Φωτογραφίες από την εκδήλωση της Σητείας

Οι ομιλητές: Μαρία Καρτέρη-Σιγανού και Γιάννης Σταμέλος

Οι μουσικοί της "Αυτοσχέδιας Χορωδίας"

Φωτογραφίες από την εκδήλωση της Σητείας (11-5-14), η οποία ήταν αφιερωμένη στην Καλλιρρόη Παρρέν, το γένος Σιγανού, και την Γιορτή της Μητέρας.

Γιορτή της Μητέρας

H γυναίκα στο ρεμπέτικο, από τη Βαρβάρα στην Αρχόντισσα και από τον Μάρκο στον Τσιτσάνη

Το ρεμπέτικο τραγούδι είναι η απόκρυφη ιστορία των Ελλήνων, υποστηρίζει η Θέσια Παναγιώτου που μαζί με τον Κώστα Φέρη υπογράφουν τις εξαιρετικές ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές «Ονείρου Ελλάς».

Και πραγματικά, τις τελευταίες δεκαετίες, όταν ξαναανακαλύψαμε το ρεμπέτικο τραγούδι, πολλή μελάνι ξοδέψαμε για να το προσεγγίσουμε από διάφορες γωνίες και οπτικές. Για να προσδιορίσουμε την κοινωνιολογία του, την ποίηση και το λυρισμό που κρύβει, την καταγωγή αλλά και τις επιδράσεις στους επιγόνους καθώς και τις συσχετίσεις του με τα νέγρικα μπλουζ, τα πορτογαλέζικα φάδος ή τα αργεντίνικα τάνγκος.

 Άσματα πληγωμένων, απλών και αισθαντικών ελληνικών ψυχών, που μιλούν για αγάπες περιφρονημένες, για αγάπες χωρίς ανταπόκριση, ερμηνευμένα ενίοτε με σπαραγμό ψυχής και πάθος, σε μακάμια και άλλους βυζαντινούς δρόμους,  αλλά ποτέ τραγουδισμένα από σκληρόκαρδους. Αυτά είναι τα ρεμπέτικα.

Το αληθές απόβαρο του ανθρώπου ισούται με τις αγάπες, τον οίκτο και την αηδία πού ένιωσε στη ζωή του, υποστηρίζεται σχετικά, και υπογραμμίζεται μουσικά από το τρίχορδο μπουζούκι. Έτσι, δύο είναι οι πιο μεγάλες αδικίες: η φτώχια και η ερωτική καταφρόνια. Όμως η φτώχεια κι αν έχει κρίματα, κρύβει ψυχές μ’ αισθήματα.

Ο έρως συμβαίνει σαν δυστύχημα. Μαυσωλείο αισθημάτων το ρεμπέτικο. Το πάθος δίνεται απλόχερα αλλά άνισα, και συνήθως χωρίς να λαμβάνεται το αναλογούν  αντίδωρο. Η εγκαρτέρηση διδάσκεται.

Τα ρεμπέτικα είναι τραγούδια της καρδιάς. Και όποιος τα πλησιάσει με αγνά αισθήματα του το ανταποδίδουν. Γιατί, η καρδιά με καρδιά μετριέται.
Ενώ η μόνη αποδεκτή μορφή παραφροσύνης είναι η ιδιοφυΐα.

Οι μεγάλοι έρωτες είναι όλοι σαν ερωτικό παράπονο. Ο έρως, εδώ, στερείται νίκης. Αρχίζει και τελειώνει με ήττα του ανδρός. Η απαισιοδοξία είναι απόδειξη ανθρωπιάς.

Κατά βάση τα ρεμπέτικα είναι λαϊκά τραγούδια της αγάπης και, ειδικότερα, της ερωτικής εγκατάλειψης. Τουλάχιστον τα μισά έχουν θέμα τον έρωτα. Τα πιο πολλά απ' αυτά θρηνούν τον ερωτικό χωρισμό.

Ουσιαστικώς τα ρεμπέτικα είναι ερωτικές επιστολές. Οι ερωτευμένοι χρησιμοποιούν ολόχρυσα λόγια, λόγια πού καίνε, γιατί η αγάπη βιώνεται, δεν αποδεικνύεται. Οι ερωτευμένοι εκφράζονται με υπερβολές γιατί διαβιούν εν υπερβολαίς. Κι όσο κι αν ο άνθρωπος έχει την καρδιά βουνό, λίγες φορές θα αγαπήσει στη ζωή του. Γλυκόπικρος εφιάλτης, ο έρως. Σα μαγεμένο το μυαλό, του ερωτευμένου, φτερουγίζει. Δεν ησυχάζει και στον ύπνο που κοιμάται. Σάβανο των ζωντανών, φονιάς, ψυχοβγάλτης και νεκροπομπός, πουλιών ελευθερωτής. Τέτοιους έρωτες ψάλλουν οι ρεμπέτες. Οι γυναίκες σ’ αυτά, συχνά, κατανοούν αργά το πόσο αγαπήθηκαν.

Στη «Σαλώμη» την Παρασκευή 5 Απριλίου, 9-11 το βράδυ, θα γίνει μια προσπάθεια σύνθεσης  ενός πορτραίτου για τη γυναίκα στο ρεμπέτικο. Θα ερμηνευτούν ρεμπέτικα πάθους, σκωπτικά, τραγούδια που αναδεικνύουν χαρακτήρες και συμπεριφορές, φουστάνια βυσσινιά και μορφές αγγελοκαμωμένες. Ενδιάμεσα θα παρεμβάλλονται λόγια, μύθοι,  ιστορίες, πολυμέσα και άλλα πολλά τερπνά και ωφέλιμα. Η είσοδος θα είναι ελεύθερη.
I.Σ.

Καλλιρρόη Παρρέν, το γένος Σιγανού

Η Ιστορική Λαογραφική Εταιρεία Νομού Λασιθίου  τη Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2012 συνεχίζει τη σειρά των διαλέξεων «Οι άνθρωποι και ο τόπος» με την τέταρτη κατά σειρά εκδήλωση η οποία έχει τίτλο «Καλλιρρόη Παρρέν, το γένος Σιγανού». Όπως είναι γνωστό προηγήθησαν τον Οκτώβριο το μικρό επετειακό αφιέρωμα στους Γκάτσο, Ελύτη, Παπαδιαμάντη και Τσίρκα, τον Νοέμβριο το αφιέρωμα στον Καλλιτέχνη Νικόλαο Σπίθα και τον Δεκέμβριο η αναφορά στα  πρόσωπα που έγραψαν την Ιστορία του Νομού Λασιθίου.

Η Καλλιρρόη Παρρέν γεννήθηκε το 1869 στα Πλατάνια Αμαρίου Ρεθύμνης. Πατέρας της ήταν ο Στυλιανός Σιγανός. Το 1867, μετά την Επανάσταση του 1866, ο πατέρας της, μετέφερε την οικογένειά του στον Πειραιά και ο ίδιος επέστρεψε στην Κρήτη για να πολεμήσει τους Τούρκους. Η Καλλιρρόη σπούδασε στην Αθήνα και το 1878 έλαβε τον τίτλο της δασκάλας.

