικά συμβαίνουν στην ελληνική κοινωνία! Και αν τα λέει ο Πεπελάσης αυτά πρέπει να μας πιάνει βαριά μελαγχολία. [Απόψεις του Πεπελάση στο Mega στο πρωινό του Χασαπόπουλου και του αγενή Αναγνωστάκη (υποφέρει από την ασθένεια των πολιτικών: ξερόλας, αγενής και επηρμένος) ].

Στα σκυλιά!

Το είπαμε από την πρώτη στιγμή που είδαμε τις εικόνες στην τηλεόραση: ακόμα κι αν αποδειχθεί η αθωότητά του ήδη καταδικάστηκε -ξεσκίστηκε- στα μάτια όλου του πλανήτη. Πια ίση μεταχείριση; Πώς το τελευταίο κατακάθι προστατεύεται από τη βορά της τηλεόρασης και όχι ο δεύτερος ισχυρότερος άνθρωπος της υφηλίου; Ακριβώς επειδή είναι ισχυρός πετιέται η προσωπικότητά του στα σκυλιά; Ναι αλλά αυτό καταρρίπτει τα περί ίσης μεταχείρισης. Αν αποδειχθεί ένοχος και ότι χρησιμοποίησε τη θέση του για να διαπράξει ότι του αποδίδεται ας εξαντλήσουν την αυστηρότητα των νόμων, αλλά μέχρι τότε δεν έχει το τεκμήριο της αθωότητας που έχει ο τελευταίος δολοφόνος;

Ο Πρετεντέρης στα σημερινά ΝΕΑ καταλήγει:

"ΟΥΤΩΣ Η ΑΛΛΩΣ, το έγκληµα που του αποδίδεται είναι αποτρόπαιο – όσο κι η µεταχείριση που του επιφυλάχθηκε. Μόνο που ακόµη κι ο χειρότερος εγκληµατίαςδικαιούται συνθήκες αξιοπρέπειας. Και η προσωπική αξιοπρέπεια δεν µπαίνει στη ζυγαριά µε κριτήρια λαϊκού θεάµατος.

ΟΥΤΩΣ Η ΑΛΛΩΣ, λοιπόν, αυτή η ιστορία αφήνει µια πικρή γεύση στο στόµα. Αυτή η δηµόσια, ταχεία και απροσωπόληπτη απονοµή δικαιοσύνης προκαλεί ενδεχοµένως θαυµασµό. Αλλά και φόβο".

Αυτός ο δρόμος μάτια μου...

Αυτός ο δρόμος μάτια μου

που πήραμε και πάμε

μας βγάζει όπου πονέσαμε

μας βγάζει όπου αγαπάμε.

Οι στίχοι είναι του Κώστα Πρετεντέρη και η μουσική του Ξαρχάκου

από την τηλεοπτική σειρά "Ο δρόμος".

Σολομώντειος λύση

Ας πλακωθούν με τις πέτρες μεταξύ τους οι τηλεδημοσιογράφοι και οι βουλευτές και ας νικήσει ο καλύτερος!

Για ένα τρύπιο δολάριο

 

Είναι απίστευτο, γι' αυτό το πιστεύω.

Εμμ. Ροΐδης, Πάππισα Ιωάννα
(ΑΝΤ1 5-1-2011)

Ξέχασες το ΝΗΣΙ αθεόφοβε ΚΥΡ

Του ΚΥΡ

Δημοσιεύτηκε στο ΒΗΜΑ (5-12-10)

