14ο Διαδικτυακό Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Χαλκίδας

 

Στον αστερισμό της πρωτόγνωρης για εμάς πανδημίας εκτός από τον χώρο της οικονομίας και των επιχειρήσεων που έχει πάθει μεγάλη ζημιά και ο χώρος του πολιτισμού έχει επίσης υποστεί τεράστιο πλήγμα. Η απαγόρευση των συγκεντρώσεων έχει ως αποτέλεσμα το κλείσιμο των θεάτρων και των κινηματογράφων, όπως και τη ματαίωση των συναυλιών και των άλλων συναφών εκδηλώσεων.

Οι έχοντες την ευθύνη των πολιτιστικών και της παιδείας προσπαθούν με κάθε τρόπο να βρουν εναλλακτικούς τρόπους επικοινωνίας, θεραπευτικής Τέχνης, και διάδοσης πολιτιστικών αγαθών. Στο πλαίσιο αυτό είχαμε για παράδειγμα τη μεγάλη τύχη να απολαύσουμε τον υπέροχο εβδομηνταπεντάρη πλέον Σαββόπουλο, το Σάββατο στο Mega, σε αυτή τη μοναδική τηλεοπτική συναυλία. Να πάρουμε εν τέλει μια καλή ανάσα. Να ρίξουμε και λίγο φως στις μαυρισμένες μας ψυχές, δικαιώνοντας έτσι και τον Τσόρτσιλ όταν υποστήριζε πως «αν δεν πολεμήσαμε για τον πολιτισμό, τότε γιατί πολεμήσαμε;»

Εκτός των άλλων λοιπόν και τα φεστιβάλ κινηματογράφου εφέτος γίνονται μέσω πλατφόρμας διαδικτυακά. Το καλοκαίρι πρώτα το Φεστιβάλ Ιεράπετρας, το Φεστιβάλ Δράμας αργότερα και από 24 μέχρι και 29 Νοεμβρίου σε μια διαδικτυακή πλατφόρμα (www.docfest.gr/)  παρουσιάζει 90 ντοκιμαντέρ στο 14^ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Χαλκίδας.

Πιστό, όπως υποστηρίζει αυτό το τελευταίο, «στην προσπάθεια συμβολής και στήριξης της εγχώριας κινηματογραφίας ... των ανεξάρτητων δημιουργών, οι οποίοι με όχημα την διεισδυτική ματιά τους ρίχνουν φως στις σκιές του σύγχρονου κόσμου».

Από την Τρίτη λοιπόν 24 Νοεμβρίου μια σειρά εκδηλώσεων (masterclass, κινηματογραφικό εργαστήριο, παρουσιάσεις βιβλίων, εκθέσεις κ.ά.) μαζί με τις ταινίες, τα αφιερώματα στον Τσέχικο Κινηματογράφο, στη νεανική δημιουργία και τα ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ, όπως και τις άλλες παράλληλες εκδηλώσεις οι ενδιαφερόμενοι μπορούν με μια απλή εγγραφή στην πλατφόρμα να μπαίνουν και να τις παρακολουθούν.

Η κάθε ταινία συνοδεύεται και από μια τρίλεπτη συνέντευξη του δημιουργού της.

Μεταξύ των ντοκιμαντέρ μικρού μήκους προβάλλεται (Πανόραμα) και η  εννιάλεπτη ταινία μας «Η καρέκλα του Παλαιοπωλείου».

Η πρόσβαση είναι απλούστατη και δεν απαιτεί καμία απολύτως υποχρέωση για τους χρήστες. Στον καιρό του υποχρεωτικού εγκλεισμού, είναι κατά την άποψή μας μια καλή ευκαιρία για ενδιαφέρουσες οπτικές και αποτοξίνωση από τα πολλά τηλεοπτικά σκουπίδια.

Ι. Σταμ.

