Το λάδι και η Ελλάδα

Washington Post: Πώς το ελαιόλαδο εξηγεί τα προβλήματα της Ελλάδας

Στους λόφους της Καλαμάτας, παράγονται κάποιες από τις καλύτερες ελιές στον κόσμο. Αυτές δίνουν ένα λάδι τόσο λαμπερά πράσινο, που κάποιες φορές περιγράφεται ως «υγρός χρυσός».

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο διεθνής τύπος υμνεί το ελληνικό ελαιόλαδο. Αυτή τη φορά όμως η Washington Post το χρησιμοποιεί για να δείξει πώς εξηγούνται τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα.

«Ομως, όταν βγει αυτό το λάδι στις εγκαταστάσεις επεξεργασίας, το μεγαλύτερο μέρος του ''καταλήγει'' στη θάλασσα. Το 2012, το 60% της ελληνικής ελαιοπαραγωγής μεταφέρθηκε με πλοία στην Ιταλία. Εκεί, συσκευάστηκε σε ιταλικά μπουκάλια, με ιταλικές ετικέτες και στάλθηκε σε όλο τον κόσμο. Και τα περισσότερα από τα κέρδη καταλήγουν στην Ιταλία. Σύμφωνα με την εταιρεία McKinsey, η Ιταλία παίρνει ένα επιπλέον 50% της τιμής του ελληνικού ελαιολάδου», γράφει η αμερικανική εφημερίδα.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Οι Ελληνες επιχειρηματίες αντιμετωπίζουν συγκεκριμένα ζητήματα όταν επιχειρούν να εξάγουν το ελαιόλαδο της χώρας τους, απαντά η Washington Post. Πρώτα από όλα, δεν μπορούν να βρουν κάποιον στην Ελλάδα που φτιάχνει μπουκάλια, οπότε πρέπει να τα κατασκευάσουν στην Ιταλία. Εχουν δυσκολίες στη λήψη δανείων για να πληρώσουν τα μπουκάλια και στη συνέχεια τους «χτυπούν» οι φόροι. Εξαιτίας των οικονομικών ζητημάτων, η ελληνική κυβέρνηση ζήτησε από τους επιχειρηματίες να εκτιμήσουν και να καταβάλουν το φόρο που θα πρέπει να πληρώσουν το 2016 προκαταβολικά, το 2015, εξηγεί η εφημερίδα.

Η ιστορία δείχνει ένα από τα πιο επίμονα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας, πέρα από τη σύγκρουση με τους Ευρωπαίους δανειστές. Η οικονομική εξαθλίωση της Ελλάδας έχει σε ένα μεγάλο βαθμό αυτό-επιβληθεί. Πέρα από την Ευρώπη, υπάρχουν πράγματα που η Ελλάδα θα μπορούσε να κάνει για να βελτιώσει την οικονομία της που πασχίζει, προωθώντας την ντόπια βιομηχανία και χαλαρώνοντας τους επαχθείς περιορισμούς. Το γεγονός ότι η Ελλάδα κατέχει μόνο ένα μερίδιο 28% στην παγκόσμια αγορά για τη φέτα και ένα 30% στην αγορά των ΗΠΑ για το ελληνικό γιαούρτι, δείχνει μία σαφή εμπορική ευκαιρία, αναφέρει η McKinsey στην αναφορά της.

Ο γεωργικός τομέας της Ελλάδας έχει πολλές δυνατότητες. Η χώρα είναι η τρίτη μεγαλύτερη σε παραγωγή ελαιολάδου στον κόσμο, σχεδόν ισάξια της Ιταλίας που είναι στη δεύτερη θέση πίσω από την Ισπανία. Το ελαιόλαδο αντιπροσωπεύει σχεδόν το 1/10 της ελληνικής γεωργικής παραγωγής, σύμφωνα με την Eurostat. Η χώρα εξάγει επίσης μέλι, κρασί, φρούτα και λαχανικά σε όλο τον κόσμο και θα μπορούσε να κάνει πολλά περισσότερα. Πέρα από το γεωργικό τομέα, κάποιους από τους πιο πολλά υποσχόμενους τομείς στην Ελλάδα είναι εκείνοι των γενόσημων φαρμάκων, της υδατοκαλλιέργειας, της φροντίδας ηλικιωμένων, των μεταφορών, της διαχείρισης αποβλήτων και του τουρισμού, σύμφωνα με την McKinsey. Μόνο ο τουρισμός αποτέλεσε το 17% της οικονομίας το 2014.

Τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα για να εκμεταλλευθεί αυτές τις ευκαιρίες; Πρώτα από όλα να διασφαλίσει την οικονομική σταθερότητα. Επιπλέον, η χώρα χρειάζεται υποδομές, για μεγαλύτερη και πιο σύγχρονη παραγωγή και εγκαταστάσεις συσκευασίας για να εκμεταλλευθεί τη γεωργική παραγωγή, όπως σημειώνει η ίδια αναφορά. 

Συμβουλευτική Ομιλία

Πριν από την παραλαβή των βαθμών του δεύτερου τριμήνου στο 1ο Γυμνάσιο Ιεράπετρας. Με αφορμή τους βαθμούς ο Προϊστάμενος της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Νομού Λασιθίου κ. Ιωάννης Σταμέλος πραγματοποίησε στη δημοτική αίθουσα «Μελίνα Μερκούρη» μια ενδιαφέρουσα συμβουλευτική ομιλία.
Τους παριστάμενους χαιρέτισε ο Διευθυντής του σχολείου κ. Θοδωρής Μανουσάκης και τόνισε ότι στόχος είναι να έρθουν μεταξύ τους πιο κοντά γονείς, μαθητές, εκπαιδευτικοί, σχολείο με σκοπό την καλύτερη συνεργασία.
Χαιρετισμό απηύθυνε και ο σχολικός σύμβουλος φυσικής αγωγής κ. Α. Κατσαγκόλης.
Την ομιλία παρακολούθησαν ο Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων κ. Γιώργος Παπαδάκης και ο Πρόεδρος της Σχολικής Επιτροπής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δήμου Ιεράπετρας κ. Ηλίας Νταραράς.
Ο κ. Σταμέλος έθεσε στο επίκεντρο τη συμβουλευτική γονέων και τους αποτελεσματικούς τρόπους και στρατηγικές για την αντιμετώπιση των σχολικών μαθημάτων ώστε η μελέτη να είναι πιο αποδοτική. Αναλύοντας τους άξονες ενημέρωσε για το στάδιο στο οποίο βρίσκονται σήμερα τα σχολεία και για το αν υπάρχουν εκκρεμότητες να αντιμετωπιστούν. Στάθηκε στο ρόλο των συντελεστών - όπως διοίκηση, γονείς εκπαιδευτικοί, ο δήμος, το κράτος - στην εκπαίδευση, στο ποιοτικό σχολείο και τα χαρακτηριστικά του, στο παιδαγωγικό και νομοθετικό πλαίσιο που διέπει τη λειτουργία των γυμνασίων, στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα τα σχολεία στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και ειδικότερα στα ναρκωτικά, στο διαδίκτυο και στον ενδοσχολικό εκφοβισμό και στη βία.
Το ρεπορτάζ οφείλεται στην ΕΙΡΗΝΗ ΛΑΜΠΡΟΥ-ΑΝΔΡΟΥΛΙΔΑΚΗ από την εφημερίδα ΑΝΑΤΟΛΗ.

Κροκοδείλια

Οι Ρεθυμνιώτες έχουνε τον Σήφη για καμάρι

αυτός είναι που έκανε πασίγνωστο τ' Αμάρι.

Τόσο καλή διαφήμιση δε μπόρεσε να κάνει

ούτ' η υπουργός του Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη.