 Το έργο της μεγάλο και πολυδιάστατο. Η εφημερίδα των Κυριών που εξέδιδε ήταν αυτή που την καταξίωσε ως μια από τις ηγετικές προσωπικότητες της Ελλάδας «με κοινωνικό και λυτρωτικό έργο», όπως έγραψε 20 χρόνια αργότερα ο Κ. Παλαμάς. Ο Βλάσσης Γαβριηλίδης τη θεωρούσε ως μια «κοινωνική δύναμη για την αλλαγή του καθεστώτος σχετικά με τη θέση της γυναίκας στην ελληνική κοινωνία». Στα 31 χρόνια που κυκλοφόρησε πρόσφερε τεράστιες  υπηρεσίες στον αγώνα των γυναικών. Η γυναίκα πρότυπο που πρόβαλε στην εφημερίδα της δεν έπρεπε να υπερβαίνει τη φύση της. Ύψιστο έργο της έπρεπε να είναι η διαφύλαξη της οικογενειακής ευτυχίας, η σωστή ανατροφή των παιδιών κι έτσι θα πρόσφερε μεγάλη υπηρεσία στο έθνος, μεγαλώνοντας σωστούς πολίτες.

Συνεχώς παρότρυνε τις γυναίκες να στηριχθούν στις δικές τους δυνάμεις, να μορφωθούν και να σταθούν δίπλα στον άνδρα ως ενεργά μέλη και όχι ως απλά διακοσμητικά στοιχεία. Η συμβολή της εφημερίδας στη γυναικεία εκπαίδευση ήταν καθοριστική. Στα χρόνια εκείνα τα κορίτσια περιορίζονταν στην τετραετή δημοτική δωρεάν εκπαίδευση. Μετά αν οι γονείς είχαν οικονομικές δυνατότητες τα έστελναν σε ιδιωτικά παρθεναγωγεία. Στο Πανεπιστήμιο και Πολυτεχνείο δεν επιτρεπόταν η εισαγωγή γυναικών.

Η Καλλιρρόη Παρρέν αφού είχε παρακολουθήσει και ενημερωθεί για την εκπαίδευση στην Ευρώπη και Αμερική αρθρογραφούσε συνεχώς και προκαλούσε την κυβέρνηση ν’ αλλάξει τη νομοθεσία και πέτυχε θεαματικές αλλαγές. Συχνά παρουσίαζε ελληνίδες σπουδαγμένες στο εξωτερικό με λαμπρή σταδιοδρομία για να πείσει ότι και οι γυναίκες είχαν πνευματικά προσόντα ανάλογα με τους άνδρες.

Με την εφημερίδα παρότρυνε τις γυναίκες της αριστοκρατίας ν’ ασχοληθούν με φιλανθρωπικά έργα και να προσφέρουν χρήματα και τις υπηρεσίες τους σ’ αυτούς που είχαν ανάγκη.

Επίσης ενθάρρυνε τις γυναίκες ν’ ασχοληθούν με πνευματικές ασχολίες, όπως τη λογοτεχνία, την ποίηση και τις τέχνες, οργανώνοντας σχετικούς διαγωνισμούς.

Στην εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί θα γίνει αναφορά στην προσωπικότητα και το τεράστιο έργο της. Ομιλήτρια θα είναι η κ Μαρία Καρτέρη-Σιγανού.

Χορηγοί της εκδήλωσης είναι το Επιμελητήριο Λασιθίου, η Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου και το βιβλιοχαρτοπωλείο «Πολύπλευρο».

Την Οργανωτική Επιτροπή των εκδηλώσεων αποτελούν οι κκ Σταμέλος Ι., Κουρουπάκης Στ., Φασουλάκη Μ., Μπλαζογιαννάκη Α., Μπουκουβάλα-Κλώντζα Ε. Καρτέρη-Σιγανού Μ. και Ρουμπελάκη Α.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Επιμελητήριο Λασιθίου με ώρα έναρξης 19.00 και είσοδο ελεύθερη.

Βρες αν μπορείς

Μου 'πες πως τώρα δεν θέλεις γιά δώρα

βραχιόλια χρυσά και μπιζού

κι όμως δεν ξέρω τι να σου προσφέρω

γιά να μ' αγαπήσης ναζού

Κι όμως του κάκου εκύτταξα κάπου

και μπόρεσα γιά να σου βρώ

κάτι, τσαχπίνα, που ολόκληρη η Αθήνα

το ζήταγε σαν θησαυρό

Βρές αν μπορής, τι σου έφερ' απόψε

τα ναζάκια σου κόψε

να σου δώσω αυτό που κρατώ.. Καφέ!

Το μάνατζμεντ του σωστού γάμου

-Είπα μερικές λέξεις στη γυναίκα µου και αυτή µου απάντησε µε μερικές παραγράφους.
-Ο γάμος φίλε μου ή θα σε κάνει ευτυχισμένο ή θα σε κάνει φιλόσοφο. Έχει το δικό του μάνατζμεντ… Για να ξέρεις, δυο είναι τα μυστικά του:
1. Όταν έχεις άδικο, παραδέξου το και
2. Όταν έχεις δίκιο σώπαινε.
Και για να βάλεις στη σωστή θέση τα πράγματα, να ξέρεις τι έχεις ψωνίσει, θυμήσου ότι η καλή γυναίκα συγχωρεί τον άντρα της όταν αυτή έχει άδικο.

Σχέδιο για το κεφάλαιο «Ευτυχισμένη γυναίκα»

Λέξεις κλειδιά
Φίλος, σύντροφος, εραστής, αδελφός, πατέρας, δάσκαλος, εκπαιδευτής, μάγειρας, μαραγκός, υδραυλικός, μηχανικός, διακοσμητής εσωτερικών χώρων, στιλίστας, σεξολόγος, γυναικολόγος, μαιευτήρας, ψυχολόγος, ψυχίατρος, θεραπευτής, τολμηρός, τακτικός, καλός πατέρα, πολύ καθαρό, συμπαθητικό, αθλητικό, στοργικό, προσεκτικό, ιππότη, έξυπνο, οραματιστή, δημιουργικό, γλυκό, δυνατό, με κατανόηση, ανεκτικό, ευσυνείδητο, φιλόδοξο, ικανό, θαρραλέο, αποφασιστικό, έμπιστο, γεμάτος σεβασμό, . παθιασμένος, να έχεις αβρότητα, πολύ πλούσιος, να αγαπάς τις αγορές, να μη γκρινιάζεις, να μην της είσαι βάρος, να μην κοιτάζεις άλλες

Κρίσιμη συμπεριφορά
1. Δεν θα πρέπει να είσαι ζηλιάρης αλλά ούτε και αδιάφορος
2. Να τα πηγαίνεις καλά με την οικογένειά της αλλά να μην αφιερώνεις στην τελευταία περισσότερο χρόνο απ' ό,τι σε αυτή.
3. Να της αφήνεις το χώρο της αλλά να δείχνεις ανήσυχος για το πού πηγαίνει.
4. Να μην ξεχνάς κρίσιμες ημερομηνίες: -επετείων (γάμου, αρραβώνων, πρώτης συνάντησης...) -πτυχίου (αν υπάρχει) -ονομαστικής εορτής (αν υπάρχει) -τελευταίας περιόδου........

Σπουδαία παρατήρηση
Οι συνθήκες που περιγράψαμε είναι αναγκαίες αλλά όχι και ικανές …

Η μάνα μου

Η μάνα μου φοράει τσεμπέρι

σαν τις μανάδες τις παλιές

παίρνει την Παναγιά απ' το χέρι

και τρέχουνε στις γειτονιές

και σμίγουνε με τον κοσμάκη

που λέει το ψωμί ψωμάκι.