Αποχαιρετισμός στον Maurice Born

Ήτανε καλοκαίρι του 2011. Το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Νεάπολης, που υπήρχε τότε, είχε οργανώσει μια εκπαιδευτική επίσκεψη στη Σπιναλόγκα. Την ξενάγηση είχε αναλάβει η Καθηγήτρια του ΑΠΘ Μαρία Αρακαδάκη.

Θαυμάσια, εμπεριστατωμένη και λεπτομερής η ξενάγηση της κας Αρακαδάκη τόσο για την ιστορία του μνημείου όσο και για τη λειτουργία  του λεπροκομείου. Θυμάμαι ακόμα εκεί τις συχνές παρεμβάσεις του Maurice Born, με την επιβλητική φυσιογνωμία. Κυρίως αναφέρονταν στις συνθήκες ζωής των λεπρών κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού τους εκεί.

Δεν τον ήξερα. Είχα μια κάμερα μαζί μου και την έμπνευση να καταγράψω τα όσα μας έλεγαν στην περιήγηση. Το 2017 χρησιμοποίησα το υλικό αυτό ως βάση για να μοντάρω ένα ντοκιμαντέρ 55 λεπτών με θέμα τη Σπιναλόγκα

Είχα ρωτήσει στο τέλος της ξενάγησης την κα Αρακαδάκη για τον κύριο που έκανε τις παρεμβάσεις. «Δεν ξέρετε τον κ. Born;» μου είχε απάντησε. «Θα σας συστήσω. Είναι πολύ ενδιαφέρουσα προσωπικότητα». Με σύστησε. Το ίδιο βράδυ κανονίσαμε και βρεθήκαμε στον κήπο της Νεάπολης οι τρεις μας. Με εντυπωσίασαν τα όσα έμαθα για τον ίδιο, τα ενδιαφέροντά του και τις άλλες του δραστηριότητες. Με εντυπωσίασε και η ευγενική του συμπεριφορά. Ο τεκμηριωμένος λόγος του. Η βαθειά γνώση του για τα θέματα που συζητούσε. Η συνειδητή στάση για τις επιλογές του. Θυμάμαι για παράδειγμα ότι μου είχε πει πως δεν χρησιμοποιούσε από επιλογή το Office της Microsoft αλλά το Open Office και άλλα πολλά.

Με είχε εντυπωσιάσει ιδιαίτερα η στάση ζωής του, να την αφιερώσει δηλαδή στα θέματα του κοινωνικού αποκλεισμού για τα οποία υπήρξε ένας από τους πιο ειδικούς στον κόσμο.

Του ζήτησα να κάνουμε μια συνέντευξη για την ΑΜΑΛΘΕΙΑ. Δέχτηκε με χαρά. Συζητήσαμε για τον ίδιο, τη ζωή του στη Γαλλία και την Ελβετία, για το διάστημα που έζησε στην Πλάκα, για τον κοινωνικό αποκλεισμό, τον Επαμεινώντα Ρεμουντάκη, την ταινία που είχε κάνει με τον Πολέ (έχει γράψει το σενάριο) για τη ζωή των λεπρών στη Σπιναλόγκα και άλλα.

Κλείνοντας τη συνέντευξη τον είχα ρωτήσει «Τι νομίζετε ότι καταξιώνει τον άνθρωπο;» Η απάντησή του ήταν «Το ήθος. Είναι αυτό που λείπει περισσότερο σήμερα». Και «τις κοινωνίες;» συμπλήρωσα την προηγούμενη ερώτηση. «Δεν μπορώ να σας απαντήσω τώρα, με ξαφνιάζει η ερώτηση. Θα μου επιτρέψετε να το σκεφτώ και να επανέλθω». Πραγματικά μετά από ένα μήνα περίπου μου έστειλε ένα e-mail από την Γαλλία με την απάντηση. Μια απάντηση φιλοσοφικό δοκίμιο που περιελάμβανε απόψεις από τον Σοπενχάουερ μέχρι τον Καντ. Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην ΑΜΑΛΘΕΙΑ και την περιέλαβα στο βιβλίο μου «Λασίθι, οι άνθρωποι και ο τόπος» με τις 153 προσωπικότητες που κατά την άποψή μου διαμορφώνουν διαχρονικά την πολιτιστική φυσιογνωμία του Νομού Λασιθίου.

