Πέμπτη 7 Ιουλίου 2011
Σημεία των καιρών
Πέμπτη 5 Αυγούστου 2010
Μολών λαβέ
Παρασκευή 21 Μαΐου 2010
Τιμές με "τιμές"
Σχετικά: "Πολυεθνικά κόλπα με τις τιμές"
Σάββατο 1 Μαΐου 2010
Καλλικράτης στην Παιδεία
Προχθές στο σχολείο ανοίξαμε μια κουβέντα με θέμα το όσοι μπορούν θα φύγουν από αυτή τη χώρα. Και φυσικά πρώτοι θα φύγουν αυτοί που μπορούν να εργαστούν με καλύτερες συνθήκες εργασίας και σε καλύτερης ποιότητας κράτη από το μπάχαλο.
Σήμερα είδαμε δημοσιευμένο σχετικό άρθρο στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (1-5-10) της Λ. Γιάνναρου με θέμα "ένα νέο κύμα μετανάστευσης προς το εξωτερικό από φοιτητές και επαγγελματίες όλων των κλάδων".
Ποιος είπε ότι οι επιπτώσεις του μπάχαλου θα είναι μόνο οικονομικές;
Κυριακή 25 Απριλίου 2010
Ελληνική κρίση και τι μέλει γενέσθαι
Πρέπει να είναι κανείς βλακωδώς αφελής για να πιστεύει ότι το κράτος θα ξεπεράσει εύκολα τις σημερινές δυσκολίες είτε με δάνεια είτε χωρίς δάνεια, γράφει στο σημερινό ΒΗΜΑ ο Καθηγητής Θ. Λιανός.
«Το πρόβλημα του Δημοσίου είναι σαφώς θέμα εσωτερικό. Κανείς δεν μας διώκει, κανείς δεν μας εκμεταλλεύεται, κανείς δεν κερδοσκοπεί σε βάρος της χώρας μας, τουλάχιστον στην παρούσα φάση και σε βαθμό που να μας σπρώχνει στη χρεοκοπία. Το πρόβλημα είναι γνησίως εσωτερικό και έχει δύο σκέλη, ήτοι εξοργιστική σπατάλη του Δημοσίου και εξίσου εξοργιστική φοροδιαφυγή», παρατηρεί.
Ο Πρετεντέρης στο ίδιο φύλλο ομαδοποιεί τους λόγους που μας οδήγησαν στο ΔΝΤ.
Ο πρώτος έχει να κάνει με την κατάσταση δανεισμού, η οποία ήταν εξαρχής πολύ πιο σοβαρή απ΄ όσο υπολόγιζαν όσοι ανέλαβαν να τη χειριστούν. Δεν ήταν μόνο τα 53 δισ. ευρώ που χρειαζόταν η χώρα για το 2010. Ηταν και τα 135-140 δισ. ευρώ που πρέπει να δανειστεί για τη διετία 2010-11- στην καλύτερη περίπτωση! Ούτε συνείδηση αυτής της σοβαρότητας υπήρχε εξ αρχής υπήρχε, γράφει, ενώ άργησε πολύ να διαμορφωθεί η συνείδηση αυτή στη συνέχεια.
Ο δεύτερος ήταν το έλλειμμα αξιοπιστίας, το οποίο έχει συσσωρευτεί επί χρόνια, κατά τον αρθρογράφο, και το οποίο είναι εξαιρετικά δύσκολο να αντιμετωπιστεί μέσα σε έξι μήνες. Με την κατάσταση αυτή, γράφει, ότι και να κάναμε δεν δημιουργούσαμε κλίμα εμπιστοσύνης.
Ο τρίτος λόγος ήταν το λάθος ακροατήριο. Ενώ το πρόβλημα ήταν οι διεθνείς αγορές, οι κυβερνητικοί χειρισμοί αφορούσαν είτε το διπλωματικό πεδίο είτε την εσωτερική γαλαρία. Αποτέλεσμα; Οι αγορές δεν ανταποκρίθηκαν σε καμία από τις κινήσεις της κυβέρνησης. Και προεξόφλησαν απλώς εκείνο που τελικώς συνέβη.
