Παιδικό - Νεανικό Βιβλίο

Εκδήλωση-Αφιέρωμα στο Παιδικό Βιβλίο στον Άγιο Νικόλαο

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου 2016

Τα παραμύθια ή τα βιβλία γραμμένα για παιδιά, που διαβάσαμε στην παιδική μας ηλικία είναι τα κείμενα, που ενδεχομένως να μας καθόρισαν σε κάποιο βαθμό, έμμεσα, χωρίς να το καταλαβαίνουμε πάντα. Τις πιο πολλές φορές ήταν κάποιος μεγάλος που μας τα έδωσε ή μας τα πρότεινε για να τα διαβάσουμε. Έτσι θυμόμαστε όλοι τους γονείς, τους παππούδες, τους θείους και τους οικογενειακούς μας φίλους, να μας χαρίζουν βιβλία της  Ζωρζ Σαρή, της Άλκης Ζέη, του Ιούλιου Βέρν, της Πηνελόπης Δέλτα, των Παπαδιαμάντη, Καρκαβίτσα, Λουντέμη, Θέμου Ποταμιάνου, του Άντερσεν, του Κάρολ, του Λαφοντέν, του Αισώπου κ.α.
Μεγαλώνοντας διαπιστώσαμε ότι υπήρχαν ένα σωρό βιβλία, ακόμα, που μας περίμεναν  να τα ανακαλύψουμε. Κάποια στιγμή, μάλιστα, πιάσαμε τον εαυτό μας να θέλει να διαβάσει κάποια απ’ αυτά πολλές φορές. Ξανά και ξανά. Να λοιπόν ποια ήταν τα πιο καλά για μας: αυτά που θέλαμε να τα διαβάζουμε ξανά και ξανά!

Ο Ουμπέρτο Έκο, πού πέθανε πριν από λίγες μέρες, έλεγε: «Ένας αγράμματος που πεθαίνει στην ηλικία μου έχει ζήσει μια ζωή. Εγώ έχω ήδη ζήσει τη ζωή του Ναπολέοντα, του Καίσαρα, του Ντ’ Αρντανιάν. Γι’ αυτό ενθαρρύνω τους νέους να διαβάζουν γιατί είναι ο καλύτερος τρόπος να αναπτύξεις καλή μνήμη και μια αχόρταγη πολλαπλή προσωπικότητα. Και έτσι, όταν φτάνεις στο τέλος της ζωής σου, έχεις ζήσει αμέτρητες ζωές. Τι μυθικό προνόμιο!»

Την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου καθιέρωσε η Διεθνής Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα το 1966, την ημέρα των γενεθλίων του μεγάλου Δανού παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (2 Απριλίου 1805), με σκοπό να εμπνεύσει στα παιδιά την αγάπη για το διάβασμα και να προκαλέσει την προσοχή των μεγαλυτέρων στο παιδικό βιβλίο.

Από τότε, κάθε χρόνο, ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της Διεθνούς Οργάνωσης Βιβλίων για τη Νεότητα ετοιμάζει ένα μήνυμα και μία αφίσα, που διανέμονται σε όλο τον κόσμο.

Το δικό μας Εθνικό Κέντρο Βιβλίου στηρίζει από το 1996 την πρωτοβουλία αυτή και σε συνεργασία με τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου, το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Οργάνωσης Βιβλίων για τη Νεότητα, τυπώνει στα ελληνικά την αφίσα και το φυλλάδιο με το μήνυμα και τα αποστέλλει σε ένα ευρύ δίκτυο σχολείων και σχολικών βιβλιοθηκών σε όλη την Ελλάδα, προτρέποντας έτσι και άλλους φορείς να οργανώσουν εκδηλώσεις για τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου.

Το 2016 υπεύθυνο για το υλικό του εορτασμού είναι το Τμήμα της Βραζιλίας. Το φετινό μήνυμα έγραψε η Λουτσιάνα Σαντρόνι, συγγραφέας παιδικών και νεανικών βιβλίων και την αφίσα φιλοτέχνησε ο εικονογράφος, σκιτσογράφος και συγγραφέας Ζιράλντο.