Εκτιμώντας ότι η συνεισφορά του ήταν εξαιρετική για το Νομό μας εισηγήθηκα και έγινε παμψηφεί αποδεκτή η πρόταση μου στην Ιστορική Λαογραφική Εταιρεία Νομού Λασιθίου να του αποδοθεί το 2016 δίπλωμα «Τιμής και Ευγνωμοσύνης» για την συνεισφορά του στην ανάδειξη της Ιστορίας και του Πολιτισμού.

Το 2017 όταν γύρισα το ντοκιμαντέρ «Στην Ελόντα» του ζήτησα σε δυο φάσεις πρόσθετες πληροφορίες. Γυρίσαμε δυο σκηνές τις οποίες περιέλαβα στην ταινία. Το έκανε με μεγάλη προθυμία. Ο ίδιος μεσολάβησε για όλες τις απαραίτητες ενέργειες ώστε να εξασφαλίσω τα πνευματικά δικαιώματα από τρία γαλλικά ντοκιμαντέρ. «Το σωστό είναι να έχουμε νόμιμα το υλικό» μου είχε πει. Όταν με δικές του πρωτοβουλίες εξασφάλισε όλα τα απαραίτητα χαρτιά με πήρε τηλέφωνο και μου παρέδωσε ένα ντοσιέ με τις άδειες που είχε εξασφαλίσει.

Στην πρώτη προβολή που έγινε της ταινίας, για τον μορφωτικό ακόλουθο της Γαλλικής πρεσβείας στην Αθήνα, τον κάλεσα και ήρθε. Είχα χρησιμοποιήσει ένα λάθος όνομα σε κάποια μαρτυρία. Μου το υπέδειξε και το διόρθωσα.

Βρισκόμαστε συχνά με τον Born σε εκδηλώσεις και κρατάγαμε μια επαφή. Τελευταία με ζήτησε στο τηλέφωνο για να μου προσφέρει την γαλλική έκδοση της βιογραφίας του Ρεμουντάκη που είχε γράψει. Ήταν σε διαπραγμάτευση με ελληνικούς εκδοτικούς οίκους για τη μετάφραση στα ελληνικά μου είχε πει.

Μου είχε μιλήσει με ψυχραιμία για τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε και τις επεμβάσεις που έκανε στη Γαλλία. O Maurice Born υπήρξε μια πολύ σπουδαία προσωπικότητα και σπουδαίος φίλος για όσους τιμούσε με τη φιλία του. Είμαστε νομίζω τυχεροί όσοι τον συναναστραφήκαμε. Θα τον θυμόμαστε για πάντα.

Γιάννης Σταμέλος

Νομός Λασιθίου - Ανακρίνοντας παλιούς χάρτες

Χόρτα, βότανα και αρωματικά φυτά

Διαγωνισμός μαντινάδας 2018 της ΑΜΑΛΘΕΙΑΣ με θέμα "Χόρτα, βότανα και αρωματικά φυτά"

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: "Δυο παράξενα ρεπορτάζ του Παυσανία Γυροβολτάκη"

Βραβευμένες μαντινάδες αφιερωμένες στον Ερωτόκριτο

Οι βραβευμένες μαντινάδες του 2019, αφιέρωμα στο Έτος Ερωτόκριτου

Εφημερίδα ΑΝΑΤΟΛΗ

Εφημερίδα ΑΝΑΤΟΛΗ 15-5-20

Δύο παράξενα ρεπορτάζ του Παυσανία Γυροβολτάκη

«Τα απίθανα ρεπορτάζ του Παυσανία Γυροβολτάκη» συνεχίζονται και εντάσσονται στη σειρά «Παιδική λογοτεχνία» των εκδόσεων Οσελότος. Ο κ. Γιάννης Σταμέλος συστήνει στους αναγνώστες μια ευφυή εκδότρια την κ. Νέλα Πάντου και τους εισάγει στον κόσμο του εντύπου. Εξηγεί πώς προκύπτει ένα βιβλίο και επαναφέρει τη συμπληρωματική σχέση του ημερήσιου και περιοδικού Τύπου με το βιβλίο.