Μέχρι και πίτσα φτιάξανε για να τον-ε τιμήσουν,

σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς χρήματα να κερδίσουν.

Από την πέννα της Μαρίας

Αττίκ

Σάββατο 7 Ιουνίου 2014 στο REX στον Άγιο Νικόλαο

Στο πιάνο Πάτρα Φαρσάρη

Τραγούδι Ελένη Σφακιανάκη

"Ο Πλούτος" στην κάλπη

Συνηθίζεται κατά τη διεξαγωγή της ψηφοφορίας, σε κάθε εκλογική διαδικασία, ο εκάστοτε δικαστικός αντιπρόσωπος να βάζει πάνω στη σχισμή της κάλπης ένα βιβλίο ή τετράδιο το οποίο μετακινεί μόνο όταν ο ψηφοφόρος είναι έτοιμος να ρίξει την ψήφο του. Φέτος, στον πρώτο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών, ένας δικαστικός αντιπρόσωπος στην Αργολίδα επέλεξε ένα βιβλίο με συμβολικό χαρακτήρα για τη σημερινή ημέρα. Ο «Πλούτος» του Αριστοφάνη περιμένει τους ψηφοφόρους στην κάλπη.

Ιστορικά ... διλήμματα

Για να σπάσουμε λίγο τη μελαγχολία των ημερών ... ας σταθούμε σε μερικά ... καθοριστικά διλήμματα ...

Το να είσαι άντρας δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση….Το πόσο και τι άντρας είσαι, είναι ανάλογα με το πως το βλέπουν οι γυναίκες…

Διαβάστε και κρίνετε μόνοι σας..

ΕΡΓΑΣΙΑ
Αν δουλεύεις πολλές ώρες, την παραμελείς….
Αν δουλεύεις λίγες ώρες, είσαι αχαΐρευτος!

ΧΡΗΜΑΤΑ
Αν παίρνει λιγότερα χρήματα από σένα στην δουλειά, της πίνουν το αίμα!
Αν παίρνεις λιγότερα χρήματα από εκείνη, είσαι άχρηστος και καλά θα κάνεις να βρεις κάτι καλύτερο, γιατί αρκετά σε ανέχτηκε.

ΚΟΜΠΛΙΜΕΝΤΑ
Αν της πεις ότι είναι όμορφη, πας να την ρίξεις στο κρεβάτι.
Αν δεν της κάνεις κομπλιμέντο, αδιαφορείς για κείνη, και δεν θα φταίει αν πάει με τον πρώτο τυχόντα που θα της πει ένα γλυκόλογο.

ΚΛΑΜΑ
Αν κλάψεις, είσαι μαμούχαλος.
Αν δεν κλάψεις, είσαι ένας αναίσθητος.

ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ
Αν γυμνάζεσαι και προσέχεις την διατροφή σου, είσαι κόκορας κι επιδειξίας.
Αν δεν γυμνάζεσαι, είσαι γουρούνι.

ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ
Αν της αγοράσεις λουλούδια, έχεις λερώσει την φωλιά σου.
Αν δεν της πάρεις λουλούδια, είσαι άξεστος.

ΣΤΟΧΟΙ
Αν νιώθεις περήφανος για τους στόχους που έχεις καταφέρει, είσαι επιδειξίας. Αν είσαι μετριοπαθής, δεν έχεις φιλοδοξίες.

ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΣ
Αν εκείνη έχει πονοκέφαλο, είχε μία δύσκολη μέρα.
Αν εσύ έχεις πονοκέφαλο, είναι μόνο μία πρόφαση, γιατί δεν την αγαπάς πια…

Επιστημονικό Συνέδριο με αφορμή τα 100 χρόνια από την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα με συμμετοχή ερευνητών από το Ν. Λασιθίου

Το 2013 αποτελεί μια ξεχωριστή χρονιά για την Κρήτη, καθώς συμπληρώνονται 100 χρόνια από την ενσωμάτωσής της στον εθνικό κορμό της χώρας μας. «Με την έπαρση της ελληνικής σημαίας στο φρούριο Φιρκά των Χανίων, την 1η Δεκεμβρίου του 1913, ο πόθος πολλών γενεών Κρητικών έβρισκε επιτέλους τη δικαίωσή του. Είχαν προηγηθεί δεκάδες αιματοβαμμένοι αγώνες για την ελευθερία και την ένωση, δεδομένου ότι οι Κρητικοί ποτέ δεν αποδέχθηκαν τη μοίρα του κατακτημένου και πάντοτε βρίσκονταν σε επαναστατική εγρήγορση, παλεύοντας με ηρωισμό για υψηλά ιδανικά», σημειώνει σε σχετικό του μήνυμα ο Περιφερειάρχης Κρήτης Σταύρος Αρναουτάκης.

Στο πλαίσιο των εορτασμών, καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, έγιναν και έχουν προγραμματιστεί διάφορες εκδηλώσεις όχι μόνο στην Κρήτη, αλλά και σε όλο τον κόσμο. Μια από τις πιο σημαντικές είναι και η διοργάνωση από τον Δήμο Ηρακλείου και την Βικελαία Βιβλιοθήκη Ηρακλείου, Επιστημονικού Συνεδρίου με θέμα «Το Ηράκλειο και η Κρήτη από την τελευταία περίοδο της Οθωμανικής κυριαρχίας ως την Ένωση με την Ελλάδα».

Το θέμα είναι αρκετά ευρύ ώστε να δίνει τη δυνατότητα στους ερευνητές και τους Κρητολόγους να εντάξουν μεγάλη γκάμα θεμάτων και να κάνουν σχετικές ανακοινώσεις.

Περιβάλουν με το κύρος τους στην τιμητική επιτροπή, ως συμπρόεδροι, ο Δήμαρχος Ηρακλείου Γιάννης Κουράκης, ο Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ειρηναίος, ο Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης Στυλιανός Αλεξίου  και ο επίσης Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης Θεοχάρης Δετοράκης.

Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής είναι ο κ. Μανώλης Βασιλάκης και Πρόεδρος της Επιστημονικής Επιτροπής ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου Ανδρέας Νανάκης, Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του

Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Οι εργασίες του συνεδρίου θα πραγματοποιηθούν από 23-26 Οκτωβρίου στο χώρο της Βασιλικής του Αγίου Μάρκου στο Ηράκλειο και θα γίνουν  72 ανακοινώσεις στις εξής ενότητες: Εκπαίδευση, Τύπος, Πληθυσμός, Μαρτυρίες, Λαϊκός Πολιτισμός, Αρχιτεκτονική, Αρχαιολογία, Θρησκεία-Εκκλησία, Πολιτική, Κοινωνία, Υγεία, Οικονομία και Λογοτεχνία.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και για το Νομό Λασιθίου το συνέδριο, αφού μεταξύ των ανακοινώσεων και των ερευνητών περιλαμβάνονται και μερικοί Λασιθιώτες. Ειδικότερα:

Ο Σχολικός Σύμβουλος Α/θμιας Εκπ/σης Λασιθίου κ. Γεώργιος Μαμάκης θα μιλήσει με θέμα: «Τυπολογικές εκδοχές του οργανωτικού και διοικητικού

φαινομένου της εκπαίδευσης σε κοινωνίες υπό μετάβαση. Η περίπτωση του

Λασιθίου κατά την περίοδο της ύστερης τουρκοκρατίας και της Κρητικής

Πολιτείας, μέχρι και την Ένωση με την Ελλάδα»

Ο Δ/ντης του Δημοτικού Σχολείου Ελούντας κ. Μανόλης Μακράκης θα μιλήσει με θέμα: «Οι επιπτώσεις των κομματικών παθών στην Εκπαίδευση

των Κρητών. Από τη Σύμβαση της Χαλέπας ως την Ένωση (1878-1913)».