Σε όλες τις χώρες τα παιδιά, οι συγγραφείς, οι εικονογράφοι, οι μεταφραστές, οι βιβλιοθηκάριοι, οι εκδότες και οι εκπαιδευτικοί γιορτάζουν την παγκόσμια αυτή μέρα με διάφορες εκδηλώσεις σε σχολεία, βιβλιοθήκες, βιβλιοπωλεία, πλατείες και άλλους χώρους, δείχνοντας έτσι την αγάπη και το ενδιαφέρον τους για τα βιβλία και το διάβασμα.

Η Ιστορική Λαογραφική Εταιρεία Νομού Λασιθίου με το περιοδικό που εκδίδει, την ΑΜΑΛΘΕΙΑ, συμμετέχοντας στον εορτασμό, διοργανώνει εκδήλωση-αφιέρωμα στο παιδικό βιβλίο το Σάββατο 2 Απριλίου και ώρα 19.00 στο χώρο του Ειρηνοδικείου, στον Άγιο Νικόλαο.

Στην κεντρική εισήγηση θα γίνει αναφορά στην Ημέρα, θα γίνει προσπάθεια να απαντηθούν ενδεικτικά ερωτήματα σχετικά με το γιατί διαβάζουμε, τι διαβάζουμε, ποια είναι τα χαρακτηριστικά του παιδικού βιβλίου, ποια είναι τα στοιχεία που κάνουν ένα παιδικό βιβλίο κακό κ.α.

Οι επόμενοι εισηγητές της βραδιάς θα παρουσιάσουν το βιβλίο «Η Αυτοβιογραφία της Αλεπούς» του υπογράφοντα.

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης θα παρουσιαστούν πολλά και ενδιαφέροντα χάπενινγκ. Ο  Τζίμης Πανούσης θα μιλήσει για την τεχνολογία που λειτουργεί χωρίς ηλεκτρική ενέργεια, δεν «κρασάρει» και είναι ανακυκλώσιμη. Ο Ευγένιος Τριβιζάς για την πιο γλυκιά ανάμνηση της ζωής του και γιατί ήθελε να γίνει βοηθός του Άι Βασίλη. Μια μαθητική ομάδα θα αποδώσει δυο τραγουδάκια από αυτά που περιλαμβάνονται στην «Αυτοβιογραφία της Αλεπούς» και η «Αυτοσχέδιος Χορωδία» πλαισιωμένη από μια καλή ομάδα μουσικών θα συμμετάσχει επίσης με τα δικά της τραγουδάκια.

Κείμενα από κλασικά παιδικά αναγνώσματα θα αποδώσουν γνωστοί καθηγητές, ηθοποιοί και ραδιοφωνικοί παραγωγοί.

Η είσοδος θα είναι ελεύθερη. Η εκδήλωση συνιστάται ιδιαιτέρως σε παιδιά από 5 έως 95 χρονών.

Ι. Σταμέλος

stamelosioa@gmail.com

Δες τα πρόσωπα και θα καταλάβεις

Το φιλοσοφείν δεν καταργεί την τραγικότητα, ούτε λειτουργεί ξέχωρα από αυτήν. Υποστηρίζει η Κατερίνα στην ανάρτησή της «Εγώ καλά σου τα ’λεγα» θυμίζοντας μας τον αείμνηστο δωρικό και τσεκουράτο «φιλόσοφο» Άκη Πάνου.

Το πολύ ενδιαφέρον όμως το βρήκαμε στις αναφορές σ' ένα άρθρο του Έκο.

Να ευχαριστούμε τον Θεό, γράφει ο Έκο, που ζούμε σε μια χώρα που όλα γίνονται φανερά (ή σχεδόν φανερά λέμε εμείς) και ας διαβάσουμε με προσοχή τα ονόματα στα ψηφοδέλτια για να ξέρουμε τι μας περιμένει. Ίσως να μη μας αρέσει αλλά τουλάχιστον θα είμαστε σίγουροι ότι οι προσδοκίες μας δεν θα διαψευστούν.

