Και, ασφαλώς, σημειώνεται στο ίδιο άρθρο, υπάρχουν οκτώ ανάλογα ενοχλητικές φράσεις, με ελαφρά παραλλαγμένη διατύπωση, τις οποίες κανένας άνδρας δεν θα πρέπει να «εκτοξεύει» προς τη γυναίκα του.«Το να μιλάς ευγενικά είναι μια δεξιότητα που πρέπει να την μάθει κανείς. Όλοι μας νιώθουμε νικημένοι από την ζωή στον έξω κόσμο. Δεν θα 'πρεπε να νιώθουμε έτσι και στο σπίτι μας» εξηγεί η κυρία Φορντ.
Παρασκευή 5 Αυγούστου 2011
Προς ευήκοα ώτα
Και, ασφαλώς, σημειώνεται στο ίδιο άρθρο, υπάρχουν οκτώ ανάλογα ενοχλητικές φράσεις, με ελαφρά παραλλαγμένη διατύπωση, τις οποίες κανένας άνδρας δεν θα πρέπει να «εκτοξεύει» προς τη γυναίκα του.«Το να μιλάς ευγενικά είναι μια δεξιότητα που πρέπει να την μάθει κανείς. Όλοι μας νιώθουμε νικημένοι από την ζωή στον έξω κόσμο. Δεν θα 'πρεπε να νιώθουμε έτσι και στο σπίτι μας» εξηγεί η κυρία Φορντ.
Τρίτη 23 Φεβρουαρίου 2010
Και πάλι συνταγές ευτυχίας
Ποιές είναι οι παρατηρήσεις; Πέντε εντόπισαν:
1. Να είμαστε ευγνώμονες συστήνουν. "Εθελοντές που έγραψαν επιστολές για να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη τους σε ανθρώπους που τους είχαν βοηθήσει ανέφεραν ότι ένιωσαν μια άνοδο των επιπέδων ευτυχίας που διήρκεσε εβδομάδες ή και μήνες. Και αυτό συνέβη ακόμα και στις περιπτώσεις που οι εθελοντές έγραψαν τις επιστολές αλλά δεν τις έστειλαν ποτέ" επισημαίνεται στο αρθρίδιο που αναρτήθηκε στην http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1109662&lngDtrID=252.
2. Φανταστείτε ένα καλύτερο μέλλον.
3. Να είστε ευγνώμονες για όσα έχετε: Συμμετέχοντες σε μελέτες που έγραφαν σε ημερολόγια τρία καλά πράγματα που τους είχαν συμβεί έμαθαν να εστιάζονται στους λόγους που έχουν να είναι ευτυχείς.
4. Να αξιοποιείτε τα δυνατά σημεία σας.
5. Να κάνετε καλές πράξεις.
Πάντως οι παρατηρήσεις ανταποκρίνονται σε μια πρώτη αίσθηση που έχουμε για την δημιουργία θετικού κλίματος, κοινωνικότητας και αλληλεγγύης προς τον συνάνθρωπο. Έτσι αξίζει κανείς να τους υιοθετήσει σε κάποιο βαθμό.
Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009
Δώρα
Πίσω από κάθε δώρο «κρύβονται κανόνες και συμπεριφορές. Η δυναμική της αμοιβαιότητας και της υποχρέωσης, του οικονομικού και ψυχολογικού χρέους, αλλά και της συμβατικότητας. Όμως, ένα στοιχείο που κάνει το δώρο προκλητικό και ακατανίκητο, είναι οι υστερόβουλες σκέψεις του δωρητή. Yπάρχουν άνδρες που στην προσπάθειά τους να ρίξουν μια γυναίκα, τη δελεάζουν μ’ ένα εντυπωσιακό δώρο» σχολιάζει η Ρ. Μασούρα σε σχετικό άρθρο της.
