Κροκοδείλια

Οι Ρεθυμνιώτες έχουνε τον Σήφη για καμάρι

αυτός είναι που έκανε πασίγνωστο τ' Αμάρι.

Τόσο καλή διαφήμιση δε μπόρεσε να κάνει

ούτ' η υπουργός του Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη.

Μέχρι και πίτσα φτιάξανε για να τον-ε τιμήσουν,

σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς χρήματα να κερδίσουν.

Από την πέννα της Μαρίας

Να 'μουνα κι ήντα να 'μουνα

Η Μαρία Καρτέρη-Σιγανού με το δημιούργημά της

το οποίο συνοδεύεται από τις μαντινάδες:

Να 'μουνα κι ήντα να 'μουνα

κροκόδειλος στ' ΑΜΑΡΙ

να δείχνω τσι δοντάρες μου

κανείς να μη σε πάρει...

Φωνάζουνέ με ΣΗΦΑΛΙΟ

κι όλοι για με μιλούνε,

μα να με πιάσουν ζωντανό

θένε μα δε μπορούνε...

Στις οποίες απάντησε ο π. Ευάγγελος Παχυγιαννάκης:

Πρόσεχε τον Κροκόδειλο, Μαρία, μη θαρρεύγεις,

τα δόντια του 'ναι μυτερά μόνο να τα προσέχεις.

Ούτε πολλά χαϊδέματα και τα φιλιά με δόσεις

κράτα καλή απόσταση, να μην το μετανοιώσεις!!!

Αττίκ

Σάββατο 7 Ιουνίου 2014 στο REX στον Άγιο Νικόλαο

Στο πιάνο Πάτρα Φαρσάρη

Τραγούδι Ελένη Σφακιανάκη

Αλτσχάιμερ

"Ο Πλούτος" στην κάλπη

Συνηθίζεται κατά τη διεξαγωγή της ψηφοφορίας, σε κάθε εκλογική διαδικασία, ο εκάστοτε δικαστικός αντιπρόσωπος να βάζει πάνω στη σχισμή της κάλπης ένα βιβλίο ή τετράδιο το οποίο μετακινεί μόνο όταν ο ψηφοφόρος είναι έτοιμος να ρίξει την ψήφο του. Φέτος, στον πρώτο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών, ένας δικαστικός αντιπρόσωπος στην Αργολίδα επέλεξε ένα βιβλίο με συμβολικό χαρακτήρα για τη σημερινή ημέρα. Ο «Πλούτος» του Αριστοφάνη περιμένει τους ψηφοφόρους στην κάλπη.

Γλάστρες

Διάφορα τερπνά

Κοινωνικά

1. Μην εκνευρίζεσαι αν ο γείτονάς σου έχει το στέρεο ανοιχτό στις δύο το πρωί. Τηλεφώνησέ του στις τέσσερις και πες του πόσο σου άρεσε.

2. -Τζάμπα στεναχωριέσαι.

    - Γιατί εσύ πληρώνεσαι;

3.  Αυτό που οι κουτσουλιές είναι άσπρες στα μαύρα αυτοκίνητα και μαύρες στα άσπρα με ξεπερνάει.

4. Το χασμουρητό είναι ο τρόπος του οργανισμού να σου πει: «Έχεις 15%μπαταρία».

5.  Η άλλη στο super market βάζει το χαρτί υγείας σε ξεχωριστή σακούλα από τα φαγώσιμα. Λες και σε λίγες ώρες δεν θα συναντηθούν.

Του φαγητού

1. Ήθελα γιαούρτι με ζάχαρη… μπερδεύτηκα και έριξα αλάτι. Ε, μη πάει χαμένο, έβαλα αγγούρι, σκόρδο και τώρα ψήνω δυο μπριζόλες.

2. Θ’ ανοίξω μεξικανικό εστιατόριο στην Κρήτη. Λέω να το πω ” Tsiputanas ”.

3. Φήμες λένε ότι κάποιος γύρισε από το φούρνο χωρίς να φάει τη γωνίτσα από τη φρατζόλα.