Ο Δ.Δ.Ε Λασιθίου κ. Ιωάννης Ευαγγ. Σταμέλος, με θέμα : «Οι Αγώνες του Κρητικού Λαού για την αποτίναξη του Τουρκικού ζυγού και η Ένωση με την Ελλάδα, όπως καταγράφονται  στην αρθρογραφία του περιοδικού ‘Αμάλθεια’».

Η εκπαιδευτικός κ. Μαρία Γ. Σεργάκη, με θέμα: «Στυλιανός Μ. Παπαδάκης: Βίος και πολιτεία ενός αγωνιστή, πολιτικού, διανοούμενου» και η

φιλόλογος κ. Μαρία Σώρου, με θέμα: «Μορφές και έκταση εγκληματικότητας στην Κρήτη την περίοδο της Κρητικής Πολιτείας όπως καταγράφεται στον κρητικό τύπο την αντίστοιχη περίοδο».

Η είσοδος θα είναι ελεύθερη για το κοινό.

Ι.Σ.

Ο Μιχάλης και ο Μανώλης

Επιλογές από το έντεχνο μεταπολεμικό Ελληνικό τραγούδι, μια  πρωτοβουλία δυο δικών μας καλλιτεχνών

Η παγκόσμια μεταπολεμική σκηνή χαρακτηρίζεται από διάφορα ρεύματα και φαινόμενα, όπως ο ψυχρός πόλεμος, τα διαστημικά ταξίδια, τα σύνολα και τα νέα μαθηματικά στην εκπαίδευση, τους Μπητλς, τον ιταλικό νεορεαλισμό στην Τέχνη κ.α. Γενικά είναι μια εποχή έντονης δημιουργικότητας, η οποία επιβεβαιώνει το πάθος για ζωή μετά από τα δεινά που προκάλεσε ο καταστροφικότερος πόλεμος όλων των εποχών.

Η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να είναι έξω από αυτό το σκηνικό. Στο θέατρο έχουμε τον Καμπανέλλη, στον κινηματογράφο πολλούς νέους δημιουργούς μεταξύ των οποίων και τον Κούνδουρο, στον λαϊκό κινηματογράφο και τη λαϊκή σκηνή τους Σακελλάριο, Τσιφόρο, Ψαθά κ.α. Εγκαινιάζονται τα φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου με τεράστια απήχηση και τα οποία διατηρούν την αίγλη τους μέχρι σήμερα. Το Θέατρο Τέχνης και το Εθνικό διαδίδουν τους αρχαίους τραγικούς και τον Αριστοφάνη σε όλον τον κόσμο και δέχονται υπερθετικά σχόλια από τους εγκυρότερους κριτικούς και τα μέσα ενημέρωσης όλου του κόσμου.

Παραγγελίες έργων δίνονται σε μεγάλους δημιουργούς, όπως ο Μπεζάρ, και μετακαλούνται διάσημοι μαέστροι και αστέρες πρώτου μεγέθους από το χώρο της συμφωνικής μουσικής και της όπερας για να επιβεβαιώσουν με την παρουσία τους  την υψηλή Τέχνη που παράγεται και στη χώρα μας.

Το «Ποτέ την Κυριακή» και ο «Ζορμπάς» γίνονται η αφορμή για να ξεκινήσει ένα πρωτόγνωρο ρεύμα τουριστών προς τον τόπο μας. Τουριστική κίνηση που ενίσχυσε έντονα την ανάπτυξη στη χώρα μας και ταυτόχρονα επιβεβαίωσε όλους εκείνους που υποστήριζαν ότι εκτός από τις καλές υπηρεσίες και το φυσικό περιβάλλον σημαντικός παράγοντας για την προσέλκυση τουριστών είναι και ο πολιτισμός.

Για τις ανάγκες των ταινιών και του θεάτρου, που βρίσκονται σε οργασμό παραγωγής, ο Τσαρούχης, ο Μποστ, ο Αργυράκης, ο Ανεμογιάννης, ο Φωτόπουλος και οι άλλοι σημαντικοί καλλιτέχνες δημιουργούν σκηνικά και κοστούμια και κάνουν εικαστικές προτάσεις  που ανοίγουν νέους δρόμους στη ζωγραφική και τη σκηνογραφία.  Γράφονται μουσικές και τραγούδια από παλιούς, όπως ο Σουγιούλ, ο Μουζάκης και ο Γιαννίδης, αλλά και από νέους δημιουργούς που έχουν την ευκαιρία να ξεδιπλώσουν και να δείξουν στο ευρύ κοινό το μεγάλο τους ταλέντο.

Ο Χατζιδάκις, πρώτος, με τις ιδιοφυείς πρωτοβουλίες του (ανάδειξη του ρεμπέτικου, συνθέσεις για το αρχαίο θέατρο και το χορόδραμα κ.α.) αρχίζει και χαράζει το δρόμο για την έντεχνη μουσική και έρχεται κατόπιν ο Θεοδωράκης που τολμά να συνδέσει με ομολογουμένως μοναδικό τρόπο τους λαϊκούς δρόμους της ελληνικής μουσικής με την υψηλή ποίηση.

Χατζιδάκις και Θεοδωράκης ανοίγουν το δρόμο για την αναγέννηση του ελληνικού μεταπολεμικού τραγουδιού. Από τα μέσα της δεκαετίας του ’50 έως το 1967 στη χώρα μας υπάρχει ένας οργασμός δημιουργίας και Τέχνης υψηλής ποιότητας.

Ο Σεφέρης στην αρχή δεν θεωρούσε δόκιμο το πάντρεμα των στίχων του με τα λαϊκά ακούσματα της μουσικής του Θεοδωράκη. Όταν, όμως, τον πήρε ο συνθέτης και γύρισαν τις μπουάτ των αρχών της δεκαετίας του ’60, όπου όλη η Πλάκα τραγουδούσε «το περιγιάλι το κρυφό», ο Σεφέρης έμεινε εμβρόντητος από την απήχηση και την αποδοχή που είχε η πρόταση στο ευρύ κοινό. Είχε προηγηθεί  βέβαια και ένα άλλο ανάλογο επεισόδιο με πρωταγωνιστές τους Ρίτσος, Χιώτη και Μπιθικώτση, όταν ο τελευταίος τους εκμυστηρεύθηκε ότι «ετούτος εδώ (ο Μίκης) θα μας κάνει ρεζίλι» μ’ αυτά που λέμε. Γιατί πραγματικά τα ακούσματα ήταν πρωτόγνωρα και ασυνήθιστα για το λαϊκό αυτί της εποχής, όταν πρωτοτραγουδήθηκε  το έργο ορόσημο «Επιτάφιος» του Θεοδωράκη.

Το έδαφος αποδείχθηκε γόνιμο. Ο σπόρος που έριξαν οι δυο μεγάλοι συνθέτες έπιασε τόπο. Ο Ξαρχάκος αναδείχτηκε «ο τρίτος πόλος» στο μεταπολεμικό έντεχνο  ελληνικό τραγούδι. Ο Μαρκόπουλος, ο Λοΐζος, ο Κουγιουμτζής, ο  Λεοντής, ο Σπανός… συνέχισαν στον δρόμο που άνοιξαν οι πρωτοπόροι.

Ο Πλέσσας σε παράλληλη τροχιά με τον κλασικό «Δρόμο» του και κυρίως από τις παραγωγές των ταινιών και τη συνεργασία του με τον Δαλιανίδη, κινήθηκε μεταξύ  έντεχνου, ελαφρού και τζαζ.

