ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: "Δυο παράξενα ρεπορτάζ του Παυσανία Γυροβολτάκη"

Η Εκπαίδευση στην 4η Βιομηχανική Επανάσταση

Η Εκπαίδευση στην εποχή της 4^ης Βιομηχανικής Επανάστασης

Διάλεξη που διοργανώνει η Ιστορική Λαογραφική Εταιρεία Νομού Λασιθίου

Με ομιλητή τον διακεκριμένο Καθηγητή Πανεπιστημίου Βασίλειο Φθενάκη

Η Ιστορική Λαογραφική Εταιρεία Νομού Λασιθίου το 2019 συμπληρώνει 50 χρόνια δραστηριότητας στον τόπο μας και όχι μόνο αφού δίνει το παρόν και εκτός αυτού σε αρκετές περιπτώσεις.

Στο πλαίσιο του σκοπού της επιδιώκει την ανάδειξη και την προβολή σημαντικών θεμάτων όσο και προσωπικοτήτων, επιθυμώντας έτσι να συμβάλλει από τη μεριά της στην πνευματική ανάπτυξη του τόπου.

Έχει προσκαλέσει κατά καιρούς για τον σκοπό αυτό επιστήμονες, ανθρώπους της Τέχνης, προσωπικότητες με σημαντικό πνευματικό και κοινωνικό έργο να εκθέσουν τις απόψεις τους εδώ. Να δώσει κατ’ αυτόν τον τρόπο την ευκαιρία να γίνουν κοινωνοί οι ενδιαφερόμενοι συντοπίτες μας σε σημαντικά πολιτιστικά θέματα του καιρού μας και να προκύψει ένας γόνιμος και δημιουργικός διάλογος πάνω σ’ αυτά.

Ο Καθηγητής Βασίλειος Φθενάκης είναι διεθνώς καταξιωμένος. Το βιογραφικό του πλουσιότατο. Ζηλευτές σπουδές στην Ανθρωπολογία, Ανθρωπογενετική και Μοριακή Γενετική, στην Ψυχολογία, στη Βιολογία, στις Επιστήμες της Αγωγής… Τρεις φορές διδάκτορας, Καθηγητής Πανεπιστημίου, Διευθυντής Ινστιτούτων με κύρος στην Γερμανία, σύμβουλος της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης, της αντίστοιχης της Κίνας, της Ρωσίας, και άλλων χωρών. Είναι μέλος πολλών Επιστημονικών Εταιρειών  ανά τον κόσμο, έχει υλοποιήσει πάνω από πενήντα ερευνητικά προγράμματα, έχει γράψει πάνω από 100 βιβλία και έχει δημοσιεύσει πάνω από 150 άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά.

Ο Βασίλειος Φθενάκης κατάγεται εξ ημισείας από το Βραχάσι. Η μητέρα του ήταν από το Κιλκίς. Ο πατέρας του, που σκοτώθηκε στο Αλβανικό μέτωπο, ήταν από το Βραχάσι. Ο ίδιος έκανε τα πρώτα βήματά του στο Κιλκίς. Σήμερα έχει μόνιμη έδρα τη Γερμανία αλλά περιοδεύει τον κόσμο προσφέροντας την τεχνογνωσία που έχει αποκτήσει σε όποια χώρα του το ζητήσει.

Στο Βραχάσι έχει φτιάξει το σπίτι του και συχνά βρίσκεται εδώ. Από όσο γνωρίζουμε η Ελλάδα δεν περιλαμβάνεται στις χώρες που του έχουν ζητήσει μέχρι σήμερα  συνεργασία.

Στον τόπο καταγωγής του θα βρίσκεται για λίγο, όπως μας είπε, και θεωρήσαμε πρέπον να εκμεταλλευτούμε την εδώ παρουσία του, τώρα με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, προκειμένου να τον παρακαλέσουμε να μας αναπτύξει ένα θέμα που θεωρούμε ότι αφορά το μέλλον της Εκπαίδευσης.

Ο τίτλος που επιλέχθηκε είναι:

«Η μεταρρύθμιση Εκπαιδευτικών Συστημάτων και οι προκλήσεις της ψηφιακής Εκπαίδευσης».

Το βασικό ερώτημα για την Ελληνική Εκπαιδευτική πραγματικότητα κατά τη γνώμη μας είναι το πώς οριοθετούνται οι αλλαγές που επιφέρει η 4^η Βιομηχανική Επανάσταση στο χώρο της Εκπαίδευσης και το τι μέλλει γενέσθαι προκειμένου να μην βλέπουμε τα τραίνα να περνούν από μπροστά μας και να φεύγουν.

Η ποιότητα της Εκπαίδευσης σε ένα κράτος είναι άρρηκτα συνδεδεμένη ασφαλώς με το μέλλον του. Πως αντιμετωπίζουν το φαινόμενο τα λεγόμενα «προηγμένα» κράτη; Ποια τα μηνύματα από την Ελληνική πραγματικότητα;

«Τα τελευταία 20 χρόνια … οι αρχές των Δομιστών … αντικαθίστανται από τις αρχές του Κοινωνικού Δομισμού, που αναφέρονται στο έργο των Ρώσων Lev Vygotzky και Mikhail Bakhtin, του Γερμανού Jürgen Habermas και του πολωνικής καταγωγής Jerome Bruner. (…) Τα τελευταία πέντε χρόνια έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια εντελώς νέα πρόκληση. Η παραγωγή γνώσης είναι, για πρώτη φορά, δυνατή χωρίς την ενεργό συμμετοχή του ατόμου. Η Τεχνητή Νοημοσύνη προσφέρει νέες και ακόμη απρόβλεπτες προοπτικές στην περιοχή αυτή. Οι νέες τεχνολογίες παίζουν ένα ενεργό ρόλο, μαζί με εκπαιδευτικούς και μαθητές, στη οργάνωση μαθησιακής διαδικασίας», υποστηρίζει ο Φθενάκης.

Την Πέμπτη 12 Σεπτεμβρίου 2019 και ώρα 19.30 στο χώρο του Επιμελητηρίου Λασιθίου ο Καθηγητής Βασίλειος Φθενάκης θα αναπτύξει το θέμα του παρουσιάζοντας τις σύγχρονες αντιλήψεις για το μέλλον της Εκπαίδευσης. Της Εκπαίδευσης στο Παγκόσμιο Χωριό της Κοινωνίας της Πληροφορίας. Η είσοδος θα είναι ελεύθερη.