4. Ξυπνάω το βράδυ με μια τρελή λιγούρα για γλυκό. Ανοίγω το ψυγείο. Μμμμμ κουτί από ζαχαροπλαστείο.. Ανοίγω το κουτί.. Αυγά από το χωριό.;;; Τρέλανέ μας κι άλλο γιαγιά.Μπορείς!!

5. Ο σουβλατζής της γειτονιάς με έχει μάθει τόσο καλά που παραγγέλνω με αναπάντητη.!!!

Της μάνας

1. Αχ αυτές οι μάνες: Κάθε φορά που η μάνα μου θέλει να της κατεβάσω το μίξερ από το ράφι, μεταμορφώνομαι από “2 μέτρα γάιδαρος” σε “2 μέτρα παλικάρι”.

Τηλεφώνων

1. Όταν με παίρνουν στο σταθερό του σπιτιού και με ρωτάνε: “Πού είσαι;” Τους λέω: “Κλείσε οδηγάω θα σε πάρω σε λίγο”.

2. Χτυπάει το θυροτηλέφωνο. Σε ρωτάει “Είσαι σπίτι;” Δεν νευριάζεις. Απαντάς ήρεμα “Ναι, εσύ που είσαι;”.!!!

3. Αν περιμένεις τηλέφωνο και δεν χτυπάει πήγαινε τουαλέτα. Πιάνει εννιά στις δέκα.

Διάφορα

1. Σήμερα στο γυμναστήριο ξάπλωσα για κοιλιακούς και με πήρε ο ύπνος.

2.  Όταν κάνεις το καλό, ζήτα απόδειξη, μην τυχόν και ο παράδεισος δουλεύει σαν την εφορία.

3. Τα αισθήματά μου είναι ανάμεικτα. Είναι σα να βλέπεις την πεθερά σου να πέφτει στο γκρεμό με το αυτοκίνητό σου.

4. “Κάθε εμπόδιο για καλό” λένε. Πόσα εμπόδια πρέπει να μας έρθουν μέχρι να έρθει αυτό το “καλό” δεν το έχει προσδιορίσει κάποιος όμως.!!!

5. Έχουμε καφέ χωρίς καφεΐνη, τσίχλες χωρίς ζάχαρη, τσιγάρα χωρίς νικοτίνη..κυβέρνηση χωρίς μαλάκες δεν παίζει με τίποτα, ε;

6. Γείτονες Τατσόπουλου στο STAR: “Βλέπαμε τις νταλίκες της Durex να ξεφορτώνουν στο σπίτι του αλλά δε δώσαμε σημασία.

Ιστορικά ... διλήμματα

Για να σπάσουμε λίγο τη μελαγχολία των ημερών ... ας σταθούμε σε μερικά ... καθοριστικά διλήμματα ...

Το να είσαι άντρας δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση….Το πόσο και τι άντρας είσαι, είναι ανάλογα με το πως το βλέπουν οι γυναίκες…

Διαβάστε και κρίνετε μόνοι σας..

ΕΡΓΑΣΙΑ
Αν δουλεύεις πολλές ώρες, την παραμελείς….
Αν δουλεύεις λίγες ώρες, είσαι αχαΐρευτος!

ΧΡΗΜΑΤΑ
Αν παίρνει λιγότερα χρήματα από σένα στην δουλειά, της πίνουν το αίμα!
Αν παίρνεις λιγότερα χρήματα από εκείνη, είσαι άχρηστος και καλά θα κάνεις να βρεις κάτι καλύτερο, γιατί αρκετά σε ανέχτηκε.

ΚΟΜΠΛΙΜΕΝΤΑ
Αν της πεις ότι είναι όμορφη, πας να την ρίξεις στο κρεβάτι.
Αν δεν της κάνεις κομπλιμέντο, αδιαφορείς για κείνη, και δεν θα φταίει αν πάει με τον πρώτο τυχόντα που θα της πει ένα γλυκόλογο.

