Τρίτη 9 Νοεμβρίου 2010
Πέμπτη 24 Ιουνίου 2010
ΤΔευτέρα 31 Μαΐου 2010
Εικόνες παρακμής
Ποιος μας έφτασε ως εκεί; Τι είναι αυτό που μπορεί να αποτελέσει είδηση από δω και πέρα; Υπάρχει κάτι ακόμα που δεν είδαμε; Υπάρχει κάτι που μπορεί να μας ξαφνιάσει;...
Και εις άλλα με υγεία.
Τρίτη 25 Μαΐου 2010
Ωχ, Παναγία μου ...
Έτυχε να παρακολουθώ τις ειδήσεις στο Mega με τον Μαΐλη: «Δεν τηρούμε το σύνταγμα γιατί δεν το ψηφίσαμε» και δεν πίστευα στα αυτιά μου.
Βέβαια ο Βαζαίος είναι άλλο πράμα, άλλο διαμέτρημα, άλλη εμβέλεια, άλλο μεγαλείο… Το μεταφέρω από την Καθημερινή, το έγραψε ο Μανδραβέλης στο άρθρο του (23-5-2010) με τίτλο «η αντίσταση της νύχτας». Γράφει λοιπόν «…η περήφανη ελληνική αντίσταση δεν τελειώνει στον δρόμο, αλλά πέρασε και στα μεσημεριανάδικα της TV. Σε ένα από αυτά βγήκε κάποιος τραγουδιστής ονόματι Λευτέρης Βαζαίος. Δήλωσε στο Πανελλήνιο ότι δεν υποβάλλει φορολογική δήλωση διότι ποτέ δεν ζήτησε κάτι από το κράτος ούτε καν απευθύνθηκε ποτέ στον ΟΑΕΔ για κάποιο επίδομα. Η επιχειρηματολογία του είναι η κλασική της ελληνικής αντίστασης: να πληρώσουν αυτοί που προκάλεσαν την κρίση. «Εγώ σαν επαγγελματίας φτύνω αίμα για να βγάλω τα λεφτά μου... Ομως, δεν έχω δει να επιδοτούνται οι πραγματικοί μουσικοί από κανένα κράτος από καμιά κυβέρνηση. Τις συναυλίες τις παίρνουν μόνο μιζαδόροι. Στα νησιά μου έρχονται κάτι ψευτοκουλτουριάρηδες οι οποίοι δεν έχουν καμιά σχέση με τα νησιά μου κι εγώ δεν έχω δει καμιά αναγνώριση από το κράτος που ζω».
Δεν γνωρίζω τον κ. Βαζαίο ούτε αν είναι από τους ακριβοπληρωμένους της νύχτας». Κλπ κλπ.
Η αντίσταση φαίνεται πλέον να περνά και στις …πίστες των σκυλάδικων (Ωχ, Παναγία μου…)
Παρασκευή 14 Μαΐου 2010
Πολιτική είναι...
Έχει να κάνει άραγε αυτό με την πραγματικότητα ή τα εργαστήρια που σφυρηλάτησαν τον τρόπο σκέψης ορισμένων; Μήπως αυτά ευθύνονται γι' αυτόν τον τρόπο σκέψης; Οτιδήποτε γίνεται μόνο κακούς σκοπούς έχει; Το σύμπαν συνωμοτεί εναντίον μας άραγε; Μας κάνει τόσο μεγάλη τιμή;
Η δια βίου εκπαίδευση δεν είναι αίτημα των καιρών μας και η αυτομόρφωση. Ήρθε η Διαμαντοπούλου και οι πονηροί συνεργάτες της να το επιβάλλουν. Τέτοιος Μακιαβελλισμός, που θα ζήλευε και ο Μακιαβέλλι.