Θλίψη

Το μισό τηλεοπτικό πρόγραμμα μαγειρεύει και το άλλο μισό διαγωνίζεται στο τραγούδι. Όταν δεν ασχολείται με το τηγάνι και το μικρόφωνο βάζει την κάμερα στην κλειδαρότρυπα για να καταγράψει διαλόγους πιθικανθρώπων.
Αυτή είναι η κατάντια μας. Και μεγαλύτερη η θλίψη μας βλέποντας τις νησίδες της ποιοτικής τηλεόρασης στα κρατικά κανάλια -ποιος θα τόλεγε. Σήμερα ο Φυντανίδης είχε τους συντελεστές της Λιλιπούπολης του Μάνου Χατζιδάκι στη ΝΕΤ. Τι συγκρίσεις να κάνει κανείς... Θλίψη.
Και το χειρότερο -γιατί υπάρχουν και χειρότερα- η μαγειροτραγουδοτηλεόραση εκλαμβάνεται ως πρότυπο -στα σοβαρά- και βρίσκει μιμητές σε άμουσους και αγράμματους εδώ κι εκεί...

Η δύναμη της τηλεόρασης

Θυμάμαι τον Γιώργο Παπαστεφάνου να αφηγείται: Στα πρώτα βήματα της τηλεόρασης έκανα ένα πορτραίτο της Ρόζας (της ναζιάρας). Η Ρόζα όμως βλέποντας το στην τηλεόραση τον έβριζε και τον καταριότανε, γιατί κατά την άποψή της δεν της είχε δώσει όλο τον χρόνο της εκπομπής. Όταν όμως βγήκε στο δρόμο, η ξεχασμένη και για πολλούς άγνωστη Ρόζα, έγινε αντικείμενο λατρείας. Τότε λέει συνειδητοποίησε την τεράστια δύναμη του μέσου.
Σήμερα αυτό το ξέρουν πάρα πολύ καλά τα κόμματα που βάζουν στα ψηφοδέλτια τηλεοπτικούς αστέρες, οι οποίοι σε πάρα πολλές περιπτώσεις εκλέγονται. Ακόμα και οι εκδότες το γνωρίζουν καλά. Γι αυτό  και χωρίς πολλές αντιρρήσεις εκδίδουν αρκετές μπούρδες που τους κουβαλάνε αναγνωρίσιμοι από το γυαλί κυρίως σήμερα αστέρες. Οι αστέρες μπορεί να γράφουν ότι τους γουστάρει, όμως φέρνουν χρήμα στον εκδότη.
"Ποιος να το περίµενε" γράφει στο εκτενές άρθρο του στα σημερινά ΝΕΑ ο Χρ. Ιερείδης."Η µαρτυρική ζωή ανθρώπων – αποδιοποµπαίων σε άλλες εποχές – που βίωσαν τον κοινωνικό στιγµατισµό έβαλε στον χάρτη µια ολόκληρη γεωγραφική περιοχή, την έκανε τουριστικό προορισµό, ανέδειξε ένα ψαροχώρι, προκάλεσε εκδοτική έκρηξη και πυροδότησε συζητήσεις σε ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης". Αναφέρεται, όπως θα καταλάβατε, στην Σπιναλόγκα και στο σήριαλ ΝΗΣΙ που βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο της Βικτώριας Χίσλοπ.

Το πολύ ενδιαφέρον άρθρο έχει τίτλο: "Σε φαινόμενο εξελίσσεται η τηλεοπτική σειρά. Η Νησο-μανία βάζει φωτιά σε Ίντερνετ και βιβλιοπωλεία".

Αντέχουμε όμως...

Πόση ανοησία αντέχουμε; Είναι το ερώτημα που έχει για τίτλο το άρθρο του Κ.Ζούλα στην σημερινή Καθημερινή.

