Τετάρτη 30 Νοεμβρίου 2011
Πρώτα τα καλά νέα
Πρώτα τα καλά νέα: πήραμε την 6η δόση! Και τώρα τα κακά: έχουμε μπροστά μας την 7η ...
Τρίτη 29 Νοεμβρίου 2011
Ένα κεράκι ακόμα στη μνήμη του αξέχαστου Νίκου Σπίθα...
Το παρακάτω κείμενο του Σταύρου Τζαρδή δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο του ραδιοσταθμού 104,4 του Γ. Τουτουδάκη (http://www.104fm.gr) και στην εφημερίδα ΑΝΑΤΟΛΗ της 29ης Νοεμβρίου 2011. Γράφτηκε με αναφορά την εκδήλωση της Ιστορικής-Λαογραφικής Εταιρείας Νομού Λασιθίου που πραγματοποιήθηκε στις 15 Νοεμβρίου και είχε θέμα "Ο καλλιτέχνης Νικόλαος Σπίθας".
Συνέβη κι’ αυτό αναπάντεχα, ένα αδιάφορο απόγευμα μιας Τρίτης στις 15 του τρέχοντα Νοέμβρη, που συνέρευσαν τόσοι και τόσοι στην αίθουσα του Εμπορικού Επιμελητηρίου, εκεί πάνω στα σκαλάκια της Καμάρας του Λιμανιού… Ήταν ένα αυθόρμητο ξέσπασμα σ’ ένα συνηθισμένο προσκλητήριο των τοπικών μας μέσων ενημέρωσης, όπου συνωθήθηκαν αθόρυβα και ορεξάτα εκατοντάδες ζευγάρια μάτια, έτοιμα να ρουφήξουν την ανάταση που πρόσφερε μια υποδειγματική παρουσίαση των πεπραγμένων και των δεξιοτήτων του αλησμόνητου Νίκου Σπίθα! Λες και συγκεντρώθηκαν οι πολλαπλά εγκλωβισμένοι από την ειδησεογραφία και τα σύγχρονα οικονομικά αδιέξοδα συμπολίτες, όχι μόνο αυτοί που ήξεραν και έζησαν «το φαινόμενο», αλλά και πλήθος άλλοι νεώτεροι που δεν γνώριζαν αλλά κινητοποιήθηκαν από ένστικτο…
Κατάμεστος ο χώρος και ο προθάλαμος μέχρι τα σκαλάκια της Δημοτικής Οδού, δεν υπήρχε τόπος να σταθείς ούτε και να ακουμπήσεις, άκουγες καρφίτσα να πέφτει και η αφήγηση από ένα έπηλυ διανοούμενο και ορθό τεχνοκράτη, που δεν γνώρισε αλλά αξιοποίησε υποδειγματικά το υλικό που του διατέθηκε από την οικογένεια και παρουσίασε καταληκτικά κι αυτούς που γνώριζαν και έζησαν και αφηγήθηκαν βιώματα και μνήμες…
Είκοσι τρία χρόνια μετά την μη αναμενόμενη αποδημία του ο Νίκος Σπίθας (ποτέ δεν παραπονέθηκε για αρρώστια) παρουσιάσθηκε ολοζώντανος και μας χαλάρωσε με την καταλυτική του επιρροή. Άνθρωπος της διπλανής πόρτας, ευχάριστος, οικείος, σκυμμένος αδιάκοπα πάνω από τις ηλεκτρικές συσκευές και την επαγγελματική του απασχόληση, προσηνής και ευφυολόγος σε κατακτούσε άμεσα, δημιούργησε οικογένεια με οικεία και προσφιλή σ’ όλους μας πρόσωπα, που κατηύθυνε και οδηγούσε δημιουργικά χωρίς αυταρχισμό κι’ έτσι πορεύθηκε ατομικά και κοινωνικά! Ο καθείς κουβαλάει μέσα του πόνο και προβλήματα από αρρώστιες ή τους κόπους της ζήσης κι’ όμως αυτός σαν τους παλιούς μεγάλους καλλιτέχνες τους κλόουν «φόραγε το κοστούμι του» σκορπώντας χαρά, ακτινοβολούσε πάντοτε θετική ενέργεια και σε κέρδιζε με την άνεση, την απλότητα και τις πολλαπλές του δεξιότητες…
Σε κάθε ευκαιρία ή κοινωνική εκδήλωση ήταν απαραίτητο στοιχείο τοπικής ανάτασης, ευρηματικότητας και ευφορίας, υπήρξε ανεπανάληπτος και κατάφερε να ζει ακόμη μέσα στις καρδιές μας ή να εκπέμπει μέχρι και τώρα ευφορία και θετική ενέργεια και σ’ αυτούς που δεν τον γνώρισαν, αλλ’ είναι τουλάχιστον υποψιασμένοι και επιθυμούν να καθαρθούν και ν’ αποτοξινωθούν από τα σύγχρονα αδιέξοδα!