Ο τέταρτος και τελευταίος, κατά τον Πρετεντέρη, ήταν ο λάθος προγραμματισμός και η διαχείριση του χρόνου. Νομίζαμε ότι είχαμε χρόνο και δεν είχαμε. Πιστέψαμε ότι θα τρομάξουμε τις αγορές και δεν τρόμαξαν. Χρησιμοποιήσαμε το ΔΝΤ σαν μπαμπούλα για την Ευρωπαϊκή Ένωση και καταλήξαμε στο ΔΝΤ. Γενικώς, όλες οι βασικές παραδοχές καταρρίφθηκαν στην πορεία των πραγμάτων.
Κλείνοντας τις παρατηρήσεις επισημαίνει ότι το βασικότερο απ’ όλα είναι ότι θα μείνει το στίγμα για τη χώρα. «Το στίγμα μιας χώρας που προσέφυγε στο ΔΝΤ και η οποία ετέθη υπό διεθνή οικονομικό έλεγχο. Μια χώρα Β΄ Εθνικής. Η οποία δεν κατάφερε να αποφύγει τον εθνικό υποβιβασμό της».
Και ο πρώην υπουργός Τ. Γιαννίτσης σημειώνει σε άρθρο του: «η υπέρβασή της [κρίσης] απαιτεί μια γιγαντιαία προσπάθεια που ξεπερνά τις οικονομικές σχέσεις και,επίσης, συμπλέκεται με τη δυναμική των παγκόσμιων σχέσεων». Επισημαίνει έξι σημεία, για τα ρίσκα που διαγράφονται, τις σημαντικές αλλαγές που κρίνουν σήμερα τη διεθνή ανάπτυξη και στο τι σημαίνει κατά την άποψή του σήμερα «μάχη για υπέρβαση της κρίσης».
Στο τέταρτο σημείο επισημαίνει: «Πρέπει να σχεδιάσουμε το μέλλον μας με την επώδυνη παραδοχή ότι πιθανότατα θα περάσουμε σε έναν μακρύ κύκλο στασιμότητας ή αρνητικής αναπτυξιακής δυναμικής (απο-ανάπτυξη). Αυτό σημαίνει ανατροπή μιας ολόκληρης κουλτούρας. Ο εκρηκτικός συνδυασμός των δικών μας και των παγκόσμιων προβλημάτων (κλιματική αλλαγή, ενεργειακή κρίση, αποσταθεροποιητικές διεθνείς χρηματοοικονομικές αγορές), η μεγάλη διάρκεια που απαιτούν διαρθρωτικές αλλαγές και οι κοινωνικές αντιδράσεις που συνοδεύουν τέτοιες ανατροπές, δημιουργούν ένα νέο τοπίο πολιτικής. Η απο-ανάπτυξη, σε συνδυασμό με διαρθρωτικές τομές, κάνει τα προβλήματα του πολιτικού μάνατζμεντ εξαιρετικά πολύπλοκα, ενώ απαιτεί τολμηρές πολιτικές και ένα κοινωνικό περιβάλλον που θα κατανοεί τα ζητήματα και θα διεκδικεί ενεργητικό ρόλο».
Τετάρτη 7 Απριλίου 2010
Φλύαροι αξιωματούχοι
Δεν θα ήθελα να ήμουν με τίποτα στη θέση του. Άλλα τον ρωτούσαν ότι ήθελε αυτός απαντούσε. Πρέπει ο άνθρωπος να βρίσκεται σε πάρα πολύ δύσκολη θέση. Κάνει μπαμ από μίλια.
Στο σημερινό του άρθρο στα ΝΕΑ ο Πρετεντέρης καταλήγει: "Αρκετά πληρώσαµε έως τώρα τους πάσης φύσεως «αξιωµατούχους» που αντιµετωπίζουν τη σοβαρότερη κρίση που πέρασε η χώρα λες και είναι κουβέντα σε τηλεοπτικό πρωινάδικο. Κι ότι κάποιος θα [πρέπει να]τους σταµατήσει.