Ακούγοντας τους νέους αυτούς «συναδέλφους» να αναλύουν με περισσή σοβαρότητα πότε θα έρθει το νυφικό της Καλομοίρας και να «διαγκωνίζονται» ποιος έχει το εγκυρότερο «ρεπορτάζ» για τους καλεσμένους της κ. Μενεγάκη, «κόλλησα» στο ίδιο ερώτημα: Αλήθεια, πού ζουν όλοι αυτοί οι «πανελίστες» πριν και μετά τις εκπομπές τους; Στην Ελλάδα ή άλλου; Τους φαντάζομαι να συσκέπτονται κάθε μέρα για να «ιεραρχήσουν» τις «ειδήσεις» τους και πραγματικά απορώ: Είναι δυνατόν όλοι αυτοί οι νέοι άνθρωποι να θεωρούν -ακόμη και σήμερα (!) - ότι θα βιοποριστούν επαγγελματικά ασχολούμενοι με τη Νάντια τη Μπουλέ;

«Εσύ πόσο gossip αντέχεις» με ρωτούσε λίγο αργότερα μια στιβαρή ανδρική φωνή από ραδιοφώνου, προτρέποντάς με να μπω σε ένα αντίστοιχο site με τα καλύτερα κουτσομπολιά. Θα αντιστρέψω το ερώτημα στον άγνωστο σε μένα «συνάδελφο»: Εσύ τι πρέπει άλλο να συμβεί στη χώρα για να καταλάβεις ότι με... σάχλες δεν βάφονται αυγά;

Είναι η κατάληξη του άρθρου. Βεβαίως και χειρότερα είναι τα πράγματα στο διαδίκτυο. Ρίχτε μια ματιά και θα δείτε κλειδαρότρυπες και ανοησίες σωρό. Η μεγάλη πλάκα είναι ότι όλα αυτά τα όργια είναι τιμητές των πάντων.Το θλιβερότερο όμως είναι ότι όλα αυτά έχουν τεράστια αναγνωσιμότητα και τηλεθέαση. Άρα κάτι σοβαρότερο κρύβεται πίσω από τη σάχλα και το μπανιστήρι.

Τηλεοπτικά

"Ενεπλάκη δε τόσο πολύ η τηλεόραση σε αυτόν τον ανασχηματισμό", γράφει ο Λακόπουλος στα σημερινά ΝΕΑ, "ώστε δεν θα ήταν παράξενο αν ακολουθούσε αυτό που είχε πει ο αμερικανός ηθοποιός Μπομπ Χοπ: «Την επομένη πουλήθηκαν εκατομμύρια τηλεοπτικές συσκευές- όσοι δεν μπόρεσαν να τις πουλήσουν τις πέταξαν» ".
Μα, κύριε Λακόπουλε, αφού το ξέρετε καλύτερα από πολλούς κοινούς θνητούς που κάθονται μπροστά στο χαζοκούτι και ξημερώνονται για να μάθουν τα ονόματα των νεών (τι νέων;...) υπουργών. Οι ανασχηματισμοί τις περισσότερες φορές γίνονται για τις τηλεοράσεις, τα ραδιόφωνα και τις εφημερίδες (για τα μπλογκ ... ακόμα).

Της Πόπης...

Η Πόπη Τσαπρανίδου στο ΣΚΑΙ: ο διάσημος Βρετανός αστροφυσικός Στίβεν Χόκινγκ είπε ότι το σύμπαν κλπ κλπ Εσείς συμφωνείτε; Στείλτε μας τις δικές σας απόψεις.

Χαστούκια

Δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο τις επόμενες μέρες από την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων για την εισαγωγή των μαθητών στα πανεπιστήμια πολλοί μαθητές να δημοσιεύουν στον τοπικό τύπο ευχαριστίες προς τους φροντιστές τους ονομαστικά και σπανίως προς τους "καθηγητές" τους γενικά. Πολλά από τα δημοσιεύματα αυτά προκαλούνται για διαφημιστικούς λόγους από τους ίδιους τους διαφημιζόμενους.

Αυτό που είδαμε σήμερα στην πρωινή εκπομπή του ΜEGA ήταν κάτι άλλο. Ο δημοσιογράφος κ Τάκης παρουσία της Υπουργού Παιδείας Διαμαντοπούλου έβγαλε στο γιαλί την πρώτη των πρώτων από τους επιτυχόντες στις φετεινές εξετάσεις η οποία δήλωσε παρουσία της αλαζονικής υπερασπίστριας της δημόσιας παιδείας: Ευχαριστώ τους φροντιστές μου για την μεγάλη μου επιτυχία.