Κι όταν γυρνάνε στα σοκάκια

σα δυο σκιές μες στη βραδιά

με τα φτωχά τους ρουχαλάκια

όλο βροχή και λασπουριά

δεν ξέρω να τις ξεχωρίσω

ποιανής το χέρι να φιλήσω।

Λευτέρης Παπαδόπουλος

Η συνάντηση δυο γιγάντων

Παρά το ότι πιστεύουμε πως η αναφορά στο άλλο μισό του Ουρανού μια φορά το χρόνο είναι έκφραση ενοχής, η παράλειψη θα έδειχνε αχαριστία. Αγαπητές κυρίες σας παρακαλούμε να δεχθείτε τις ευχαριστίες μας για τα όσα όμορφα μας προσφέρετε ως μητέρες, σύντροφοι, αδελφές, γιαγιάδες, θυγατέρες και συνεργάτες. Κάθε μέρα θα πρέπει να είναι 8 Μαρτίου.

Ο Ν. Καζαντζάκης είδε το φως του ηλίου στην τουρκοκρατούμενη Κρήτη τον Φλεβάρη του 1883. Χρόνια σκλαβιάς, υποταγής, ατιμώσεων, σκληρότητας, με το όραμα της ελευθερίας ζωντανό, καθημερινή ανάγκη και στόχος ιερός.

Μεγάλωσε σε οικογενειακό περιβάλλον αυστηρά θρησκευτικό, πατριωτικό και γαλουχήθηκε απ’ αυτό στον ιδεαλισμό, την αναζήτηση της αλήθειας, με το όραμα της απελευθέρωσης «του θεριού που κείτουνταν στη θάλασσα», του γενέθλιου τόπου του που ύμνησε όσο τίποτα άλλο στη ζωή του.

Στο Παρίσι, όπου συνέχισε τις μεταπτυχιακές σπουδές του, γνώρισε τον Τζαίημς, τον Μπερξόν και τον Νίτσε. Από τον πρώτο έμαθε να απορρίπτει την ύπαρξη του δεδομένου και του τελεσίδικου στην καθημερινή του ζωή, από τον δεύτερο εμπνεύστηκε το όραμα του αγωνιζόμενου για την προσωπική του τελειότητα ανθρώπου. Ο Μπερξόν υπήρξε, ίσως, ο πιο σημαντικός του δάσκαλος. Στον μεγάλο γερμανό στοχαστή είναι αφιερωμένη η διδακτορική του διατριβή: «Ο Φρειδερίκος Νίτσε εν τη φιλοσοφία του δικαίου και της πολιτείας».

Όπως θα περίμενε κανείς ο Νίτσε επέδρασε πάρα πολύ στον Καζαντζάκη με την κοσμοθεωρία του. Ο ίδιος έγραψε για τις επιδράσεις που δέχθηκε: «Ο Νίτσε με δίδαξε (...) πως δεν πρέπει ποτέ να ’χεις μια αντίληψη για τη ζωή που να σου επιτρέπει ελπίδες και ανταμοιβές. Είσαι ελεύθερος άνθρωπος, όχι μισθοφόρος (...). Να παλεύεις χωρίς να καταδέχεσαι να ζητάς ανταμοιβή, [αυτή] είναι η αληθινή ελευθερία».

Τι αποδέχεται, τι αμφισβητεί, τι απορρίπτει ο Καζαντζάκης από τη νιτσεϊκή φιλοσοφία; Ποια τα σημεία σύγκλισης και πού είναι εμφανής η αποστασιοποίηση; Τι είδους υπαρξιακά ερωτήματα αναδύονται από το έργο των δυο μεγάλων στοχαστών και πόσο επίκαιρα είναι σήμερα; Πώς μπορούμε να σταθούμε κριτικά στις σκέψεις τους;

Στην έκτη διάλεξη της σειράς «Πατριδογνωσία», τις οποίες διοργανώνει η Ιστορική Λαογραφική Εταιρεία Νομού Λασιθίου η φιλόλογος Έφη Μπουκουβάλα-Κλώντζα θα αναπτύξει το θέμα «Φρειδερίκος Νίτσε - Νίκος Καζαντζάκης: Η συνάντηση δυο γιγάντων», επιδιώκοντας μια προσέγγιση στη σκέψη των δυο αυτών μεγάλων στοχαστών.

Η Έφη Μπουκουβάλα-Κλώντζα γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Ψυχολογία στο Πάντειο. Διδάσκει στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση του Νομού Λασιθίου, είναι έγγαμη, και μένει μόνιμα στον Άγιο Νικόλαο.

Επιστολή Χρ. Φίλη

Αγαπητέ Κύριε Σταμέλο,
Αγαπητέ Κύριε Θραψανιώτη,
Ο Σεργκέι και εγώ σας ευχαριστούμε πάρα πολύ για την ευγενική σας πρόσκληση και για την ανεπανάληπτη φιλοξενία σας. Το διήμερο στο Άγιο Νικόλαο μας άφησε τις πιο όμορφες αναμνήσεις. Να είσθε καλά.
Δεχθείτε παρακαλώ τα θερμά μου συγχαρητήρια για όλη σας την προσπάθεια που καταβάλετε τόσο ο Πολιτιστικός Οργανισμός του Δήμου του Αγίου Νικολάου με τον κύριο Εμ. Θραψανιώτη, όσο και το Παράρτημα της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας με τον κύριο Γ. Σταμέλο.
Επιτελείτε ένα τόσο σημαντικό έργο με αυταπάρνηση αλλά και μεγάλη θέληση, που οδηγεί σ' ένα απτό αποτέλεσμα.
Στο να ανεβεί το πολιτιστικό επίπεδο των κατοίκων της όμορφης πόλη σας.
Κάνετε πράξη την ευαγγελική ρήση πως δεν μπορεί μονάχα με ψωμί να ζήσει ο άνθρωπος. Και αυτό αποτελεί μιά μεγάλη διαχρονική αλήθεια. Και φυσικά ο δρόμος είναι δύσβατος, χρειάζεται μεγάλη παλληκαριά για να επεκταθούν οι ορίζοντες, να δοθεί μια ορατή προοπτική κυρίως στα νέα παιδιά, που αυτά κυρίως είναι ευάλωτα στις σειρήνες που τα περιβάλλουν.
Η γνώση είναι δύναμη. Αν αυτή η αντίληψη μπορέσει να ριζώσει στις καρδιές των νέων, τότε θα γίνει η μεγάλη ανατροπή.
Είναι αυτονόητο πως η άνοδος του βιοτικού επιπέδου συμβάλλει καθοριστικά στην βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης. Όμως μετά ο καθένας από μας χρειάζεται και άλλα πράγματα. Πολιτιστικά αγαθά !!! και αυτά δεν μπορούμε να τα προμηθευτούμε από κανένα κατάστημα. Ας προσπαθήσουμε να τα προσφέρουμε. Μόνο αυτό μπορούμε να κάνουμε . Από το περίσσεμά μας.
Ό,τι μπορεί ο καθένας μας και από όποιο μετερίζι.
Σε ό,τι με αφορά θα προσπαθήσω, όσο μου επιτρέπουν οι δυνάμεις μου, να είμαι κοντά σας.
Επιτελείτε σπουδαίο έργο και πρέπει να είσθε περήφανοι γι' αυτό. Μικρή η όαση σας, αλλά είναι όαση. Μακάρι και άλλες γειτονικές σας πόλεις να αποκτήσουν τέτοιες πρωτοβουλίες και αυτό να γίνει σιγά-σιγά τρόπος ζωής και κυρίως τρόπος σκέψης. Σας το εύχομαι ολόψυχα.
Καλή Χρονιά !!!
Κάθε καλό στα σπίτια σας!!!
Διαβιβάστε παρακαλώ, τους πιο θερμούς χαιρετισμούς μας σε όλους όσους είχαμε την χαρά να συναντήσουμε.
Μακάρι να έχουμε την ευκαιρία να τα ξαναπούμε.
Με Εκτίμηση
Χριστίνα Φίλη