«Ένα άλλο πάλι που ακούω», γράφει ο Έκο το 1976, είναι οι κατηγορίες ότι δήθεν πολλοί συνδυασμοί «λένε τι δεν πρέπει να γίνει, αλλά δε λένε τι πρέπει να γίνει. Μ' άλλα λόγια δεν έχουνε πρόγραμμα. Μα τι είναι αυτό το πρόγραμμα; Σκεφτείτε το πρόγραμμα της Σκάλας του Μιλάνου: υπάρχει σ' αυτό ένας κατάλογος ονομάτων και τίτλων. Αν διαβάσουμε: "Μποκερίνι, Βιβάλντι, Στράους", ξέρουμε ότι μας περιμένει μια βραδιά γεμάτη αγγελικές μελωδίες. Αν διαβάσουμε "Μπέριο, Μπουλέζ, Μπουσότι", ξέρουμε ότι πρέπει να ετοιμαστούμε ψυχολογικά για προκλητικούς ήχους, μακριές σιωπές, τσιρίσματα, και τόσο το χειρότερο για τους αδαείς μελομανείς που, άσχετα μ' αυτό, πηγαίνουνε κάθε φορά και μετά παραπονιούνται. ΄Αρα ένας εκλογικός κατάλογος υποψηφίων είναι ένα πρόγραμμα. Αν μας ξαναπροτείνονται γνωστά άτομα για τα οποία έχουμε λόγους να δυσπιστούμε, ξέρουμε ότι το πρόγραμμα είναι να συνεχιστεί η κατάσταση όπως ήτανε πριν, και ίσως χειρότερα, μια και παρόλο ότι αυτά τα πρόσωπα δεν ήταν επιθυμητά από το λαό, αποδείχτηκαν αρκετά ισχυρά ώστε να συνεχίσουν τη σταδιοδρομία τους. (…) Τα πρόσωπα αυτά έχουν ήδη κάνει και κάνουν πράγματα  για τα οποία θα μπορούσαμε να τα υποψιαστούμε».
Σε άλλα σημείο του άρθρου παρατηρεί: «Όποιος αγοράζει ξέρει τι κουβαλάει στο σπίτι του και πόσον καιρό θα διαρκέσει».

Τα πρόσωπα τις περισσότερες φορές προϊδεάζουν για το τι θα επακολουθήσει.

Το όνομα του ρόδου

Απευθύνεται γνωστός στον τάδε δήμαρχο για σοβαρότατο πρόβλημα το οποίο δημιούργησαν οι υπηρεσίες του. Απάντηση του δημάρχου: Δεν μπορείς να συνεννοηθείς εσύ με τον εργολάβο;… λέει, στον αδύναμο πολίτη ο … άρχων.

Άλλη περίπτωση: Τα νέα έργα στα καλά καθούμενα αποκόπτουν ένα μέρος μιας πόλης από την υπόλοιπη. Ο αιρετός άρχων προτρέπει τους κατοίκους που θίγονται να κάνουν πάλι οι ίδιοι διαπραγμάτευση με τον εργολάβο…

Άλλη περίπτωση: Δρόμος δέκα χιλιομέτρων έχει και τον παράλληλο παράδρομο σε όλο το μήκος του εκτός από τα τελευταία 50 μέτρα. Όσοι χρησιμοποιούν τον παράδρομο παγιδεύονται χωρίς να μπορούν να βρουν διέξοδο… Πώς έγινε αυτό; Έγινε για τους λόγους που υποψιάζεστε. Και τώρα; Είναι δύσκολα αυτά τα πράγματα… απαντά ο παμέγιστος άρχων.

Άλλο: Φίλος καλοπροαίρετος έχει έρθει στα όρια νευρικής κρίσης πηγαίνοντας μέρες και μέρες από τον Άννα στον Καϊάφα. Έχει θιγεί σοβαρά από κρατική αυθαιρεσία. Το αίτημα εξόφθαλμα δίκαιο, αλλά … κανείς δεν μπορεί να δώσει μια κάποια λύση. Εξαντλώντας την ιεραρχία φτάνει στην κορυφή για να εισπράξει από τον παμέγιστο: Μα, σας παρακαλώ κύριέ μου, τι νομίζετε ότι είναι ο … για να ασχολείται με τέτοια ζητήματα;