Από το περίπτερο στο βιβλιοπωλείο

Αναδεικνύει επίσης τα σχετικά επαγγέλματα και τη σημασία τους όπως οι διορθωτές και οι εικονογράφοι. Το βιβλίο του κ. Σταμέλου «Δυο παράξενα ρεπορτάζ του Παυσανία Γυροβολτάκη» επιμελήθηκε η κ Όλγα Παλαμήδα. Τις εικόνες φιλοτέχνησε η κ. Εμμανουέλλα Κακαβιά.

Ο δημοσιογράφος Παυσανίας Γυροβολτάκης εξακολουθεί να γράφει ταξιδιωτικά ρεπορτάζ στον «Περιηγητή». Ο διευθυντής της εφημερίδας περιμένει το ρεπορτάζ του. Η εκδότρια του «Σκεπτόμενου» του προτείνει να περιλάβει κάποια από τα ήδη δημοσιευμένα στην εφημερίδα κείμενά του σε βιβλίο.

Τελικά ο Παυσανίας παρέδωσε στην εκδότρια δύο παράξενα ρεπορτάζ.

Με τον τίτλο «Αρχηγό στη Χρωματοχώρα» καλύπτει τον προεκλογικό αγώνα των υποψηφίων χρωμάτων, την ψηφοφορία και τα αποτελέσματα μετά μουσικής.

«Στη Χώρα του Περίπου» ο βασιλιάς Ανακρίβειος ψάχνει νύφη για το γιό του τον Περιπερή. Ο διάδοχος παντρεύεται την Πουπού και ζουν και βασιλεύουν. Αργότερα ιδρύεται αποικία στο βασίλειο του Προσεκτικού, η Ακριβούπολη, στην οποά καταφεύγουν «πολίτες που δεν μπορούσαν να ζουν άλλο στο περίπου».

Ο Τύπος και η ουσία

Ο κ. Σταμέλος αφιερώνει το βιβλίο του στον Αλέξανδρο, στον Οδυσσέα και στη Σοφούλα. Και δίνει τη δυνατότητα και για άλλες αφιερώσεις.

Στις σελίδες στο τυπωμένο χαρτί, επιμένοντας στο έντυπο. Και υπενθυμίζοντας τη μυρωδιά του χαρτιού και του μελανιού, το ξεφύλλισμα και την εμπειρία με το βιβλίο και έντυπο ως αντικείμενο.

Γίνεται να γράψει κανείς αφιέρωση στα ηλεκτρονικά βιβλία;

Γίνεται οι παιδικές αναμνήσεις να μη μυρίζουν φρεσκοτυπωμένα παραμύθια και να μην αναμειγνύουν εικονογράφηση και δημιουργική φαντασία;

Πώς θα εντυπωθούν οι γνώσεις στο μυαλό αν δεν τυπωθούν πρώτα στο χαρτί;

Η γνώση με πρόθεση γίνεται ανάγνωση.

ΕΛΠΙΔΑ ΓΡΗΓΟΡΑΚΗ

Παραμύθια ...

   Οι περισσότεροι αναγνώστες ελκύονται από τις παράξενες ιστορίες. Το ξέρουν αυτό πολύ καλά οι εκδότες οι οποίοι εκδίδουν βιβλία με τέτοιο περιεχόμενο.

   Η ευφυής εκδότης του «Στοχαστή», η κυρία Νέλα Πάντου, διέγνωσε τη μεγάλη  εκδοτική επιτυχία και πρότεινε στον δημοσιογράφο του «Περιηγητή» Παυσανία Γυροβολτάκη να συνεργαστούν στην έκδοση ενός βιβλίου με δυο παράξενα ρεπορτάζ του.

