Κυνικά

"Οι πόλεις χάνονται, όταν δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τους φαύλους από τους έντιμους"

Αντισθένης ο Κυνικός

Ο Αντισθένης, ήταν Έλληνας φιλόσοφος, ιδρυτής της σχολής των Κυνικών Φιλοσόφων. Γεννήθηκε στην Αθήνα, το 444 π.Χ. Υπήρξε αρχικά μαθητής του Γοργία και στη συνέχεια του Σωκράτη.

Κατασκευασμένα ψέματα

Για να πεις ένα μεγαλύτερο από τα μεγάλα ψέματα πολλές φορές δεν αρκεί η στατιστική, γράφει ο Μανδραβέλης στην Καθημερινή. Η εικόνα με τη μουσική υπόκρουση μπορεί να το κάνει καλύτερα. Ετσι κι αλλιώς όσα λέγονται σε μια κινηματογραφική ή τηλεοπτική παραγωγή είναι πτερόεντα· αυτό που μετρά είναι το κατακάθι, τα συναισθήματα που δημιουργούνται. Αυτό το ήξεραν καλά όλοι οι προπαγανδιστές της ιστορίας, από τον Σεργκέι Αϊζενστάιν μέχρι τη Λένι Ρίφτενσταλ, δύο εμβληματικές προσωπικότητες του φιλμ που υπηρέτησαν με τη δουλειά τους δύο ολοκληρωτισμούς του 20ού αιώνα. Το ξέρουν οι διαφημιστές, το ξέρουν και οι δημοσιογράφοι. Εχει αναλυθεί επαρκώς από τους διανοούμενους, από τη σχολή της Φρανκφούρτης μέχρι τον Νιλ Πόστμαν κ.ά. «Ο πολιτισμός της εικόνας δημιουργεί μια απομίμηση της δημόσιας συζήτησης... Η δύναμη της εικόνας καταβροχθίζει τον λόγο», επιχειρηματολόγησε ο τελευταίος.

Μεταφέρουμε το απόσπασμα γιατί πάει λίγο παραπέρα τη διάσημη ρήση του Ντισραέλι: υπάρχουν τριών ειδών ψέματα: τα απλά, τα διαβολικά και οι στατιστικές.

Αχ Σοφοκλή!

Aπ’ τους θεσμούς που σπάρθηκαν
και φύτρωσαν, και βλάστησαν,
κανένα δε θα βρεις
χειρότερο απ΄ το χρήμα.
.
Αν μπεις σε χώρα έρημη,
σε τόπο ρημαγμένο,
κι αν εύρεις σπίτια άψυχα
δίχως ζωής ανάσα,
το χρήμα τα κατάστρεψε,
και τα καν’ όλα λίμπα.
.
Και των ανθρώπων το μυαλό
συνέχεια δασκαλεύει
του ολέθρου ο εκμαυλιστής,
ο ακόρεστος ο πλούτος,
να τον θηρεύουν άπληστα,
την ύλη να λατρεύουν.
.
Κι αυτοί, οπού πριν
είχαν σωστά τα φρένα
για το καλό και το σωστό,
την ανθρωπιά, το δίκιο,
πανούργοι γίναν,
άδικοι και πονηροί και πλάνοι.

Σοφοκλή «Αντιγόνη» στ. 295-301

Τι να πει κανείς;

Τι να πει κανείς; Είμαστε λαός με χιούμορ!

-Όποιος έχει τη μύγα ... να τη φέρει πίσω!

-Στου κουφού την πόρτα ... το κλειδί είναι κάτω από το χαλάκι!

-Των φρονίμων τα παιδιά ... πριν πεινάσουν δεν πεινούσαν!

-Όσα δε φτάνει η αλεπού ... τα φτάνει με τη σκάλα!

-Από την πόλη έρχομαι ... και στην κορφή κανένας!

- Όταν τη νύχτα οι διπλανοί αλαλάζουν ... πηδάς τον πρώτο κι οι
   υπόλοιποι ησυχάζουν!

-Εις οιωνός άριστος ... αμύνεσθαι περί πάρτης!

-Κάλλιο αργά ... παρά αργότερα!

-Όποιος βιάζεται ... προφταίνει!

-Τράβηξα τη Ζωή απ' τα μαλλιά ... και φόραγε περούκα!

-Στο σπίτι του κρεμασμένου ... δε μιλάνε για σκοινί!

-'Οποιος τη νύχτα περπατεί ... λάσπες και σκατά πατεί!