Για την ΙΛΕΝ Λασιθίου

Ο Πρόεδρος

Ιωάννης Σταμέλος

Παραμύθια που δεν κρύβονται

Τρία παραμύθια που δεν κρύβουν τον σκοπό τους. Αφορούν την παιδική ηλικία.
Τρεις προκλήσεις στη φαντασία των παιδιών είναι «Ο Λέκος, ο Γύλος και η όμορφη Γη». Τρία σύντομα ταξίδια σε τρεις διαφορετικές «διαστάσεις». Σε τρεις διαφορετικούς κόσμους. Φανταστικούς.
Στον πρώτο, οι άνθρωποι συνομιλούν με τα πουλιά και επικοινωνούν με τη μουσική. Εκεί που η φαντασία συναντά την αθωότητα να συνδιαλέγεται με την αρμονία και τη γνώση.
Στον δεύτερο, η σύντομη ξενάγηση γίνεται στο βασίλειο του Ποσειδώνα. Στον βυθό των χρωμάτων και του μυστηρίου.
Ενώ η τρίτη ιστορία μάς μεταφέρει στον κόσμο της μουσικής των ουράνιων σφαιρών. Εδώ η σύνθεση αξιοποιεί την ανθρώπινη συμπεριφορά προκειμένου να φτιάξει ένα παραμύθι για τη δημιουργία του ηλιακού μας συστήματος.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Οσελότος

Το φαινόμενο των φροντιστηρίων

Αριθμοχώρα

Αποσπάσματα από την εκδήλωση της Τετάρτης 11 Νοεμβρίου 2015

στην Πινακοθήκη Δήμου Αγίου Νικολάου

Τα Μαθηματικά στην Τέχνη

Τα Μαθηματικά στην Τέχνη

Με αφορμή την έκθεση του Ιωάννη Παλαμά

Μια γρήγορη ματιά γύρω μας φτάνει για να αντιληφθούμε ότι τα μαθηματικά υπάρχουν ακόμα και στις πιο απλές συναλλαγές και δραστηριότητες: στη διοίκηση, στο εμπόριο και την οικονομία, στην τεχνολογία, στην Τέχνη, στη στρατηγική, στην ιατρική, στην πληροφορική, στις επικοινωνίες και ο κατάλογος δεν έχει τέλος.

Όμως δεν είναι μόνο οι προφανείς πρακτικές εφαρμογές που κάνουν τα Μαθηματικά βασικό μοχλό στην ανελικτική πορεία της ανθρωπότητας. Αποτελούν τη βάση για την κατανόηση και πολλών άλλων επιστημών. Ακόμα, δεν θα πρέπει να αγνοήσουμε ότι αποτελούν βασικό στοιχείο της πνευματικής καλλιέργειας του ανθρώπου. Γιατί οξύνουν τις πνευματικές λειτουργίες, εξασκούν στην ακρίβεια, τη σαφήνεια, την πληρότητα, τη λιτότητα των εκφραστικών μας μέσων. Γιατί διευκολύνουν στην καλή οργάνωση της σκέψης. Γιατί προκαλούν τη φαντασία και καλλιεργούν την αίσθηση της αρμονίας και του ωραίου. Γιατί προσφέρουν πνευματική απόλαυση. Σήμερα θεωρούνται πολιτιστικό στοιχείο της ανθρωπότητας.

Όσον αφορά τη σχέση των Μαθηματικών με την Τέχνη ή την Επιστήμη γενικότερα, ίσως μια βιαστική ματιά να διέκρινε αγεφύρωτο χάσμα. Τα Μαθηματικά χαρακτηρίζονται από την αντικειμενικότητα και απευθύνονται στη λογική, ενώ η Τέχνη από το στοιχείο της υποκειμενικότητας και απευθύνεται κυρίως στο θυμικό.

Είναι πράγματι έτσι όμως; Αντί να καταθέσουμε την προσωπική μας άποψη, ας καταφύγουμε στην απάντηση που έχει δώσει ο Αϊνστάιν στο σχετικό ερώτημα. Λέει λοιπόν: «Εκεί που  ο κόσμος παύει να είναι  η σκηνή για τις προσωπικές ελπίδες και επιθυμίες, εκεί που εμείς, σαν ελεύθερα όντα, τον παρατηρούμε µε απορία, αναρωτιόμαστε για αυτόν και μελετάμε, εκεί είναι η είσοδος στο βασίλειο της Τέχνης και της Επιστήμης.

Εάν μεταφράσουμε αυτό που νιώσαμε και παρατηρήσαμε µε τη γλώσσα της λογικής, τότε κάνουμε επιστήμη, αν το δείξουμε µε μορφές των οποίων οι σχέσεις δεν είναι προσιτές στην  ενσυνείδητη  σκέψη  αλλά  αναγνωρίζονται  µε  τη  διαίσθηση  ως  μεστές  νοήματος τότε  κάνουμε  Τέχνη.  Το  κοινό  στοιχείο  για  την  Τέχνη  και  την  Επιστήμη  είναι  η αφοσίωση σε κάτι που υπερβαίνει το προσωπικό, που κείται πέρα από την περιοχή της αυθαιρεσίας».

Μια καλή μέθοδος για να εξετάσουμε το θέμα μας είναι να προσπαθήσουμε να κάνουμε μια συγκριτική αναδρομή στην ιστορική εξέλιξη Τέχνης και Μαθηματικών όπου διαθέτουμε ιστορικά στοιχεία.

Τα Μαθηματικά και η Τέχνη όπως εύστοχα παρατηρεί η Χριστίνα Φίλη φαίνονται σαν οι δυο ράγες του ίδιου τραίνου με το οποίο κινείται και γράφει την ιστορία του το ανθρώπινο πνεύμα και δεν είναι τυχαίο που όταν ασχολούμαστε με τη μελέτη ενός αρχαίου πολιτισμού το πρώτο που διερευνούμε είναι κατά πόσο ανέπτυξε τις τέχνες και τα γράμματα.

Η γεωμετρική περίοδο της αρχαίας ελληνικής τέχνης, η κλασσική αρχαιότητα με τα έργα του Φειδία, ο Πυθαγόρας και οι αρμονικές του αναλογίες στη μουσική, η Χρυσή Τομή και η ακολουθία του Fibonacci, τα αραβουργήματα, η προοπτική στους πίνακες του Ραφαήλ και του Λεονάρντο, τα έργα των Αλμπέρτι και Ντίρερ, το μπαρόκ και το ροκοκό, το έργο του Πικάσο, του Νταλί, των Μάλεβιτς, Καντίσκι και Μοντριάν, η αντίληψη της Τέχνης από τη σχολή Μπαουχάουζ, το έργο των Βαζαρέλι και Έσερ, τα φράκταλς είναι μερικά σημεία ορόσημα που επιβεβαιώνουν τους στενούς δεσμούς μαθηματικών και Τέχνης.

Στον διάλογο Κρατύλο ο Πλάτων λέει ότι το ον άνθρωπος ονομάζεται  έτσι διότι σημαίνει «αναθρώ α ώποπα» δηλαδή αναστοχάζομαι σε αυτά που είδα. Και ο άνθρωπος αναστοχάζεται με το Μαθηματικό Λόγο και την Τέχνη. Η Τέχνη λοιπόν είναι ένα από τα δύο βασικά γνωρίσματα που τον διακρίνουν. Δεν είναι ένα εργαλείο γνώσης της αλήθειας, αλλά πολλές φορές πλησιάζει υπερβατικά την αλήθεια και γιαυτό έχει τη δική της γοητεία.

Σίγουρα είναι ένα μέσο στοχασμού και ένα ισχυρό βοήθημα στο ταξίδι από το αισθητό στο νοητό, ένα ταξίδι που όμως γίνεται κυρίως με τα Μαθηματικά.