Τη μια θα αγνοούμε την παγκοσμιοποίηση, σαν τον Εμβέρ Χότζα, τον Χριστόδουλο, τους γνωστούς λεβέντες της Βόρειας Ελλάδας και τους άλλους ομοϊδεάτες τους, κλείνοντας τα σύνορα, αγνοώντας τεχνολογίες, υπολογιστές, διαδίκτυο και κάθε επαφή με την πραγματικότητα Την άλλη θα αγνοούμε το περιβαλλοντικό νέφος, αφού δεν μπορούμε να προσκομίσουμε έναν νεκρό ως απόδειξη της υπαρξής του, τώρα έχουμε την δια βίου εκπαίδευση και μάθηση. Αυτή τη φορά βέβαια όχι από κάποιον ηλίθιο ή πονηρό της εξουσίας αλλά από αρθρογραφούντες δασκάλους. Αν δεν συμφωνεί η πραγματικότητα με τις απόψεις μας κακό δικό της. Είμαστε καλά άραγε σ' αυτόν τον τόπο;
Πέμπτη 6 Μαΐου 2010
Τα έχουμε δει όλα;
Πώς όμως να μην οδηγηθούμε εδώ που φτάσαμε όταν «δίκιο είναι μόνο η δική μας άποψη»; Όταν νόμο αναγνωρίζουμε ό,τι μας γουστάρει και ό,τι μας βολεύει; Όταν δεν μπορεί κανείς ή δεν θέλει σ’ αυτόν τον τόπο να εφαρμόσει τους νόμους και να λειτουργήσει τους θεσμούς;
Όταν κοιτάζουμε στον καθρέπτη και αντί να δούμε τον Καραγκιόζη βλέπουμε τον Μεγαλέξανδρο…
Με τις υγείες μας και μη χειρότερα.
Δευτέρα 8 Μαρτίου 2010
Σάββατο 6 Μαρτίου 2010
Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2010
Μελαγχολικές σκέψεις
Γιατί ξανά; Βλέπει π.χ. να σπάνε το τσιμέντο για να ρίξουν στη θέση του άλλο. Φτιάχνει πχ πεζοδρόμια ο ένας και σε 4 χρόνια έρχεται ο άλλο και τα σπάει. Γιατί όλα αυτά; Μήπως γιατί θα πρέπει κάποια χρήματα να γίνουν έργα βιτρίνας; Μήπως θα πρέπει με κάθε τρόπο τα χρήματα να διοχετευτούν σε συγκεκριμένα κανάλια; Μήπως η οδός που επιλέγεται είναι πιο εύκολη για την διοχεύτευση σε παρακάναλα; Μήπως όλα μαζί και άλλα;
Νομίζω ότι θα πρέπει η αποφάσεις που παίρνονται για τη διαχείριση των δημοσίων πραγμάτων θα πρέπει να είναι καλά τεκμηριωμένες και δεν θα πρέπει να εντάσσονται σε μικροσκοπιμότητες πχ επανεκλογών και δραστηριοτήτων τριτης διαλογής. Η ιεράρχιση πρέπει να γίνεται με σοβαρότητα. Και στο τέλος τέλος κάποια από τα έργα τα μεγάλα σε κ΄σοτος έργα (και όχι μόνο) θα πρέπει επι ποινή καταλογισμού σ' αυτούς που την παραβιάζουν να έχουν ένα σεβαστό χρόνο ζωής. Δεν μπορεί να κάνεις ένα έργο και σε 2-3χρόνια να το αναθεωρείς. Τι θα πει ότι δεν υπάρχει καταλογισμός; Και θα πρέπει το δημόσιο και κατ' επέκταση οι πολίτες να πληρώνουν τα δάνεια και τις ανοησίες μη σοβαρών επειδή αυτοί έχουν προέλθει από δημοκρατικές και νομότυπες διαδικασίες;
Σάββατο 26 Δεκεμβρίου 2009
Υπό την στενή έννοια
Διαβάζουμε: "Όταν ρωτήθηκε ο γενικός γραμματέας αν έχει πτυχίο απάντησε: Με την στενή έννοια, όπως το εννοείτε, δεν έχω".
Δηλαδή υπό ποιαν έννοιαν έχει; Μήπως υπό την φαρδίαν;...
Με τον συλλογισμό του κυρίου γενικού και κατά την "εξέλιξη των ειδών" (έτος Δαρβίνου γαρ...) (mutatis mutantis) και τα μεταπτυχιακά, ομοίως, θα πρέπει να κατατάσσονται στα ευρείας και στενής έννοιας...