Μια Φίλη

Με ιδιαίτερη χαρά πληροφορηθήκαμε τη βράβευση από την Ακαδημία Αθηνών της φίλης μας Χριστίνας Φίλη.
Τα "Μαθηματικά και Εξουσία" της Χριστίνας Φίλη έλαβαν βραβείο στην Τάξη των Θετικών Επιστημών για το 2009.
Θερμά συγχαρητήρια στην κα Φίλη, που είναι καθηγήτρια στο ΕΜΠ και η οποία θα μας κάνει την τιμή να μας μιλήσει σχετικά στις 10 Ιανουαρίου με το ίδιο θέμα προσκλεκλημένη του Παραρτήματος Λασιθίου της Μαθηματικής Εταιρείας.
ΥΓ. Το βιβλίο είναι καταπληκτικό.

Γυναίκες και ομορφιά

Στο "ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ on line, Women only" δημοσιεύτηκε άρθρο της Μ. Μελά με θέμα "Παγκόσμια μυστικά ομορφιάς".

Ενδιαφέρον έχουν οι επισημάνσεις:
1. Οι Ιταλίδες επιδεικνύουν ιδιαίτερη φροντίδα για τις βλεφαρίδες
τους χρησιμοποιώντας καστορέλαιο.
2. Οι Ισπανίδες αντιμετωπίζουν τους μαύρους κύκλους στα μάτια, μετά από
κούραση, με ωμή πατάτα.
3. Οι Πολωνέζες για να δώσουν λάμψη στο δέρμα τους ζεστένουν λίγο μέλι και
το απλώνουν στο πρόσωπό τους.
4. Οι Αιγύπτιες λευκαίνουν τα δόντια τους με κάποιο συνδυασμό αλατιού και σόδας.
5. Το πλύσιμο 15-20 φορές την ημέρα με παγωμένο μεταλλικό νερό
για ανανέωση του δέρματος κλπ

Σουζάνα Παπαδοπούλου

Ο Βασίλης Κ. Ξανθόπουλος (1951-1990), υπήρξε Καθηγητής στο τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης. Σπούδασε Μαθηματικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και εκπόνησε το διδακτορικό του ήταν στη Φυσική. Εργάστηκε σε αρκετά πανεπιστήμια ως ερευνητής και διδάσκων. Το 1983 εξελέγη Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και το 1989-1990 διετέλεσε πρόεδρος του Τμήματος Φυσικής. Ο Β. Ξανθόπουλος δολοφονήθηκε στις 27 Νοεμβρίου του 1990 την ώρα που δίδασκε. Υπήρξε, εκτός των άλλων, και εξαίρετος δάσκαλος.

Ο Στέφανος Πνευματικός (1957-1990) σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το διδακτορικό του ήταν, επίσης, στη Φυσική. Στο νεοσύστατο Ερευνητικό Κέντρο Κρήτης συνεργάστηκε ερευνητικά και ανέλαβε διευθυντής του Τομέα Υπολογιστικής Φυσικής, του οποίου υπήρξε βασικός δημιουργός. Το βράδυ της 27^ης Νοεμβρίου1990, στο Κέντρο Υπολογιστικής Φυσικής Κρήτης, άρχισαν με τον Β. Ξανθόπουλο τη διδασκαλία την οποία δεν ολοκλήρωσαν ποτέ, αφού δολοφονήθηκαν εκεί από κάποιον ψυχοπαθή.

Στη μνήμη των δύο αδικοχαμένων επιστημόνων το Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας από το 1991 καθιέρωσε, για μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας, το ετήσιο «Βραβείο Εξαίρετης Πανεπιστημιακής Διδασκαλίας Β. Ξανθόπουλου-Στ. Πνευματικού». Η απονομή του βραβείου γίνεται κάθε χρόνο στο χώρο της Παλαιάς Βουλής από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας με μεγάλη επισημότητα.

Σύμφωνα με το σκεπτικό της επιτροπής θεσμοθέτησης του βραβείου η έννοια της «Εξαίρετης Πανεπιστημιακής Διδασκαλίας» δεν περιορίζεται μόνο στην ικανότητα σαφούς και ενδιαφέρουσας διδασκαλίας από την έδρα, αλλά εμπεριέχει όλες εκείνες τις δραστηριότητες που ανοίγουν επιστημονικούς δρόμους στους φοιτητές, τους εμπνέουν και τους καθιστούν κοινωνούς του επιστημονικού ήθους και της ανιδιοτελούς αναζήτησης της αλήθειας.

Η επιλογή του βραβευόμενου γίνεται κάθε χρόνο από μια επιτροπή διακεκριμένων Καθηγητών, που προέρχονται από όλες τις κύριες γνωστικές περιοχές της επιστήμης και από όλα σχεδόν τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας μας. Ο κάθε βραβευόμενος, μετά την επιλογή του, γίνεται αυτοδικαίως μέλος της.

Μέχρι σήμερα έχουν τιμηθεί με το βραβείο οι Καθηγητές: Κριεζής (1991), Παντερμαλής (1992), Γαρδίκας (1993), Σαρρής (1994), Γαζής (1995), Σουκάκος (1996), Τεγόπουλος (1997), Πεσκεντζή-Πολίτη (1998), Σέκερης (1999), Δουγαλής (2000), Μουλλάς (2001), Μουντοκαλάκης (2002), Λαμπρόπουλος (2003), Χατζηπανταζής (2005), Μουτσόπουλος (2005) της Παθολογίας, Ιωαννίδης (2006), Μανιτάκης (2007) και Ρούσσος (2008). Θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι όλα τα προηγούμενα χρόνια επί 18 βραβεύσεων τα 17 βραβεία απονεμήθηκαν σε άντρες και μόνο ένα σε γυναίκα.

Στην Ιστορία των Μαθηματικών είναι πολύ σπάνια η παρουσία γυναικών στην επιστήμη αυτή. Η επιστήμη αυτή ανδροκρατείται. Εξέχουσα θέση στις γυναικείες μορφές η Υπατία η Αλεξανδρινή, η κόρη του μαθηματικού Θέωνα, η οποία είχε τον γνωστό μαρτυρικό θάνατο.

Όσοι έχουν περάσει από το Μαθηματικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Κρήτης μόνο καλά λόγια έχουν να λένε για την ψυχή της Σχολής από της ιδρύσεώς της: την Καθηγήτρια Μαθηματικών, με ειδίκευση στην Ανάλυση, Σουζάνα Παπαδοπούλου.

Η Καθηγήτρια Σουζάνα Παπαδοπούλου είναι μαθήτρια του Δημητρίου Κάππου, στην έδρα του οποίου υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις στο Μαθηματικό Αθηνών. Τις σπουδές της συμπλήρωσε στη Γερμανία και από το 1982 μέχρι σήμερα είναι Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Κρήτης.