Βάση των Μαθηματικών τα σχήματα και οι αριθμοί. Σήμερα με τους μονοψήφιους, όπως τους ξέρουμε, μπορούμε να γράφουμε άλλους, ακόμα και αν δεν μπορούμε να τους περιγράψουμε με λόγια. Μπορούμε να κάνουμε σχετικά εύκολα υπολογισμούς με τη μορφή που έχουν οι αριθμοί, πράγμα καθόλου εύκολο πριν. Δηλαδή δεν τους χρησιμοποιούμε μόνο για να αναπαραστήσουμε μεγέθη, αλλά για να ορίσουμε νέες αριθμητικές οντότητες και σχέσεις, στην πιο απλή μορφή με τις τέσσερεις πράξεις.

Πάρα πολλές οι χρήσεις των αριθμών μέχρι σήμερα. Ο μαθηματικός Ιωάννης Παλαμάς μας προτείνει με το εικαστικό του έργο και άλλη μια: τους αριθμούς ως δομικά στοιχεία των εικαστικών του προτάσεων.

Το έργο του εκπέμπει αισιοδοξία τόσο στις ονειρικές μορφές και τα σχήματα, όσο και στα χρώματα που επιλέγει για να εκφραστεί. Άποψή μας είναι ότι η ποιότητα του έργου του δεν οφείλεται μόνο στα δομικά στοιχεία, τις εικόνες των αριθμών, που αξιοποιεί. Αυτό ίσως να αποτελεί μια πρόκληση στη φαντασία του ως δημιουργού και σίγουρα μια αφορμή για να ταξιδέψει στην αριθμοχώρα του ο παρατηρητής των έργων του. Είναι κυρίως η εκφραστικότητά του που κάνει το έργο του σπουδαίο. Τους αριθμούς ο Παλαμάς χρησιμοποιεί για να ορίσει μια νέα πράξη, πέρα από τις γνωστές: την επικοινωνία με το κοινό του. Την αφορμή για να το απογειώσει σε ένα ταξείδι στο όνειρο. Στην Αριθμοχώρα των θαυμάτων του.

Ο Ιωάννης Παλαμάς γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου τελείωσε Δημοτικό και εξατάξιο Γυμνάσιο. Σπούδασε Μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και ολοκλήρωσε στο Τμήμα Πλαστικών Τεχνών του Πανεπιστημίου Paris VIII το μεταπτυχιακό στο Τμήμα Τέχνης και Τεχνολογίας, με εξειδίκευση στην Ολογραφική Εικόνα.

Τα έργα του (εικαστικά, βίντεο, video art, ταινίες μικρού μήκους, ολογραφήματα) έχει εκθέσει κατά καιρούς σε πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις. Έχει επίσης συμμετάσχει σε πολλά φεστιβάλ, σεμινάρια και συνέδρια.

Σήμερα διδάσκει στην δημόσια Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και ζει στη Σητεία.

Την Τετάρτη 11 Νοεμβρίου, στις 20.00, στην Πινακοθήκη του Δήμου Αγίου Νικολάου θα γίνουν τα εγκαίνια της έκθεσης έργων του Ι. Παλαμά με τίτλο «Αριθμοχώρα». Στο ίδιο πλαίσιο οι μουσικοί-καθηγητές Μανώλης Κλώντζας, Θωμάς Οικονόμου και Δώρα Μάστακα θα ερμηνεύσουν έργα Σοστακόβιτς, Λένον και Γκέρσουιν. Η είσοδος θα είναι ελεύθερη.

 Ι. Σταμέλος

"Αριθμοχώρα" - Έκθεση ζωγραφικής

Οι γονείς των μαθητών

Συμβουλευτική Ομιλία

Πριν από την παραλαβή των βαθμών του δεύτερου τριμήνου στο 1ο Γυμνάσιο Ιεράπετρας. Με αφορμή τους βαθμούς ο Προϊστάμενος της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Νομού Λασιθίου κ. Ιωάννης Σταμέλος πραγματοποίησε στη δημοτική αίθουσα «Μελίνα Μερκούρη» μια ενδιαφέρουσα συμβουλευτική ομιλία.
Τους παριστάμενους χαιρέτισε ο Διευθυντής του σχολείου κ. Θοδωρής Μανουσάκης και τόνισε ότι στόχος είναι να έρθουν μεταξύ τους πιο κοντά γονείς, μαθητές, εκπαιδευτικοί, σχολείο με σκοπό την καλύτερη συνεργασία.
Χαιρετισμό απηύθυνε και ο σχολικός σύμβουλος φυσικής αγωγής κ. Α. Κατσαγκόλης.
Την ομιλία παρακολούθησαν ο Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων κ. Γιώργος Παπαδάκης και ο Πρόεδρος της Σχολικής Επιτροπής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δήμου Ιεράπετρας κ. Ηλίας Νταραράς.
Ο κ. Σταμέλος έθεσε στο επίκεντρο τη συμβουλευτική γονέων και τους αποτελεσματικούς τρόπους και στρατηγικές για την αντιμετώπιση των σχολικών μαθημάτων ώστε η μελέτη να είναι πιο αποδοτική. Αναλύοντας τους άξονες ενημέρωσε για το στάδιο στο οποίο βρίσκονται σήμερα τα σχολεία και για το αν υπάρχουν εκκρεμότητες να αντιμετωπιστούν. Στάθηκε στο ρόλο των συντελεστών - όπως διοίκηση, γονείς εκπαιδευτικοί, ο δήμος, το κράτος - στην εκπαίδευση, στο ποιοτικό σχολείο και τα χαρακτηριστικά του, στο παιδαγωγικό και νομοθετικό πλαίσιο που διέπει τη λειτουργία των γυμνασίων, στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα τα σχολεία στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και ειδικότερα στα ναρκωτικά, στο διαδίκτυο και στον ενδοσχολικό εκφοβισμό και στη βία.
Το ρεπορτάζ οφείλεται στην ΕΙΡΗΝΗ ΛΑΜΠΡΟΥ-ΑΝΔΡΟΥΛΙΔΑΚΗ από την εφημερίδα ΑΝΑΤΟΛΗ.

Ενδοσχολική βία

Διαβάστε, διαβάστε, κάτι θα μείνει

Προτάσεις βιβλίων για δώρα που θα πιάσουν τόπο

Καλή Χρονιά!