Αν νομίζουν ορισμένοι ότι αυτός ο λαός μπορεί, σαν τους συντρόφους του Οδυσσέα, να μεταμορφωθεί από έναν κουτοπόνηρο σε λαό ηλιθίων πλανάται πλάνη οικτράν. Κύριε γενικέ έχουμε δει και καλύτερα νούμερα.
Δες σχετική ανάρτηση στο troktiko
Σάββατο 19 Δεκεμβρίου 2009
Σάββατο 28 Νοεμβρίου 2009
Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2009
Αγνέ πατέρα
Τετάρτη 22 Ιουλίου 2009
Το άλλο συμφέρον, το εθνικό
Κάνω αρχή με διαπλοκή και μπόλικο συμφέρον εθνικό, για νάμαι λίγο επίκαιρος, στο πνεύμα των καιρών. Τα πιο δεύτερα, τα πιο έτσι, τα βλέπουμε προσεχώς, στο μέλλον. Βιβλία, μουσική, Τέχνες, πολιτισμός, Τύπος, οι φιλανθρωπίες, η ευρωπαϊκή προοπτική μπορούνε να περιμένουνε λίγο. Εδώ θα ’μαστε, νάμαστε καλά. Σήμερα η παράσταση έχει εθνικό συμφέρον. Ωραία πράγματα δηλαδή, χωρίς αίματα και θυσίες, για το κοινό καλό και κουβέντα να γίνεται, χωρίς να πιάνουμε τα άκρα. Εμείς πάππου προς πάππου είμαστε άνθρωποι της τάξης, του νοικοκυριού, της πατρίδας, ποτέ των άκρων. Οφείλουμε όμως να το πούμε ευθύς εξαρχής, για νάμαστε ξηγημένοι: Παινέματα και κολακίες αλλού. Ο στόχος ξεκάθαρος: Να διαβάσει ο πικραμένος και να πάρει πάνω του ή εγκαταλείποντας το blog με αηδία και αγανάκτηση να αναφωνήσει: Κουφάλες! Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Σ' αυτά εκπτώσεις δεν κάνουμε.
Στα θέματά μας τώρα, που θάλεγε και κάποιος συνάδελφος στην εξουσία του.
-Τι είναι τελικώς το εθνικό συμφέρον; Απαιτεί τεχνολογία αιχμής η αναγνώρισή του; Πώς μπορεί μακροσκοπικώς να αναγνωρισθεί;
-Ποιος μπορεί, επιτέλους, να ερμηνεύει αυθεντικά το εθνικό συμφέρον σ’ αυτή τη χώρα; Αν περιμένετε από μένα να απαντήσω εκεί που η Νομική Αθηνών, ο Τσάτσος και ο Μανετάκης κώλωσαν πλανάστε πλάνην οικτράν. Διότι ποιος είμαι ’γω, από πού έρχομαι, που πάω; (συγνώμη αγαπητέ Γουίλιαμ). Πως μπορώ να αναμετρηθώ με σαχλίτσες μπρος στους ογκόλιθους;
-Έτι δε, τι είναι οι θεσμοί; Για ποιους είναι; Ποιους αφορούν; Μήπως είμαι θεσμολάγνος και δεν μου τόπαν στην τηλεόραση;
-Θα πρέπει να πιστεύουμε; Ναι, αν είναι αναγκαίο. Εμείς έχουμε την καλή πρόθεση, αλλά που; Πάλι, και συγνώμη για την αγένεια, είναι νομίζετε απαραίτητο; Κι άλλες φορές πιστέψτε, πιστέψτε μας λέγανε αλλά δεν έμεινε τίποτα. Εν πάση περιπτώσει αν είναι για το εθνικό συμφέρον να πιστέψουμε. Είμαι αναστατωμένος τελευταία μ’ αυτά π’ ακούω. Τελευταία, πάντα στους μεγάλους μου καημούς, ακούω λαϊκά: «Ζημιές μεγάλες έπαθα κι ακόμα δεν το έμαθα, κανείς δε μ’ αγαπάει, για το συμφέρον πάει» (για τη ρίμα, συγνώμη κ. Βίρβο). Ο μακαρίτης ο Μπιθικώτσης ήξερε και προς τιμήν του δεν το κράτησε για τον εαυτό του: «το καλό τραγούδι θέλει πόνο, πρέπει να κάνουμε εισαγωγή πόνου». Έτσι είναι, τον μεγάλο πόνο αν δεν τον έχουμε πρέπει να τον ανακαλύψουμε. Φαίνεται ότι η νέα κολεξιόν προσανατολίζετε για την άνοιξη στο εθνικό συμφέρον. Θα φορεθεί πολλή απ’ ότι δείχνουν τα πράγματα. Τα κανάλια ναν’ καλά και να μην μας προκύψει κανένα θέμα να γεμίσουν οι οθόνες μας Αβραμόπουλο, Σπηλιωτόπουλο, Δένδια, Μαρκογιαννάκη… Ο Θεός ας μας λυπηθεί, για να θυμηθούμε τον άλλο, τον ιστορικό, Μεσαίωνα.