Οι ιστορίες του είναι ατέλειωτες… Εγώ τον έζησα να ενορχηστρώνει σε πλατειά ομήγυρη πέρα από τον φύλαρχο με τους ήχους της ζούγκλας και το τραίνο όταν ξεκινά από τον Σταθμό! Θα ήθελα να παραθέσω σ’ όλους τους ευαισθητοποιημένους συντοπίτες μας απανταχού της Επικράτειας την περίφημη άρια “Vesti la giubba” από την Όπερα «Οι Παλιάτσοι» του Ρουτζέρο Λεονκαβάλλο, μια από τις διασημότερες στην ιστορία της Όπερας. Η ηχογράφηση της με τον Ενρίκο Καρούζο το 1902, ήταν η πρώτη στα χρονικά που πούλησε ένα εκατομμύριο αντίτυπα…
Είμαι σίγουρος ότι, αν όχι η φιλόξενη ΑΝΑΤΟΛΗ, τουλάχιστον ο «παντεχνοκράτωρ» φίλος μου Γιώργης Τουτουδάκης, την αυθεντική παιδική εμπειρία του οποίου απολαύσαμε γραπτή για την κοινή του γειτονιά με το κατάστημα Σπίθας - Λουλάς εκεί πίσω από τον Άγιο Αθανάσιο, θα καταφέρει να αναρτήσει την πολύ δημοφιλή αυτή άρια του Κάνιο στην ιστοσελίδα του στο διαδίκτυο (www.104fm.gr). Αφορά τους ανθρώπους που είναι ταγμένοι να δίδουν χαρά παρ΄ όλο τον δικό τους πόνο ή τα προσωπικά τους προβλήματα, τους διασκεδαστές, τους γελωτοποιούς (clowns), αυτούς τους αρχέγονους σπουδαίους καλλιτέχνες που διασώθηκαν στην Commedia del’ Arte και μέχρι τις μέρες μας στις μεγάλες τσιρκολάνικες παραστάσεις! «Φόρεσε το κοστούμι (Vesti la giubba) κι αλεύρωσε το πρόσωπό σου. Ο κόσμος πληρώνει και θέλει να γελάσει. Κι αν ο Αρλεκίνος σου κλέψει την Κολομπίνα, γέλα παλιάτσε κι όλοι θα χειροκροτήσουν!»