-Σ' όποιο δάσκαλο καθήσεις ... πάλι βαθμό δεν παίρνεις!

-Εδώ βυζιά δεν έχουμε ... και τα σουτιέν μας λείψαν!

           

 -Τόσα μουνιά στον τόπο μας, μας ήρθαν κι απ’ την Πέργαμο.

-Χάνει η μάνα το παιδί ... και το παιδί τη βρίσκει!

-Χέσε μέσα Πολυχρόνη ... δε μπορώ να καθαρίζω άλλο!

-Αν κατουράς στη θάλασσα θα το βρεις στ΄αλάτι

-Ο τεμπέλης κι ο φαγάς ή δραγάτης ή παπάς.

-Άρπαζε να τρως να πίνεις, πολιτεύου να αρχοντίνεις.

Υποψίες

Όποιος δηλώνει ότι αυτό που κάνει δεν είναι ανοησία μάλλον κάτι υποψιάζεται. Κάτι τον βασανίζει.

Γεροντάκου επισημάνσεις

Στάχτες και διαμάντια. Σαβούρα-πάμπολλη- και άρθρα εξαιρετικά μπορεί να βρει κανείς στο διαδύκτιο. Στο μπλογκ "Γεροντάκος" βρήκαμε το παρακάτω απόσπασμα του Μάρκου Αυρήλιου, σε μετάφραση "Γεροντάκου", με τίτλο "Οι άνθρωποι κάνουν σαν σκυλάκια":

32. "Γιατί οι αγροίκες και αστοιχείωτες ψυχές αναστατώνουν
τον καλλιεργημένο και μορφωμένο άνθρωπο; Ποια όμως ψυχή
είναι καλλιεργημένη και έχει βαθιές γνώσεις; Μα αυτή που
γνωρίζει την αρχή και τον τελικό σκοπό των πραγμάτων και
το λόγο το σύμπαντος, που διαπερνά όλη την ουσία των πραγμάτων και , μέσω όλου του χρόνου κατά ορισμένες περιόδους, διέπει το παν.
 
33. Στάχτη θα είσαι σε λίγο ή σκελετός, είτε με όνομα είτε χωρίς΄
το όνομα όμως δεν είναι τίποτε άλλο παρά απλός ήχος και αντήχηση.
Όσα θεωρούνται πολύτιμα στη ζωή που ζούμε, στην πραγματικότητα είναι άδεια μέσα τους , σάπια και μηδαμινά , ενώ οι άνθρωποι κάνουν σαν σκυλάκια που αλληλοδαγκώνονται και σαν παιδιά που τσακώνονται,πρώτα γελώντας κι αμέσως μετά βάζοντας τα κλάματα. Η δε πίστη κι η ντροπή , η δικαιοσύνη κι η αλήθεια "το 'σκασαν για τον Όλυμπο από τη γη με τους πλατείς δρόμους" (*).

ΜΑΡΚΟΣ ΑΥΡΗΛΙΟΣ (121-180), "Εις εαυτόν", Βιβλίον Ε' [Μετάφραση: Gerontakos]

* Στίχος του Ησιόδου από το "Έργα και Ημέραι"

Ωραία μαντινάδα

Να 'χεις τ' αμέντε σου ανέ δεις
δρόμο φαρδύ και ντρέτο
ποτέ σε μια ψηλή κορφή
δε βγάνει, κάτεχέ το!

Αλιεύτηκε στο ιστολόγιο Γιώργη Χουρδάκη

Δες τα πρόσωπα και θα καταλάβεις

Το φιλοσοφείν δεν καταργεί την τραγικότητα, ούτε λειτουργεί ξέχωρα από αυτήν. Υποστηρίζει η Κατερίνα στην ανάρτησή της «Εγώ καλά σου τα ’λεγα» θυμίζοντας μας τον αείμνηστο δωρικό και τσεκουράτο «φιλόσοφο» Άκη Πάνου.

Το πολύ ενδιαφέρον όμως το βρήκαμε στις αναφορές σ' ένα άρθρο του Έκο.

Να ευχαριστούμε τον Θεό, γράφει ο Έκο, που ζούμε σε μια χώρα που όλα γίνονται φανερά (ή σχεδόν φανερά λέμε εμείς) και ας διαβάσουμε με προσοχή τα ονόματα στα ψηφοδέλτια για να ξέρουμε τι μας περιμένει. Ίσως να μη μας αρέσει αλλά τουλάχιστον θα είμαστε σίγουροι ότι οι προσδοκίες μας δεν θα διαψευστούν.