Ο Ζαμπέτας ο οποίος μπορεί να ξεκίνησε μεν από το λαϊκό τραγούδι των κοσμικών κέντρων της εποχής αλλά η πορεία του και η συνεργασία με τους μεγάλους του έντεχνου τον έκαναν συνθέτη έντεχνο με μοναδικά τραγούδια. Ο ίδιος, όπως και ο Χιώτης κυριαρχούν στον κινηματογράφο που βασίζεται σε μεταφορές θεατρικών επιτυχιών. Ο Ζαμπέτας είναι ένας λαϊκός ροκ καλλιτέχνης και αξεπέραστος σόουμαν.

Μεταξύ λαϊκού και έντεχνου κινούνται επίσης ο Καλδάρας και ο Άκης Πάνου.

Τη δεκαετία του ’60 έχουμε και το νέο κύμα στη χώρα μας. Είναι ο Σπανός που φέρνει το σπόρο από τη Γαλλία και ο Πατσιφάς στη Λύρα που δέχεται να υποστηρίξει την πρόταση. Εκτός από τον Σπανό έχουμε Κριμιζάκη, Λίνο Κόκκοτο, Γιάννη Γλέζο, Μαμαγκάκη, Σαββόπουλο κ.α.

Ταυτόχρονα αναδεικνύονται και μεγάλοι στιχουργοί εκτός από τους ποιητές που μελοποιούνται (Ρίτσος, Ελύτης, Γκάτσος, Λειβαδίτης, Σεφέρης, Χριστοδούλου, Λόρκα, εκείνους από τις ανθολογίες του Σπανού κλπ) όπως η Παπαγιαννοπούλου, ο Βίρβος, ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, ο Βαγγέλης Γκούφας, ο Κώστας Κινδύνης, ο Κακουλίδης, η Σώτια Τσώτου, ο Ιατρόπουλος, ο Πυθαγόρας, ο Μάνος Ελευθερίου κ.α. Καθώς επίσης οι θεατρικοί συγγραφείς και οι σκηνοθέτες που γράφουν για τις ανάγκες των έργων τους, όπως ο Καμπανέλλης, ο Μποστ, ο Σακελλάριος, ο Δημόπουλος, ο Ανδρεόπουλος, ο Πρετεντέρης κ.α.

Θαυμάσια εξώφυλλα φιλοτεχνούνται από  τους Μόραλη, Τσαρούχη, Γκίκα, Μυταρά, Τάσο, Βάσω Κατράκη, Σταθόπουλο κ.α.

Τα τραγούδια των μεγάλων δημιουργών αυτών που μετά το ’80 άρχισαν να βγαίνουν και να κυκλοφορούν πιο αραιά τραγουδιόντουσαν στις παρέες και τραγουδιούνται ακόμα και σήμερα. Έχουν δώσει πολλή ψωμί σε πολλές οικογένειες καλλιτεχνών και αποτελούν μια μεγάλη παρακαταθήκη για τον σύγχρονο πολιτισμό μας.

Τον τελευταίο καιρό είδαμε διάφορα μουσικά σχήματα επαγγελματιών που περιοδεύουν εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων και στον Άγιο Νικόλαο με ποικίλο ρεπερτόριο. Είχαμε όμως την τύχη να απολαύσουμε και τη δουλειά αρκετών συμπολιτών μας με ελεύθερη είσοδο ή με κάποιο εντελώς συμβολικό εισιτήριο και μάλιστα τα έσοδα να προσφέρονται για κοινωνικούς σκοπούς.

Μια συναυλία με μια αξιοπρεπή ορχήστρα για να παίξει 25-30 τραγούδια απαιτεί πρόβες, μόχθο, έξοδα και χρόνο. Για αξιοπρεπή ήχο απαιτεί επαγγελματικά ηχητικά και διάφορα άλλα έξοδα που κάθε άλλο παρά ευκαταφρόνητα είναι.

Η πόλη μας διαθέτει ένα αρκετά αξιόλογο δυναμικό μουσικών και καλλιτεχνών μεταξύ των οποίων και τους Μιχάλη Κλώντζα και Μανώλη Κλώντζα οι οποίοι πήραν την πρωτοβουλία και μαζί με άλλους φίλους τους, επαγγελματίες μουσικούς (Κωστής Παπαδάκης πιάνο, Μιχάλης Γιατράκης μπουζούκι, Νίκος Μοσχονάς ντραμς, Κώστας Κελαράκης κιθάρα, Νίκος Τσακουντάκης μπάσο, Γιάννης Σηφάκης πνευστά και  αφήγηση από τη Μαρία Σπιρυδάκη), θα ανατρέξουν την Κυριακή το βράδυ στην εξέδρα της λίμνης στη χρυσή περίοδο του Ελληνικού μεταπολεμικού έντεχνου τραγουδιού.

Λάτρεις των τραγουδιών αυτής της περιόδου και έχοντας πολλές εμπειρίες από τη συνεργασία τους με μεγάλους συνθέτες εκείνης της περιόδου (Πλέσσα, Μαρκόπουλο, Κουγιουμτζή, Κόκκοτο κ.α.) και καλλιτέχνες που άφησαν εποχή (Νταλάρας, Βιολάρης κ.α.) ευελπιστούν να μεταφέρουν στις νεώτερες γενιές, με σεβασμό, ακούσματα υψηλής ποιότητας και αισθητικής και να κάνουν τους παλιότερους να θυμηθούν και να νοσταλγήσουν.

Και δυστυχώς, θα μας κάνουν να μην αποφύγουμε τις όποιες συγκρίσεις με το φτωχό σήμερα.

Ο Μιχάλης ο Κλώντζας, στον οποίο οφείλεται η πρωτοβουλία αυτή, έχει και στο παρελθόν διοργανώσει ανάλογες εκδηλώσεις (όπως στη Ναυτική Εβδομάδα κ.α.). Ο ίδιος τρέχει τις τελευταίες μέρες συνεχώς προκειμένου να καλύψει τα σημαντικά έξοδα της εκδήλωσης παρακαλώντας για χορηγίες, ώστε να προσφέρει τη συναυλία δωρεάν στους κατοίκους της πόλης μας και όχι μόνο. Καλό είναι όσοι μπορείτε να τον συνδράμετε με οποιονδήποτε τρόπο να μην του αρνηθείτε τη βοήθειά σας. Η πρωτοβουλία των δυο συμπολιτών μας αποτελεί μια κοινωνική προσφορά στον τόπο μας, γιατί κοινωνική προσφορά δεν είναι μόνο η προσφορά σε υλικά αγαθά. Είμαστε βέβαιοι ότι η συναυλία της Κυριακής θα αποτελέσει μια γερή δόση αισιοδοξίας στους δύσκολους καιρούς που περνάμε και ένα από τα πιο σημαντικά πολιτιστικά γεγονότα του φετινού καλοκαιριού. Με τις ευχές μας στους δυο φίλους και τους συνεργάτες τους για καλή επιτυχία στην εκδήλωσή τους. Θα είμαστε κι εμείς εκεί.

Ι.Σ.

Πανελλήνιες 2013

Ξεκινάνε αύριο οι Πανελλήνιες Εξετάσεις 2013

με το μάθημα της Έκθεσης.

Καλή επιτυχία στους υποψήφιους!!!