ΤΙ ΝΑ πρωτοθυµίσω από τις δηλώσεις επί των δηλώσεων; Το δάνειο που θα παίρναµε από την Κίνα; Την εύστοχη παροµοίωση της Ελλάδας µε τον «Τιτανικό»; Την επίσηµη ανακήρυξη της χώρας σε πρωταθλήτρια της διαφθοράς; Την εµπλοκή του ΔΝΤ; Η «Wall Street Journal» έφτασε στο σηµείο να κάνει έκκληση στους πάσης φύσεως «αξιωµατούχους» να κλείσουν το στόµα τους διότι «κάθε φορά που το ανοίγουν, η χώρα τους δανείζεται µε χειρότερους όρους».
ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΑ τα κρούσµατα; Φοβάµαι πως όχι. Φοβάµαι, δυστυχώς, ότι συντηρείται η αντίληψη πως ακόµη και µια τέτοια κρίση είναι αντικείµενο «επικοινωνιακού χειρισµού». Να υποθέσω ότι δεν διδάχτηκαν τίποτα από τα παθήµατα των προηγούµενων;"
Σε ανάλογο άρθρο στο "Freecity" με τίτλο "Καλά εσείς θα μας δανείζατε;" καταλήγει ο αρθρογράφος:
"Οι κερδοσκόποι είναι άγρια και αδίστακτα κοράκια. Αλλά για να έχουμε καλό ρώτημα, εσείς, που δεν είστε κερδοσκόποι, που είστε καλοί και πονόψυχοι άνθρωποι, αν είχατε λεφτά, θα τα δανείζατε σε μια χώρα που έχει κάνει όλες τις παραπάνω δημόσιες τοποθετήσεις μέσα σε ένα τρίμηνο; Και με τι επιτόκιο;"
Τι να προσθέσει κανείς;
Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2009
Πλούσιοι Γερμανοί
Την αίτηση έχουν υπογράψει μέχρι σήμερα 44 άνθρωποι με μεγάλη περιουσία, που ελπίζουν με αυτό τον τρόπο να πιέσουν τη νέα κυβέρνηση της Αγκελα Μέρκελ να επιβάλλει περισσότερους φόρους σε όσους έχουν μεγάλη περιουσία.
Ο Λέμκουλ δήλωσε: "Θυμώνω όταν σκέφτομαι ότι ξαφνικά βρήκαμε τόσα χρήματα για τις τράπεζες, χρήματα που πριν δεν είχαμε για να χρηματοδοτήσουμε κοινωνικά, εκπαιδευτικά ή περιβαλλοντικά προγράμματα (...) την στιγμή που το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών τα τελευταία δέκα χρόνια όλο και μεγαλώνει".
«Θέλουμε το 5% από το 2009 και το 2010 να χρηματοδοτήσει συγκεκριμένα προγράμματα για την εκπαίδευση, την υγεία και το περιβάλλον» υπογραμμίζει σε συνέντευξή του στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP) ο Πέτερ Φόλμερ, ένας από αυτούς που έχουν υπογράψει την αίτηση, 69 ετών, ο οποίος δηλώνει ότι «κληρονόμησε πολλά χρήματα που δεν χρειάζεται».
Για να μπορέσει κάποιος να υπογράψει την διαδικτυακή αίτηση πρέπει να βεβαιώσει ότι έχει το λιγότερο 500.000 ευρώ από κληρονομιά και να πληρώσει μια συνδρομή 200 ευρώ.
Εκτός από την αίτηση στο διαδίκτυο υπάρχει και «λίστα υποστήριξης», που απευθύνεται στους πολίτες που υποστηρίζουν αυτή την κίνηση.
Τι να σχολιάσει κανείς στην είδηση αυτή; Τα λέει όλα.
Είδηση που αλιεύθηκε από το www.in.gr : Πλούσιοι Γερμανοί προσφέρουν μέρος της περιουσίας τους για να βοηθήσουν τη χώρα τους
Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2009
Είναι πολλά τα λεφτά Άρη
Σχετικά: "Μοναδική προσφορά ... για τους μαθητές"