Ώρες ώρες με προβληματίζει: Μήπως πρέπει τελικά να αξιοποιήσουμε με κάθε τρόπο αυτή την άνεση που έχουμε στη λαμογιά, στο φούμαρο; Επ’ αγαθώ, βεβαίως βεβαίως…
Πέμπτη 9 Ιουλίου 2009
Τρομολαγνεία
Καλά να πάθουμε, αφού δεν τους πλακώνουμε με τις ντομάτες, εδώ στη χώρα του ό,τι δηλώσεις είσαι...
Τετάρτη 17 Ιουνίου 2009
Επερώτηση
Σάββατο 13 Ιουνίου 2009
Οι πρωθυπουργοί
Η κυριαρχία των 8 διαπίστωσε πως στο ό,τι θέλει ο πελάτης και οι 7 ήταν υπέροχοι. Τα νέα τους ευχάριστα. Βελούδο στ' αυτιά μας. Δεν πειράζει που απέχουνε πολύ απ' την αλήθεια... Επτά νομά, σ' ένα δωμά, εις του Χατζή, του Νικολά.
Το πτώμα στα όρια της αποσύνθεσης. Το καράβι βουλιάζει ακυβέρνητο. Πέντε χρόνια δικασμένος μέσα στο "Γεντί Κουλέ" για παρηγοριά μου οι μάγκες με 'βαζαν στον καναπέ. Φύσα ρούφα τράβα τόνε... Η Τροία για τρία: Αρχές, κανόνες, διαφανείς δικασίες. Από τους τρίτους δρόμους στα τρίπτυχα: Όραμα, προγραμματισμός, πράξη. Όλα για όλα: Γιούργια! Πάνε τ' ασημικά. Πάει και το παλιάμπελο.
Κι αν αλλάξουμε δεν θα βουλιάξουμε; Ή θα νικήσουμε ή όλοι σας θα πεθάνετε. Κρούουν συνεχώς τον κώδωνα. Τους έγινε συνήθεια. Το χέρι τους είναι συνέχεια στο κουδούνι, το κουδούνι είναι συνέχεια του χεριού τους. Άλλο η κοινωνία κι άλλο η επικοινωνία. Όπως άλλες οι δουλειές των ναυτών και άλλες οι αρμοδιότητες των καντυλοαναφτών.
Κατόπιν επιμόνων αιτημάτων πολλών τηλεπαρουσιαστών υπέκυψε. Στου καναπέ το μέσα μέρος, κάθισε νέος και τώρα είναι γέρος. Ας πρόσεχε, που θάλεγε κάποιος Διογένης. Πολιτικές πολλές κι απανωτές οι οποίες νομοτελειακά δημιουργούν πληγές που υποψιάζεται ποιος θα τις πληρώσει, όσο κι αν το κρύβουνε άλλωστε.
Ω Έλληνες, ω θείαι ψυχαί, πάμε όλοι μαζί μ' ένα υπουργείο που με σοβαρές δημόσιες επενδύσεις, θα παράσχει ως άλλη εταιρεία, στέγη, τροφή και προστασία στους νόμιμους.
Από πόσα "ωραία" (αν δεν σας εκφράζει απολύτως ο όρος βάλτε έναν της δικής σας αρεσκείας) έχουμε γλυτώσει γιατί δεν βρέθηκαν τα κοντύλια για να υλοποιηθούν. Αν είναι όμως για της Χαϊδούλας το χαβά να ξαναδώσουμε...