• «Σύντομος Ιστορία της Πόλεως Αγίου Νικολάου και των Εκκλησιών αυτής», του π. Ευάγγελου Παχυγιαννάκη
• «Λασίθι, οι άνθρωποι και ο τόπος», του Ιωάννη Ευαγγ. Σταμέλου
• Κρητικά Χρονικά, τόμος ΑΓ’, 2013
• 1^ο Γυμνάσιο Σητείας, η ιστορία του σχολείου
• «Δημήτρης Σαριδάκης (1912-1977)», της Ντενίζ-Χλόης Αλεβίζου
• «Κεντρί, το χωριό των Σταμνάδων», του Γεωργ. Μ. Μανιαδάκη
• «Άγνωστες σελίδες από την Κρητική Βενετοκρατία & Τουρκοκρατία», του Μιχάλη Γεροντή 
• «Ο Κρης Στυλιανός Μ. Παπαδάκης», της Μαρίας Γ. Σεργάκη
• «Το εποπτικό υλικό που χρησιμοποίησα στην Ειδική Αγωγή», του Γεωργ. Μ. Χρονάκη
• «Κρητών Παιδεία», του Μανόλη Μακράκη
•  «Στα χρόνια της νιότης μου», του Εμμανουήλ Φρουδάκη
• «Η πόλη του Ηρακλείου και οι δημοτικοί της άρχοντες, Ιστορικές αναδρομές και διαδρομές», του Δημήτρη Χ. Σάββα
• «Ερωτο-κρι(η)τολογικά», του Μιλτιάδη Εμμ. Παπαδάκη

Πολλαπλή Νοημοσύνη

Εκδήλωση για το διαδίκτυο στην Ιεράπετρα

Εκδήλωση αφιερωμένη στους κινδύνους από την πλοήγηση στο διαδίκτυο

(Ιεράπετρα 22-10-14)

Δείτε σχετικά το δημοσίευμα της εφ. ΑΝΑΤΟΛΗ

Εμμανουήλ Κριαράς

Σε ηλικία 108 ετών εγκατέλειψε τα εγκόσμια την Παρασκευή ο Εμμανουήλ Κριαράς, φιλόλογος Καθηγητής, μια από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες των γραμμάτων στη χώρα μας.

Ο εκλιπών γεννήθηκε στις 28 Νοεμβρίου του 1906 στον Πειραιά από οικογένεια κρητικής καταγωγής, ενώ τα πρώτα παιδικά του χρόνια έζησε στη Μήλο. Το 1914 με την οικογένειά του εγκαταστάθηκε στα Χανιά της Κρήτης, όπου και τελείωσε τις γυμνασιακές του σπουδές. Το 1924 ξεκίνησε τις σπουδές του στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1929. Από το 1930 έως το 1950 εργάστηκε στο Μεσαιωνικό Αρχείο της Ακαδημίας Αθηνών, αρχικά ως συνεργάτης και από το 1939 ως διευθυντής. Παράλληλα με την εργασία του στο Μεσαιωνικό Αρχείο συνέχισε τις σπουδές του· το 1930 μετέβη στο Μόναχο με υποτροφία της Ακαδημίας Αθηνών για να ενημερωθεί σε θεωρητικά και τεχνικά ζητήματα της λεξικογραφίας στο περιβάλλον του Thesaurus Linguae Latinae, το 1938-1939 και το 1945-1948, ως διδάκτορας πλέον, για μετεκπαίδευση στο Παρίσι, την πρώτη φορά στη βυζαντινολογία και τη δεύτερη στη συγκριτική γραμματολογία. Πήρε το διδακτορικό του δίπλωμα το 1938 από το Πανεπιστήμιο Αθηνών, με τη διατριβή Μελετήματα περί τας πηγάς του Ερωτοκρίτου. .

Το 1948 ήταν υποψήφιος για την έδρα της νέας ελληνικής φιλολογίας στην Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, την οποία όμως κατέλαβε ο Λίνος Πολίτης. Δύο χρόνια αργότερα, εκλέχτηκε στην θέση του τακτικού καθηγητή της μεσαιωνικής ελληνικής φιλολογίας στο ίδιο Πανεπιστήμιο. Στην Θεσσαλονίκη δίδαξε κυρίως μεσαιωνική φιλολογία, εκτάκτως μεσαιωνική ελληνική ιστορία, νεοελληνική φιλολογία, αλλά και γενική και συγκριτική γραμματολογία, αφού χάρη στις δικές του ενέργειες ιδρύθηκε (το 1965) η πρώτη -και για πολλά χρόνια μοναδική στην Ελλάδα- έκτακτη αυτοτελής έδρα της Γενικής και Συγκριτικής Γραμματολογίας. Το διδακτικό έργο του Εμμανουήλ Κριαρά διακόπηκε βίαια τον Ιανουάριο του 1968, όταν η Χούντα των Συνταγματαρχών αποφάσισε να τον απολύσει για τα δημοκρατικά του φρονήματα . Η απόλυσή του από το Πανεπιστήμιο τον έστρεψε με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα στη σύνταξη του ''Λεξικού της μεσαιωνικής ελληνικής δημώδους γραμματείας (1100-1669)'' (την απόφαση για τη συγκρότησή του είχε ήδη πάρει το 1956), ενώ από τότε μέχρι το θάνατό του συνέχισε το ερευνητικό και συγγραφικό του έργο. Η σύζυγός του, καθηγήτρια της ψυχοτεχνικής στη Βιομηχανική Σχολή της Θεσσαλονίκης (σημερινό Πανεπιστήμιο Μακεδονίας), Αικατερίνη Στριφτού-Κριαρά, με την οποία είχε παντρευτεί το 1936, απεβίωσε την 1η Μαΐου του 2000.

Υπήρξε πολυγραφότατος: τα Λεξικογραφικά που υπερβαίνουν τις οκτώμισι χιλιάδες σελίδες, τα Γραμματολογικά του περίπου έξι χιλιάδες, τα Σύμμικτα υπερβαίνουν τις τρεις χιλιάδες, έπονται τα Επιστολογραφικά με περίπου χίλιες πεντακόσιες σελίδες, με τελευταία τα καθαρά Γλωσσικά που εγγίζουν τις εννιακόσιες σελίδες.

Έγραψε περισσότερα από 1.000 άρθρα και περίπου 60 βιβλία. Ξεχωρίζουν οι μονογραφίες του για τον Ψυχάρη, τον Σολωμό και τον Παλαμά, οι εκδόσεις των παλαιότερων κειμένων της νεοελληνικής λογοτεχνίας (Πανώριας του Χορτάτση, των θεατρικών του Πέτρου Κατσαΐτη, κ.ά), οι ποικίλες μελέτες του για τον δημοτικισμό και κυρίως οι 14 πρώτοι τόμοι του Λεξικού της μεσαιωνικής ελληνικής δημώδους γραμματείας (1100-1669) που έχει καθιερωθεί διεθνώς ως Λεξικό Κριαρά. Ήταν ίσως η επιτομή του έργου του. Το 1997, για προσωπικούς λόγους, ο Ε. Κριαράς εγκατέλειψε το μεσαιωνικό λεξικό του, παραδίδοντας το σχετικό λεξικογραφικό του αρχείο στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας της Θεσσαλονίκης. Το Κέντρο συνεχίζει την επεξεργασία του αρχείου και έχει εκδώσει τον 15ο (2006), 16ο (2008) και 17ο (2011) τόμο του Λεξικού, καθώς και δίτομη επιτομή των πρώτων 14 τόμων (με την επιμέλεια Ι. Ν. Καζάζη και Τ. Α. Καραναστάση), η οποία είναι διαθέσιμη στο διαδίκτυο. Στο λεξικογραφικό χώρο ανήκει και η σύνταξη από τον Ε. Κριαρά του Λεξικού της σύγχρονης ελληνικής δημοτικής γλώσσας, γραπτής και προφορικής το 1995 που εξέδωσε η Εκδοτική Αθηνών.