   Πραγματικά, στο βιβλίο που εκδόθηκε ο Παυσανίας Γυροβολτάκης επέλεξε και παρουσιάζει δυο πολύ παράξενα ρεπορτάζ που είχε κάνει για την εφημερίδα του, τον «Περιηγητή». Το ένα αφορούσε την εκλογή αρχηγού στην «Χρωματοχώρα» και στο άλλο περιέγραφε τη «Χώρα του Περίπου».

Λασίθι. Οι άνθρωποι και ο τόπος

«Λασίθι. Οι άνθρωποι και ο Τόπος»

Γράφει ο Σταμάτης Αποστολάκης

Χαρισματικός άνθρωπος, μελετημένος επιστήμονας και επάξιος συνεχιστής στη Δ/νση Σύνταξης της περιοδικής έκδοσης “Αμάλθεια”, της Ιστορικής, Λαογραφικής Εταιρείας Ν. Λασιθίου, ο Ιωάννης Ευαγγ. Σταμέλος, μας έστειλε καιρό τώρα, το παραπάνω αναφερόμενο έργο του.
Ξεκινούμε με το κείμενο που διαβάζομε στο οπισθόφυλλο του ευπαρουσίαστου αυτού τόμου. Γράφει ο συγγραφέας του:
«Με αφορμή 153 πρόσωπα ο συγγραφέας του βιβλίου κάνει μερικά ταξίδια στον χώρο και τον χρόνο, επιδιώκοντας να σκιαγραφήσει τους ανθρώπους και το ανατολικό άκρο της Κρήτης, αυτό που σήμερα αποτελεί τον νομό Λασιθίου. Μικρά βιογραφικά πορτραίτα, αφορμές, στιγμιότυπα και συνεντεύξεις, πραγματικές ή φανταστικές, αποτελούν τα κύρια δομικά στοιχεία του. Μέσα από το υλικό αυτό προσπαθεί να αναδείξει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των ανθρώπων και τον πολιτισμό τους.
Τα βιβλίο προσφέρει πλήρη τεκμηρίωση και διατρέχει όλο τον ιστορικό ορίζοντα από τα μινωικά χρόνια μέχρι τις μέρες μας.
Αποτελεί μια άλλη ματιά, και προσέγγιση, σε γνωστά και άγνωστα στοιχεία από τον διαχρονικό πολιτισμό του νομού Λασιθίου».
Μελετώντας μία – μία, τις 153 βιογραφούμενες προσωπικότητες στο έργο, στεκόμαστε με συγκίνηση: «στα πρόσωπα που έχομε γνωρίσει», γιατί μας συνεπήρεν ο τρόπος παρουσίασής των. Δες πρόχειρα: Γιάννης Βάρδας (σ. 20-30, Δερμιτζογιάννης (σ. 52-57), Βιτζέντζος Κορνάρος (σ.80-89), Νίκος Κούνδουρος (σ. 91-102), Μπορν Μορίς (σ. 115-124), Μανώλης Ξωμερίτης (σ. 133-139), Κωστής Φραγκούλης (σ. 164-166) κ.ά… κ.ά.