Σωρός οι ιστορίες καθημερινής τρέλας. Τι γίνεται όταν ο ένας σε στέλνει για διαπραγμάτευση με τους εργολάβους, ο άλλος έχει «σοβαρά» θέματα για να ασχοληθεί με τα δικά σου, οι άλλοι όταν δεν σβήνουν κλήσεις απασχολούνται με το Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη χαμένη τιμή της Κατερίνας Μπλουμ; Όταν οι υπουργοί στρίβουν δια του αρραβώνος δηλώνοντας «έχω πιο σοβαρά θέματα να ασχοληθώ», οι υποψήφιοι υπουργοί επεξεργάζονται «νέες πολιτικές πλατφόρμες», οι άλλοι είναι χρόνια τώρα σε συσκέψεις;

Τα κυκλώματα βεβαίως στην εργασία τους. Οι μαφίες, οι εκβιαστές όταν δεν δρουν με την ανοχή συνεργάζονται βεβαίως βεβαίως. Με ποιους; Μα με αυτούς από τους οποίους θα έπρεπε να κρύβονται. Καθημερινές έχουν γίνει οι αποκαλύψεις τέτοιων συνεργασιών και είναι το μόνο παρήγορο σ’ αυτήν την ιστορία. Οι νονοί και οι εγκληματίες αποκαλούνται, «κύριος Παναγιώτης», ενώ τα μαγκάκια (από την κορυφή ως τον πάτο) που εξαντλούν την αυστηρότητα και τη σκληράδα στους φουκαράδες διατηρούν για πάρτι τους διπλά βιβλία… Και άλλα τερπνά και ωφέλιμα.

Εντάξει, δεν μας κυβερνά ο Μπερλουσκόνι. Η εξήγηση όμως του Έκο για τις επιλογές των ανθρώπων που εκλέγονται από τους πολίτες για να ασκήσουν την εξουσία σε κάθε επίπεδο, έχει αναλογίες.

«Το κύριο πρόβλημα της Ιταλίας είναι οι Ιταλοί που ψηφίζουν Μπερλουσκόνι» ισχυρίζεται ο Έκο στο Εσπρέσσο. «Όταν η κοινωνία τους το επιτρέπει, γιατί να τα βάζουμε μαζί τους κι όχι με την κοινωνία που τους επέτρεψε να το πράξουν»; Ο Μπερλουσκόνι και ο κάθε Μπερλουσκόνι της εξουσίας «κάνει μόνο τη δουλειά του».

«Η πλειοψηφία των Ιταλών είναι αυτή που αποδέχθηκε τη σύγκρουση συμφερόντων» για την οποία ευθύνεται ο Ιταλός πρωθυπουργός, ο οποίος έχει στην ιδιοκτησία του την εταιρεία Fininvest, η οποία ελέγχει κυρίως τον τηλεοπτικό όμιλο Mediaset.

«Στις 'υγιείς' δημοκρατίες δεν χρειάζεται να υπερασπιστεί κανείς την ελευθερία του Τύπου επειδή κανείς δεν σκέφτεται να την περιορίσει», σημειώνει.

«Το 1931 ο φασισμός επέβαλε στους πανεπιστημιακούς καθηγητές -1.200 εκείνη την εποχή- έναν όρκο πίστης στο καθεστώς. Μόνον 12 αρνήθηκαν και έχασαν τη δουλειά τους. Ίσως οι 1.188 που παρέμειναν να είχαν αξιοσέβαστους λόγους. Όμως οι 12 που αρνήθηκαν έσωσαν την τιμή του Πανεπιστημίου και τελικά την τιμή της χώρας», σημειώνει.

Ο διάσημος συγγραφέας δηλώνει στο άρθρο του απαισιόδοξος, λέγοντας ότι πιθανότατα η παρέμβασή του αυτή δεν θα επιφέρει αποτελέσματα».

Εμείς όμως είμαστε αισιόδοξοι. Πως το ’λεγε ο Ηλιόπουλος: Δεν ξέρω αν το προσέξατε, είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα. Ναι αλλά δεν το δείχνουμε, συγκρατούμαστε..., γιατί δεν μπορεί να δικαιολογηθεί με τίποτα και από πουθενά η αισιοδοξία που νοιώθουμε. Διαβάζοντας αυτά που γίνονται στην Ιταλία σκεφτόμαστε για μας: και μη χειρότερα.