Ένας καλόγηρος δωρικού ρυθμού

Μάρκος Βαμβακάρης, "Ο καλόγερος"

Πάει ο παλιός, ζήτω του νέου!

Με το ύφος του Μάρκου

Βαρέθηκα τα φούμαρα, κοντεύω να τα χάσω

γι αυτό και τ' αποφάσισα για να φορέσω ράσο.

.

Όσα κι αν οικονόμαγα λεφτά δεν αποκτούσα

μου τα ’παιρναν, τα χάλαγα και ρέστος τριγυρνούσα.

.

Μπελάδες και τραβήγματα, ουρές και συμμορίες

και τακτικά τραβιόμουνα και πλήρωνα αμαρτίες.

.

Καιρός ν’ αλλάξω πια ζωή, που τάχω κάνει ρόιδο,

ράσο θα ρίξω πάνω μου να μη με λεν κορόιδο.

Τώρα την καλοκαιριά μικρό μου

Η μαμά Ελλάς, κατά Μποστ

.

Ήρθες, ήρθες καλοκαίρι κι ο Θεός πολλά με το άγιο του το χέρι σκόρπισε καλά. Τι είναι αυτό που μας ενώνει την εποχή αυτή συνέλληνες; Κατά μια άποψη ότι και τις άλλες. Κατά μιαν άλλη το όλον θέαμα, η ατμόσφαιρα. Τώρα, την καλοκαιριά, έχουμε κυριολεκτικά και επιθεώρηση. Τις άλλες μάλλον περιοριζόμαστε στο λογοτεχνικό στοιχείο της μεταφοράς. Το θέαμα γίνεται πιο ανάλφρο. Ταιριάζει πιο πολύ στον Αριστοφάνη. Και έχω την αίσθηση ότι μας πάει ο μακαρίτης. Μας ταιριάζει καλύτερα το "αττικόν άλας".

Ας μαζέψουμε κι εμείς στο πνεύμα της εποχής λουλούδια και κρίνα. Κι ας ευθυμίσουμε με το παρακάτω που τραγουδιέται στη μουσική των "Πρωθυπουργών" του Βαμβακάρη.

.

Όσο κοιτούν οι υπουργοί χωρίς να κάνουν κάτι
θα τρώει ο κόσμος φούμαρα και άνοστο πιλάφι

Πάει ο Καποδίστιας, κοντά κι ο Βενιζέλος
και ο Τρικούπης πούλεψε, που θα ’φερνε το τέλος.

Βάζω υποψηφιότητα πρωθυπουργός να γίνω
να κάθομαι τεμπέλικα να τρώω και να πίνω.

Και ν’ ανεβαίνω στην βουλή να λύνω και να δένω
να βγάζω τις κορώνες μου και να τους ξεκουφαίνω.

Όσοι συμβούλους βάζουνε της πιάτσας τα ξεφτέρια
στο τέλος την πληρώνουνε και μένουν μ’ άδεια χέρια.

Κι αν δεν βρεθεί κανένας τους να στρώσει την ομάδα
χειμέρια τα πράγματα τα βλέπω στην Ελλάδα.

Το συμφέρον

Τραγούδι του Μάρκου Βαμβακάρη

Όταν δεν έχει η τσέπη σου,
κανείς δεν σε κοιτάζει,
ο άνθρωπος στα χρόνια μας,
με χρήμα σε ζυγιάζει

Τσέπη μου γεμάτη να 'σαι
και κανένα μη φοβάσαι.

Αμα δεν τα 'χεις δε μπορεί
κανένας να στα δώσει,
κι αν θα σου δώσει μια φορά,
βαθειά θα σε πληγώσει

Τσέπη μου γεμάτη να 'σαι
και κανένα μη φοβάσαι.

Στον κόσμο το συμφέρον πια

τα κανονίζει όλα

παντού τα τα πάντα κυβερνά

αυτό κι η πορτοφόλα.

Τσέπη μου γεμάτη να 'σαι
και κανένα μη φοβάσαι.