Συγχαρητήρια στην μαθήτρια για την επιτυχία της και στην υπουργό για την αποδοχή του έργου της από τους μαθητές.
Ποιος είπε ότι μια λέξη δεν κάνει χίλιες (λαμόγικες) τηλεοπτικές εκπομπές;

Εικονική πραγματικότητα

Όταν δημοσιοποιείς τις απόψεις σου πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός. Όταν δημοσιοποιείς τις απόψεις σου επωνύμως θα πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικότερος. Όταν εκπροσωπείς θεσμούς και δημοσιοποιείς τις απόψεις σου πρέπει να είσαι προσεκτικότατος.

«Όταν γράφεις στις εφηµερίδες πρέπει να είσαι πολύ φελλός για να µη σου έχει καλλιεργηθεί ένα ιδιότυπο αίσθηµα συστολής πως, ό,τι εξαιρετικό σου συµβαίνει, αντί να σε κάνει υπερφίαλο σε καθιστά ακόµη πιο υπόλογο απέναντι στους άλλους. Σ’ αυτούς τους άλλους, που συµβαίνει να µην έχουν τους τρόπους να επικοινωνήσουν µε πρόσωπα και γεγονότα εξαιρετικά και για τους οποίους τρόπους δεν αισθάνεται συχνά κανείς ιδιαίτερα περήφανο τον εαυτό του. Ωστόσο η δηµόσια έκθεση µιας συνάντησης που έγινε για να παραµείνει ιδιωτική υπόθεση, έχει νόηµα µόνον όταν το, ακόµη και περιληπτικό, περιεχόµενό της µπορεί να αποτελέσει ένα νήµα για να εγκατασταθεί µια σχέση ανάµεσα σε ανθρώπους που προορίζεται όχι µόνο να µη συναντηθούν ποτέ µεταξύ τους, αλλά να µη διανοηθούν καν ο ένας την ύπαρξη του άλλου» γράφει ο Νιάρχος στα σημερινά (23-7-10) ΝΕΑ.

Και γιατί όλα αυτά; Απλά γιατί αυτά που βλέπουμε κυρίως από την τηλεόραση όχι μόνο δεν είναι όλη η αλήθεια, αλλά τις περισσότερες φορές αποτελούν πέμπτης διαλογής υλικό. «Αν πιστεύαµε ως πραγµατικότητα µόνον ό,τι βλέπουµε στην τηλεόραση, σύνολη η ανθρωπότητα θα είχε τρελαθεί ή θα είχε βουλιάξει» γράφει ο Νιάρχος. Σε κάποιο βαθμό το αντιλαμβάνεται με το ένστικτό του και ο απλός τηλεθεατής: δεν μπορώ να τα βλέπω αυτά τα πράγματα. Είναι τόσο υπερβολικά και προς την ίδια πάντα κατεύθυνση που λέω δεν μπορεί να είναι έτσι ο κόσμος όλος.

Ο Νιάρχος καταλήγει παραθέτωντας το παράδειγμα του νοσηλευτή «που ζήτησε κι έγινε, επίσης, ιερέας και λειτουργεί και θεραπεύει σε µια µονάδα µε ασθενείς του ΑΙDS σ’ ένα νοσοκοµείο της χώρας µας, χωρίς να πληροφορηθεί κανείς άλλος την ύπαρξή του παρά µόνον οι ασθενείς, ισορροπεί ηθικά την κατάσταση -του πλανήτη πλέον- πολύ αποτελεσµατικότερα απ’ ό,τι το κατορθώνουν τα λογής φιλανθρωπικά γκαλά. Ή, για να είµαστε ακριβέστεροι, τα δεύτερα δεν την ισορροπούν, την καταβαραθρώνουν ανεπανόρθωτα». Διαφωνείτε;