Παρά το πολυσχιδές επιστημονικό του έργο ο Κριαράς δεν υπήρξε «επιστήμονας του εργαστηρίου». Όπως δήλωνε σε συνέντευξή του στην Ο. Αντωνοπούλου το 2002: «Ο επιστήμονας δεν πρέπει να μένει μόνο στο εργαστήριο. Βέβαια το εργαστήριο χρειάζεται, διότι αλλιώς εργασία δε θα υπάρξει. Αλλά δε φτάνει αυτό. Εκείνος που έχει συνείδηση των καθηκόντων του των πνευματικών, πρέπει όσο γίνεται να εκλαϊκεύει την επιστήμη του. Αυτό επιδίωξα γενικότερα στη ζωή μου, αλλά κυρίως μετά το '74, όταν αποκαταστάθηκε η Δημοκρατία στον τόπο μας. Ο επιστήμονας πρέπει να είναι και ερευνητής και δάσκαλος, εκλαϊκευτής». 

Ο Κριαράς υπήρξε πιστός της δημοτικιστικής ιδεολογίας από τα μαθητικά του χρόνια, συγκεκριμένα από το 1923, και αγωνίστηκε με όλα τα μέσα που διέθετε για τα γλωσσικά του πιστεύω. Σημαντική ήταν η συνεισφορά του τόσο στην αναγνώριση της δημοτικής ως επίσημης γλώσσας του ελληνικού κράτους όσο και στην καθιέρωση του μονοτονικού συστήματος γραφής. Είναι γνωστό ότι με το νόμο 309/23.1.76 η κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή με υπουργό παιδείας το Γεώργιο Ράλλη αποφάσισε την αναγνώριση της δημοτικής στο χώρο της παιδείας και της δημόσιας διοίκησης. Τότε δόθηκε στη σχολική χρήση ανασυγκροτημένη γραμματική της δημοτικής γλώσσας με βάση τη Νεοελληνική Γραμματική του Μανόλη Τριανταφυλλίδη. Η Γραμματική του Τριανταφυλλίδη, τυπωμένη το 1941, για να χρησιμεύσει στην εκπαίδευση χρειαζόταν συντόμευση και κάποια προσαρμογή στην εκπαιδευτική και γλωσσική πραγματικότητα. Το έργο αυτό ανέλαβε ειδική επιτροπή της οποίας μέλος υπήρξε και ο Κριαράς. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1981-1982, η κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου πήρε δύο συμπληρωματικές αποφάσεις: πρώτον, να συντάσσονται οι νόμοι στη δημοτική γλώσσα και να μεταγραφούν οι σημαντικότεροι δικαστικοί κώδικες στη δημοτική και, δεύτερον, να καθιερωθεί το μονοτονικό σύστημα γραφής. Ο Κριαράς ήταν ο πρόεδρος της εικοσαμελούς επιτροπής που ανέλαβε και έφερε εις πέρας το δύσκολο έργο της μεταγραφής των δικαστικών κωδίκων και επίσης πρόεδρος της επιτροπής που εισηγήθηκε το είδος του μονοτονικού που επρόκειτο να εφαρμοστεί. Στα χρόνια που έχουν μεσολαβήσει από την καθιέρωση της δημοτικής μέχρι το θάνατό του, ο Κριαράς συνέχιζε να υπερασπίζεται τη δημοτική γλώσσα. Αρθρογραφούσε συχνά, προσπαθώντας να αντιμετωπίσει επιμέρους δυσκολίες στη χρήση της γλώσσας και προτείνοντας λύσεις. Παράλληλα, προσπαθούσε να διαφωτίσει και το πλατύ κοινό για επιμέρους γλωσσικά ζητήματα μέσα από τηλεοπτικές εκπομπές (Τα πεντάλεπτα στην ΕΡΤ από το 1985 έως το 1987).

Η πολύπλευρη προσφορά του καθηγητή Κριαρά τόσο στην επιστήμη όσο και ευρύτερα στο ελληνικό έθνος είναι από καιρό αναγνωρισμένη και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Η Ελληνική Δημοκρατία του είχε απονείμει κατά καιρούς τα παράσημα του Σταυρού των Ταξιαρχών του Τάγματος του Φοίνικος (δις), του Σταυρού των Ταξιαρχών του Τάγματος Γεωργίου Α΄ και του Ταξιάρχη του Τάγματος Τιμής. Η Γαλλία του απένειμε το παράσημο του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής και η Ιταλία το παράσημο του Ταξιάρχη επί τιμή της Ιταλικής Δημοκρατίας. Το 1977 για το συνολικό επιστημονικό του έργο του απονεμήθηκε στη Βιέννη από το γερμανικό Alfred Toepfler Stiftung το σημαντικό Βραβείο Herder, ενώ έργα του έχουν κατά καιρούς τιμηθεί με τα βραβεία Zappas της Γαλλίας (το διδακτορικό του), Γουλανδρή (η μονογραφία του για το Σολωμό), Γεωργίου Φωτεινού της Ακαδημίας Αθηνών (η έκδοση της Πανώριας), κ.ά. 

Ο Κριαράς ήταν, μεταξύ πολλών άλλων, επίτιμος πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Γενικής και Συγκριτικής Γραμματολογίας, της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων, επίτιμο μέλος του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας και του Σικελικού Ινστιτούτου Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών. Παράλληλα, ήταν αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και ξένος εταίρος της Ακαδημίας Arcadia της Ρώμης και της Ακαδημίας του Παλέρμου. Το 2006, με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννησή του, τιμήθηκε από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης με την ανώτατη τιμητική του διάκριση, το Χρυσό Αριστοτέλη, ενώ την ίδια χρονιά αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας του Τμήματος Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Οι μάχες στα Βατερλώ κερδίζονται στα γήπεδα του Ίτον

(Με αφορμή τη βράβευση των μαθητών που διακρίθηκαν στους διαγωνισμούς της Μαθηματικής Εταιρείας 2013-2014 στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου)

Ο κόσμος θα ήταν ασφαλώς καλύτερος αν υπήρχε δικαιότερη κατανομή αγαθών, ισότητα, κοινωνική δικαιοσύνη, ελευθερία. Αν δεν υπήρχαν καταχρήσεις, απληστία, εγκλήματα και αρρώστιες. Ο κόσμος αυτός ο ιδανικός, όμως, δεν υπάρχει. «Τ’ αγαθά κόποις κτώνται», διαπίστωσαν πολλούς αιώνες πριν οι σοφοί μας πρόγονοι. Τα καλά κατακτώνται και δεν παραχωρούνται.

Από τότε που ο Γαλιλαίος διατύπωσε την περίφημη ρήση του «μετρήστε ότι είναι μετρήσιμο και ότι δεν είναι κάντε το μετρήσιμο και μετρήστε το» έχουμε βαλθεί να εφευρίσκουμε εξισώσεις. Ο τέλειος γάμος έχει την εξίσωσή του, η ευτυχία τη δική της.

