Τραγούδι του παλιού καιρού

Γκάτσος, Ανδριόπουλος, Μητσιάς
Αφιερωμένο από τον Γκάτσο στον Σεφέρη

Καταταχθείτε μας έλεγαν

Τετράδιο γυμνασμάτων

Μας έλεγαν θα νικήσετε όταν υποταχτείτε.

Υποταχτήκαμε και βρήκαμε τη στάχτη.

Μας έλεγαν θα νικήσετε όταν αγαπήσετε.

Αγαπήσαμε και βρήκαμε τη στάχτη.

Μας έλεγαν θα νικήσετε όταν εγκαταλείψετε τη ζωή σας.

Εγκαταλείψαμε τη ζωή μας και βρήκαμε τη στάχτη.

Γ. Σεφέρης

ΥΓ. «Καταταχθείτε μας έλεγαν…», μονόλογος ρωμαίου λεγεωνάριου στον Αστερίξ.

Κάθε λαός

Προτιμώ τους φανερούς εχθρούς από τους κρυφούς φίλους έλεγε ο Καραμανλής (ο εθνάρχης). Οι εχθροί μας είναι εντός των τειχών, κακώς τους αναζητούμε αλλού. Οι άλλοι σαφώς και θα κοιτάζουνε τα δικά τους συμφέροντα, όπως το ίδιο κάνουμε κι εμείς μ' αυτούς. Και στο κατω κάτω ούτε ίδιο πολιτισμό έχουμε, ούτε την ίδια κουλτούρα, ούτε και συμπεριφορά.

Σωστά ο Σεφέρης γράφει στις Δοκιμές του ότι αν μπορούσε θα έβαζε προμετωπίδα στη Βουλή τη μαντινάδα:

"Την τύχη του κάθε λαός την κάνει μοναχός του

κι όσα του κάνει η τρέλα του δεν του τα κάνει ο εχθρός του".

Η πραγματικότητα είναι σκληρή

Ο Γεωργουσόπουλος στα σημερινά ΝΕΑ (6-3-10) με αφορμή το γνωστό στίχο του Σεφέρη «Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει» γράφει στο άρθρο του με θέα «Παραλλαγές σε ξένο στίχο» 68 παραλλαγές. Ενδεικτικά:
«Όσα φάσκελα κι αν φάει, η Ελλάδα, δεν θυμώνει»
«Δώσ’ της σαλόνι και φρου φρου κι η Ελλάδα ξεσαλώνει»
«Χόρτασέ τη ρητορεία κι η Ελλάδα μαστουρώνει»
«Σαν το γύφτικο σκεπάρνι, η Ελλάδα, καμαρώνει»
«Αρκεί να βρει φτηνά καρφιά κι Ελλάδα σε σταυρώνει»
«Ό,τι μεγάλο, η Ελλάδα, το μειώνει»
«Ό,τι μικρό κι ασήμαντο κι η Ελλάδα το τεντώνει»
«Όποιο κεφάλι ξεχωρίζει, η Ελλάδα, το σκοτώνει»
«Το φαρμακερό το χάπι, η Ελλάδα, το χρυσώνει»
«Μ’ ό,τι καταπιαστεί, η Ελλάδα, τα σκατώνει»
«Από τους πάντες τα πάντα, η Ελλάδα, αξιώνει»
«Με τον Φειδία και τον Περικλή, η Ελλάδα, ξεχρεώνει»
«Μ’ ένα στουπί τη Λογική, η Ελλάδα, τη στομώνει»
«Μα προχωρώντας με την όπισθεν, η Ελλάδα, δεν κωλώνει»
«Ακόμα και τη λέρα, η Ελλάδα, τη λερώνει»
«Όπου και να ταξιδέψω, η Ελλάδα, με πεισμώνει»
«Τι λέτε τώρα; Κάθε μέρα η Ελλάδα τον Διάκο, η Ελλάδα, παλουκώνει»
«Η Ελλάδα είθισται τη μνήμη ν’ ασβεστώνει»
«Ό,τι με ταπεινώνει, γιατί στην Ελλάδα λέμε πως χαλαρώνει;»

Λίμερικ

Ο Σεφέρης είχε γράψει κάτι "τραγούδια για μικρά παιδιά", για τα εγγονάκια του. Στη δεκαετία του '70 είχε κυκλοφορήσει από τον Ίκαρο με αυτόν τον τίτλο. Τα έλεγε «λιμερίκια». Είναι αυτά πεντάστιχα ποιήματα με ρίμες ΑΑΒΒΑ και με τους δύο ενδιάμεσους στίχους (3,4) πιο κοντούς. Ο Ν. Δήμου στο blog του μας θυμίζει ότι υπήρχαν από παλιά στην Ιρλανδία (εξ ου και το όνομα από την πόλη του Limerick) και ήταν 99% άσεμνα. Ένα ανώνυμο λέει πως τα καλά είναι τα βρώμικα και τα καθαρά δεν είναι αστεία.

Θυμάστε μήπως όλους αυτούς τους μάγκες που δήλωναν υποτιμητικά σε ανύποπτο χρόνο: "Οι Γερμανοί δουλεύουν 11 μήνες σαν Γερμανοί για να έρθουν ένα μήνα στην Ελλάδα και να ζήσουν σαν Έλληνες"; Γιατί ορισμένοι τα θυμόμαστε.
Αντιγράφουμε ένα σχετικό Λίμερικ από τον Δήμου:

Μια κοπέλα απ’ την Ερζερούμ

Ρώταγε τους Γερμανούς: Βαρούμ

είστε τόσο σκυθρωποί

μόνο δουλειά και προκοπή;

Απάντησαν: τι άλλο να χαρούμ’;

Μαντινάδα

Την τύχη του κάθε λαός την κάνει μοναχός του
κι όσα του κάνει η τρέλα του δεν του τα κάνει ο εχθρός του.

[Την αναφέρει ο Σεφέρης στις «Δοκιμές»]

Γιώργος Σεφέρης

«Δε γυρεύω μήτε το σταμάτημα, μήτε το γύρισμα προς τα πίσω. Γυρεύω το νου, την ευαισθησία και το κουράγιο των ανθρώπων που προχωρούν εμπρός».

"Δοκιμές"