Το 19^ο βραβείο «Εξαίρετης Πανεπιστημιακής Διδασκαλίας εις μνήμην Β. Ξανθόπουλου και Στ. Πνευματικού» απονεμήθηκε φέτος για δεύτερη φορά σε γυναίκα, στην Καθηγήτρια Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Κρήτης και τ. Κοσμήτορα της Σχολής Θετικών και Τεχνολογικών Επιστημών Σουζάνα Παπαδοπούλου.

Το σκεπτικό της επιτροπής για την απόφαση αυτή ήταν ότι η διαδρομή της χαρακτηρίζεται από μία συνεχή προσήλωση στις αρχές της ακαδημαϊκής αριστείας και μία εξαιρετική αφοσίωση στην εκπαιδευτική διαδικασία και στη διδασκαλία των φοιτητών.

Η εκδήλωση βράβευσης έγινε την Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου στην αίθουσα της Παλαιάς Βουλής από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια.

Η Καθηγήτρια μετά την βράβευσή της ανέπτυξε στους παρευρισκομένους το θέμα: "Η μαθηματική εκπαίδευση ως συμβολή στην ανάπτυξη και τον πολιτισμό".

Όσοι γνωρίζουμε την Καθηγήτρια Σουζάνα Παπαδοπούλου δεν χαρήκαμε μόνο γιατί βραβεύτηκε μια από τις κορυφαίες προσωπικότητες της ακαδημαϊκής κοινότητας και μια λαμπρή Δασκάλα, ένας από τους στυλοβάτες του Μαθηματικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Κρήτης, αλλά και γιατί ένα βραβείο απονεμήθηκε σε έναν εξαιρετικής ποιότητας άνθρωπο.

Το βραβείο «Εξαίρετης Πανεπιστημιακής Διδασκαλίας εις μνήμην Β. Ξανθόπουλου και Στ. Πνευματικού», όπως εξ άλλου και με τους προηγούμενους βραβευθέντες, με την βράβευση της Σουζάνας Παπαδοπούλου απέκτησε μεγαλύτερη εγκυρότητα και αίγλη.

Η ομορφιά και η σχετικότητα

«Η ομορφιά είναι ανώτερη από την διάνοια γιατί απλά είναι... αυταπόδεικτη» έγραψε στο πορτραίτο του Ντ. Γκρέι, ο Ό. Ουάιλντ.

Η ομορφιά ανοίγει πόρτες, κάνει πολλές φορές πιο εύκολα τα πράγματα για αυτούς που είχαν την τύχη να γεννηθούν όμορφοι. Αποτελεί "μια υπόσχεση ευτυχίας" κατά τον Νίτσε.

Το ότι όμως κάποιος "όμορφος" παίρνει πιο εύκολα στη ζωή του κάποια πράγματα ενδέχεται να του κάνει τη ζωή του και πιο δύσκολη. Τα μεγάλα μας ατού αποτελούν και την Αχίλειο πτέρνα μας.
"Αυτό τον κάνει και επαναπαύεται στις δόξες του και δεν βλέπει ποια είναι η αληθινή αξία του καθενός μας με αποτέλεσμα συνήθως να μην δίνει στους άλλους. Μόνο να παίρνει. Ουκ ολίγες φορές μου έχουν πει άντρες φίλοι ότι η ερωτική συνεύρεση με μια όμορφη γυναίκα κατέληγε συνήθως σε φιάσκο μιας και ήταν εκ διαμέτρου αντίθετη με αυτό που προσδοκούσαν. Η συνήθεια να παίρνει χωρίς να δίνει την ακολουθούσε ως το κρεβάτι.

Έπειτα συμβαίνει η ομορφιά να σε μπερδεύει κατά κάποιο τρόπο. Αυτό μου το είχε πει μια μέρα πριν χρόνια ένας γνωστός μου. Δηλαδή, όταν βλέπεις τους άλλους να «τρελαίνονται» για σένα κάπου αρχίζεις να αναρωτιέσαι και να νομίζεις ότι είσαι κάτι παραπάνω από τους άλλους. Σου δίνεται η ευκαιρία να επιλέξεις. Πράγμα που μπορεί φαινομενικά να μοιάζει καλό, όταν όμως το καλοεξετάσεις, δεν είναι. Όσο περισσότερες φορές καλείσαι να επιλέξεις τόσο περισσότερες είναι οι πιθανότητες να κάνεις λάθος. Ένας άνθρωπος που η ομορφιά του δεν βγάζει μάτι, είναι τουλάχιστον σίγουρος για ένα πράγμα. Ότι ο άνθρωπος που είναι δίπλα του δεν είναι εκεί για την εξωτερική του εμφάνιση", σημειώνεται σε σχετικό άρθρο στο http://news24gr.blogspot.com/2009/11/blog-post_7978.html

Η ομορφία μπορεί να καταλήγει σε θλίψη, όταν χάνεται. «Οι γυναίκες παίζουν με την ομορφιά τους, όπως τα παιδιά με τα μαχαίρια. Τελικά πληγώνονται» έγραψε ο Ουγκώ. Πραγματικά η ομορφιά της όψης είναι κάτι εφήμερο.

Όμως "ο ήχος της πραγματικής ομορφιάς ηχεί πολύ σιγά και διεισδύει μόνο στα πιο ευαίσθητα αυτιά" λέει πάλι ο Νίτσε, υπονοώντας ότι η πραγματική ομορφιά δεν είναι αυτή της όψης μόνο. Ενώ στο παραπάνω post επισημαίνεται, καταλήγοντας, ότι δεν υπάρχουν "μη όμορφες" γυναίκες: υπάρχουν μόνο αυτές που δεν ξέρουν ότι είναι όμορφες.

Γυναικεία γούστα

Οι υποψίες των ψυχολόγων επιβεβαιώνονται: οι ελεύθερες γυναίκες όντως προτιμούν τους άνδρες που έχουν ήδη σχέση, δείχνει αμερικανικό πείραμα με τη συμμετοχή φοιτητών.
(...)

Υπάρχει εξήγηση γι' αυτό;

"Η ερευνήτρια και οι συνεργάτες της εκτιμούν ότι οι γυναίκες προτιμούν τους πιασμένους άνδρες επειδή έχουν ήδη αξιολογηθεί από μια άλλη γυναίκα και έχουν κριθεί κατάλληλοι ως σύντροφοι.

Αν και αυτή η εξήγηση είναι η πιθανότερη, μια άλλη εναλλακτική υπόθεση είναι ότι στην αμερικανική κοινωνία οι γυναίκες ενθαρρύνονται να λειτουργούν ανταγωνιστικά και ίσως βρίσκουν ευκαιρία να αυξήσουν την αυτοπεποίθησή τους «κλέβοντας» τον άντρα μιας άλλης".

Η έρευνα δημοσιεύεται στο Journal of Experimental Social Psychology.