Το ότι το μαθηματικό λεξιλόγιο αποτελεί πολιτιστικό αγαθό και μέρος της παγκόσμιας κουλτούρας δεν είναι καινούργια ανακάλυψη. Εκτός από την άλγεβρα η ευτυχία προσεγγίζεται και με γεωμετρικούς όρους. Κατά έναν ορισμό, λοιπόν, η ευτυχία ορίζεται ως η απόσταση μεταξύ επιθυμητού και εφικτού. Όσο μικραίνει αυτή τόσο πιο ευτυχισμένοι νοιώθουμε. Οι θεωρίες «μεγίστου-ελαχίστου» που ασυνείδητα εφαρμόζονται από τις ανατολικές φιλοσοφίες προτείνουν για τη μεγιστοποίηση της ευτυχίας την  ελαχιστοποίηση των επιθυμιών. Η δυτική φιλοσοφία, όμως, που έχει τις ρίζες της στην αρχαία Ελλάδα, κοιτάζει προς την αντίθετη κατεύθυνση: «συν Αθηνά και χείρα κίνα» προτρέπει. Για να πετύχεις το βέλτιστο οργανώσου και μεθόδευσε τις δράσεις σου.

Η λέξη κλειδί: Παιδεία. Όλα είναι θέμα Παιδείας, όπως έλεγε μέχρι πρότινος και το ομώνυμο υπουργείο στο λογότυπό του.  

«Η ευημερία της Αμερικής δεν ήταν ποτέ αποτέλεσμα τόσο του τρόπου με τον οποίο συσσωρεύουμε τον πλούτο, όσο του τρόπου με τον οποίο εκπαιδεύουμε τα παιδιά μας», απεφάνθη πρόσφατα ο πρόεδρος Ομπάμα.

Ο λόγος που ο Πλάτων, στην Πολιτεία του, θέτει την εκπαίδευση στο κέντρο του πολιτικού προβληματισμού δεν είναι η ανάγκη να γίνει ο λαός κοινωνός αυτού του αγαθού, αλλά να γίνουν ενάρετοι οι κυβερνώντες. Και όταν ο Πλάτων μιλάει για εκπαίδευση στα βασικά μαθήματα περιλαμβάνει αριθμητική, γεωμετρία, στερεομετρία και αστρονομία.

Είναι πολύ σημαντικό και θα πρέπει να το εμπεδώσουμε -κυρίως στην παρούσα συγκυρία- ότι οι μάχες στα Βατερλώ κερδίζονται στα γήπεδα του Ίτον, κατά την εύστοχη παρατήρηση που αποδίδεται στον δούκα του Ουέλιγκτον. Η έκβαση δηλαδή των κρίσιμων μαχών προετοιμάζεται από τα κράτη στους χώρους των πανεπιστημίων τους. Των σχολείων τους κατ’ επέκτασιν.

Οι μαθητές μας σήμερα ζουν στην πιο έντονη, γεμάτη από ερεθίσματα, περίοδο στην ιστορία της γης. Πολιορκούνται με πληροφορίες και κελεύσματα από όλες τις πλατφόρμες. Από υπολογιστές, Iphones, διαφημιστικές πινακίδες και από εκατοντάδες τηλεοπτικά κανάλια. Και εμείς στην τάξη συχνά τα τιμωρούμε επειδή αφαιρούνται και δεν συγκεντρώνονται. Από τι; Από τα βαρετά πράγματα, εν πολλοίς, του σημερινού μας σχολείου. Και δεν είναι αυτό καθόλου άσχετο και με τον τρόπο αξιολόγησης των γνώσεων. Όταν δηλαδή τα αξιολογούμε και τα βαθμολογούμε με βάση την παπαγαλία και την απομνημόνευση. Όταν όλο το σύστημα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης λειτουργεί με ένα ισχυρότατο προσανατολισμό: τις εξετάσεις για την εισαγωγή στις σχολές της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Και εκτός του ότι κατ’ αυτόν τον τρόπο η διαδικασία μάθησης αποστερεί τη χαρά που θα έπρεπε να προσφέρει η ανακάλυψη της γνώσης, η συγκλίνουσα σκέψη, που επιβάλλουν οι μέθοδοι, τα αναλυτικά προγράμματα και ο τρόπος αξιολόγησης εκμηδενίζουν και τη δημιουργικότητα των μαθητών.

Το 98% των παιδιών του νηπιαγωγείου έχουν αποκλίνουσα σκέψη λένε οι έρευνες. Όταν επανεξέτασαν αυτά τα παιδιά μετά από 10 χρόνια και ενώ είχαν πάει στο σχολείο η αποκλίνουσα σκέψη έχει μειωθεί στο 13-15% .

Τα αποτελέσματα αυτά κατά την άποψή μας δείχνουν δυο πράγματα. Το πρώτο ότι έχουμε όλοι την δημιουργική ικανότητα και το δεύτερο ότι αυτή με το σχολείο, κυρίως, φθίνει. Πολλά συνέβησαν στα παιδιά καθώς μεγάλωναν και κυρίως ότι εκπαιδεύτηκαν. Ξόδεψαν 10 χρόνια στο σχολείο να τους λένε ότι υπάρχει μια μόνο λύση, η οποία βρίσκεται στο πίσω μέρος του βιβλίου. Και να μην την κοιτάξουν. Και να μην αντιγράψουν, γιατί αυτό είναι πράξη ανεπίτρεπτη, είναι ζαβολιά, θα λέγαμε.

Οι αλλαγές που εισάγει στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση το «Νέο Σχολείο» (Γυμνάσιο και Λύκειο) μένει να αποδειχθεί στην πράξη αν κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση και αν τελικά θα επιφέρουν τα προσδοκώμενα αποτελέσματα.

Τα μαθηματικά είναι κατά την άποψή μου το σπουδαιότερο από τα μαθήματα, που συμβάλλουν στην αποκλίνουσα σκέψη. Το μάθημα στα σχολεία, που καλλιεργεί τη φαντασία, την πρωτοτυπία και τη φρεσκάδα στους συλλογισμούς. Το βλέπουμε συχνά στις απαντήσεις των μαθητών μας με την πρωτοτυπία και τα ευχάριστα ξαφνιάσματα στις λύσεις των ασκήσεων και των προβλημάτων. Στις απρόβλεπτες παρατηρήσεις. Ιδιαιτέρως δε στους διαγωνισμούς της Μαθηματικής Εταιρείας.

Τα τελευταία χρόνια οι διαγωνισμοί της Μαθηματικής Εταιρείας μας δείχνουν ότι το κατ’ ευφημισμόν ασθενές φύλο έχει καταλάβει και το πάλαι ποτέ ανδροκρατούμενο κάστρο των Μαθηματικών. Οι μαθητές που διακρίνονται στους διαγωνισμούς είναι παιδιά με ενδιαφέροντα και έχουν υψηλές επιδόσεις στο σχολείο τους. Εξασφαλίζουν δε την εισαγωγή τους σε πανεπιστημιακές σχολές που  επιθυμούν, από τις πρώτες προτιμήσεις τους στις σχετικές λίστες.