ΚΛΑΜΑ
Αν κλάψεις, είσαι μαμούχαλος.
Αν δεν κλάψεις, είσαι ένας αναίσθητος.

ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ
Αν γυμνάζεσαι και προσέχεις την διατροφή σου, είσαι κόκορας κι επιδειξίας.
Αν δεν γυμνάζεσαι, είσαι γουρούνι.

ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ
Αν της αγοράσεις λουλούδια, έχεις λερώσει την φωλιά σου.
Αν δεν της πάρεις λουλούδια, είσαι άξεστος.

ΣΤΟΧΟΙ
Αν νιώθεις περήφανος για τους στόχους που έχεις καταφέρει, είσαι επιδειξίας. Αν είσαι μετριοπαθής, δεν έχεις φιλοδοξίες.

ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΣ
Αν εκείνη έχει πονοκέφαλο, είχε μία δύσκολη μέρα.
Αν εσύ έχεις πονοκέφαλο, είναι μόνο μία πρόφαση, γιατί δεν την αγαπάς πια…

Καβάφης στα τρόλει, χορηγοί στα τανκς

Διατυπώθηκε:
... Όπως είμαι υπέρ των στίχων του Καβάφη στα τρόλεϊ, είμαι και υπέρ του να υπάρχουν τα ονόματα των χορηγών πάνω στα τανκς και στα αεροπλάνα που θα πετάνε για να τιμήσουν τον υπουργό Αμυνας Δημήτρη Αβραμόπουλο στην παρέλαση της Θεσσαλονίκης. Για να ξέρουμε ποιοι είναι αυτοί που προτιμούν να μας προσφέρουν εθνικισμό και να αναδεικνύουν την «πολεμική αρετή των Ελλήνων» αντί για τον Καβάφη.
Ωραίες ιδέες!

Ρεζιλίκια

Χωρίς ... άλλα λόγια

Στιγμές

Ξαρχάκος, Ξυλούρης, Παπαδόπουλος, Μοσχολιού, Γκούφας, Δημητράτος κ.α.

Λόγια της … ζυγαριάς

Τα κιλά μας αποκαλύπτουν τον χαρακτήρα μας 
σύμφωνα με έρευνα του Εθνικού Ινστιτούτου Γηριατρικής.
Τα αποτελέσματά της είναι σίγουρα προς συζήτηση, αφού η συγκεκριμένη έρευνα ισχυρίζεται ότι η εικόνα μας προδίδει στοιχεία του χαρακτήρα μας.

Οι παρορμητικοί, σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας, πιο πιθανό να καταλήξουν υπέρβαροι κάποια στιγμή στη ζωή τους. Κι αυτό συμβαίνει γιατί ενδίδουν εύκολα στον πειρασμό και δεν διαθέτουν την πειθαρχία που απαιτείται προκειμένου να ακολουθήσουν μία ισορροπημένη διατροφή. Ο παρορμητικός έχει το χαρακτηριστικό της αναβλητικότητας. Για παράδειγμα, μπορεί να αφήσει το γυμναστήριο για να πάει για ψώνια, οπότε παραμελεί τον εαυτό του.

Πιθανότατα να καταλήξουν παχύσαρκοι οι ανταγωνιστικοί χαρακτήρες. Η ομάδα ατόμων με αυτό το χαρακτηριστικό έχει στον οργανισμό της την ορμόνη του στρες, που σχετίζεται άμεσα με την αύξηση του βάρους.

Tα καταθλιπτικά άτομα έχουν συνήθως πολλά σκαμπανεβάσματα στα κιλά. Η αυξομείωση του βάρους συμβαίνει γιατί έχουν συναισθηματική αστάθεια και κυκλοθυμία, δίνοντας προτεραιότητα στα αρνητικά συναισθήματα και τον παρορμητισμό. Η αστάθεια χαρακτηρίζει και την όρεξή τους, οπότε ένα καταθλιπτικό άτομο μπορεί να αγγίξει την ανορεξία, αλλά και την βουλιμία, καταλήγοντας παχύσαρκο.