Ολόκληρο το άρθρο

Ορτανσία η πολύφερνη

Η Ορτάνς έγινε βασικά γνωστή από τον Ζορμπά του Κακογιάννη. Το φιλμ (1964) ήταν βασισμένο στο βιβλίο του Νίκου Καζαντζάκη Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορ-μπά (1946). Στην Κρήτη όμως η Ορτάνς ήταν γνωστή από τα τέλη του 19ου αιώνα.
Η μεγάλη εξέγερση του 1896 στην Κρήτη κατά των Τούρκων, όπως είναι γνωστό, προκάλεσε την στρατιωτική επέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων, που είχε ως αποτέ-λεσμα την αυτονομία της μεγαλονήσου και η οποία άνοιξε το δρόμο για την πολυπό-θητη ένωση, το 1913, με την Ελλάδα.
Με την άφιξη, λοιπόν, των 10.000 περίπου στρατιωτών της πολυεθνικής δύναμης, για τις ανάγκες τους στρατεύματος αφίχθησαν και κάμποσα «κορίτσια». Ορτάνς στα Γαλλικά σημαίνει ορτανσία και «νονός» της ο Γάλλος Ναύαρχος Ποττιέ, πολλή πριν έρθει η Ορτανσία για να βρει τον παλιό της γνώριμο Ποττιέ, πρόεδρο τώρα του συμ-βουλίου των ναυάρχων, στην Κρήτη.
Από τα Χανιά που εγκαταστάθηκε αρχικά πήγε το 1905 στη Σητεία. Το μαγαζί όμως δεν έβγαινε εκεί και αποφάσισε, το 1908, και ήρθε στον Άγιο Νικόλαο. Εδώ η Ορτάνς άνοιξε καφωδείο στην προκυμαία της πόλης στην βορειοανατολική άκρη της. Οι δουλειές πήγαιναν καλά, σε σημείο που να χρειαστεί παράταση ωραρίου λειτουρ-γίας. Πράγματι, χωρίς τις συνήθεις χρονοβόρες γραφειοκρατικές διαδικασίες που κά-νουν τους επιχειρηματίες να διστάζουν να επενδύσουν στη χώρα μας, ο τότε νομάρ-χης Λασιθίου υπέγραψε πάραυτα απόφαση με την οποία επιτρεπόταν στον ιδιοκτήτη του μαγαζιού «Νικόλαον Χανιωτάκην, καφεπώλην, κάτοικον Αγίου Νικολάου να έχη ανοικτόν το εντός της κωμοπόλεως Αγίου Νικολάου και κατά την ακτήν κείμενον καφενείον του μέχρι της 3ης μετά το μεσονύκτιον ώρας». Δουλειές με φούντες η Ορ-τανσία στον Άγιο.
Όμως η τάξις και η ηθική, οι οποίες εκπροσωπούντο στην πόλη από τον Σταθ-μάρχη (αστυνομικό διοικητή της πόλης) επαγρυπνούσαν. Η ανωτέρω απόφαση του νομάρχη εξεδόθη παρανόμως, απεφάνθη ο Σταθμάρχης, διότι στο καφωδείον σύχνα-ζαν «γύναια αναιδέστατα, εψιμιθυωμένα και ασέμνως ενδεδυμένα (τα οποία) δια προ-κλητικών του σώματος κινήσεων παρασύρουν τον απλόν κόσμον εις τον βόρβορον της εξαχρείωσης». Η ιστορία έφθασε να δημιουργήσει διπλωματικό επεισόδιο μετα-ξύ της Ύπατης Αρμοστείας και της πρεσβείας της Ιταλίας. Ο Σταθμάρχης τα έριχνε στον νομάρχη σημειώνοντας σε σχετικό έγγραφο προς τους ανωτέρους του: «Εις τα ανωτέρω άτοπα συντελεί κατά μέγα μέρος η διαγωγή του ενταύθα κ. Νομάρχου, ό-στις ως διαδίδεται ευρίσκεται εις αθεμίτους σχέσεις μετ’ αυτών, δι’ ο και ενθαρρύνει αυτάς εις το να παραμείνουν ενταύθα και εξασκώσι κρυφά το επάγγελμα της πόρ-νης».
Προκλητικές του σώματος κινήσεις, αθέμιτες σχέσεις, το θέμα έλαβε διαστάσεις κωμικοτραγικές και συντάχθηκαν έγγραφα απείρου κάλους. Ενδεικτικά: «Λαμβάνω την τιμήν ν’ αναφέρω υμίν, εις συνέχειαν της υπ’αριθμ. 3459 ε. ε. αναφοράς μου, ότι αι ενταύθα διαμένουσαι Ιταλίδες αοιδοί, μετά του Νικολάου Χανιωτάκι και της συζύ-γου αυτού Ορτάνς Αδελίνα, Γαλλίδος, εξακολουθούν να διατηρώσι δήθεν καφενείον, όπερ ουδέν άλλο είναι ή χαμαιτυπείον, κατόπιν δε των εν αυτώ διαπραττομένων ορ-γίων, έπαυσε λειτουργούν το ενταύθα χαμαιτυπείον, των γυναικών απελθουσών. Εις σχετικάς δε παρατηρήσεις υπό της Χωροφυλακής εδήλωσαν ότι ως ξέναι υπήκοοι, ουδένα σεβασμόν ή ευπείθειαν εις τους τους εγχωρίους Νόμους οφείλουσι.
Τούτου ένεκα και επειδή τοιαύται παρεκτροπαί εις κέντρα οία και το του Αγίου Νικολάου, γίνονται αισθηταί, ποιούσι δε την χειρίστην εντύπωσιν εις τους εντίμους κατοίκους, καθό προσβάλουσαι την δημοσίαν ηθικήν, δια ταύτα παρακαλώ υμάς, όπως ευαρεστούμενοι, ενεργήσετε τα δέοντα, όπου δει και ούτω διαταχθή το κλείσι-μον του εν λόγω καφενείου ει δυνατόν δε και η απέλασις των εν λόγω γυναικών».
Όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα την κάμψη της πελατείας σε σημείο που να φθά-σει το «μαγαζί» να βάλει λουκέτο. Η Ορτανσία μετά του συζύγου της Ν. Χανιωτάκη πήραν το δρόμο της Ιεράπετρας-με καΐκι, όπως λένε τα σχετικά ντοκουμέντα-προς αναζήτηση καλύτερης τύχης.
«Στην Ιεράπετρα νοικίασαν ένα μαγαζί στη Μεσοκαστελιά, απέναντι από μια αρ-χινισμένη εκκλησιά…», σημειώνει ο Μαμάκης («Ανατολή» 10,11,12 & 13 Μαρτίου 2009).
Η ίδια η Ορτάνς έγραψε σε μια φίλη της για την Ιεράπετρα: «Είναι ένα φανταστι-κό μέρος, ανάμεσα ακριβώς από Ευρώπη και Αφρική. Δεν έχει την αφόρητη ζέστη της Αφρικής αλλά και δεν ξέρει τι θα πει κρύο. Ποτέ δεν έχει χιονίσει, παλτό δε φο-ράει σχεδόν κανένας, σπάνια στα σπίτια ανάβουν μαγκάλια…Ο Νικόλας σηκώνεται πρώτος από τα χαράματα, μπαίνει στη βάρκα του και ανοίγεται στο πέλαγος για ψά-ρεμα…Τώρα πια είμαι σίγουρη για την αγάπη του…Τώρα πια κάνω για πρώτη φορά κάτι στη ζωή μου που μου δίνει ξεχωριστή χαρά: ασχολούμαι με το νοικοκυριό».
Η Ορτανσία όμως έκανε δυο λάθη ταυτόχρονα παραβιάζοντας ισάριθμους θεμε-λιώδεις κανόνες στο θέμα διατήρηση μιας σχέσης: ήταν σίγουρη για τον έρωτα του συζύγου της και την εύρισκε με την ποδιά της κουζίνας. Οι τίτλοι του τέλους άρχισαν να εμφανίζονται. Η αυλαία του έρωτά τους έδειχνε να πέφτει. Η εμπειρότατη μαντάμ δεν το κατάλαβε. Τα τηγάνια, οι κατσαρόλες, η σφουγγαρίστρα και η σιγουριά είχαν μηδενίσει την έλξη του Νικόλα γι’ αυτήν. Τον Νικόλα τον απασχολούσε το θέμα, και μια ωραία πρωία, σαν έτοιμος από καιρό, πήρε την απόφαση και τα λεφτά της μαντάμ και μην τον είδατε. Για τη μαντάμ, ακόμα και στην ηλικία της, δεν άρμοζε να τρέχει πίσω από έναν άντρα. Δεν τον αναζήτησε και μόνη πλέον, με τον τίτλο του άμισθου υποπρόξενου της Γαλλίας, προσπάθησε να κάνει μια νέα αρχή. Άνοιξε εστιατόριο στην Ιεράπετρα και παλιά της τέχνη κόσκινο… Η μαντάμ άμα γεράσει το ρίχνει … στις φιλανθρωπίες, λέει ο θυμόσοφος λαός μας. Η Ορτανσία, κατά πως διαδίδεται, τον επιβεβαίωσε. Πέθανε στην Ιεράπετρα το 1938.
Η Ορτάνς, όπως με τον ανδρικό πληθυσμό, έχει κάνει σουξέ και στην τέχνη. Το 1984 οι Β. Μακρίδης και Ν. Καμπάνης ανέβασαν στο Αθηναϊκό Κηποθέταρο την θε-ατρική παράσταση «Μαντάμ Ορτάνς» βασισμένη στη δράση της.
Η πρώτη επιλογή του Κακογιάννη, για το ρόλο της Ορτάνς, ήταν η Σιμόν Σινιορέ. Τελικά επέλεξε τη Ρωσίδα Λίλα Κεντρόβα η οποία κατά τον σκηνοθέτη είχε μια ζωώδη ποιότητα και μυριζόταν όλα τα στοιχεία που χρειαζόταν ο ρόλος. Ο Κακο-γιάννης δικαιώθηκε για την επιλογή του και η Κεντρόβα τιμήθηκε με Όσκαρ.
Το βιβλίο και η ταινία είναι επικεντρωμένα στην ανάλυση του γοητευτικού κε-ντρικού χαρακτήρα. Στο φιλμ ο χαρακτήρας αυτός σημαδεύτηκε ανεξίτηλα από τον Άντονι Κουήν. Εξαιτίας της μουσικής του Θεοδωράκη και του «χορού του Ζορμπά» η ταινία και το βιβλίο συχνά εξετάζονται υπό το τουριστικό πρίσμα. Δηλαδή εντός ενός πλαισίου τουριστικής εμπορευματοποίησης και γραφικότητας, που μάλλον δεν είχαν υποπτευθεί οι δημιουργοί του. Οι παραμελημένοι στο βιβλίο γυναικείοι χαρα-κτήρες αναδείχθηκαν στην κινηματογραφική μεταφορά, χάρη στις ερμηνείες της Κε-ντρόβα και της Ειρήνης Παπά, ως χήρας.