Έχω τη γνώμη ότι με τα παιδιά, τους μαθητές μας, θα πρέπει να είμαστε ειλικρινείς. Θα πρέπει να τους λέμε όλη την αλήθεια. Όταν θα έρθουν αντιμέτωποι με τη σκληρή πραγματικότητα της ζωής θα πρέπει να γνωρίσουν αυτό που οι Ισπανοί ερευνητές Πετρέλα και Τεζέι ονόμασαν «εξίσωση της μετριότητας». Δηλαδή τον τύπο που βρήκαν και με τον οποίο συνδέουν την πιθανότητα ενός ταλαντούχου να επιτύχει επαγγελματικά και κοινωνικά ως συνάρτηση του ποσοστού των μετρίων σε μια κοινωνία. Και, ακόμα, ότι η καταξίωση προκύπτει από την προσπάθεια. Ο αγώνας είναι αυτός που καταξιώνει τον άνθρωπο, για να θυμηθούμε και τον δικό μας, τον Καζαντζάκη. Πρέπει να τους καλλιεργήσουμε την αισιοδοξία. Ο κόσμος δεν μπορεί να αλλάξει, οι στρεβλώσεις δεν μπορούν να διορθωθούν, χωρίς προσπάθεια. Θα πρέπει να το εμπεδώσουν: Το μόνο μέρος στο οποίο η επιτυχία είναι πιο μπροστά από την προσπάθεια είναι το λεξικό.

Καλή επιτυχία στις προσπάθειές όλων των μαθητών και  θερμά συγχαρητήρια στους μαθητές που διακρίθηκαν στους διαγωνισμούς της Μαθηματικής Εταιρείας. Και επιπλέον στους γονείς και τους καθηγητές τους. Συγχαρητήρια και στους συναδέλφους της Μαθηματικής Εταιρείας για τη διοργάνωση της τελετής βράβευσης, που έγινε την Κυριακή 6 Απριλίου στη Σητεία.

Ιωάννης Ευαγγ. Σταμέλος

Δ/ντης Δ/θμιας Εκπ/σης Λασιθίου

stamelosioa@gmail.com

Εκδήλωση

Εκδήλωση της Δ/νσης Β/θμιας Εκπ/σης Λασιθίου αφιερωμένη στο «Γυμνάσιο Σήμερα»

Η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Λασιθίου, ο Σχολικός Σύμβουλος Φιλολόγων και υπεύθυνος Επιστημονικής Καθοδήγησης στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση Λασιθίου κ. Δημήτρης Βλαχοδήμος καθώς και οι Σύλλογοι Γονέων των τριών Γυμνασίων της πόλης του Αγίου Νικολάου συνδιοργανώνουν εκδήλωση αφιερωμένη στο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΗΜΕΡΑ την Δευτέρα 17 Φεβρουαρίου 2014.

Ομιλητές θα είναι ο Διευθυντής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Λασιθίου κ. Ι. Σταμέλος και ο Σχολικός Σύμβουλος κ. Δ. Βλαχοδήμος.

Τα θέματα που έχουν προγραμματιστεί να συζητηθούν αφορούν το νομικό πλαίσιο που διέπει τη λειτουργία των Γυμνασίων, τις ενέργειες που έχουν γίνει σχετικά με την ομαλή λειτουργία των σχολείων την τρέχουσα σχολική χρονιά, τα σπουδαιότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μαθητές σήμερα στο γυμνάσιο, την ενισχυτική διδασκαλία, τις σχέσεις γονέων με το σχολείο, καλές πρακτικές μελέτης κ.α.

Η εκδήλωση απευθύνεται προς τους γονείς και κηδεμόνες των μαθητών των γυμνασίων και θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του 1^ου Γυμνασίου Αγίου Νικολάου με ώρα έναρξης την 7.00 μμ.

Το Γυμνάσιο σήμερα

Αριστεία

Πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 28 Νοεμβρίου στο Υπουργείο Παιδείας η βράβευση των σχολείων, των καθηγητών και των δασκάλων των οποίων οι εργασίες διακρίθηκαν το σχολικό έτος 2012-2013 στο πλαίσιο του θεσμού «αριστεία και ανάδειξη καλών πρακτικών στα σχολεία της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης».

Το πρόγραμμα αυτό, το οποίο συγχρηματοδοτήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ελληνικό δημόσιο,  έχει ως στόχο την ανάδειξη και επιβράβευση των καινοτόμων παρεμβάσεων των εκπαιδευτικών και τη δημιουργία δικτύου καλών πρακτικών, προκειμένου να αξιοποιηθούν από όλη την εκπαιδευτική κοινότητα.

Στο αποθετήριο καλών πρακτικών της πληροφοριακής πύλης του προγράμματος (http://excellence.sch.gr) υπάρχουν διαθέσιμες όλες οι προτάσεις που έχουν βραβευθεί ανά έτος εφαρμογής του θεσμού, για κάθε ενδιαφερόμενο.

Στα τρία χρόνια εφαρμογής του θεσμού (2010-11, 2011-12 και 2012-13) υποβλήθηκαν 2.048 εργασίες προς αξιολόγηση από 3.800 εκπαιδευτικούς. Από τις προτάσεις αυτές βραβεύθηκαν οι 309 και αφορούσαν όλες τις ειδικότητες. Η αξιολόγηση της κάθε πρότασης γινόταν από δυο έμπειρους και ειδικά καταρτισμένους εκπαιδευτικούς κατά το πρότυπο των Πανελλαδικών Εξετάσεων.

Στην αίθουσα της βράβευσης στο υπουργείο, την Παρασκευή, εκτέθηκαν οι αφίσες και μια συνοπτική περιγραφή των φετινών βραβευμένων έργων.

Αντικρίζοντας κανείς τα αναρτημένα πόστερ, εύκολα αντιλαμβανόταν την έντονη δημιουργικότητα, την ανάληψη πρωτοβουλιών, την αξιοποίηση της φαντασίας και τη διάθεση των εκπαιδευτικών να συμμετάσχουν στη διαδικασία αυτή κυρίως για το όφελος των μαθητών τους, παρά τις γνωστές και σοβαρότατες αντιξοότητες που αντιμετωπίζουν και αυτοί ως ιδιαίτερος κλάδος. Ήταν εμφανής η αγωνία τους να βελτιώσουν το εργασιακό τους περιβάλλον και την συνακόλουθη εκπαιδευτική πράξη.

Από τα σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης του νομού μας βραβεύτηκε με το θέμα «Προς την Ιθάκη…» (“Vers Ithaque …”) το Γυμνάσιο Χανδρά σε σύμπραξη με το Μουσικό Γυμνάσιο Πειραιά, με το Βραβείο Πανελλήνιου Διαγωνισμού Γαλλοφωνίας και οι καθηγήτριες που το συντόνισαν Κυριακή Λέκκα και Άννι Τερζιάν.

Η καινοτόμος δράση του προγράμματος αυτού  βασίστηκε στη συνεργασία των δυο σχολείων για τη δημιουργία ενός βίντεο στο μάθημα των Γαλλικών, το οποίο σχετιζόταν με το ομηρικό έπος της Οδύσσειας. Οι μαθητές του Μουσικού Σχολείου Πειραιά έβαλαν τον στίχο, τη μουσική και τα τραγούδια και οι μαθητές του Γυμνασίου Χανδρά πρόσθεσαν τα τοπία και τις μαντινάδες τους σ’ αυτό το κοινό ταξίδι «Προς την Ιθάκη».