του Σταύρου Τζαρδή
Συνέβη κι’ αυτό αναπάντεχα, ένα αδιάφορο απόγευμα μιας Τρίτης στις 15 του τρέχοντα Νοέμβρη, που συνέρευσαν τόσοι και τόσοι στην αίθουσα του Εμπορικού Επιμελητηρίου, εκεί πάνω στα σκαλάκια της Καμάρας του Λιμανιού… Ήταν ένα αυθόρμητο ξέσπασμα σ’ ένα συνηθισμένο προσκλητήριο των τοπικών μας μέσων ενημέρωσης, όπου συνωθήθηκαν αθόρυβα και ορεξάτα εκατοντάδες ζευγάρια μάτια, έτοιμα να ρουφήξουν την ανάταση που πρόσφερε μια υποδειγματική παρουσίαση των πεπραγμένων και των δεξιοτήτων του αλησμόνητου Νίκου Σπίθα! Λες και συγκεντρώθηκαν οι πολλαπλά εγκλωβισμένοι από την ειδησεογραφία και τα σύγχρονα οικονομικά αδιέξοδα συμπολίτες, όχι μόνο αυτοί που ήξεραν και έζησαν «το φαινόμενο», αλλά και πλήθος άλλοι νεώτεροι που δεν γνώριζαν αλλά κινητοποιήθηκαν από ένστικτο…
Κατάμεστος ο χώρος και ο προθάλαμος μέχρι τα σκαλάκια της Δημοτικής Οδού, δεν υπήρχε τόπος να σταθείς ούτε και να ακουμπήσεις, άκουγες καρφίτσα να πέφτει και η αφήγηση από ένα έπηλυ διανοούμενο και ορθό τεχνοκράτη, που δεν γνώρισε αλλά αξιοποίησε υποδειγματικά το υλικό που του διατέθηκε από την οικογένεια και παρουσίασε καταληκτικά κι αυτούς που γνώριζαν και έζησαν και αφηγήθηκαν βιώματα και μνήμες…
Είκοσι τρία χρόνια μετά την μη αναμενόμενη αποδημία του ο Νίκος Σπίθας (ποτέ δεν παραπονέθηκε για αρρώστια) παρουσιάσθηκε ολοζώντανος και μας χαλάρωσε με την καταλυτική του επιρροή. Άνθρωπος της διπλανής πόρτας, ευχάριστος, οικείος, σκυμμένος αδιάκοπα πάνω από τις ηλεκτρικές συσκευές και την επαγγελματική του απασχόληση, προσηνής και ευφυολόγος σε κατακτούσε άμεσα, δημιούργησε οικογένεια με οικεία και προσφιλή σ’ όλους μας πρόσωπα, που κατηύθυνε και οδηγούσε δημιουργικά χωρίς αυταρχισμό κι’ έτσι πορεύθηκε ατομικά και κοινωνικά! Ο καθείς κουβαλάει μέσα του πόνο και προβλήματα από αρρώστιες ή τους κόπους της ζήσης κι’ όμως αυτός σαν τους παλιούς μεγάλους καλλιτέχνες τους κλόουν «φόραγε το κοστούμι του» σκορπώντας χαρά, ακτινοβολούσε πάντοτε θετική ενέργεια και σε κέρδιζε με την άνεση, την απλότητα και τις πολλαπλές του δεξιότητες…
Σε κάθε ευκαιρία ή κοινωνική εκδήλωση ήταν απαραίτητο στοιχείο τοπικής ανάτασης, ευρηματικότητας και ευφορίας, υπήρξε ανεπανάληπτος και κατάφερε να ζει ακόμη μέσα στις καρδιές μας ή να εκπέμπει μέχρι και τώρα ευφορία και θετική ενέργεια και σ’ αυτούς που δεν τον γνώρισαν, αλλ’ είναι τουλάχιστον υποψιασμένοι και επιθυμούν να καθαρθούν και ν’ αποτοξινωθούν από τα σύγχρονα αδιέξοδα!
