Όλος ο Γιάννης

Γράφει ο Πρετεντέρης στα σημερινά ΝΕΑ:

"Κυρίες και κύριοι, τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.

Γι' αυτό μία παρατήρηση αρκεί: είμαστε η χώρα όπου ο αναπληρωτής υπουργός Τζαβάρας ζήτησε την παραίτηση του Θανάση Βαλτινού από την προεδρία του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου!..

Υποψιάζομαι ότι το περιστατικό τα λέει όλα. Οσα συνέβησαν. Και όσα πρόκειται να συμβούν.

Διότι όταν μία χώρα μπερδεύει τον Τζαβάρα με τον Βαλτινό (ή αντιστρόφως...) κάπου έχει χάσει την αίσθηση του μέτρου και των μεγεθών. Μακάρι να τη βρει ο ψυχίατρος που αναλαμβάνει υπεύθυνος συντονισμού της κυβέρνησης.

Βγαίνει, ας πούμε, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και ζητεί να διαγραφεί το δημόσιο χρέος, όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και... όλων των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου.

Ξέρετε πόσο είναι αυτό το χρέος; Τρία τρισ. ευρώ!

Εδώ δηλαδή δεν μπορούμε να βρούμε είκοσι δισ. να καλυφθεί το χρηματοδοτικό κενό του ελληνικού προγράμματος και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ζητάει από τους δανειστές να χαρίσουν τρεις χιλιάδες δισ. - υποθέτω επειδή είμαστε «ωραίοι ως Ελληνες»...

Αλλά τι τον νοιάζει τον πρόεδρο; Τζάμπα είναι. Τα λόγια, όχι το χρέος.

Βγαίνουν μετά οι βουλευτές των Ανεξάρτητων Ελλήνων και διαμαρτύρονται επειδή ο πρόεδρος του κόμματος ζήτησε να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ και να μπει στο δολάριο.

Το βρήκαν, λέει, παράλογο.

Ενώ όταν οι ίδιοι βουλευτές άκουγαν τον ίδιο πρόεδρο να υποστηρίζει προεκλογικά ότι η Μέρκελ στέλνει αεροπλάνα να ψεκάζουν τους Ελληνες για να τους κάνει μαλθακούς και υπάκουους φαίνεται ότι το έβρισκαν λογικό.

Και χρειαζόταν τελικά το δολάριο για να τους ανοίξει τα μάτια!..

Την ίδια στιγμή, το «οικονομικό επιτελείο» της κυβέρνησης συνεχίζει να κόβει και να ράβει το φορολογικό νομοσχέδιο με διαδικασίες μπακάλη της γειτονιάς.

Χθες κι από το πουθενά εμφανίστηκε νέα κλίμακα 42% - ενδεχομένως τόσα τους έλειπαν.

Τον όρο «οικονομικό επιτελείο» μην τον πάρετε και πολύ σοβαρά, τον χρησιμοποιώ για την οικονομία της συζήτησης...

Διότι αν ήταν έτσι τα επιτελεία, τότε η φασαρία που ακούω είναι από τα κόκαλα του Μόλτκε και του Λούντεντορφ.

Κακά τα ψέματα, μια χώρα είτε είναι σοβαρή είτε δεν είναι.

Και για να είναι σοβαρή χρειάζεται να έχει σοβαρή κυβέρνηση, σοβαρή αντιπολίτευση, σοβαρά κόμματα, σοβαρά μέσα ενημέρωσης, σοβαρούς επιχειρηματίες, σοβαρούς πολίτες.

Δυστυχώς, η δική μας δεν είναι.

Και όχι μόνο επειδή ο Τζαβάρας θέλει να «παραιτήσει» τον Βαλτινό. Ούτε επειδή η πολιτική έχει γεμίσει από ψώνια.

Αλλά κυρίως επειδή σε περίοδο οξύτατης κρίσης το μόνο στο οποίο κατάφεραν να ομονοήσουν όλα τα κόμματα είναι οι... υπερωρίες των υπαλλήλων της Βουλής!"