Τα ευσυνείδητα άτομα είναι υγιή, εσωτερικά και εξωτερικά. Αυτό εξηγείται γιατί τα συγκεκριμένα άτομα έχουν αυτοέλεγχο, θέτουν όρια και είναι σε θέση να ρυθμίζουν το βάρος τους.

πηγή: www.govastileto.gr

Ο Μιχάλης και ο Μανώλης

Επιλογές από το έντεχνο μεταπολεμικό Ελληνικό τραγούδι, μια  πρωτοβουλία δυο δικών μας καλλιτεχνών

Η παγκόσμια μεταπολεμική σκηνή χαρακτηρίζεται από διάφορα ρεύματα και φαινόμενα, όπως ο ψυχρός πόλεμος, τα διαστημικά ταξίδια, τα σύνολα και τα νέα μαθηματικά στην εκπαίδευση, τους Μπητλς, τον ιταλικό νεορεαλισμό στην Τέχνη κ.α. Γενικά είναι μια εποχή έντονης δημιουργικότητας, η οποία επιβεβαιώνει το πάθος για ζωή μετά από τα δεινά που προκάλεσε ο καταστροφικότερος πόλεμος όλων των εποχών.

Η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να είναι έξω από αυτό το σκηνικό. Στο θέατρο έχουμε τον Καμπανέλλη, στον κινηματογράφο πολλούς νέους δημιουργούς μεταξύ των οποίων και τον Κούνδουρο, στον λαϊκό κινηματογράφο και τη λαϊκή σκηνή τους Σακελλάριο, Τσιφόρο, Ψαθά κ.α. Εγκαινιάζονται τα φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου με τεράστια απήχηση και τα οποία διατηρούν την αίγλη τους μέχρι σήμερα. Το Θέατρο Τέχνης και το Εθνικό διαδίδουν τους αρχαίους τραγικούς και τον Αριστοφάνη σε όλον τον κόσμο και δέχονται υπερθετικά σχόλια από τους εγκυρότερους κριτικούς και τα μέσα ενημέρωσης όλου του κόσμου.

Παραγγελίες έργων δίνονται σε μεγάλους δημιουργούς, όπως ο Μπεζάρ, και μετακαλούνται διάσημοι μαέστροι και αστέρες πρώτου μεγέθους από το χώρο της συμφωνικής μουσικής και της όπερας για να επιβεβαιώσουν με την παρουσία τους  την υψηλή Τέχνη που παράγεται και στη χώρα μας.

Το «Ποτέ την Κυριακή» και ο «Ζορμπάς» γίνονται η αφορμή για να ξεκινήσει ένα πρωτόγνωρο ρεύμα τουριστών προς τον τόπο μας. Τουριστική κίνηση που ενίσχυσε έντονα την ανάπτυξη στη χώρα μας και ταυτόχρονα επιβεβαίωσε όλους εκείνους που υποστήριζαν ότι εκτός από τις καλές υπηρεσίες και το φυσικό περιβάλλον σημαντικός παράγοντας για την προσέλκυση τουριστών είναι και ο πολιτισμός.

Για τις ανάγκες των ταινιών και του θεάτρου, που βρίσκονται σε οργασμό παραγωγής, ο Τσαρούχης, ο Μποστ, ο Αργυράκης, ο Ανεμογιάννης, ο Φωτόπουλος και οι άλλοι σημαντικοί καλλιτέχνες δημιουργούν σκηνικά και κοστούμια και κάνουν εικαστικές προτάσεις  που ανοίγουν νέους δρόμους στη ζωγραφική και τη σκηνογραφία.  Γράφονται μουσικές και τραγούδια από παλιούς, όπως ο Σουγιούλ, ο Μουζάκης και ο Γιαννίδης, αλλά και από νέους δημιουργούς που έχουν την ευκαιρία να ξεδιπλώσουν και να δείξουν στο ευρύ κοινό το μεγάλο τους ταλέντο.