Οι ιστορίες του είναι ατέλειωτες… Εγώ τον έζησα να ενορχηστρώνει σε πλατειά ομήγυρη πέρα από τον φύλαρχο με τους ήχους της ζούγκλας και το τραίνο όταν ξεκινά από τον Σταθμό! Θα ήθελα να παραθέσω σ’ όλους τους ευαισθητοποιημένους συντοπίτες μας απανταχού της Επικράτειας την περίφημη άρια “Vesti la giubba” από την Όπερα «Οι Παλιάτσοι» του Ρουτζέρο Λεονκαβάλλο, μια από τις διασημότερες στην ιστορία της Όπερας. Η ηχογράφηση της με τον Ενρίκο Καρούζο το 1902, ήταν η πρώτη στα χρονικά που πούλησε ένα εκατομμύριο αντίτυπα…
Είμαι σίγουρος ότι, αν όχι η φιλόξενη ΑΝΑΤΟΛΗ, τουλάχιστον ο «παντεχνοκράτωρ» φίλος μου Γιώργης Τουτουδάκης, την αυθεντική παιδική εμπειρία του οποίου απολαύσαμε γραπτή για την κοινή του γειτονιά με το κατάστημα Σπίθας - Λουλάς εκεί πίσω από τον Άγιο Αθανάσιο, θα καταφέρει να αναρτήσει την πολύ δημοφιλή αυτή άρια του Κάνιο στην ιστοσελίδα του στο διαδίκτυο (www.104fm.gr). Αφορά τους ανθρώπους που είναι ταγμένοι να δίδουν χαρά παρ΄ όλο τον δικό τους πόνο ή τα προσωπικά τους προβλήματα, τους διασκεδαστές, τους γελωτοποιούς (clowns), αυτούς τους αρχέγονους σπουδαίους καλλιτέχνες που διασώθηκαν στην Commedia del’ Arte και μέχρι τις μέρες μας στις μεγάλες τσιρκολάνικες παραστάσεις! «Φόρεσε το κοστούμι (Vesti la giubba) κι αλεύρωσε το πρόσωπό σου. Ο κόσμος πληρώνει και θέλει να γελάσει. Κι αν ο Αρλεκίνος σου κλέψει την Κολομπίνα, γέλα παλιάτσε κι όλοι θα χειροκροτήσουν!»
( ακούστε την άρια vesti la giubba )
Πρόκειται για αριστούργημα του belcanto με πολλαπλές αναφορές στην Τέχνη. Στην περίφημη ταινία «Οι αδιάφθοροι» του Μπράιαν Ντε Πάλμα ο Αλ Καπόνε (Ρόμπερτ ντε Νίρο) κλαίει ακούγοντας την άρια την ώρα που δολοφονείται ο Τζιμ Μαλόουν (Σον Κόνερυ)!... «Ηθοποιός σημαίνει φως κι είναι καημός πολύ πικρός…..» σε μουσική σύνθεση του Μάνου Χατζηδάκη και με θεατρική απόδοση της μελωδίας από τον αξέχαστο Τάκη Χορν και τον Γιώργο Μαρίνο…
Οι μικρές τοπικές μας κοινωνίες έχουν ανάγκη από τέτοια πρόσωπα σαν τον Νίκο Σπίθα και σημεία αναφοράς, για να δυνηθούν να διατηρήσουν τον συνεκτικό τους ιστό κόντρα στους ενάντιους καιρούς και για να καταφέρουν τελικά αυτό που είναι και το ζητούμενο, να παραμείνουν εξανθρωπισμένες!...
ΣΤΑΥΡΟΣ ΙΩΣ. ΤΖΑΡΔΗΣ
Δευτέρα 28 Νοεμβρίου 2011
Τετάρτη 23 Νοεμβρίου 2011
... το φελέκι μου
Η πολυσχιδής αυτή λεκτική εκτόνωση στρέφεται τόσο κατά του ριζικού μας, όσο και κατά όσων μας ταλαιπωρούν και καθιστούν την ζωή μας λίγο πιο αφόρητη. Φελέκι είναι στα τούρκικα η τύχη, η μοίρα, το τυχερό.
Ψάχνω στην κωλότσεπη, κοιτάζω και στο πέτο
μα η τσατσάρα φίλε μου έχει ασκήσει βέτο.