Κι αν πάμε στις σελίδες γνωστών μας βιογραφουμένων και εκλεκτών φίλων, όπως π.χ. Ζερβογιάννης Ν. (δ/ντής σύνταξης της “Αμάλθειας” για χρόνια), Ι. Μουρέλλος, ο ιστορικός συγγραφέας, που όταν ετοίμαζε το έργο του για τη “Μάχη της Κρήτης”, ήρθε στο Σέλινο, γνωριστήκαμε κ.λπ. Ελευθέριος Πλατάκης, η γνωριμία μας από το 1961, ήταν καθηγητής στο Γυμνάσιο Παλαιοχώρας, μάζευε στοιχεία για σπήλαια. Είχαμε γνωριστεί και μου ‘στειλε στο Ροδοβάνι – Σελίνου, όπου υπηρετούσα δάσκαλος, δελτία να του συμπληρώσω τα σπήλαια των χωριών Ανατολικού Σελίνου. Του τα συμπλήρωσα, γίναμε φίλοι, με κάλεσε στο Βραχάσι, το χωριό του, πάνω από τη Νεάπολη. Πήγα, φιλοξενήθηκα. Αξέχαστη γνωριμία, όπως και με τον Κωστή Φραγκούλη, που η αλληλεκτίμηση μας, μ’ έφτασε καλεσμένο ως τη Λάστρο της Σητείας.
Αυτό το βιβλίο δεν σ’ αφήνει να τ’ αφήσεις. Θέλεις αρχαίους Θεούς, θέλεις ποιητές, θέλεις μεγάλα της Ιστορίας ονόματα, σαν π.χ. του Βενιζέλου, έχει τη βιογραφία του. Κι αν ψάχνεις για ιστορικούς, αρχαιολόγους, λογοτέχνες, κανενός το όνομα δεν απουσιάζει!
Γιάννη Σταμέλο ακούραστε, πόσα αξιόλογα έργα σου, έχουν ακόμη προγραμματιστεί για έκδοσή τους; Ανυπόκριτα σου γράφω από τα Χανιά, πως: “Το Λασίθι-Οι άνθρωποι κι ο τόπος”, που είναι συνεχώς στο γραφείο μου και στα διαβάσματά μου, είναι πρωτότυπο κι απίθανο για μερικές τουλάχιστον βιογραφίες.
Μορφώνεις τον περίγυρό σου, μορφώνεις τους αναγνώστες σου. Δεν μπορείς να σκεφτείς, πόση χαρά, ενθουσιασμό και ευχαρίστηση, μου χάρισαν οι σελίδες σου, οι αφιερωμένες σε εκλεκτούς φίλους αδελφικούς. Ανέφερα πιο πριν κάποιους, λίγους όμως, και ρωτώ:
– Μπορεί άραγε κανείς, κλείνοντας αυτό σου το έργο, να μην είναι κατευχαριστημένος; – Πιστεύω: Κανένας!
Κι ύστερα, μας συνεπήρες με κάποιες βιογραφίες προσώπων, όπως π.χ. του Γιάννη Βάρδα, Κωστή Δαβάρα, Δερμιτζογιάννη, Κορνάρου, Κούνδουρου Ν., Μπορν Μορίς, Ξωμερίτη Μανώλη, Κωστή Φραγκούλη κι άλλων, κι άλλων, που μακάρι να ‘χουμε χώρο να μνημονεύσουμε. Πρωτότυπες βιογραφήσεις.
– Ευχή μας, να φροντίσουν οι αναγνώστες μας να το αποκτήσουν. Κι όλοι μαζί, να ευχόμαστε στον εμπνευστή και δημιουργό του, Γιάννη Σταμέλο, Υγεία και Καλή συνέχεια, στο θαυμάσιο έργο του!
(Δημοσιεύτηκε στις 14/2 στα Χανιώτικα Νέα)