Εικονική πραγματικότητα και μέθη

Είναι γνωστό ότι οι αρχαίοι Έλληνες έπιναν νερωμένο το κρασί τους. Για να διδάξουν τους νέους τις βλαβερές συνέπειες της μέθης, μεθούσαν δούλους για να επιδείξουν το κακό παράδειγμα από τη συμπεριφορά των μεθυσμένων.
Οι ψηφιακές τεχνολογίες επίσης μας έχουν δώσει πολύ σημαντικές εφαρμογές εξομοίωσης πραγματικών καταστάσεων. Οι πιο γνωστές εκείνες που αναφέρονται ως "εικονική πραγματικότητα". Ευχάριστα μας εξέπληξε η εφαρμογή που συνδυάζει τις βλαβερές συνέπειες της μέθης και την εικονική πραγματικότητα χωρίς να προσβάλει την προσωπικότητα κανενός. 
Η είδηση αναφέρεται σε κάποια ειδικά γιαλιά. 
Τα ειδικά αυτά γυαλιά προσφέρουν υπηρεσία στην πρόληψη, αφού επιτρέπουν σε όποιον τα χρησιμοποιήσει να αντιληφθεί πώς νιώθει κάποιος υπό την επήρεια αλκοόλ. Η ίδια είδηση αναφέρει ότι χρησιμοποιούνται συχνά στο εξωτερικό για εκπαίδευση σε σχολεία, πανεπιστήμια, Τροχαία και εταιρείες που απασχολούν πολλούς εργαζόμενους.
Όσοι τα φορέσουν και πάρουν μέρος στην μικρή διαδρομή - δοκιμασία, θα αποκτήσουν εμπειρία εκ του ασφαλούς, στο πως το αλκοόλ επηρεάζει την ισορροπία μας, την όραση, τον χρόνο αντίδρασης, την κρίση και την αντίληψη.
Ίσως θα πρέπει να βρεθεί τρόπος να αξιοποιηθεί άμεσα και στα δικά μας σχολεία. Θα προσφέρει μεγάλες υπηρεσίες στις νέες γενιές, ενδεχομένως και σε συνδυασμό με προβολές από σοκαριστικές σκηνές από ατυχήματα λόγω μέθης.

Να μπουν σε κάθε σάκα

Γράφει ο Κώστας Γεωργουσόπουλος στα σημερινά ΝΕΑ

Σύννεφα πολλά συνάζονται στον εθνικό μας ορίζοντα. Και δεν είναι μόνο τα πυκνά σύννεφα της οικονομικής καταιγίδας. Τα πλέον ζοφερά κρέμονται σαν δαμόκλειος σπάθη πάνω από τη νεολαία μας που χωρίς πυξίδα και χωρίς χάρτη πελαγοδρομεί. Υπάρχει μεγάλο έλλειμμα Παιδείας. Τόσα χρόνια σ' αυτή τη γωνιά σχεδόν ουρλιάζω, με την τραυματική εμπειρία των σαράντα χρόνων εκπαιδευτικής λειτουργίας σ' ευρύ φάσμα της εκπαίδευσης όλων των βαθμίδων, πως η εκπαίδευση ανθρώπων εδώ και περίπου τριάντα χρόνια με τη σφραγίδα της Πολιτείας βούλιαξε στα ρηχά. Οταν η καλλιέργεια ψυχών έγινε πασάλειμμα, κι αυτό μισερό, επαγγελματικής ειδίκευσης. Και το εξετασιοκεντρικό σύστημα εξετάσεων με τη λογική και την οργάνωση της παραγωγής προϊόντων εν σειρά, δίκην τούβλων ή καρμπιρατέρ, δημιουργούσε πτυχιούχους άνεργους και ακαλλιέργητους. Πρόσφατα διάβαζα τη συνέντευξη αξιόλογου νέου συνθέτη που νοσταλγούσε την εποχή, όχι μακριά από τη σημερινή, που η νεολαία γέμιζε στάδια για να ακούσει μελοποιημένο Ρίτσο, Σεφέρη, Ελύτη, Αναγνωστάκη, Βάρναλη αλλά και τους μικρούς μας λυρικούς Χατζόπουλο, Βιζυηνό, Μυρτιώτισσα. Και τώρα η νεολαία παραπαίει απροσανατόλιστη ανάμεσα στις ρητορείες του λαϊκισμού, τις καφετέριες της χαύνωσης και την υποκουλτούρα της μουσικής, των γκραφίτι και των μπεστ σέλερ.

Και γίνεται βέβαια βορά των ακραίων πιράνχας του πολιτικού βολονταρισμού. Διοχετεύει τις ορμές της στα προϊόντα της αγοράς του σεξ και στις τάχα μου ακτιβιστικές δράσεις καταστροφής. Μουντζουρώνει μνημεία γλυπτικής, παστρικούς ασβεστωμένους τοίχους, ξηλώνει πεζοδρόμια, δέρνει καθηγητές με αντίθετη άποψη, κυνηγάει πένητες και εξόριστους από αυταρχικά καθεστώτα μετανάστες και πρόσφυγες.

Προσωπικά, πιο πολύ από τον διάχυτο αλλά διακριτό χύδην φασισμό, τρέμω τον οικόσιτο ναζισμό, αυτόν που καλλιεργείται σε κλειστούς χώρους, πανεπιστημιακές αίθουσες, σεμινάρια, γιάφκες γελοίας μουσικής, βίαιης ρυθμομανίας, αλλά κυρίως τον κυριολεκτικά οικοδίαιτο φασισμό που φυτρώνει και καρποφορεί μέσα στις οικογένειες. Ανεργία αλλά και υπεραπασχόληση για να βγει το μηνιάτικο των γονέων, σχολείο - αποθήκη κρεάτων και φορμόλη πτωματικής γνώσης, όλα αυτά τροφοδοτούν τη νέα μόδα του ρατσιστικού εθνικιστικού σαδομαζοχιστικού ιδεολογήματος που φορεί τη στολή του πατριωτισμού, της φιλανθρωπίας και της σεμνοτυφίας.

Από την ταπεινή αυτή στήλη κάνω έκκληση, έσχατη και απελπισμένη, προς την επίσημη πολιτεία. Οσο ακόμη υπάρχει ο εκδοτικός οργανισμός που εγκρίνει και προωθεί τα σχολικά εγχειρίδια, να τυπωθεί ένας πολυσέλιδος τόμος με ανθολογία κειμένων, ελληνικών και ήδη μεταφρασμένων στα ελληνικά, που εξιστορούν την τραυματική εμπειρία των ευρωπαϊκών λαών από τη ναζιστική λαίλαπα και τη φασιστική φάρσα.

Να μπουν σε κάθε σχολείο και στη σάκα κάθε έλληνα και αλλοδαπού μαθητή το «Μαουτχάουζεν» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, ο «Χειμώνας του '41» του Δημήτρη Ψαθά, το έξοχο ημερολόγιο του μουσικολόγου Μίνωος Δούνια, το μονόπρακτο του Βενέζη «Μπλοκ C», η λαϊκή τραγωδία του Βασίλη Ρώτα και σε ένθετο τα χαρακτικά από την Κατοχή του Βασιλείου, του Τάσσου και της Βάσως Κατράκη. Σε ειδικό φάκελο, η «Κατοχή» των Βίρβου - Λεοντή με τον Καζαντζίδη, το «Μαουτχάουζεν» των Καμπανέλλη - Θεοδωράκη και σε DVD το έξοχο φιλμ από το ολοκαύτωμα της Κοκκινιάς «Μπλόκο» του Αδωνη Κύρου.

Ο τόμος και τα ένθετα να αποτελέσουν μαζί με πιθανό συμπλήρωμα από ξένα ανάλογα κείμενα (γιατί όχι και από τον ισπανικό εμφύλιο και τις κτηνωδίες του Φράνκο) ελεύθερο ανάγνωσμα και κάθε έτος το υπουργείο Πολιτισμού να βραβεύει δημόσια εργασίες, διηγήματα, ποιήματα, δοκίμια, πίνακες, ακόμη και θεατρικές παραστάσεις, προϊόντα μελέτης των μαθητών της επικράτειας.