«Ένα άλλο πάλι που ακούω», γράφει ο Έκο το 1976, είναι οι κατηγορίες ότι δήθεν πολλοί συνδυασμοί «λένε τι δεν πρέπει να γίνει, αλλά δε λένε τι πρέπει να γίνει. Μ' άλλα λόγια δεν έχουνε πρόγραμμα. Μα τι είναι αυτό το πρόγραμμα; Σκεφτείτε το πρόγραμμα της Σκάλας του Μιλάνου: υπάρχει σ' αυτό ένας κατάλογος ονομάτων και τίτλων. Αν διαβάσουμε: "Μποκερίνι, Βιβάλντι, Στράους", ξέρουμε ότι μας περιμένει μια βραδιά γεμάτη αγγελικές μελωδίες. Αν διαβάσουμε "Μπέριο, Μπουλέζ, Μπουσότι", ξέρουμε ότι πρέπει να ετοιμαστούμε ψυχολογικά για προκλητικούς ήχους, μακριές σιωπές, τσιρίσματα, και τόσο το χειρότερο για τους αδαείς μελομανείς που, άσχετα μ' αυτό, πηγαίνουνε κάθε φορά και μετά παραπονιούνται. ΄Αρα ένας εκλογικός κατάλογος υποψηφίων είναι ένα πρόγραμμα. Αν μας ξαναπροτείνονται γνωστά άτομα για τα οποία έχουμε λόγους να δυσπιστούμε, ξέρουμε ότι το πρόγραμμα είναι να συνεχιστεί η κατάσταση όπως ήτανε πριν, και ίσως χειρότερα, μια και παρόλο ότι αυτά τα πρόσωπα δεν ήταν επιθυμητά από το λαό, αποδείχτηκαν αρκετά ισχυρά ώστε να συνεχίσουν τη σταδιοδρομία τους. (…) Τα πρόσωπα αυτά έχουν ήδη κάνει και κάνουν πράγματα  για τα οποία θα μπορούσαμε να τα υποψιαστούμε».
Σε άλλα σημείο του άρθρου παρατηρεί: «Όποιος αγοράζει ξέρει τι κουβαλάει στο σπίτι του και πόσον καιρό θα διαρκέσει».

Τα πρόσωπα τις περισσότερες φορές προϊδεάζουν για το τι θα επακολουθήσει.

Άποψη

Αν δεν υπήρχαν τα σχολεία  να παίρνουν τα παιδιά μακριά από το σπίτι για κάποιες ώρες, τα τρελοκομεία θα ήταν γεμάτα από μητέρες.

Αποδίδεται στον αμερικανό δημοσιογράφο Έντγκαρ Χάου

Η τέχνη της προόδου

Πολύ κουβέντα τελευταία για την κυβερνητική "αναδόμηση". Ο Λακόπουλος σχολιάζει την αναποτελεσματικότητα και τις όποιες κινήσεις του πρωθυπουργού στα σημερινά ΝΕΑ. Καταλήγει το άρθρο του σημειώνοντας:
"Για να έχει νόημα ο ανασχηματισμός πρέπει να είναι ανασχηματισμός προσώπων. Οι δομικές αλλαγές είναι τεχνικό θέμα. Αν πρόκειται και οι νέες δομές να στελεχωθούν με τα παλιά πρόσωπα, τα προβλήματα συντονισμού θα παραμείνουν. Αλλά και οι αλλαγές προσώπων δεν είναι αυτοσκοπός. Είναι μέσο για να σημειωθεί πρόοδος στο κυβερνητικό έργο. Και επ΄ αυτού ο άγγλος μαθηματικός Αλφρεντ Ουίτθχαντ έλεγε: «Η τέχνη της προόδου είναι να διατηρείς την τάξη εν μέσω της αλλαγής».
Βεβαίως μπορεί να αντιτείνει κανείς: αυτά μπορεί να γίνονται στην Αγγλία. Εδώ είναι Βαλκάνια δεν είναι παίξε γέλασε!...

Ελληνικός φθόνος

Γράφει ο Μαρίνος στο ΒΗΜΑ σήμερα, αντιγράφοντας επιστολές Ρωμαίων διοικητών προς τους διαδόχους τους προκειμένου αυτοί να ασκήσουν αποτελεσματικά εξουσία στουςΕλληνες.