Ο Χατζιδάκις, πρώτος, με τις ιδιοφυείς πρωτοβουλίες του (ανάδειξη του ρεμπέτικου, συνθέσεις για το αρχαίο θέατρο και το χορόδραμα κ.α.) αρχίζει και χαράζει το δρόμο για την έντεχνη μουσική και έρχεται κατόπιν ο Θεοδωράκης που τολμά να συνδέσει με ομολογουμένως μοναδικό τρόπο τους λαϊκούς δρόμους της ελληνικής μουσικής με την υψηλή ποίηση.

Χατζιδάκις και Θεοδωράκης ανοίγουν το δρόμο για την αναγέννηση του ελληνικού μεταπολεμικού τραγουδιού. Από τα μέσα της δεκαετίας του ’50 έως το 1967 στη χώρα μας υπάρχει ένας οργασμός δημιουργίας και Τέχνης υψηλής ποιότητας.

Ο Σεφέρης στην αρχή δεν θεωρούσε δόκιμο το πάντρεμα των στίχων του με τα λαϊκά ακούσματα της μουσικής του Θεοδωράκη. Όταν, όμως, τον πήρε ο συνθέτης και γύρισαν τις μπουάτ των αρχών της δεκαετίας του ’60, όπου όλη η Πλάκα τραγουδούσε «το περιγιάλι το κρυφό», ο Σεφέρης έμεινε εμβρόντητος από την απήχηση και την αποδοχή που είχε η πρόταση στο ευρύ κοινό. Είχε προηγηθεί  βέβαια και ένα άλλο ανάλογο επεισόδιο με πρωταγωνιστές τους Ρίτσος, Χιώτη και Μπιθικώτση, όταν ο τελευταίος τους εκμυστηρεύθηκε ότι «ετούτος εδώ (ο Μίκης) θα μας κάνει ρεζίλι» μ’ αυτά που λέμε. Γιατί πραγματικά τα ακούσματα ήταν πρωτόγνωρα και ασυνήθιστα για το λαϊκό αυτί της εποχής, όταν πρωτοτραγουδήθηκε  το έργο ορόσημο «Επιτάφιος» του Θεοδωράκη.

Το έδαφος αποδείχθηκε γόνιμο. Ο σπόρος που έριξαν οι δυο μεγάλοι συνθέτες έπιασε τόπο. Ο Ξαρχάκος αναδείχτηκε «ο τρίτος πόλος» στο μεταπολεμικό έντεχνο  ελληνικό τραγούδι. Ο Μαρκόπουλος, ο Λοΐζος, ο Κουγιουμτζής, ο  Λεοντής, ο Σπανός… συνέχισαν στον δρόμο που άνοιξαν οι πρωτοπόροι.

Ο Πλέσσας σε παράλληλη τροχιά με τον κλασικό «Δρόμο» του και κυρίως από τις παραγωγές των ταινιών και τη συνεργασία του με τον Δαλιανίδη, κινήθηκε μεταξύ  έντεχνου, ελαφρού και τζαζ.

Ο Ζαμπέτας ο οποίος μπορεί να ξεκίνησε μεν από το λαϊκό τραγούδι των κοσμικών κέντρων της εποχής αλλά η πορεία του και η συνεργασία με τους μεγάλους του έντεχνου τον έκαναν συνθέτη έντεχνο με μοναδικά τραγούδια. Ο ίδιος, όπως και ο Χιώτης κυριαρχούν στον κινηματογράφο που βασίζεται σε μεταφορές θεατρικών επιτυχιών. Ο Ζαμπέτας είναι ένας λαϊκός ροκ καλλιτέχνης και αξεπέραστος σόουμαν.

Μεταξύ λαϊκού και έντεχνου κινούνται επίσης ο Καλδάρας και ο Άκης Πάνου.

Τη δεκαετία του ’60 έχουμε και το νέο κύμα στη χώρα μας. Είναι ο Σπανός που φέρνει το σπόρο από τη Γαλλία και ο Πατσιφάς στη Λύρα που δέχεται να υποστηρίξει την πρόταση. Εκτός από τον Σπανό έχουμε Κριμιζάκη, Λίνο Κόκκοτο, Γιάννη Γλέζο, Μαμαγκάκη, Σαββόπουλο κ.α.