Φτου σου, το φελέκι μου, την έχασα στον Άγιο
ίσως και να μου 'πεσε στη σκάλα στο Καρνάγιο.
μα η τσατσάρα φίλε μου έχει ασκήσει βέτο.
Φτου σου, το φελέκι μου, την έχασα στον Άγιο
ίσως και να μου 'πεσε στη σκάλα στο Καρνάγιο.
Τρίτη 22 Νοεμβρίου 2011
Η αλήθεια, η εμπιστοσύνη και η σοβαρότητα δημιουργούν ελπίδα
Αν η κοινωνία αποτελούνταν από κόμματα και ποδοσφαιρικές ομάδες, το πάρτι θα ήταν καλοδεχούμενο. Ομως εκτός από τις ηγεσίες που έφεραν «εξάρες», οι απλοί άνθρωποι συνεχίζουν με «ντόρτια». Οι ανάσες που πήραν όσοι μετέχουν στο πολιτικό παιχνίδι αρχίζουν και τελειώνουν στους ίδιους.
Η χιονόμπαλα της κρίσης συνεχίζει να κατρακυλάει στην ίδια πλαγιά με ταχύτητα. Ανθρωποι χάνουν τη δουλειά τους και δεν θα την ξαναβρούν. Μικρομεσαίοι κλείνουν την επιχείρησή τους και δεν θα την ξανανοίξουν. Μισθωτοί και συνταξιούχοι χάνουν εισοδήματα και δεν θα τα ανακτήσουν. Νέα παιδιά χάνουν τις ελπίδες τους και δεν θα τις ξαναβρούν. Η αγορά γίνεται ακριβότερη, τα σχολεία, τα νοσοκομεία και οι συγκοινωνίες προσφέρουν χειρότερες υπηρεσίες. Η βία έφτασε ώς τη διπλανή πόρτα. Η ζωή κατεβαίνει το ένα σκαλί μετά το άλλο.
Εντάξει, κουτσοβολεύτηκε η πολιτική κατάσταση. Τι γίνεται όμως και με όσους υφίστανται τις συνέπειες της γενικευμένης έκπτωσης; Προσοχή: δεν θέλουν μόνο υλικά αγαθά - άλλωστε ξέρουν ότι δεν θα έχουν. Τι θέλουν;
Πρώτα την αλήθεια - την υποσχέθηκε άλλωστε ο Πρωθυπουργός στις προγραμματικές δηλώσεις. Να ξέρουν τι γίνεται. Να τελειώνει το παιχνίδι της αυτοπροβολής και αυτοϊκανοποίησης. Μετά εμπιστοσύνη. Να ξέρουν ότι τα λεφτά που στερούνται επενδύονται για λογαριασμό τους και όχι για ασκήσεις κηπουρικής. Και ακόμη σοβαρότητα. Τέρμα οι μπαρούφες, οι μικρομεγαλισμοί, τα ναπολεόντεια σχέδια, οι αλαλούμ αγορεύσεις.
Η αλήθεια, η εμπιστοσύνη, η σοβαρότητα μπορούν να φέρουν την ελπίδα. Από μόνη της η ελπίδα μπορεί να κινήσει τα πράγματα.
Αυτά πρέπει να δώσει ο Λουκάς Παπαδήμος στους επόμενους τρεις μήνες. Πώς; Με δουλειά και με ύφος δημόσιας παρουσίας χωρίς την ακατάσχετη ρητορική που μας ταλαιπώρησε. Με συναίσθηση ότι οι λύσεις δεν βρίσκονται στις λέξεις. Αλλωστε, όπως έλεγε ο θεατρικός συγγραφέας Ντένις Πάτερ: «Το πρόβλημα με τις λέξεις είναι ότι δεν ξέρεις από τι στόματα πέρασαν».
Καταλήγει στο σημερινό άρθρο του ο Λακόπουλος στα ΝΕΑ.