"...Μα το πιο σπουδαίο,για να καταλάβεις τον Ελληνα, είναι να σπουδάσεις τον τρόπο με τον οποίο εκδηλώνει τον φθόνο του, τον τρόπο που εφηύρε για να γκρεμίζει καλύτερα. Είναι ένας τρόπος πιο κομψός από το δικό μας γέννημα σοφιστικής ευστροφίας και διανοητικής δεξιοτεχνίας. Δεν του αρέσει η χοντροκομμένη δολοφονία στους διαδρόμους του παλατιού, αλλά η λεπτοκαμωμένη συκοφαντία, ένα είδος αναίμακτου, ηθικού φόνου, ενός φόνου διακριτικότερου και εντελέστερου που αφήνει του δολοφονημένου τη σάρκα σχεδόν ανέπαφη, να περιφέρει την ατίμωση και τη γύμνια της στους δρόμους και στις πλατείες. Γιατί και τη συκοφαντία, αγαπητέ μου, την έχουν αναγάγει σε τέχνη οι θαυμάσιοι, οι φιλότεχνοι Ελληνες, οι πρώτοι δημιουργοί του καλού και του κακού λόγου. Η τέχνη είναι να βρίσκεις τον διφορούμενο λόγο, που άμα σε ρωτήσουν γιατί τον είπες, να μπορείς να πεις πως τον είπες με την καλή σημασία, και πάλι εκείνος που τον ακούει να αισθάνεται ότι πρέπει να τον εννοήσει με την κακή του σημασία. Αυτό είναι το αγχέμαχο όπλο με το οποίο πολεμάει ο Ελληνας τον Ελληνα, ο ηγέτης τον ηγέτη, ο φιλόσοφος τον φιλόσοφο, ο ποιητής τον ποιητή αλλά και ο ανάξιος τον άξιο, ο ουσιαστικά αδύνατος τον ουσιαστικά δυνατό".

Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν...

Εμπειρίες

Με την οξύτητα του Αρκά

Ο καλός γιατρός

Ο καλός γιατρός κάνει καλά τις εγχειρήσεις. Ο καλύτερος γιατρός ξέρει πότε ο ασθενής του πρέπει να εγχειριστεί. Ο άριστος γιατρός ξέρει πότε ο ασθενής του δεν χρειάζεται εγχείρηση.

Οράματα

"Μια Ιαπωνική παροιµία λέει ότι το όραµα χωρίς δράση είναι ονειροπόληση, ενώ η δράση χωρίς όραµα είναι εφιάλτης. Ανεξάρτητα από το πόσο εφιαλτική µπορεί να αποδειχθεί η συνέχεια για τη ΔΕΗ, η Μπιρµπίλη ίσως αναγκαστεί να κάνει έκπτωση στο όραµα χάριν του πραγµατισµού, είναι η κατάληξη του άρθρου της Α. Πελώνη στα σημερινά ΝΕΑ.

Τι πλούτος;...

Αλλού πονάω γούμενε κι αλλού εσύ με τρίβεις!

Ελληνική παροιμία

Ήδη ξεκίνησα

Πολλά πράγματα γύρω μας έχουν βαλθεί να δικαιώνουν συνεχώς τον αµερικανό ποιητή Καρλ Σάντµπουργκ που έλεγε: «Δεν ξέρω πού πάω, αλλά ήδη ξεκίνησα».

Το χιούμορ το αποκτάς, δε γεννιέσαι μ' αυτό

* * *

Ερώτηση: Ποια η διαφορά μεταξύ συζύγου και ερωμένης;

Απάντηση: Χμμμ... περίπου 20 κιλά

* * *

Έχω δική μου γνώμη, αλλά δεν συμφωνώ πάντα μαζί της...

* * *

* * *

Αθλούμαι καθημερινά: κλωτσάω την τύχη μου!

***

* * *

Ο παππούς μου; Σερβιτόρος στο Μυστικό Δείπνο!

* * *


* * *

Η γιαγιά μου; Έχει την Οδύσσεια με ιδιόχειρη αφιέρωση από τον συγγραφέα!

Ο άνθρωπος έγραψε

«Τίποτε δεν επιτυγχάνεται ευκολότερα από την αποτυχία».

Καρδινάλιος Ρισελιέ

Πολιτική

Τι μαθαίνει κανείς... «Πολιτική είναι η συστηματική οργάνωση της εμπάθειας», λέει ο αμερικανός συγγραφέας Χένρι Ανταμς.

Της Θάτσερ...

«Το να έχεις κύρος είναι όπως το να είσαι κυρία. Αν πρέπει να το λες, δεν είσαι», έλεγε η Μάγκυ.