No comments.

Σκοπιανές διακοπές

Μπορεί ο εθνικιστής πρωθυπουργός των Σκοπίων κ.Νίκολα Γκρούεφσκι, να έχει δηλώσει πως «δεν του αρέσει η Ελλάδα για διακοπές», αλλά στενοί του συνεργάτες στην κυβέρνηση, φαίνεται πως έχουν διαφορετική άποψη, όπως και η πλειοψηφία του ντόπιου πληθυσμού που επέλεξε το φετινό καλοκαίρι ελληνικά θέρετρα.

Μας θύμισε το περιστατικό που αναφέρεται στον Ζήνωνα ο οποίος ενώ βαδίζανε προσπαθούσε να εξηγήσει στον συνομιλητή του "το παράδοξο του ακίνητου βέλους". Και ο σοφιστής: δεν νομίζεις ότι η στάση μας σε διαψεύδει;

Πηγή: Πρώτο Θέμα

Θέατρο του παραλόγου

Αντιγράφουμε το τέλος του άρθρου του Γ. Λακόπουλου -με τον ίδιο τίτλο- από τα σημερινά (29-6-10) ΝΕΑ χωρίς σχόλια. Τι θα προσέθεταν επιπλέον κάποια δικά μας;

"Η υπαγωγή της χώρας στον διεθνή οικονομικό έλεγχο είναι ένα μυστήριο για το οποίο κάποτε θα δώσουν εξηγήσεις και η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση. Η κυβέρνηση είτε γιατί είχε προαποφασίσει αυτή την εξέλιξη, είτε γιατί οδηγήθηκε από τραγικούς χειρισμούς και παλινωδίες που επιδείνωσαν την κρίση δανεισμού. Και πάντως γιατί δεν ενημέρωσε πλήρως την κοινή γνώμη, ούτε καν τη Βουλή και το Υπουργικό Συμβούλιο για την ουσία της επιλογής της. Δεν αναζήτησε εναλλακτικές λύσεις. Και δεν μετέφερε σε εκείνους που σηκώνουν σήμερα το βάρος, την ευθύνη της απόφασης. Εβαλε τη χώρα στο μνημόνιο και μιλάει σαν να το έκανε άλλη κυβέρνηση. Την ίδια- λέει - δεν την αντιπροσωπεύει ιδεολογικά!

Η Ν.Δ., πέραν του ότι βαρύνεται με τη δημοσιονομική τραγωδία ως προηγούμενη κυβέρνηση, απεδείχθη ακατάλληλη στον ρόλο της, όταν η σημερινή κυβέρνηση είτε οργάνωνε την προσφυγή στο ΔΝΤ είτε οδηγούνταν εκεί από τα λάθη της. Εξαφανίστηκε για δύο μήνες προσπαθώντας να ρυθμίσει τα εσωκομματικά της- χωρίς να τα συνδέει με το πολιτικό περιβάλλον και τις εξελίξεις που έτρεχαν- και εξαντλούνταν σε φαεινές ιδέες για... τα ενοίκια και τα διόδια! Καταψήφισε στη Βουλή το μνημόνιο σαν να επρόκειτο για τρέχον νομοσχέδιο και σήμερα υπόσχεται να βγάλει τη χώρα από το ΔΝΤ, αλλά ταυτόχρονα να εφαρμόσει τις δεσμεύσεις του.

Μ΄ αυτά που λένε για το «τέλος του μνημονίου» τα κόμματα είναι σαν υπόσχεση για τη μετά θάνατον ζωή. Παραπέμπουν δε σ΄ αυτό που θα έλεγε ο αμερικανός συγγραφέας Χένρι Μένκεν: «Κάθε κόμμα προσπαθεί να αποδείξει ότι για όσα έγιναν φταίει το άλλο κόμμα. Και τα δύο έχουν δίκιο»".
Αυτά και τα κεφάλια μέσα.

Νάχουμε το νου μας...

Τ
Του Κ. Μητρόπουλου
(Δημοσιεύτηκε στα ΝΕΑ 24-6-2010)