Ταυτόχρονα αναδεικνύονται και μεγάλοι στιχουργοί εκτός από τους ποιητές που μελοποιούνται (Ρίτσος, Ελύτης, Γκάτσος, Λειβαδίτης, Σεφέρης, Χριστοδούλου, Λόρκα, εκείνους από τις ανθολογίες του Σπανού κλπ) όπως η Παπαγιαννοπούλου, ο Βίρβος, ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, ο Βαγγέλης Γκούφας, ο Κώστας Κινδύνης, ο Κακουλίδης, η Σώτια Τσώτου, ο Ιατρόπουλος, ο Πυθαγόρας, ο Μάνος Ελευθερίου κ.α. Καθώς επίσης οι θεατρικοί συγγραφείς και οι σκηνοθέτες που γράφουν για τις ανάγκες των έργων τους, όπως ο Καμπανέλλης, ο Μποστ, ο Σακελλάριος, ο Δημόπουλος, ο Ανδρεόπουλος, ο Πρετεντέρης κ.α.

Θαυμάσια εξώφυλλα φιλοτεχνούνται από  τους Μόραλη, Τσαρούχη, Γκίκα, Μυταρά, Τάσο, Βάσω Κατράκη, Σταθόπουλο κ.α.

Τα τραγούδια των μεγάλων δημιουργών αυτών που μετά το ’80 άρχισαν να βγαίνουν και να κυκλοφορούν πιο αραιά τραγουδιόντουσαν στις παρέες και τραγουδιούνται ακόμα και σήμερα. Έχουν δώσει πολλή ψωμί σε πολλές οικογένειες καλλιτεχνών και αποτελούν μια μεγάλη παρακαταθήκη για τον σύγχρονο πολιτισμό μας.

Τον τελευταίο καιρό είδαμε διάφορα μουσικά σχήματα επαγγελματιών που περιοδεύουν εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων και στον Άγιο Νικόλαο με ποικίλο ρεπερτόριο. Είχαμε όμως την τύχη να απολαύσουμε και τη δουλειά αρκετών συμπολιτών μας με ελεύθερη είσοδο ή με κάποιο εντελώς συμβολικό εισιτήριο και μάλιστα τα έσοδα να προσφέρονται για κοινωνικούς σκοπούς.

Μια συναυλία με μια αξιοπρεπή ορχήστρα για να παίξει 25-30 τραγούδια απαιτεί πρόβες, μόχθο, έξοδα και χρόνο. Για αξιοπρεπή ήχο απαιτεί επαγγελματικά ηχητικά και διάφορα άλλα έξοδα που κάθε άλλο παρά ευκαταφρόνητα είναι.

Η πόλη μας διαθέτει ένα αρκετά αξιόλογο δυναμικό μουσικών και καλλιτεχνών μεταξύ των οποίων και τους Μιχάλη Κλώντζα και Μανώλη Κλώντζα οι οποίοι πήραν την πρωτοβουλία και μαζί με άλλους φίλους τους, επαγγελματίες μουσικούς (Κωστής Παπαδάκης πιάνο, Μιχάλης Γιατράκης μπουζούκι, Νίκος Μοσχονάς ντραμς, Κώστας Κελαράκης κιθάρα, Νίκος Τσακουντάκης μπάσο, Γιάννης Σηφάκης πνευστά και  αφήγηση από τη Μαρία Σπιρυδάκη), θα ανατρέξουν την Κυριακή το βράδυ στην εξέδρα της λίμνης στη χρυσή περίοδο του Ελληνικού μεταπολεμικού έντεχνου τραγουδιού.

Λάτρεις των τραγουδιών αυτής της περιόδου και έχοντας πολλές εμπειρίες από τη συνεργασία τους με μεγάλους συνθέτες εκείνης της περιόδου (Πλέσσα, Μαρκόπουλο, Κουγιουμτζή, Κόκκοτο κ.α.) και καλλιτέχνες που άφησαν εποχή (Νταλάρας, Βιολάρης κ.α.) ευελπιστούν να μεταφέρουν στις νεώτερες γενιές, με σεβασμό, ακούσματα υψηλής ποιότητας και αισθητικής και να κάνουν τους παλιότερους να θυμηθούν και να νοσταλγήσουν.