Οι ενοχλητικοί συχνά έχουν άσχημο τέλος

Προβληματίστηκα πολύ για τον τίτλο που έβαλα. Σκέφτηκα ότι είναι πάρα πολύ απαισιόδοξος Αν είναι έτσι, αν αυτό συμβαίνει και γίνει συνείδηση, τότε κανείς δεν θα τολμά. Κανείς δεν θα κάνει κάτι, να ξεσκεπάσει τη διαφθορά, το έγκλημα, τις μαφίες και τα κυκλώματα. Και τότε αυτοί θα δρουν ανενόχλητοι. Ίσως θα φοβούνται μόνο τις αντίπαλες συμμορίες. Ευτυχώς που υπάρχουν, και γι αυτούς το γράφουμε, εκείνοι που ξέρουν τελικά οι Μήδοι θα περάσουν και παρά το "μάταιο" του αγώνα τους οι Θερμοπύλες θα πέσουν. Γιαυτό θα πρέπει να τους μνημονεύουμε εμείς που μένουμε πίσω.
Τιμή σ' εκείνους όπου στην ζωή των / ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες.
Και περισσότερη τιμή τους πρέπει, όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν)/ πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος /κ' οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε.

Στα δύσκολα μνημονεύετε Λεωνίδα, Αθανάσιο Διάκο, Σουλιώτισσες, Παπαφλέσσα, Γαβριήλ, Γιωργάκη Ολύμπιο, Γιαμπουδάκη...

"Μια ενοχλητική φωνή σιώπησε", λέει ο τίτλος. Η ρωσίδα ακτιβίστρια δημοσιογράφος Ναταλία Εστεμίροβα βρέθηκε δολοφονημένη Ήταν δυναμική ακτιβίστρια στην προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Διερευνούσε υποθέσεις απαγωγών, βασανιστηρίων, δολοφονιών στην Τσετσενία, εγκλήματα με δράστες τόσο τα ρωσικά στρατεύματα όσο και ομάδες μουσουλμάνων ενόπλων.

Η σαραντάχρονη Εστεμίροβα είχε συνεργαστεί στο παρελθόν με ένα άλλο θύμα της σκοτεινής βίας, την Άννα Πολιτκόφσκαγια, τη δημοσιογράφο που σκάλιζε πολύ πλήθος υποθέσεις στην Τσετσενία, με αποτέλεσμα να σκοτωθεί από "αγνώστους" το 2006.
Η Εστεμίροβα ήταν βραβευμένη με το "βραβείο Πολιτκόφσκαγια", το βραβείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Σουηδικής Βουλής.

• Σχετικό είναι και το άρθρο του Μ.Μητσού στα σημερινά ΝΕΑ: "Άνα, Στανισλάβ, Νατάλια"

Άλλη μια θλιβερή πρωτιά

ΑΥΓΗ 25-6-09. Τίτλος άρθρου: "Η Ελλάδα 1η στην Ευρώπη και 3η στον κόσμο σε εκτρώσεις".

Πηγή στοιχείων: Metron Analysis, Eurostat

"Tο 22% των Ελληνίδων δηλώνει ότι έχει κάνει τουλάχιστον μία έκτρωση. 10% των γυναικών που υφίστανται τέτοιου είδους επεμβάσεις είναι εφηβικής ηλικίας.
* 250.000 εκτρώσεις γίνονται στη χώρα μας ετησίως, αριθμός υπερδιπλάσιος των γεννήσεων. Οι ειδικοί υποπτεύονται ωστόσο ότι τα περιστατικά ξεπερνούν τα 500.000. 190.000 εκτρώσεις γίνονται ετησίως στη Μ. Βρετανία, που έχει 5πλάσιο πληθυσμό από την Ελλάδα.
* 40.000 εκτρώσεις τον χρόνο στην Ελλάδα αποφασίζονται από κορίτσια κάτω των 18 ετών, σύμφωνα με το Ινστιτούτο Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας.
* 1 στα 4 κορίτσια ηλικίας 14 έως 17 ετών έχει κάνει έκτρωση, σύμφωνα με έρευνα του Αρεταίειου Νοσοκομείου.
* 1 στις 2 έφηβες που κάνουν έκτρωση δεν έχει ενημερώσει ούτε τη μητέρα της.
Τα ποσοστά της ανευθυνότητας
* 4 στα 10 ζευγάρια αναπαραγωγικής ηλικίας φαίνεται ότι δεν λαμβάνουν κανένα προφυλακτικό μέτρο προστασίας από ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη.
* 9 στις 10 γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας, με ενεργή σεξουαλική ζωή, δηλώνουν ότι δεν επιθυμούν να κάνουν παιδιά στα επόμενα 2 - 3 χρόνια, δεν κάνουν, όμως, τίποτε για να προστατευθούν από μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη.
* Ενώ στις χώρες της Ευρώπης το αντισυλληπτικό χάπι χρησιμοποιείται από το 22% των γυναικών κατά μέσο όρο, η χρήση του στην Ελλάδα φθάνει μόλις το... 3,2%!
Οι επιβαρύνσεις, σωματικές και ψυχικές
* 1 στις 1.000 γυναίκες παρουσιάζει αιμορραγία κατά την επέμβαση ή τις πρώτες 24 ώρες μετά από αυτήν.
* 44% των γυναικών που έχουν κάνει έκτρωση εμφανίζει νευρικές διαταραχές και 25% επισκέπτεται ψυχίατρο.
* 6 μήνες διαρκεί η μετατραυματική περίοδος. Σε ποσοστό 1% η έκτρωση θεωρείται πολύ τραυματική εμπειρία, που επηρεάζει τη γυναίκα για μεγάλο χρονικό διάστημα."