Αφιέρωμα στην 28η Οκτωβρίου 1940

Ομιλητής Γιάννης Σταμέλος

Συνεδριάζουσες

Ποιητική αδεία γίνονται τα πάντα. Μιλάνε τα ζώα, γίνονται ταξίδια σε άλλους πλανήτες, σε μυθικά μέρη, σε άλλες εποχές… Γιατί όχι λοιπόν και σε ένα συνέδριο καρεκλών; Σε ένα συνέδριο όπου οι καρέκλες, ποιητική αδεία, θα μιλούσανε τόσο για τις ίδιες όσο και για αυτούς που κάθονται πάνω τους; Μπορεί βέβαια η επαφή μαζί τους να γίνεται με συγκεκριμένο μέρος του σώματός μας, όμως αυτό δεν τις περιορίζει να έχουν τις δικές τους απόψεις για εμάς. Στο Συνέδριο των Καρεκλών οι Συνεδριάζουσες καταθέτουν τις απόψεις τους ανατέμνοντας ουσιαστικά την κοινωνία των ανθρώπων.

Η διάλεξη του Βασίλειου Φθενάκη

Η ομιλία του καθηγητή Βασίλη Φθενάκη καθήλωσε το κοινό στην κατάμεστη αίθουσα του Επιμελητηρίου Λασιθίου το απόγευμα της Πέμπτης στα πλαίσια της εκδήλωσης που έκανε η Ιστορική και Λαογραφική εταιρία Λασιθίου . Κοινό προερχόμενο από τον χώρο της εκπαίδευσης, δημόσιας και ιδιωτικής, γονείς, μαθητές και άλλοι άκουσαν με ενδιαφέρον την ομιλία του καθηγητή και τον βομβάρδισαν στο τέλος με ερωτήσεις.

Δες στο σύνδεσμο:
https://fonien.gr/%CE%BA%CE%B1%CE%B8%CE%AE%CE%BB%CF%89%CF%83%CE%B5-%CE%B7-%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B1-%CF%86%CE%B8%CE%B5%CE%BD%CE%AC%CE%BA%CE%B7-videos-photos/

Το "Βραβείο του Διεθνούς Φεστιβάλ Ιεράπετρας" απέσπασαν τα "Φεγγαροκρόσσια"

Από την απονομή

Ιεράπετρα Σάββατο 10 Αυγούστου 2019

Ο Παυσανίας Γυροβολτάκης και η Χώρα των Μηνών

Ο δημοσιογράφος Παυσανίας Γυροβολτάκης γράφει ταξιδιωτικά ρεπορτάζ στην εφημερίδα «Ο Περιηγητής».

Ο διευθυντής της εφημερίδας του κάποια φορά του ανέθεσε να κάνει ένα μεγάλο ρεπορτάζ για τη Χώρα των Μηνών. Για τη μυθική χώρα που μας έδωσε το ημερολόγιο και τα ονόματα των μηνών σ’ αυτό.

Ο Γυροβολτάκης είναι μεθοδικός δημοσιογράφος. Πριν πάει στη Χώρα των Μηνών, κατέστρωσε το σχέδιό του. Συγκέντρωσε γι’ αυτό όσες πληροφορίες θεώρησε χρήσιμες, ενώ στο περιθώριο των σημειώσεών του διατύπωσε μερικές πρώτες σκέψεις υπό μορφή ερωτήσεων και σχολίων σχετικά με τα θέματα που θεώρησε ότι θα πρέπει να δώσει έμφαση στο ρεπορτάζ του.

Το βιβλίο είναι το δέκατο ένατο του Γιάννη Σταμέλου. Και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Οσελότος.

Τα "Φεγγαροκρόσσια" στο Φεστιβάλ Ιεράπετρας

Τα "Φεγγαροκρόσσια" στο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Ιεράπετρας 2019

http://www.festivalierapetra.gr/index.php/el/…

Φεγγαροκρόσσια, τρέιλερ

Τρέιλερ του ντοκιμαντέρ "Φεγγαροκρόσσια"

Παραγωγή 2018

Καλήν Εσπέραν Αφεντάδες

Από το αφιέρωμα του 2ου Γυμνασίου Αγίου Νικολάου

στον Σταύρο Ξαρχάκο

Παραμύθια που δεν κρύβονται

Τρία παραμύθια που δεν κρύβουν τον σκοπό τους. Αφορούν την παιδική ηλικία.
Τρεις προκλήσεις στη φαντασία των παιδιών είναι «Ο Λέκος, ο Γύλος και η όμορφη Γη». Τρία σύντομα ταξίδια σε τρεις διαφορετικές «διαστάσεις». Σε τρεις διαφορετικούς κόσμους. Φανταστικούς.
Στον πρώτο, οι άνθρωποι συνομιλούν με τα πουλιά και επικοινωνούν με τη μουσική. Εκεί που η φαντασία συναντά την αθωότητα να συνδιαλέγεται με την αρμονία και τη γνώση.
Στον δεύτερο, η σύντομη ξενάγηση γίνεται στο βασίλειο του Ποσειδώνα. Στον βυθό των χρωμάτων και του μυστηρίου.
Ενώ η τρίτη ιστορία μάς μεταφέρει στον κόσμο της μουσικής των ουράνιων σφαιρών. Εδώ η σύνθεση αξιοποιεί την ανθρώπινη συμπεριφορά προκειμένου να φτιάξει ένα παραμύθι για τη δημιουργία του ηλιακού μας συστήματος.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Οσελότος