Και την ημέρα της απονομής, ημέρα της ελληνικής αντιφασιστικής δράσης (γιατί όχι τη 17η Νοεμβρίου), το κρατικό κανάλι μαζί με τη βράβευση των καλύτερων εργασιών να προβάλλει ντοκιμαντέρ ευρωπαϊκά από την τερατωδία των ποικιλώνυμων φασισμών. Παράλληλα, σπουδαίοι έλληνες ηθοποιοί να διαβάζουν αποσπάσματα από χρονικά της Κατοχής και έξοχα ποιήματα των Σεφέρη, Ελύτη, Αναγνωστάκη, Ρίτσου, Κατσαρού, Λειβαδίτη, Εμπειρίκου («Ο δρόμος»!), Σαχτούρη. Και ολόκληρο το «Χαϊδάρι» του Θέμου Κορνάρου για να μάθουν επιτέλους οι νέοι Ελληνες πως πνευματικός του πρόδρομος ήταν ο Ναπολέων Σουκατζίδης!

Δαμοκλής

Σύμφωνα με τον Κικέρωνα, εις εκ των αυλικών του τυράννου των Συρακουσών Διονυσίου του Πρεσβυτέρου ήταν ο Δαμοκλής, ο οποίος φθονούσε τα πλούτη του τυράννου. Έτσι, ο Διονύσιος προσέφερε τη θέση του στον Δαμοκλή για μία ημέρα, ώστε ο κόλακας να διαπιστώσει τα... καλά της εξουσίας. Ο αυλοκόλακας ντύθηκε βασιλικά και κάθισε στον θρόνο για να απολαύσει τα εδέσματα. Μόνο που τότε παρατήρησε πάνω από το κεφάλι του να κρέμεται ένα μεγάλο σπαθί, το οποίο συγκρατούσαν τρίχες αλόγου, οι οποίες θα μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να κοπούν. Όταν ο Δαμοκλής εξέφρασε τη σχετική απορία του, ο Διονύσιος απάντησε: «Το σπαθί το τοποθέτησα εγώ για να μου θυμίζει να παίρνω τις σωστές αποφάσεις για τον λαό μου και εξ αυτού του λόγου να μου θυμίζει σε πόσο μεγάλο κίνδυνο είναι η ζωή μου καθημερινά». Ο Δαμοκλής όταν άκουσε την εξήγηση συνειδητοποίησε πόσο διαφορετική είναι η ζωή ενός (ενάρετου) άρχοντα συγκριτικά με αυτό που πίστευε. Γι’ αυτό ζήτησε να επιστρέψει στην ταπεινή του θέση. ΄Η, αλλιώς, αποφάσισε να πάει σπίτι του...

Μας το θύμισε ο Α. Λακασάς.

Ικανή και αναγκαία συνθήκη

"Εάν οι πολιτικοί διάβαζαν κάθε βράδυ ένα μόνο άρθρο του Συντάγματος, όπως αντίστοιχα κάνουν, φερ ειπείν, οι πιστοί Χριστιανοί που πριν κοιμηθούν διαβάζουν ένα κεφάλαιο από την Αγία Γραφή, μπορεί να εμφυτευόταν στη καρδιά και στο νου τους μία επιθυμία, που θα την έλεγα ακόμα και λαχτάρα, να υπηρετήσουν τον τόπο και τον λαό τους με πάθος, με αφοσίωση, με εντιμότητα.

Τι κάθομαι και λέω, μωρέ! Σαν ν' ακούω τον εαυτό μου να κοροιδεύει το εαυτό του! 

Πάλι, όμως, θέλω να πιστεύω πως δεν έχει εκλείψει το "είδος". Κι' ακόμα: όσα λέω για τους πολιτικούς, τα επαναλαμβάνω και για μας, τους πολίτες. Δεν πιστεύω ότι οι βουλευτές που μας εκπροσωπούν επελέγησαν μόνο από ψηφοφόρους περιορισμένης μόρφωσης και κρίσης. Δεν το πιστεύω με τίποτα. Αντίθετα, έχω απτά παραδείγματα πολλών σπουδασμένων, που οι επιλογές τους σε πρόσωπα με κάνουν σοβαρά να αμφιβάλλω εάν αυτό που λέμε "μόρφωση" είναι "ικανή και αναγκαία συνθήκη" για να αναγράφεται η λέξη Πολίτης έτσι, με κεφαλαίο "Π".

Κι από την άλλη, έχω γνωρίσει στη ζωή μου αμέτρητους αγράμματους ανθρώπους, που όμως η εσωτερική τους Παιδεία (απόκτημα σωστής ανατροφής, το περισσότερο) τους κάνει να ξεχωρίζουν από εκείνους που ονομάζω "αστοιχείωτους", και να είναι πιο σοβαροί στις κρίσεις και στις αποφάσεις τους".

Γράφει ο Χ. Μιχαηλίδης αναφέροντας και το άρθρο 116 του Συντάγματος.

Η συνέπεια

Το άρθρο του Η. Κανέλλη στα ΝΕΑ σήμερα είναι ιδιαιτέρως ενδιαφέρον. Ο ρόλος των διανοουμένων κυρίως στη σημερινή εποχή της κρίσης.

"Είναι κανόνας τουλάχιστον από την εποχή της παρέμβασης του Ζολά στην υπόθεση Ντρέιφους. Παρεμβαίνουν οι διανοούμενοι στη δημόσια ζωή μας; Καθοδηγούν εμάς τους υπόλοιπους, τους απλούς πολίτες, με την καθαρή θέση τους, γίνονται οι μπροστάρηδες δημιουργικών διεκδικήσεων και αλλαγών;

Ε, λοιπόν, οι διανοούμενοι μιλάνε χωρίς σταματημό. Πολλοί από αυτούς δεν το κλείνουν ακόμα και όταν δεν ζητάει κανείς τη γνώμη τους. Αλλά μη νομίζετε ότι όταν μιλούν δεν εκφράζουν απλώς τον υποκειμενισμό τους, συχνά μάλιστα και την υστεροβουλία τους. Ανέκαθεν η υστεροβουλία μπορούσε να είναι κίνητρο δημόσιας παρέμβασης.

Ενα παράδειγμα από τη δεκαετία του 1930, όταν ο Στάλιν διεκδικούσε την εύνοια των σημαντικότερων δυτικών συγγραφέων. Το 1935, σε ένα συνέδριο που είχε διοργανωθεί στη Μόσχα «για την υπεράσπιση της κουλτούρας», εξαίρονταν οι συγγραφείς εκείνοι που είχαν παραβρεθεί. Ωστόσο, ο γάλλος συγγραφέας Αντρέ Ζιντ παρέμενε εξαιρετικά σκεπτικιστής. Και με ένα κείμενό του στις εφημερίδες αποκάλυψε ότι οι υπερασπιστές του Στάλιν είχαν κίνητρο: τα συγγραφικά δικαιώματα από τις μεταφράσεις τους. Εδωσε λοιπόν για δημοσίευση ένα άρθρο: «Μαθαίνω από τις εφημερίδες της Μόσχας ότι μέσα σε λίγους μήνες πουλήθηκαν 400.000 αντίτυπα των βιβλίων μου. Λογαριάστε τα συγγραφικά δικαιώματα. Και τα άρθρα που πληρώνονται τόσο πλουσιοπάροχα! Αν έγραφα για την ΕΣΣΔ και τον Στάλιν έναν διθύραμβο, θα είχα κάνει μια περιουσία. Οι υπερβολικές αμοιβές που μου προσφέρουν με τρομάζουν».