Ο Άγιος Βασίλης ίσως είναι ανάγκη, ίσως εφεύρημα… «Tο δόσιμο ψυχής είναι αυτό που θα λειτουργήσει ως επένδυση στο μέλλον, κι όχι το δώρο, όσο καλοπροαίρετο κι αν είναι» υποστηρίζει η Μασούρα.
Πέμπτη 20 Αυγούστου 2009
Γυναικεία γούστα
(...)
Υπάρχει εξήγηση γι' αυτό;
"Η ερευνήτρια και οι συνεργάτες της εκτιμούν ότι οι γυναίκες προτιμούν τους πιασμένους άνδρες επειδή έχουν ήδη αξιολογηθεί από μια άλλη γυναίκα και έχουν κριθεί κατάλληλοι ως σύντροφοι.
Αν και αυτή η εξήγηση είναι η πιθανότερη, μια άλλη εναλλακτική υπόθεση είναι ότι στην αμερικανική κοινωνία οι γυναίκες ενθαρρύνονται να λειτουργούν ανταγωνιστικά και ίσως βρίσκουν ευκαιρία να αυξήσουν την αυτοπεποίθησή τους «κλέβοντας» τον άντρα μιας άλλης".
Η έρευνα δημοσιεύεται στο Journal of Experimental Social Psychology.
Ολόκληρο το άρθροΠαρασκευή 12 Ιουνίου 2009
Σαγιονάρα
Πέμπτη 16 Απριλίου 2009
«Δεκανίκι» η ψυχολογία για να καλυφθούν τα τεράστια ελλείμματα της Πολιτείας
(Καθηγήτρια στο Τμήμα Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου)
«Ένας ψυχολόγος σε κάθε σχολείο», υποσχέθηκε μόλις χθες ο υπουργός Παιδείας. Δεν λέω, η είδηση είναι χαρμόσυνη ιδίως για τους εκατοντάδες υποψήφιους άνεργους φοιτητές ψυχολογίας που θα βρουν ή θα ελπίσουν (πράγμα εξ ίσου σημαντικό) ότι θα βρουν εργασία... Είναι όμως η ψυχολογία πανάκεια; Είναι στο ύψος (ή στο βάθος) τέτοιων μαζικών και ανοριοθέτητων προσδοκιών; Γιατί αίφνης οι ιθύνοντες προσβλέπουν σε αυτήν για την αντιμετώπιση κάθε λογής καυτών ζητημάτων όπως π.χ. η πάταξη της εγκληματικότητας, η εξασφάλιση της ψυχικής υγείας των αστυνομικών, η εύρυθμη λειτουργία των σχολείων; Με άλλα λόγια τι σχέση έχει η επιστήμη της ψυχολογίας με αυτό που βλέπουμε να πλασάρεται ως ψυχολογία; Κι επειδή το κάθε τι δεν είναι άμοιρο του χρονικού πλαισίου μέσα στο οποίο κάνει την εμφάνισή του, διερωτώμαι αν σε μια τέτοια συγκυρία, η ψυχολογία δεν επιδιώκεται να είναι ένα ακόμη δεκανίκι, ένα ερζάτς, χλωμό υποκατάστατο στη θέση πραγμάτων που λείπουν απελπιστικά σήμερα από τον τόπο μας. Τι να σου κάνει π.χ. ο ψυχολόγος για την υποβαθμισμένη παιδεία; Τις υποβαθμισμένες κτιριακές εγκαταστάσεις; Την εργαλειοποίηση της γνώσης, την καταβρόχθιση του σχολείου από το φροντιστήριο, τι αλήθεια να σου κάνει; Πώς να αντιταχθεί στην εξουθενωτική φετιχοποίηση του βαθμού, στην αποστειρωμένη γνώση, στην πλήξη, τι να σου κάνει για να αντιταχθεί στη μεταφορά της κοινωνικής βίας μέσα στο σχολείο; Στις υπο-κουλτούρες και αντι-κουλτούρες που συναντώνται μέσα στη σχολική τάξη; (...)