Παραμύθια, σε μια περίοδο που τα σηκώνει

Ο Αριστοφάνης & Πλούτος

«Αριστοφάνης συνεντευξιαζόμενος και ο «Πλούτος» στο ΚΑΠΗ»

Θα ήταν πλεονασμός να μιλούσε κανείς σήμερα για τη σημασία και τη συμβολή του αρχαίου ελληνικού θεάτρου, της τραγωδίας και της κωμωδίας, στο σύγχρονο θέατρο, στη σύγχρονη Παιδεία και στον παγκόσμιο πολιτισμό. Το ότι οι διαχρονικές αξίες που διδάσκουν γεμίζουν τα θέατρα του κόσμου κάθε χρόνο, κάθε θεατρική σεζόν, τα λέει όλα.

Μια επιπλέον επιβεβαίωση της αξίας τους μπορεί κανείς να επικαλεστεί το ότι αυτά συνεχώς γεννούν νέα έργα. Γίνονται δηλαδή αφορμή για νέες πολιτισμικές  δημιουργίες. Γιατί, παρά την ηλικία τους, παρά τα 2.500 χρόνια, παραμένουν ζωντανά, για να επιβεβαιώσουν έτσι περίτρανα ότι τα μεγάλα έργα δεν έχουν ηλικία.

Σε μια φανταστική «επιπεδοποίηση» του χρόνου λοιπόν στο βιβλίο «Αριστοφάνης συνενετευξιαζόμενος και ο «Πλούτος στο ΚΑΠΗ» του Ι. Σταμέλου, ο Αριστοφάνης δίνει σε έναν σύγχρονο δημοσιογράφο μια συνέντευξη για το έργο, την εποχή και την θεματολογία των διασωθέντων κωμωδιών του. Ενδεικτικά:

Δ.: Αρίστο, αν έγραφες σήμερα για το θέατρο, ποιο θέμα θα διάλεγες;

Α.: Τα μέσα ενημέρωσης. Γιατί συντελούν εξαιτίας της επιρροής τους στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης και εξ αυτού στην ανάδειξη ανίκανων ηγετών.

Δ.: Θα έγραφες τραγωδίες;

Α.: Όχι. Θα έκανα αυτό που ξέρω καλά. Θα έγραφα κωμωδίες για τη συμπεριφορά των σύγχρονων Ελλήνων, που δημιουργήθηκε από τον εύκολο πλουτισμό, τον αγροίκο πλούτο, και την κακή παιδεία που σας δίνει η κοινωνία και τα σχολεία σας. Και για τη λειψανδρία ηγετών θα έγραφα.

Διάλεξα, λέει στη συνέχεια, να παρουσιάσω τον «Πλούτο» σε ένα φανταστικό σύγχρονο ΚΑΠΗ γιατί είναι πάντα επίκαιρος, δεν θέλει πολλή κινητικότητα και θέλει λίγους ηθοποιούς. Στην τρίτη ηλικία η απομνημόνευση είναι πιο δύσκολη γι’ αυτό κόντυνα και λίγο τους αρχικούς ρόλους.

Το βιβλίο είναι το δέκατο έβδομο του συγγραφέα. Ανήκει στη σειρά «Θέατρο» των εκδόσεων «Οσελότος», αλλά μπορεί να διαβαστεί άνετα και ως «διδακτικό» ανάγνωσμα.  Ο συγγραφέας έχει αποδώσει ελεύθερα, σε μια σύγχρονη εκδοχή τα κείμενα του Αριστοφάνη, μακράν όμως από τις επιθεωρησιακές εκδοχές που συχνά παίζονται στα σύγχρονα θέατρα.