"Κάθε άλλο παρά ενθαρρυντικά για την αυτοδιάθεση του γυναικείου σώματος είναι τα μηνύματα που φθάνουν από όλη την Ευρώπη. Η Ελλάδα κατέχει την πρώτη θέση στις εκτρώσεις, η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση είναι προαιρετική στα σχολεία και οι αντιδράσεις των εκκλησιαστικών κύκλών είναι κυρίαρχες"

Το σχόλιο του Λιονάκης Νίκου

Γυναίκες

Στην Ελευθεροτυπία (24-6-09) ο Α. Ρουμελιώτης δημοσίευσε το παρακάτω άρθρο, με τίτλο:
"Ω, οι γυναίκες" και υπότιτλο: "Μέσ' στους αιώνες μιλούν οι ίδιες για τον εαυτό τους. Οι άνδρες; Για τα ελάχιστα που μπόρεσαν να καταλάβουν για 'κείνες... Μητέρα, κόρη, σύζυγος, ερωμένη· ω, οι γυναίκες!"

"«Η ομορφιά μιας γυναίκας είναι η πιο καλή συστατική επιστολή» Αριστοτέλης. Η γυναίκα είναι θηλυκό κατασκεύασμα και για όπλο της έχει τα δάκρυα» Ευριπίδης. «Η γυναίκα έπρεπε να ονομαστεί αστάθεια και όχι γυναίκα» Σέξπιρ.
«Οταν μια γυναίκα είναι τίμια, την εκτιμούν και δεν την πλησιάζουν. Οταν δεν είναι τίμια, την πλησιάζουν και δεν την εκτιμούν» Καντ.
«Τα πλούτη κάνουν τη γυναίκα αλαζονική, η ομορφιά ύποπτη κι η ασχήμια μισητή» Βολταίρος.
«Η γυναίκα πρέπει να είναι σαν μια καλή ταινία τρόμου: όσο περισσότερο χώρο αφήνει για τη φαντασία μας τόσο καλύτερα» Α. Χίτσκοκ. «Κάποτε οι κοπέλες κοκκίνιζαν όταν τις ντρόπιαζες, τώρα ντρέπονται όταν κοκκινίζουν» Σεβαλιέ. «Οι γυναίκες είναι πιο έξυπνες από τους άντρες επειδή ξέρουν λιγότερα και καταλαβαίνουν περισσότερα» Τζ. Στίβενς.
«Οι γυναίκες συνήθως βλέπουν χωρίς να κοιτάζουν, ενώ οι άνδρες κοιτάζουν χωρίς να βλέπουν. Οι γυναίκες παίζουν με την ομορφιά τους, όπως παίζουν τα παιδιά με το μαχαίρι τους: στα τελευταία πληγώνονται» Β. Ουγκώ «Εάν συνάντησες μια κακή γυναίκα, ν' απομακρυνθείς απ' αυτήν για να μην καταστρέψεις την ζωή σου, αν συνάντησες καλή γυναίκα, ν' απομακρυνθείς για να μην καταστρέψεις τη ζωή της» Ν. Βέκσιν.
«Η γυναίκα θέλει πολλά από έναν άνδρα. Ο άνδρας θέλει μόνο ένα! Από πολλές γυναίκες» Κ. Μελιχάν. «Αν η γυναίκα δεν έχει δίκιο, να της ζητήσεις συγγνώμη» Γαλλική ρήση.
«Το να βρει μια γυναίκα σύζυγο είναι τέχνη. Το να τον κρατήσει είναι εργασία» Σ.ντε Μπολιβάρ. «Η γυναίκα κρύβει από τον άνδρα το παρελθόν της, ο άνδρας από τη γυναίκα το μέλλον της» Αγνώστου. «Εάν μια γυναίκα αρκείται στα λεφτά, τότε σίγουρα δεν έχει επαρκή φαντασία» Α. Μπράιτερ.
«Κανέναν δεν μπορείς να κρατήσεις δίπλα σου την ημέρα, μ' εκείνο που έγινε τη νύχτα» Σάλι Στένφορντ. «Εάν ο σύζυγος βλέπει δύο ποδοσφαιρικούς αγώνες στη σειρά, τότε πρέπει να αναγνωριστεί νομικά νεκρός» Ερμα Μπόμπεκ. «Ανεξάρτητη γυναίκα είναι εκείνη η οποία δεν βρήκε κανέναν άνδρα που θα ήθελε να είναι εξαρτημένος απ' αυτήν» Σ. Γκιτρί. «Η γυναίκα είναι εκείνο το καρφάκι στο οποίο ο αστείος κρεμάει τις πλάκες του, ο κήρυκας της διδαχές του, ο γκρινιάρης τις γρουσουζιές του, ο αμαρτωλός τις δικαιολογίες του» Χ. Ρόουλεν.
«Τα γυναικεία δάκρυα είναι η συνέχεια της συζήτησης με άλλα μέσα» Μ. Μαστρογιάνι. «Το καλύτερο στολίδι μιας κοπέλας είναι η σεμνότητα και το διαφανές φόρεμα» Ε. Σβαρτς. «Εκανα μεγάλο λάθος όταν τοποθέτησα τη γυναίκα μου πάνω στο βάθρο. Τώρα απ' εκεί δεν μπορεί να φτάσει στο πάτωμα για να το καθαρίσει» Αγνώστου. «Οι γυναίκες χαλάνε οποιαδήποτε σχέση, όταν προσπαθούν να την παρατείνουν για πάντα» Ο. Ουάιλντ.
«Ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας μου με τις γυναίκες; Με την υπηρέτρια συμπεριφέρομαι σαν με την κυρία, αλλά με την κυρία, σαν με την υπηρέτρια» Τζ. Μπράμελ. «Για να μη βαρεθείς το περιεχόμενο πρέπει συχνότερα ν' αλλάζεις τη συσκευασία. Γι' αυτό οι γυναίκες με προθυμία υποτάσσονται στη μόδα» Ν. Κόβαρντ.
«Οι γυναίκες αγαπάνε τους σιωπηλούς άνδρες, γιατί νομίζουν πως εκείνοι τις ακούνε»... Σ. Γκιτρί."

Σχετικά: http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=56007