Και δυστυχώς, θα μας κάνουν να μην αποφύγουμε τις όποιες συγκρίσεις με το φτωχό σήμερα.

Ο Μιχάλης ο Κλώντζας, στον οποίο οφείλεται η πρωτοβουλία αυτή, έχει και στο παρελθόν διοργανώσει ανάλογες εκδηλώσεις (όπως στη Ναυτική Εβδομάδα κ.α.). Ο ίδιος τρέχει τις τελευταίες μέρες συνεχώς προκειμένου να καλύψει τα σημαντικά έξοδα της εκδήλωσης παρακαλώντας για χορηγίες, ώστε να προσφέρει τη συναυλία δωρεάν στους κατοίκους της πόλης μας και όχι μόνο. Καλό είναι όσοι μπορείτε να τον συνδράμετε με οποιονδήποτε τρόπο να μην του αρνηθείτε τη βοήθειά σας. Η πρωτοβουλία των δυο συμπολιτών μας αποτελεί μια κοινωνική προσφορά στον τόπο μας, γιατί κοινωνική προσφορά δεν είναι μόνο η προσφορά σε υλικά αγαθά. Είμαστε βέβαιοι ότι η συναυλία της Κυριακής θα αποτελέσει μια γερή δόση αισιοδοξίας στους δύσκολους καιρούς που περνάμε και ένα από τα πιο σημαντικά πολιτιστικά γεγονότα του φετινού καλοκαιριού. Με τις ευχές μας στους δυο φίλους και τους συνεργάτες τους για καλή επιτυχία στην εκδήλωσή τους. Θα είμαστε κι εμείς εκεί.

Ι.Σ.

Ζήτω η Ελλάδα και κάθε τι μοναδικό

Μια κατηγορία μόνοι μας ...

Εικονική πραγματικότητα και μέθη

Είναι γνωστό ότι οι αρχαίοι Έλληνες έπιναν νερωμένο το κρασί τους. Για να διδάξουν τους νέους τις βλαβερές συνέπειες της μέθης, μεθούσαν δούλους για να επιδείξουν το κακό παράδειγμα από τη συμπεριφορά των μεθυσμένων.
Οι ψηφιακές τεχνολογίες επίσης μας έχουν δώσει πολύ σημαντικές εφαρμογές εξομοίωσης πραγματικών καταστάσεων. Οι πιο γνωστές εκείνες που αναφέρονται ως "εικονική πραγματικότητα". Ευχάριστα μας εξέπληξε η εφαρμογή που συνδυάζει τις βλαβερές συνέπειες της μέθης και την εικονική πραγματικότητα χωρίς να προσβάλει την προσωπικότητα κανενός. 
Η είδηση αναφέρεται σε κάποια ειδικά γιαλιά. 
Τα ειδικά αυτά γυαλιά προσφέρουν υπηρεσία στην πρόληψη, αφού επιτρέπουν σε όποιον τα χρησιμοποιήσει να αντιληφθεί πώς νιώθει κάποιος υπό την επήρεια αλκοόλ. Η ίδια είδηση αναφέρει ότι χρησιμοποιούνται συχνά στο εξωτερικό για εκπαίδευση σε σχολεία, πανεπιστήμια, Τροχαία και εταιρείες που απασχολούν πολλούς εργαζόμενους.
Όσοι τα φορέσουν και πάρουν μέρος στην μικρή διαδρομή - δοκιμασία, θα αποκτήσουν εμπειρία εκ του ασφαλούς, στο πως το αλκοόλ επηρεάζει την ισορροπία μας, την όραση, τον χρόνο αντίδρασης, την κρίση και την αντίληψη.
Ίσως θα πρέπει να βρεθεί τρόπος να αξιοποιηθεί άμεσα και στα δικά μας σχολεία. Θα προσφέρει μεγάλες υπηρεσίες στις νέες γενιές, ενδεχομένως και σε συνδυασμό με προβολές από σοκαριστικές σκηνές από ατυχήματα λόγω μέθης.