Τι συμπέρασμα θα έβγαζε κανείς, λοιπόν, από τις δημόσιες παρεμβάσεις διανοουμένων με το αζημίωτο; Τι συμπέρασμα έβγαλαν οι αναγνώστες των «ΝΕΩΝ» από τους τραγουδιστές και τις τραγουδίστριες, ανάμεσά τους Σπάρτακοι και Πασιονάριες κατά των κακών ξένων που μας πίνουν το αίμα με το μπουρί της σόμπας, που ενώ κηρύσσουν «αντίσταση», στην καλύτερη περίπτωση επινοούν τρόπους για να αποφύγουν τη δίκαιη φορολόγησή τους;

Τι αξία μπορεί να έχει οποιαδήποτε δημόσια παρέμβαση προσωπικοτήτων, που το νόημά της δεν υποστηρίζεται από τις επιλογές της ζωής τους;"

Εκδήλωση στη Φουρνή προς τιμήν του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΡΑΤΣΙΝΗ

Ο Γιώργος Πρατσίνης ζει στη Θεσσαλονίκη, κατάγεται όμως από το χωριό του Μπέμπελη, της Μαρίας Αμαριώτου και της Σοφίας Μαυροειδή-Παπαδάκη. Το χωριό του, η Φουρνή Μεραμπέλου, που θα πρέπει να είναι από τα λίγα στη χώρα μας με τόσο υψηλό ποσοστό πτυχιούχων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, λογίων και διανοουμένων, είναι τιμή του και καμάρι, όπως και κάθε τι που τον συνδέει με την Κρήτη. 
Μοναχοπαίδι, δεν αρκέστηκε στην προστασία και τη θαλπωρή της οικογενείας του αλλά από μικρός αναζητούσε και μέχρι σήμερα αναζητά τους δικούς του δρόμους. Η ζωή του είναι ένα διαρκές ρίσκο γι’ αυτό και ο ίδιος είναι γεμάτος βιώματα και εμπειρίες. Έντονες συγκινήσεις: χαρές αλλά και στενοχώριες.  Έμαθε λίγα ιταλικά κατά την περίοδο του μεσοπολέμου τα οποία καλλιέργησε κατά την κατοχή κάνοντας τον διερμηνέα μεταξύ του ιταλού γιατρού του στρατού κατοχής και των κατοίκων της Φουρνής που είχαν ανάγκη τις υπηρεσίες του.

Και οι καλές ειδήσεις είναι ειδήσεις

Λέει το δελτίο τύπου: Στις 11:00 ο Πρωθυπουργός κ. Aντώνης Σαμαράς θα απονείμει «Έπαινο» στην Προϊσταμένη του Γραφείου Διεθνών και Κοινοτικών Θεμάτων της Γενικής Γραμματείας της Κυβέρνησης, κ. Ελένη Μαρτσούκου.
 

Σύμφωνα με ανακοίνωση απονέμει τον «Έπαινο» αυτό, επειδή οι προσφερθείσες από την κ. Ελένη Μαρτσούκου υπηρεσίες προς το Ελληνικό Κράτος υπερβαίνουν κατά πολύ τα όρια της άσκησης των υπηρεσιακών της καθηκόντων και καταδεικνύουν τη διαρκή έφεση και επιθυμία της για προαγωγή του Δημοσίου συμφέροντος, καθόσον από το 2010, οπότε προσελήφθη, συνέβαλε αποφασιστικά στη μείωση του ελλείμματος ενσωμάτωσης ευρωπαϊκού δικαίου από 2,4% σε 0,5% με αποτέλεσμα την αποφυγή καταβολής προστίμων εκτιμώμενου ύψους 26.535.600,00 έως 550.171.440,00 ευρώ, καθώς αντιμετωπίστηκαν επιτυχώς μέσω δράσεως του Γραφείου της 117 σχετικές υποθέσεις.

Ζαν Ζακ Ρουσό

Της Έλλης Τριανταφύλλου

(Δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή 29/6/12)

Φέτος γιορτάζονται με ιδιαίτερη λαμπρότητα στη γενέτειρά του πόλη, τη Γενεύη, τα 300 χρόνια από τη γέννηση ενός εκ των σημαντικότερων διανοητών του Διαφωτισμού, του Ζαν Ζακ Ρουσό. Οι φιλοσοφικές, πολιτικές και ηθικές του απόψεις σε συνδυασμό με τις αντιλήψεις ενός άλλου μεγάλου της εποχής, του Βολταίρου, ήταν το προανάκρουσμα για ένα από τα μεγαλύτερα κοινωνικά γεγονότα όλων των εποχών, τη Γαλλική Επανάσταση.

Στο «Κοινωνικό Συμβόλαιο», από τα σημαντικότερα πονήματα των πολιτικών επιστημών, ο μεγάλος Ελβετός παιδαγωγός και φιλόσοφος απαντά με εκπληκτικό και αφοπλιστικά απλό τρόπο στη ρητορική περί του καλύτερου πολιτεύματος και για τους στόχους της πολιτικής κοινότητας: είναι εκείνος της διατήρησης και της ευημερίας των μελών της με ασφαλέστερο σημάδι την πληθυσμιακή τους αύξηση. Και τονίζει πιο κάτω τις διαχρονικές αλήθειες, πως η συμμετοχή του πολίτη στα κοινά συνδέει την πράξη με τη θεωρία, επιτρέποντάς του να κρίνει σύμφωνα με το γενικό συμφέρον. Ετσι οι πολίτες μπορούν να ξεχωρίζουν το δημόσιο αγαθό από το επιμέρους συμφέρον, με τη συναίνεση ν’ αποτελεί τη βασική συμπεριφορά μέσα από σχέσεις ελευθερίας, ισότητας, ανεκτικότητας και αλληλοσεβασμού.

Το πόσο επίκαιρες φαντάζουν σήμερα οι παραπάνω απόψεις, τόσο σε εθνικό όσο και ευρωπαϊκό επίπεδο, είναι πρόδηλο. Δυστυχώς, γιατί βρίσκονται στον αντίποδα αυτού που συμβαίνει στο πολιτικοκοινωνικό και οικονομικό πεδίο στη χώρα μας και την Ευρώπη, η οποία ασθμαίνοντας και παλινδρομώντας αναζητεί την ολοκλήρωσή της. Το λίαν δυσάρεστο είναι ότι την αναζητεί στα πέτρινα χρόνια της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης μέσα από σφικτά έως ασφυκτικά οικονομικά προγράμματα λιτότητας, κεντρικά σχεδιασμένα στο διευθυντήριο της βελγικής πρωτεύουσας από τεχνοκράτες, μη εκτεθειμένους -στην πλειονότητά τους- στη λαϊκή κρίση. Τις βάναυσες επιπτώσεις των πολιτικών αυτών τις υφίσταται την τελευταία διετία η χώρα μας. Θα τις υποστεί όμως με βεβαιότητα και όλος ο πραγματικά φλεγόμενος ευρωπαϊκός Νότος.

Πρόκειται για πολιτικές εκπορευόμενες, στις περισσότερες περιπτώσεις, από τις εμφανέστατες ηγεμονικές γερμανικές επιδιώξεις. Για τον λόγο αυτό η καγκελάριος Αγκελα Μέρκελ παραμένει ανυποχώρητη στο θέμα των ευρωομολόγων και σ’ αυτό του ταμείου αποπληρωμής του παράνομου χρέους, δηλ. εκείνου που ξεπερνά το κατά Μάαστριχτ «νόμιμο» 60%.

Ακόμη περισσότερο, δεν υποχωρεί στο θέμα της τροποποίησης των μηχανισμών στήριξης, έτσι ώστε να μη χρηματοδοτούν αποκλειστικά οι χώρες-μέλη, αρνούμενη την «κοινοτικοποίηση» των κρατικών χρεών, εάν προηγουμένως δεν υπαχθεί στον κεντρικό κοινοτικό έλεγχο και η δημοσιονομία.