Κυριακή 20 Νοεμβρίου 2011
Πραγματοποιήθηκε ο διαγωνισμός "Ο Θαλής"
Τo Παράρτημα Λασιθίου της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας ανακοινώνει ότι το Σάββατο 19 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε η πρώτη φάση των ετήσιων Πανελλήνιων Διαγωνισμών Μαθηματικών 2011-2012 που διοργανώνει η Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία για τους μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου με την επωνυμία «Ο Θαλής».
Στο νομό Λασιθίου η εξέταση πραγματοποιήθηκε σε τρία εξεταστικά κέντρα:
Στο 1ο Γυμνάσιο Αγίου Νικολάου, με υπεύθυνη την κα Σοφία Νικολουδάκη, όπου προσήλθαν και διαγωνίστηκαν 67 μαθητές. Επιτηρητές ήσαν οι συνάδελφοι: Χαβάκης Γεώργιος, Καλλίτσας Νικόλαος, Μιγάδης Ηρακλής, Τζερεμέ Ελένη, Πομόνη Μαριάνθη, Μαρία Τσαγκαράκη, Μαρία Μαυρικάκη, Νικόλαος Χατζηδάκης και Ελπινίκη Γιατζάκη.
Στο 2ο Λύκειο Ιεράπετρας, με υπεύθυνο τον κ. Χρήστο Μιχαήλ, όπου προσήλθαν και διαγωνίστηκαν 126 μαθητές. Επιτηρητές ήσαν οι συνάδελφοι: Φραγκάκης Νίκος, Κανάκης Χαράλαμπος, Χαρίτος Διονύσιος, Καραπιδάκης Μανώλης, Παπαδάκης Μιχάλης, Φανουράκης Γιάννης, Ρουσελιωτάκης Άρης, Κωστίνος Δημήτρης, Γερογιαννάκης Ιωάννης, Περαντώνης Ιωάννης, Αναστασάκη Άρτεμις, Πυθαρούλης Αντώνης και Περονικολής Γιάννης.
Στο 2ο Γυμνάσιο Σητείας, με υπεύθυνο τον κ. Νικόλαο Τσαντάκη, όπου προσήλθαν και διαγωνίστηκαν 36 μαθητές. Επιτηρητές ήσαν οι συνάδελφοι: Σηφάκη Μαρία, Ακουμιανάκης Ανδρέας, Ζερβάκης Νικόλαος και Σφυράκης Εμμανουήλ.
Στους μαθητές και τους επιτηρητές προσέφεραν κεράσματα:
Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 1ου Γυμνασίου Αγίου Νικολάου
Οι Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων 1ου και 2ου Γυμνασίου Σητείας
Το Σούπερ Μάρκετ «Χαλκιαδάκη» Αγίου Νικολάου
Το Ζαχαροπλαστείο «Beterano» του κ. Εμμ. Παγκάλου στην Ιεράπετρα.
Το Παράρτημα Λασιθίου της ΕΜΕ επιθυμεί να εκφράσει τις ευχαριστίες του προς όλους τους παραπάνω αναφερόμενους και επιπλέον προς τη Δ/νση Β/θμιας Εκπ/σης Νομού Λασιθίου.
Τα γραπτά των μαθητών θα αποσταλούν για βαθμολόγηση στην Επιτροπή Διαγωνισμών της Ε.Μ.Ε. στην Αθήνα. Tα αποτελέσματα του διαγωνισμού θα ανακοινωθούν στις τοπικές Νομαρχιακές Επιτροπές.
Οι μαθητές που θα διακριθούν στο διαγωνισμό «Ο Θαλής», θα κληθούν να συμμετάσχουν στον επόμενο διαγωνισμό «Ο Ευκλείδης», που θα διεξαχθεί στις 21 Ιανουαρίου 2012.
Για το Παράρτημα Λασιθίου της ΕΜΕ
Ο Πρόεδρος
Ι. Σταμέλος
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