Αξίζουν συγχαρητήρια στους συντελεστές που τίμησαν και τον τόπο τους, εν προκειμένω το Χανδρά και το γυμνάσιο, την κ. Τερζιάν, τον Δ/ντη του σχολείου κ. Χατζάκη και τους μαθητές που έλαβαν μέρος. Ευχόμαστε η προσπάθειά τους να έχει και συνέχεια και να βρει και άλλους μιμητές στο νομό μας.

Ι.Σταμέλος

Με το μυαλό στα πόδια

[Κατίδη] «Στα είκοσι μόλις χρόνια σου, σήκωσες στις πλάτες όλο το βάρος της άγνοιας ενός μεγάλου (δυστυχώς) τμήματος του λαού μας. Της νεολαίας που αναστενάζει στις κερκίδες των γηπέδων, αγνοώντας τι σημαίνει φασισμός. Των συνομηλίκων σου που γνωρίζουν την τελευταία λεπτομέρεια για το dancing with the stars αλλά αγνοούν τη χυδαιότητα ενός τέτοιου συμβολισμού. Των νεοελλήνων οι οποίοι έβαλαν ένα φιλοναζιστικό κόμμα στο ελληνικό κοινοβούλιο, προκειμένου να εκδικηθούν το πολιτικό σύστημα, αδιαφορώντας για τις συνέπειες. …»

Γράφει μεταξύ άλλων ο Μ. Τριανταφυλλόπουλος για την απερίσκεπτη χειρονομία του ποδοσφαιριστή της ΑΕΚ στη zougla επισημαίνοντας σωστά το έλλειμμα παιδείας και την παρακμή που χαρακτηρίζει τη δημόσια εικόνα στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια.

Υπάρχει βέβαια και μια άλλη πολύ ενδιαφέρουσα διάσταση που θέλει τον ποδοσφαιριστή θύμα. Τι θύμα; Της απαγόρευσης να πηγαίνουν στο γήπεδο οι οπαδοί της φιλοξενούμενης ομάδας.

Υποστηρίζεται σχετικά πως αν οι οπαδοί της Βέροιας ήταν στις κερκίδες του ΟΑΚΑ, ο Κατίδης δεν θα έκανε ναζιστικό χαιρετισμό αλλά θα πήγαινε προς την κερκίδα με τους οπαδούς της Βέροιας και θα τους έκανε άσεμνες χειρονομίες, οπότε θα ήταν κύριος και κανείς δεν θα μπορούσε να τον κατηγορήσει για απαράδεκτη συμπεριφορά.

[ Δείτε σχετικά στο σύνδεσμο εδώ ]

Αφιέρωμα στον Δάσκαλο

Η Ιστορικής-Λαογραφική Εταιρείας Ν. Λασιθίου και το περιοδικό «Αμάλθεια», με αφορμή την εορτή των Τριών Ιεραρχών, διοργανώνουν τη Δευτέρα 28 Ιανουαρίου εκδήλωση η οποία θα είναι αφιερωμένη στον Δάσκαλο και την Παιδεία.

Στις προθέσεις μας είναι να πραγματοποιηθεί μια εκδήλωση αναστοχασμού και απόδοσης φόρου τιμής στον Δάσκαλο οποιασδήποτε βαθμίδας, στον οποίο οφείλουμε τα θεμέλια της προσωπικότητάς μας.

Η εκδήλωση θα είναι διαρθρωμένη σε τέσσερα μέρη. Στο πρώτο θα γίνει μια αναφορά στην θρησκευτική εορτής των Τριών Ιεραρχών και στο πως αυτή καθιερώθηκε ως εορτή των δασκάλων και της παιδείας.

Στο δεύτερο μέρος θα γίνει μια προσπάθεια να σκιαγραφηθεί το προφίλ του καλού δασκάλου. Ειδικότερα θα παρουσιαστεί ο ρόλος της Παιδείας στο πλαίσιο των κοινωνικών θεσμών, η θέση του δασκάλου και ο ρόλος του στο εκπαιδευτικό οικοδόμημα καθώς και η υπόστασή του, ως λειτουργού, και το ήθος που θα πρέπει να τον χαρακτηρίζει.

Θα γίνει προσπάθεια, ακόμα, να διερευνηθούν μερικά χρήσιμα ερωτήματα, όπως το αν ο καλός δάσκαλος είναι άμεσα αναγνωρίσιμος, πως τον βλέπουν οι μαθητές, ποιος είναι ο απαιτούμενος χρόνος για να αναδειχθεί η μορφή του, πόσο συμβάλλει στη μελλοντική ζωή των μαθητών του, ποιες είναι οι κρίσιμες τάξεις για τους μαθητές, πως σχετίζεται με το μελλοντικό εισόδημά τους, ποια μπορούν να θεωρηθούν κρίσιμα χαρακτηριστικά για τη μορφή του, ποια είναι τα σύγχρονα προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει, πότε δικαιώνεται κ.α.

Στο τρίτο μέρος σύντομα νάκλια, διηγήματα και χρονογραφικού στυλ κείμενα των συναδέλφων Μ. Φασουλάκη, Α. Μπλαζογιαννάκη, Α. Ρουμπελάκη, Έ. Μπουκουβάλα-Κλώντζα και του Στ. Κουρουπάκη,  θα συνδέσουν τα μικρά αφιερώματα στις μορφές σημαντικών Δασκάλων από την περιοχή του Αγίου Νικολάου, τα οποία θα παρουσιάσουν οι κκ Λ. Κλώντζας, Ι. Σταμέλος, Εμμ. Πιθαρούλης, Μ. Κακουλάκης και Μ. Καρτέρη-Σιγανού.

Οι εκλεκτοί ομιλητές θα κάνουν ειδική αναφορά στους αείμνηστους Καθηγητές και Δασκάλους: Ιωάννη Επιτροπάκη, Γιώργο Μπία, Δημήτριο Αμαριωτάκη, Ανδρέα Λογκάκη, Εμμανουήλ Ταβλά, Ιωάννη Λουκαράκη και Ευστάθιο Χαλκιαδάκη.

Στο τέταρτο μέρος η «Αυτοσχέδιος χορωδία» με τους συναδέλφους μουσικούς Μανώλη Κλώντζα, Βασίλη Τράνακα, Γιάννα Παπαδάκη, Πάτρα Φαρσάρη και τη μαθήτρια Αιμιλία Βασιλείου θα ερμηνεύσουν μερικά τραγούδια αφιερωμένα στον Δάσκαλο και στους μαθητές.

Αν υπάρξει ενδιαφέρον θα δοθεί ο λόγος για σύντομες παρεμβάσεις.

 Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο χώρο του Επιμελητηρίου Λασιθίου με ώρα έναρξης 19.00 και είσοδο ελεύθερη.

Για την Ι.Λ.Ε.Ν. Λασιθίου

Ο Πρόεδρος

Ι. Σταμέλος