Οι απόψεις αυτές για την εκχώρηση δημοσιονομικής -στην πραγματικότητα εθνικής- κυριαρχίας, ώστε ν’ αρχίσει ουσιαστικά η χρηματοδότηση από την ισχυρότερη οικονομική δύναμη της Ευρωζώνης, υπογραμμίσθηκαν με ακόμη μεγαλύτερη έμφαση στην πρόσφατη συνέντευξη του υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας Β. Σόιμπλε, στο περιοδικό Der Spiegel. Ομως πώς μπορεί κανείς να οραματίζεται την πολυπόθητη ευρωπαϊκή ολοκλήρωση με τέτοιες πολιτικές; Πολιτικές, οι οποίες ήδη εξαθλιώνουν μεγάλα κοινωνικά στρώματα και ομάδες, με άλλα λόγια αντιμάχονται και αντιπαρατίθενται στο «κοινό αγαθό και συμφέρον», που είναι το αντικείμενο της «γενικής βούλησης» κατά Ρουσό, δηλαδή του τρόπου με τον οποίο εκφράζονται τα καθολικά συμφέροντα μιας κοινωνίας μέσα από τον ρόλο του κυρίαρχου λαού.

Ζούμε σε μια δύσκολη εποχή, στην οποία κατ’ εξοχήν έχει απαξιωθεί η έννοια της πολιτικής. Ετσι και η άποψη του Ζαν Ζακ Ρουσό, πως ένα κράτος καταρρέει όταν οι πολίτες του θεωρήσουν ότι δεν τους αφορούν ή δεν τους ενδιαφέρουν οι δημόσιες υποθέσεις μη συμμετέχοντας στα κοινά, φαντάζουν περισσότερο από ποτέ άλλοτε επίκαιρες για τους Ευρωπαίους πολίτες. Εν τέλει, θα «πρέπει να εξαναγκασθούν να είναι ελεύθεροι».

Βαριές κουβέντες

Τό 'στειλε ένας φίλος. Περιέχει βαριές κουβέντες. Δεν πιστεύω σε συνταγές, όμως, το βρίσκω αισιόδοξο γι' αυτό και τ' ανεβάζω μέρες πούναι.
 

Η συνταγή της νεότητας

• Αδιαφόρησε για όλους τους αριθμούς, που παίζουν ρόλο στη ζωή σου. Δηλαδή: βάρος, ύψος, ηλικία! Άσε το γιατρό να στενοχωριέται γι’ αυτά!
• Προτίμησε τους χαρούμενους φίλους,    από τους ψυχοπλακωτικούς. Οι τελευταίοι σε τραβάνε προς τα κάτω…  Συνέχισε να μαθαίνεις…
• Μάθε περισσότερα για υπολογιστές, για λουλούδια, για κήπους, ή ότι άλλο σε γεμίζει… Μην αφήνεις το μυαλό σου ανενεργό.  Ένα μυαλό στάσιμο, είναι το εργαστήρι του κακού. Το όνομα του εργαστηρίου: Αλτσχάιμερ.
• Απόλαυσε τα μικρά πράγματα! Γέλα πάντα πολύ και με θόρυβο! Γέλα μέχρι να σου κοπεί η ανάσα!
• Κι’ αν έρθουν δάκρυα, άντεξε τα και προχώρα! Το μοναδικό άτομο που σε συντροφεύει στη ζωή, είναι ο εαυτός σου. Γι’ αυτό μείνε “ζωντανός”, όσο υπάρχεις…
• Έχε πάντα κοντά σου αυτό που σ’ αρέσει: Οικογένεια, φίλους, μνήμες, μουσική, ζώα, φυτά, ένα χόμπι, ή ότι άλλο νομίζεις!  Κάνε το σπίτι σου ένα απάνεμο αραξοβόλι!
• Απόλαυσε την υγεία σου. Αν είναι καλή, διατήρησε την. Αν είναι ασταθής, καλυτέρεψε την. Αν είναι κάτω από αυτό το επίπεδο, ζήτα βοήθεια!
• Μη κάνεις ταξίδια για να αποβάλεις ενοχές. Ταξίδεψε σε διπλανές πόλεις ή σε ξένα κράτη για shopping ή για τουρισμό. Ποτέ όμως  μην κάνεις ταξίδια στο παρελθόν.
• Αυτούς που αγαπάς πραγματικά, πες τους το, κάθε στιγμή, με κάθε ευκαιρία! Και να θυμάσαι πάντα ότι: Η ζωή δεν μετριέται με το πόσες φορές ανάσανες, αλλά από τις στιγμές που έχασες την ανάσα σου: Απ’ το πολύ γέλιο… Από εκπλήξεις…  Από έκσταση… Από ευτυχία…
• Υπάρχουν πολλοί που βλέπουν τον ήλιο,  σαν έναν απλό κίτρινο λεκέ! Υπάρχουν όμως και άλλοι, που βλέπουν έναν κίτρινο λεκέ, σαν τον πιο λαμπερό ήλιο… Γίνε κι’ εσύ, ένας από τους δεύτερους!

Σταμάτης Αποστολάκης

Σε πανηγυρική συνεδρίαση, σήμερα το απόγευμα, ανακοινώθηκαν τα φετινά βραβεία της Ακαδημίας Αθηνών.

Μεταξύ των βραβευθέντων και ο δάσκαλος κ. Σταμάτης Αποστολάκης από τα Χανιά «για την πεντηκονταετή προσήλωσή του στην ανίχνευση, διάσωση, καταγραφή και παράδοση στις επόμενες γενιές της κρητικής λαϊκής κληρονομιάς».

Στο τεύχος της «Αμάλθειας» που θα κυκλοφορήσει παρουσιάζουμε το εξαιρετικό βιβλίο του για τα Ριζίτικα.

Ο κ Σταμάτης Αποστολάκης, δάσκαλος, συγγραφέας, λαογράφος γεννήθηκε στην Αγία Ειρήνη Χανίων το 1932. Υπηρέτησε ως εκπαιδευτικός στα σχολεία της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και σήμερα είναι συνταξιούχος. Από το 1959 ασχολείται με την συλλογή επεξεργασία και δημοσίευση στοιχείων από την ιστορία, τη λαογραφία και της δημοτικές μας παραδόσεις. Έχει δημοσιεύσει περισσότερες από 150 μελέτες και πολλά βιβλία. Έχει εργαστεί ως ραδιοφωνικός παραγωγός και διατηρεί μόνιμη σελίδα από το 1966 στην εφημερίδα «Χανιώτικα Νέα».

Ενδεικτικά, μερικά έργα του: «Λαογραφικά μελετήματα στον Ελευθέριο Βενιζέλο», «Η Μάχη της Κρήτης στη Νεοελληνική Ποίηση», «Η Χριστιανική Διδασκαλία στη Δημοτική Ποίηση της Κρήτης», «Λαογραφικά του Δωδεκαημέρου», «Τα Λαογραφικά του χορού στη Δυτική Κρήτη» κ.α. Για το έργο του έχει βραβευθεί άλλες δυο φορές από την Ακαδημία Αθηνών.

Στη Μονάδα Φροντίδας Ηλικιωμένων

Την Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2011 αντιπροσωπεία μαθητών και καθηγητών του 1ου Γυμνασίου Αγίου Νικολάου Λασιθίου με τον διευθυντή του σχολείου επισκέφθηκαν την ΜΟΝΑΔΑ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ Ενορίας Αγίας Τριάδος,στον Άγιο Νικόλαο.

Η αντιπροσωπεία προσέφερε κάρτες, γλυκά και στολίδια χριστουγεννιάτικα που δημιούργησαν οι μαθητές στο μάθημα των Εικαστικών με την καθηγήτριά τους κ. Νίκη Δούκα και έψαλλαν τα κάλαντα στους ηλικιωμένους με τη συνοδεία οργάνων υπό την διεύθυνση του καθηγητή τους κ. Μανόλη Κλώντζα.