Αγιοαμαρτίες

Μανώλη Ρασούλη: "Ήρθανε δύσκολοι καιροί"

Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος Ρασούλης - Κατσιμιχαίοι

Και του χρόνου καλύτερα

Μανώλη Ρασούλη: "Ήρθανε δύσκολοι καιροί"

Μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος

Δύσκολες απαντήσεις

-Δάσκαλε, πώς πάει το παιδί;
-Πρόβατα έχετε;
-Όχι!
-Να πάρτε...

Δαμοκλής

Σύμφωνα με τον Κικέρωνα, εις εκ των αυλικών του τυράννου των Συρακουσών Διονυσίου του Πρεσβυτέρου ήταν ο Δαμοκλής, ο οποίος φθονούσε τα πλούτη του τυράννου. Έτσι, ο Διονύσιος προσέφερε τη θέση του στον Δαμοκλή για μία ημέρα, ώστε ο κόλακας να διαπιστώσει τα... καλά της εξουσίας. Ο αυλοκόλακας ντύθηκε βασιλικά και κάθισε στον θρόνο για να απολαύσει τα εδέσματα. Μόνο που τότε παρατήρησε πάνω από το κεφάλι του να κρέμεται ένα μεγάλο σπαθί, το οποίο συγκρατούσαν τρίχες αλόγου, οι οποίες θα μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να κοπούν. Όταν ο Δαμοκλής εξέφρασε τη σχετική απορία του, ο Διονύσιος απάντησε: «Το σπαθί το τοποθέτησα εγώ για να μου θυμίζει να παίρνω τις σωστές αποφάσεις για τον λαό μου και εξ αυτού του λόγου να μου θυμίζει σε πόσο μεγάλο κίνδυνο είναι η ζωή μου καθημερινά». Ο Δαμοκλής όταν άκουσε την εξήγηση συνειδητοποίησε πόσο διαφορετική είναι η ζωή ενός (ενάρετου) άρχοντα συγκριτικά με αυτό που πίστευε. Γι’ αυτό ζήτησε να επιστρέψει στην ταπεινή του θέση. ΄Η, αλλιώς, αποφάσισε να πάει σπίτι του...

Μας το θύμισε ο Α. Λακασάς.

Εκδήλωση στη Φουρνή προς τιμήν του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΡΑΤΣΙΝΗ

Ο Γιώργος Πρατσίνης ζει στη Θεσσαλονίκη, κατάγεται όμως από το χωριό του Μπέμπελη, της Μαρίας Αμαριώτου και της Σοφίας Μαυροειδή-Παπαδάκη. Το χωριό του, η Φουρνή Μεραμπέλου, που θα πρέπει να είναι από τα λίγα στη χώρα μας με τόσο υψηλό ποσοστό πτυχιούχων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, λογίων και διανοουμένων, είναι τιμή του και καμάρι, όπως και κάθε τι που τον συνδέει με την Κρήτη. 
Μοναχοπαίδι, δεν αρκέστηκε στην προστασία και τη θαλπωρή της οικογενείας του αλλά από μικρός αναζητούσε και μέχρι σήμερα αναζητά τους δικούς του δρόμους. Η ζωή του είναι ένα διαρκές ρίσκο γι’ αυτό και ο ίδιος είναι γεμάτος βιώματα και εμπειρίες. Έντονες συγκινήσεις: χαρές αλλά και στενοχώριες.  Έμαθε λίγα ιταλικά κατά την περίοδο του μεσοπολέμου τα οποία καλλιέργησε κατά την κατοχή κάνοντας τον διερμηνέα μεταξύ του ιταλού γιατρού του στρατού κατοχής και των κατοίκων της Φουρνής που είχαν ανάγκη τις υπηρεσίες του.